บทที่ 32 - เพื่อนร่วมชั้นติงเหมียวเหมี่ยว

บทที่ 32 - เพื่อนร่วมชั้นติงเหมียวเหมี่ยว

ช่วงเย็นเวลาประมาณห้าโมงครึ่ง แม่ของตู้เฉินกำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมอาหารเย็น สหายตู้ก็กำลังขายของอยู่หน้าร้าน ตู้เฉินก็เข้ามาช่วยงานในร้านด้วย

"คุณอาตำรวจ มาแล้วเหรอครับ" ตู้เฉินกำลังขายของอยู่กับหลิวอี้ พอเห็นตำรวจสองคนคราวที่แล้วเดินเข้ามาในร้านก็รีบทักทาย

"อืม ตู้เฉิน เลิกเรียนแล้วทำไมไม่ไปทำการบ้านล่ะ" รองหัวหน้าติงพูดล้อเล่นกับตู้เฉิน

"คุณอาครับ ผมทำการบ้านเสร็จตั้งแต่ที่โรงเรียนแล้ว ตอนนี้ที่ร้านยุ่งนิดหน่อย ผมเลยมาช่วยดูก่อน เดี๋ยวพอยุ่งเสร็จแล้วผมค่อยไปอ่านหนังสือครับ" ตู้เฉินยังคงทำตัวน่ารักน่าเอ็นดู

"รองหัวหน้าติง มาแล้วเหรอครับ เชิญข้างในเลยครับ อาหารเย็นใกล้จะเสร็จแล้ว" สหายตู้สังเกตเห็นรองหัวหน้าติงเดินเข้ามาพอดี

"ไม่รีบๆ พวกคุณยุ่งไปก่อนเถอะ อย่าให้เสียลูกค้าเลย เดี๋ยวผมขอเดินดูรอบๆ ก่อน" รองหัวหน้าติงรีบตอบ

"แล้วก็ ผมชื่อติงจวินเซิ่ง ส่วนเสี่ยวหลิวชื่อหลิวเซิงต๋า คุณไม่ต้องเรียกผมว่ารองหัวหน้าติงหรอก เรียกผมว่าเหล่าติงก็พอ"

"ได้ครับ งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ เหล่าติง เสี่ยวหลิว พวกคุณเดินดูตามสบายเลยนะ กับข้าวใกล้จะเสร็จแล้ว"

"ได้ครับพี่ตู้ พี่ไปยุ่งงานของพี่เถอะ ไม่ต้องสนใจพวกเราหรอก" เสี่ยวหลิวเห็นรองหัวหน้าติงทำตัวเป็นกันเอง ก็รีบพูดจาเป็นกันเองกับสหายตู้บ้าง

"ตู้เฉิน ห้องทางนั้นเอาไว้ทำอะไรน่ะ" เหล่าติงชี้ไปที่ห้องเช่าหนังสือ

"คุณอาครับ อาเรียกพ่อผมว่าเหล่าตู้ งั้นก็เรียกผมว่าเสี่ยวตู้เถอะครับ" ตู้เฉินทำหน้าทะเล้นใส่เหล่าติง

"ฮ่าๆๆ ได้ๆ งั้นอาเรียกเธอว่าเสี่ยวตู้นะ เสี่ยวตู้ เธอยังไม่ได้ตอบคำถามอาเลย ห้องนั้นเอาไว้ทำอะไร" เหล่าติงหัวระเราะลั่น ตู้เฉินนี่ช่างฉอเลาะจริงๆ

"คุณอาครับ ทางนั้นเป็นหนังสือทั้งหมดเลยครับ เอาไว้ให้เช่า อาตามผมมาดูสิครับ หลิวอี้ นายช่วยดูตรงนี้ให้หน่อยนะ" ตู้เฉินพูดกับเหล่าติงจบ ก็หันไปกำชับหลิวอี้อีกทาง

พอเหล่าติงได้ยินว่าห้องนั้นเต็มไปด้วยหนังสือก็เดินตรงดิ่งไปทันที เสี่ยวหลิวกับตู้เฉินก็เดินตามไปติดๆ

"มีหนังสืออะไรบ้างเนี่ยเสี่ยวตู้ ดูเยอะจังเลยนะ" เหล่าติงมองดูหนังสือที่อัดแน่นเต็มชั้นด้วยความประหลาดใจ

"คุณอาครับ ส่วนใหญ่เป็นหนังสือนิยาย แล้วก็มีวรรณกรรมคลาสสิก แล้วก็พวกหนังสือการ์ตูนช่อง อาลองดูสิครับว่าชอบอ่านแนวไหน ยืมกลับไปอ่านก่อนได้เลยครับ" ตู้เฉินอธิบายคร่าวๆ

ทางนี้ตู้เฉินกำลังอยู่เป็นเพื่อนเหล่าติง ทางด้านเหล่าจางกับเหล่าโจวพอเลิกงานก็แวะกลับไปบอกภรรยาที่บ้านว่าจะมาทานข้าวที่ร้านเหล่าตู้ จากนั้นทั้งสองคนก็รีบบึ่งมาที่หน้าโรงเรียนประถมทันที

"เหล่าตู้ ฉันกับเหล่าจางมาแล้วนะ" เพิ่งเดินเข้าประตูมา เหล่าโจวก็ร้องทักสหายตู้ที่กำลังยุ่งอยู่

"มาได้จังหวะพอดีเลย กับข้าวใกล้จะเสร็จแล้ว เข้าไปนั่งข้างในก่อนสิ เดี๋ยวฉันไปตามเหล่าติงที่ห้องนู้นมาทำความรู้จักกันหน่อย" เมื่อตอนบ่ายตอนที่สหายตู้ไปหาเหล่าจางกับเหล่าโจว เขาได้บอกไว้แล้วว่าจะเชิญตำรวจมาดื่มด้วยสองนาย เหล่าโจวกับเหล่าจางก็เป็นพวกชอบผูกมิตรอยู่แล้ว เลยตอบตกลงทันที

"เหล่าติง เสี่ยวหลิว เพื่อนฉันเพิ่งมาถึงน่ะ พวกนายก็มาตรงนี้สิ ฉันจะแนะนำให้รู้จัก ใกล้จะได้เวลาทานข้าวพอดีเลย" สหายตู้เดินเข้ามาในห้องอีกห้องหนึ่ง แล้วเอ่ยปากเรียกเหล่าติงที่กำลังจ้องชั้นหนังสืออยู่

"ได้ๆ เดี๋ยวตามไป"

"จริงสิ เสี่ยวตู้ เธอช่วยเก็บหนังสือมังกรหยกเล่มนั้นไว้ให้อาทีนะ ตอนอาจะกลับอย่าลืมเอาให้อาด้วยล่ะ อาจะเอาไปอ่าน" เหล่าติงกำลังจะเดินออกไปก็ฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้ หันมากำชับตู้เฉินอีกรอบ

"คุณอาครับ วางใจได้เลย รับรองไม่พลาดแน่นอน" ตู้เฉินรับคำ

ช่วงนี้สถานีโทรทัศน์ท้องถิ่นกำลังนำซีรีส์มังกรหยกเวอร์ชันปีแปดสามมาฉายซ้ำอีกครั้ง ทุกคนก็ยังคงติดกันงอมแงม เหล่าติงเองก็ไม่เว้น พอเห็นหนังสือนิยายต้นฉบับเข้าพอดี ก็เลยอยากเอาไปอ่านเปรียบเทียบดูว่าในทีวีกับในหนังสือมันต่างกันยังไง

สหายตู้พากลุ่มของเหล่าติงเข้ามาในห้องพักผ่อน แม่ของตู้เฉินก็เตรียมอาหารเย็นเสร็จพอดี ทุกคนจึงนั่งประจำที่

"พี่สะใภ้ พาลูกๆ มากินด้วยกันสิครับ" เหล่าติงอายุน้อยกว่าสหายตู้นิดหน่อย ก็เลยเรียกแม่ของตู้เฉินว่าพี่สะใภ้

"ไม่เป็นไรจ้ะ พวกคุณกินกันเถอะ ฉันกับลูกกินข้างนอกได้ จะได้เฝ้าร้านไปด้วย"

เหล่าติงยังอยากจะคะยั้นคะยอต่อ แต่สหายตู้ห้ามไว้ก่อน เพราะเดี๋ยวพวกเขากะจะดื่มกันต่อ ให้เด็กๆ มาอยู่ตรงนี้ด้วยคงไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่ เหล่าติงเห็นแบบนั้นก็เลยไม่ได้ว่าอะไรอีก

เนื่องจากเหล่าติงกับเสี่ยวหลิวเพิ่งเคยเจอเหล่าจางกับเหล่าโจวเป็นครั้งแรก สหายตู้จึงทำหน้าที่แนะนำทุกคนให้รู้จักกัน พอคุยกันไปคุยกันมาถึงได้รู้ว่า ทั้งเหล่าตู้ เหล่าโจว เหล่าจาง และเหล่าติง ล้วนเป็นทหารปลดประจำการเหมือนกันหมด ส่วนเสี่ยวหลิวเพิ่งเรียนจบจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจ

"ดูสิ บังเอิญจริงๆ พวกเรานี่นับไปนับมาก็เป็นสหายร่วมรบกันทั้งนั้นเลยนะ" เหล่าจางพูดกลั้วหัวเราะ

"นั่นน่ะสิ แถมฉันกับเหล่าตู้ยังเกณฑ์ทหารปีเดียวกันด้วย แต่แค่ไม่ได้อยู่หน่วยเดียวกัน เหล่าจางกับเหล่าโจวก็เป็นสหายร่วมรบกัน ส่วนเหล่าตู้กับเหล่าโจวก็เป็นคนบ้านเดียวกันอีก การที่พวกเรามาเจอกันได้นี่มันคือพรมลิขิตชัดๆ" เหล่าติงก็พูดอย่างอารมณ์ดี

"เพื่อพรหมลิขิตนี้ พวกเรามาชนแก้วกันหน่อยเถอะ ต่อไปนี้ก็เป็นเพื่อนกันแล้ว เอ้า ชน" สหายตู้สบโอกาสยกแก้วขึ้น

"เอ้า เพื่อพรหมลิขิต ชนแก้ว"

ทุกคนต่างก็ยกแก้วขึ้นมาชนกัน

พอดื่มแก้วแรกหมด ทุกคนก็เริ่มผ่อนคลาย ค่อยๆ กินค่อยๆ ดื่มไปคุยไป สหายตู้เล่าให้เหล่าติงฟังว่าเหล่าจางกับเหล่าโจวช่วยเรื่องเปิดร้านยังไงบ้าง และอีกด้านก็เล่าให้เหล่าจางกับเหล่าโจวฟังว่าตอนที่อยู่โรงเรียนเหล่าติงช่วยออกหน้าให้ตู้เฉินยังไง พวกผู้ปกครองพวกนั้นถึงได้ยอมถอย

"โธ่ ก็เพื่อนกันทั้งนั้น เรื่องแค่นี้อยู่ในความสามารถของฉันอยู่แล้ว มา ดื่มกันหน่อยพี่น้อง" เหล่าจางคิดว่าสิ่งที่ตัวเองช่วยสหายตู้ไปนั้นไม่ใช่เรื่องสลักสำคัญอะไร จึงขัดจังหวะการเล่าของสหายตู้ ขืนปล่อยให้สหายตู้เล่าต่อเขาคงเขินแย่

"ฮ่าๆ วันนั้นฉันก็เห็นว่าตู้เฉินเป็นเด็กฉลาดเฉลียว แถมผู้ปกครองของเด็กที่ชื่อเฮ่าอะไรนั่นก็ทำเกินไปจริงๆ ไม่ได้เข้าข้างตู้เฉินสักหน่อย..." เหล่าติงก็รีบถ่อมตัว

"เอาล่ะๆ ทุกคนล้วนเป็นลูกผู้ชายตัวจริง มา ดื่มกันเถอะ" เหล่าโจวขัดจังหวะทั้งสองคน ชวนดื่มเหล้าดื้อๆ

หลายคนพูดคุยหัวเราะกันอย่างสนุกสนาน ข้างนอกตู้ปินก็เพิ่งเลิกเรียนเดินเข้ามาในร้าน ข้างๆ ยังมีเพื่อนนักเรียนหญิงเดินตามมาด้วยคนหนึ่ง

"แม่ นี่ติงเหมียวเหมี่ยวเพื่อนร่วมชั้นผมเอง มาดูหนังสือคู่มือเรียนที่ร้านเราน่ะ" ตู้ปินบอกแม่ ติงเหมียวเหมี่ยวเป็นเด็กหัวกะทิของห้องตู้ปิน วันนี้ตอนเดินผ่านโต๊ะตู้ปิน เธอบังเอิญเห็นข้อสอบวิชาคณิตศาสตร์วางอยู่บนโต๊ะ ด้วยความสงสัยจึงถามตู้ปิน พอรู้ว่าเป็นหนังสือคู่มือเตรียมสอบที่บ้านตู้ปินขาย เลิกเรียนก็เลยตามมาดูเผื่อจะมีเล่มที่ตัวเองต้องการ

"อ้อ งั้นหนูกับตู้ปินเข้าไปเลือกในห้องนู้นเลยนะจ๊ะ ตู้ปินลูกรู้ใช่ไหมว่าหนังสืออยู่ตรงไหน" ตอนแรกที่แม่ตู้เฉินเห็นเพื่อนนักเรียนหญิงตามเข้ามา ยังนึกว่าตู้ปินไปแกล้งอะไรเขามาอีก เพราะตู้ปินเคยมีประวัติแบบนี้มาหลายรอบแล้ว มีเพื่อนผู้หญิงตามมาเอาเรื่องถึงบ้านตั้งหลายครั้ง ไม่ไปดึงเปียเขาก็สาดน้ำหมึกใส่เสื้อเขา แม่ของตู้เฉินต้องคอยตามขอโทษคนอื่นอยู่บ่อยๆ

"สวัสดีค่ะคุณน้า เชิญคุณน้ายุ่งก่อนเลยค่ะ" ติงเหมียวเหมี่ยวทักทายแม่ของตู้เฉินอย่างมีมารยาท

ตอนนั้นเอง ตู้ปินที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินเสียงหัวเราะเฮฮาดังมาจากห้องพักผ่อน ก็เลยถามแม่ด้วยความสงสัย

"แม่ ใครมาน่ะ"

"เพื่อนพ่อน่ะ เดี๋ยวลูกเข้าไปทักทายคุณลุงคุณอาเขาก่อนนะ"

"ครับ เดี๋ยวผมไปช่วยติงเหมียวเหมี่ยวเลือกหนังสือก่อน" ตู้ปินตอบรับ

"ตู้ปิน นายเข้าไปทักทายผู้ใหญ่ก่อนเถอะ ฉันเข้าไปดูเองได้" ติงเหมียวเหมี่ยวพูดขึ้น ดูออกเลยว่าติงเหมียวเหมี่ยวได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดี

"งั้นก็ได้ หรือจะให้น้องชายฉันพาไปเลือกดีล่ะ เขาก็รู้เหมือนกันว่าหนังสืออยู่ตรงไหน" ตู้ปินพูดพลางเดินไปที่ห้องข้างๆ

ตู้ปินเพิ่งเปิดประตู เสียงพูดคุยหัวเราะจากในห้องก็ดังลอดออกมา ติงเหมียวเหมี่ยวที่กำลังจะเดินไปเลือกหนังสือได้ยินเสียงคุ้นๆ ก็หันขวับไปมอง ถึงกับอึ้งไปเลย ก่อนจะตะโกนใส่คนในห้องว่า "พ่อ ทำไมพ่อมาอยู่ที่นี่ แล้วนี่พ่อแอบดื่มเหล้าอีกแล้วเหรอ"

[จบแล้ว]