บทที่ 6: ของกำนัลแห่งการหล่อเลี้ยง

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปอย่างเงียบเชียบท่ามกลางความสุขของซูเฉียนเฉียน แสงแดดยามเช้าลอดผ่านหน้าต่างบานเล็กของห้องเช่า สาดส่องลงมาที่ขอบหน้าต่างอย่างแผ่วเบา

ที่นั่น มีดอกไลเซนทัสสีขาวหลายดอกในแจกันแก้วที่กำลังบานสะพรั่ง เพิ่มความสดใสและความอบอุ่นให้กับห้องเรียบๆ นี้

ผมยาวสลวยราวกับสาหร่ายทะเลของซูเฉียนเฉียนถูกรวบหลวมๆ ไว้ด้วยยางรัดผมสีดำ มีปอยผมบางส่วนตกลงมาคลอเคลียที่ลำคอขาวระหงอย่างซุกซน

เธอนั่งอยู่บนขอบเตียง ทบทวนข้อมูลเกี่ยวกับวงการบันเทิงของโลกนี้ในใจ

【โฮสต์ ครบหนึ่งสัปดาห์แล้วครับ】 เสียงของระบบดังขึ้น ไร้ซึ่งความกระวนกระวายเหมือนก่อนหน้านี้ และเจือด้วยความจริงจังที่มากขึ้น

บนใบหน้าเล็กๆ ของซูเฉียนเฉียน ความตื่นเต้นที่เธอรู้สึกในตอนแรกเริ่มจางหายไป ดวงตายังคงใสกระจ่างแต่ทว่าแฝงไปด้วยความเข้มแข็งที่เยือกเย็น

“อื้ม ฉันรู้แล้วค่ะ” เธอตอบเบาๆ เสียงของเธอหวานละมุนแต่ทว่าเปี่ยมไปด้วยความมุ่งมั่น

【ข้อมูลทุกอย่างที่คุณจำเป็นต้องรู้ถูกจัดระเบียบและส่งให้คุณแล้ว】

【นิสัย ความชอบ สิ่งต้องห้าม ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลในกองถ่ายของหลินซู รวมถึงข้อมูลสาธารณะบางอย่างของกู้เฉิงอวี่... อยู่ที่นี่ทั้งหมดแล้วครับ】

【จำไว้นะครับ เรื่องของหลินซู หลีกเลี่ยงได้ให้เลี่ยง ถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ ก็แกล้งโง่และทำตัวให้โลว์โปรไฟล์เข้าไว้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น อย่าพยายามทำตัวเป็นฮีโร่เด็ดขาด】

“เข้าใจแล้วค่ะ ระบบ”

【ผมต้องกลับไปที่ฐานปฏิบัติการเพื่อฝึกอบรมการอัปเกรด ระยะเวลาไม่แน่นอนครับ】

น้ำเสียงของระบบเจือความอาลัยอาวรณ์เล็กน้อย 【แต่อย่ากังวลไป ผมตั้งค่าหุ่นยนต์ตอบกลับอัจฉริยะไว้ให้แล้ว รหัส 007】

【หากคุณต้องการอะไร ก็แค่เรียก 007 ในใจ มันช่วยคุณสืบค้นข้อมูลพื้นฐาน นำทาง หรือเฝ้าดูความเคลื่อนไหวทั่วไปของบุคคลบางคนได้ครับ】

【แม้จะไม่ละเอียดอ่อนเท่าผม แต่ฟังก์ชันพื้นฐานของมันเพียงพอแน่นอนครับ!】

รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนริมฝีปากของซูเฉียนเฉียนขณะตอบกลับในใจ “อื้ม ขอบคุณนะระบบ”

【ขอบคุณเรื่องอะไรกัน...】 ระบบดูจะเขินอายเล็กน้อย

【แล้วก็อีกเรื่องที่สำคัญที่สุด!】

น้ำเสียงของมันกลับมาจริงจังอีกครั้ง 【ถึงอย่างไรวิญญาณของคุณก็มาจากอีกโลก แม้ผมจะปรับแต่งการผสานเข้ากับร่างของเจ้าของเดิมไว้แล้ว แต่อาจยังมีปฏิกิริยาต่อต้านหลงเหลืออยู่บ้าง】

ซูเฉียนเฉียนยกมือขึ้นแตะขมับของตัวเองโดยสัญชาตญาณ

สัปดาห์ที่ผ่านมา ทุกครั้งที่เธอเหนื่อยจากการเดินเล่นข้างนอก เธอจะรู้สึกวิงเวียนศีรษะโดยไม่รู้ตัว

【ใช่ครับ เป็นแบบนั้นเลย】

เห็นท่าทางของเธอ ระบบจึงกล่าวต่อ 【อาการวิงเวียนเป็นครั้งคราว อ่อนเพลียง่ายในด้านจิตใจ และพื้นฐานทางร่างกายที่อ่อนแอกว่าคนทั่วไปเล็กน้อย】

【อย่าหักโหมจนเกินไป พักผ่อนเมื่อต้องการนะครับ】

“ตกลงค่ะ ฉันจะระวังตัว” ซูเฉียนเฉียนพยักหน้าอย่างตั้งใจ

น้ำเสียงของระบบเปลี่ยนไปเล็กน้อย เจือด้วยนัยบางอย่าง 【อย่างไรก็ตาม ปัญหาเล็กน้อยเหล่านี้ไม่ใช่ว่าจะแก้ไขให้หายขาดไม่ได้เสียทีเดียวครับ】

ซูเฉียนเฉียนกะพริบตากลมโตที่ฉ่ำวาว ถามอย่างใสซื่อ “หืม?”

【กุญแจสำคัญอยู่ที่บุตรแห่งโชคชะตา กู้เฉิงอวี่ครับ】

ระบบลดเสียงลง ฟังดูประหม่าเล็กน้อย 【เขาเป็นบุตรแห่งโชคชะตาเพียงหนึ่งเดียวในโลกนี้ ของกำนัลจากเขาจะช่วยหล่อเลี้ยงแก่นแท้ของร่างกายคุณได้ตามธรรมชาติ】

【หากคุณสามารถมัดใจเขาได้สำเร็จ...】

ระบบหยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังชั่งใจในการเลือกคำพูด 【ความพิเศษชนิดนั้น... ของคุณ... จะถูกล็อคไว้และเปลี่ยนสภาพไปอย่างคาดไม่ถึง เป็นอาหารเสริมชั้นเลิศทั้งสำหรับวิญญาณและร่างกายนี้ ไม่ต่างจากการฝึกวิชาคู่ในโลกเซียนเลยครับ】

【ไม่เพียงแต่จะขจัดอาการต่อต้านและทำให้คุณหลอมรวมเข้ากับโลกนี้ได้อย่างสมบูรณ์】

【ร่างกายของคุณจะได้รับการหล่อเลี้ยงให้มีความอ่อนนุ่มและนวลเนียนยิ่งขึ้น ราวกับดอกตูมในฤดูใบไม้ผลิที่อาบน้ำค้างยามเช้า เปล่งประกายจากภายในสู่ภายนอก คุณเข้าใจใช่ไหมครับ?】

ใบหน้าเล็กๆ ของซูเฉียนเฉียนขึ้นสีแดงระเรื่อในทันที สีนั้นลามไปจนถึงใบหูที่บอบบางของเธอ

เธอเข้าใจนัยที่ระบบสื่อออกมาอย่างชัดเจน

เธอกัดริมฝีปากล่างเบาๆ ริมฝีปากที่อวบอิ่มและฉ่ำวาวถูกกดทับด้วยฟันซี่เล็กๆ เป็นรอยบุ๋มที่ดูชวนมอง

“ฉัน... ฉันเข้าใจค่ะ” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความเขินอาย

เพื่อที่จะมีชีวิตรอด เพื่อสุขภาพและอิสรภาพที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ เธอรู้ดีว่าเธอต้องพยายามเพื่อมัน

【เอาล่ะ ผมบอกทุกอย่างที่จำเป็นต้องรู้แล้ว】

น้ำเสียงของระบบเบาลง 【เฉียนเฉียน จำคำพูดของผมไว้นะ ดูแลตัวเองและอย่ากดดันตัวเองมากเกินไป】

【การมีความสุขกับชีวิตเป็นเรื่องสำคัญ แต่ภารกิจพิชิตใจคือรากฐานแห่งการอยู่รอดของคุณ】

【ซูเฉียนเฉียน เจ้าของร่างเดิมเสียชีวิตตอนอายุยี่สิบ ซึ่งก็คืออีกสองปีนับจากนี้ หากถึงตอนนั้นคุณยังไม่สามารถเข้ามาแทนที่นางเอกในใจของบุตรแห่งโชคชะตาได้ จิตสำนึกของโลกจะปฏิเสธคุณ และคุณจะตายไปโดยไม่รู้ตัว】

“ฉันเข้าใจค่ะ” ซูเฉียนเฉียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ มองไปยังภาพบรรยากาศที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวาของถนนนอกหน้าต่าง สายตาของเธอกลายเป็นกระจ่างชัดและเด็ดเดี่ยว

“ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเป็นซูเฉียนเฉียนของโลกใบนี้ และพยายามหลอมรวมเข้ากับชีวิตของเธอให้ได้”

“และฉันก็จะพิชิตกู้เฉียนอวี่ เพื่อให้ได้มาซึ่งของกำนัลและการปกป้องจากเขาด้วยค่ะ”

【ดีครับ นี่คือโฮสต์ที่ผมเลือกฉลาดและเข้มแข็ง】 ระบบดูพอใจ

【งั้นผมไปแล้วนะครับ 007 จะมาทำหน้าที่แทนชั่วคราว】

“อื้ม ลาก่อนนะคะระบบ”

【โฮสต์ ดูแลตัวเองด้วยนะครับ】 เสียงของระบบเงียบหายไปอย่างสมบูรณ์

เสียงในหัวของเธอจางหายไป ห้องเช่าเงียบสนิทลงอย่างผิดสังเกต มีเพียงเสียงเบาๆ จากตลาดที่พลุกพล่านลอยเข้ามาจากภายนอก

ซูเฉียนเฉียนนั่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกเหงาเล็กน้อยแต่ก็มีความสุขไม่น้อย

เธอจะเดินบนเส้นทางแห่งชีวิตนี้อย่างมั่นคงด้วยตัวของเธอเอง

เธอลุกไปที่โต๊ะเล็กๆ นั่งลง แล้วเปิดแล็ปท็อปเครื่องเก่าของเจ้าของร่างเดิม

จากนั้นเธอก็คลิกเข้าเบราว์เซอร์ แล้วพิมพ์คำสองคำลงในช่องค้นหาอย่างช้าๆ: กู้คอร์ปอเรชัน