บทที่ 19 เปิดฉากสงคราม!
บทที่ 19 เปิดฉากสงคราม!
เเถ้าแก่สวี่คาดการณ์ไม่ผิดเลย เกาหยวนอยู่ห่างจากความสำเร็จในการคว้าเส้นใยเอ็กซ์ทูไฟเบอร์มาครองเพียงแค่ก้าวเดียวเท่านั้น
เมื่อคืนนี้ ตอนที่ระบบเปิดใช้งานภารกิจที่ 3 ความรู้ด้านเคมีวัสดุของเกาหยวนก็พุ่งสูงขึ้นในพริบตา และนั่นคือสิ่งที่มอบความมั่นใจให้เขาชูคอประกาศกร้าวอย่างอาจหาญในวันนี้
หลังจากนี้ เกาหยวนจะต้องกลับไปหมกตัวหัวหมุนอยู่ในห้องปฏิบัติการอีกครั้ง แต่เขากลับไม่รู้สึกเหนื่อยล้าหรือโดดเดี่ยวเลยแม้แต่น้อย
เพราะเขารู้ซึ้งแก่ใจดีว่า นี่คือสงคราม และเอ็กซ์ไฟเบอร์ก็คืออาวุธที่ขาดไม่ได้ในศึกครั้งนี้!
...ณ เมืองสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน
จู่ ๆ เบิร์กแมนก็ได้รับสายจากเคลย์เวนสัน ผู้อำนวยการฝ่ายวิจัยและพัฒนา สั่งการให้เขาไปกว้านซื้อผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ของบริษัทคู่แข่งมาตรวจสอบ เขาจึงสตาร์ตเครื่องรถเก๋งวอลโว่คู่ใจแล้วขับตรงไปยังใจกลางเมือง มุ่งหน้าสู่ร้านเสื้อผ้าในเครือสืออินกรุ๊ปทันที
แม้จะไม่ใช่ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ แต่กิจการของร้านกลับดีจนน่าประหลาดใจ โดยเฉพาะบริเวณพื้นที่จัดโปรโมชันตรงประตูทางเข้า มีลูกค้าหลายสิบคนยืนมุงล้อมรอบพลางตั้งใจฟังพนักงานขายที่กำลังบรรยายสรรพคุณอย่างไฟแลบ
"นี่คือผ้าเทคโนโลยีสีดำรุ่นเอ็กซ์วันล่าสุดของพวกเราค่ะ มันมีคุณสมบัติในการแห้งไวที่ทรงพลังอย่างเหลือเชื่อ เมื่อสวมใส่แนบเนื้อจะช่วยให้ร่างกายของคุณแห้งสบายตลอดเวลา" พนักงานขายสาวกล่าวพลางชูเสื้อยืดตัวในสีขาวขึ้นมาพรีเซนต์ให้ลูกค้าดู
จากนั้น เพื่อให้ทุกคนเห็นภาพความล้ำสมัยของเนื้อผ้าเอ็กซ์วันได้ชัดเจนยิ่งขึ้น พนักงานขายจึงจงใจใช้บัวรดน้ำฉีดพ่นจนเสื้อยืดตัวนั้นเปียกชุ่ม แล้วยื่นส่งให้ลูกค้าสลับกันถือพิสูจน์
ภาพอันน่าอัศจรรย์พลันบังเกิด... เสื้อยืดที่เคยเปียกโชกกลับค่อย ๆ แห้งสนิทด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า ทำเอาบรรดาลูกค้าพากันอ้าปากค้าง สูดหายใจเข้าลึกด้วยความเหลือเชื่อ
"สมมติว่าคุณทำน้ำกระเซ็นใส่เสื้อผ้าตอนล้างจาน มันจะแห้งสนิทได้ภายในเวลาไม่ถึงนาทีค่ะ หรือต่อให้สถานการณ์มันแย่กว่านั้นจนเสื้อยืดเปียกโชกไปทั้งตัว ถ้านำไปตากแดดแค่ประมาณสิบนาทีก็แทบจะแห้งพร้อมใส่แล้วค่ะ" พนักงานขายอธิบายต่อ
พวกลูกค้าเริ่มตื่นเต้นหนักกว่าเดิม ต่างพากันรุมถามราคาของเสื้อผ้าไฮเทคนี้ และเมื่อได้รับคำตอบว่าตอนนี้กำลังจัดโปรโมชันเปิดตัว ซื้อหนึ่งแถมหนึ่ง ทุกคนก็ยิ่งตาโต
สำหรับรูปแบบเสื้อผ้า ส่วนใหญ่ยังคงเป็นสินค้าเบสิกทั่วไป เช่น ชุดชั้นเน้นแห้งไว กางเกงแห้งไว เสื้อแจ็กเก็ตแห้งไว เสื้อยืดแขนสั้นและแขนยาวแบบแห้งไว เป็นต้น ปัจจุบันมีวางจำหน่ายรวมแล้วประมาณสี่สิบกว่าแบบเท่านั้น แต่ทางร้านแจ้งว่าจะมีการเปิดตัวรูปแบบใหม่ ๆ ตามมาอีกเรื่อย ๆ ในอนาคต
"ขี้คุยสิ้นดี ถ้ามันมีเนื้อผ้าแบบนั้นอยู่จริงบนโลก ฉันจะยอมควักเงินซื้อตุนไว้สักร้อยตัวเลย" เบิร์กแมนพึมพำกับตัวเองอย่างดูแคลน
ในความเป็นจริงแล้ว ผู้คนที่อาศัยอยู่ในแถบละติจูดสูงซึ่งมีอากาศหนาวเย็นจัด จะให้ความสำคัญกับคุณสมบัติการแห้งไวของเสื้อผ้าเป็นพิเศษ
เพราะท่ามกลางสภาพอากาศที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็ง ทุกคนต่างต้องแต่งตัวห่อเหี่ยวหนาเตอะเหมือนหมีขั้วโลก หากเหงื่อออกแล้วเสื้อผ้าไม่สามารถแห้งได้ทันท่วงที การต้องเดินฝ่าอุณหภูมิติดลบสามสิบองศาพร้อมกับชุดชั้นในที่เปียกชื้นแฉะ ย่อมเป็นประสบการณ์ที่ทุกข์ทรมานแสนสาหัสจนไม่มีวันลืมเลือน
ถึงแม้ว่าเบิร์กแมนจะเป็นพนักงานของบริษัทคู่แข่งอย่างเอชแอนด์เอ็มกรุ๊ปแห่งสวีเดน แต่ถ้าเสื้อยืดแห้งไวที่ผลิตจากจีนสามารถทำได้อย่างที่แสดงให้เห็นเมื่อครู่จริง ๆ เขาก็ไม่รังเกียจที่จะซื้อไปให้ตัวเองและครอบครัวได้ลองใช้
ทว่า เบิร์กแมนปักใจเชื่ออย่างแน่วแน่ว่าพวกคนจีนต้องกำลังพูดจาเหลวไหลไร้สาระอยู่แน่นอน
ในฐานะที่เขาจบปริญญาเอกด้านวิทยาศาสตร์วัสดุ เขา รู้ดีที่สุดว่าวัสดุแห้งไวที่ดีที่สุดในโลก ณ เวลานี้คือผ้าคูลแมกซ์ที่ผลิตโดยบริษัทดูปองท์ ซึ่งต่อให้เป็นผ้าคูลแมกซ์ก็ไม่มีวันแห้งสนิทได้ภายในสิบนาทีหรอก ต่อให้ตอนนี้จะเป็นฤดูร้อนก็ตามที
"ราคามันถูกมากจริง ๆ นั่นแหละ แค่ประมาณหนึ่งในสามของราคาผ้าดูปองท์เองมั้ง แต่น่าเสียดาย... ที่มันเป็นแค่ของเกรดต่ำราคาถูก"
เบิร์กแมนหยิบตะกร้าขึ้นมา แล้วโยนเสื้อผ้าที่มีตราโลโก้คุนหลุนเอ็กซ์วันใส่ลงไปอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับว่ากำลังโยนเศษขยะ
จากนั้นเขาก็เดินตรงไปที่เคาน์เตอร์แคชเชียร์ จ่ายเงิน รับใบเสร็จ แล้วเตรียมตัวเดินหิ้วถุงพลาสติกใบใหญ่สองใบกลับออกไป
ตอนที่เบิร์กแมนเดินมาถึงหน้าประตู เขาเห็นผู้จัดการร้านกำลังสั่งการให้พนักงานเคลียร์ชั้นวางสินค้า
"แถวนี้ แล้วก็แถวนั้นด้วย เคลียร์ออกให้หมดเลย แล้วเอาสินค้าที่ทำจากเส้นใยเอ็กซ์วันมาวางแทน"
"อ้อ แล้วก็พวกโปสเตอร์ที่แปะอยู่บนกระจกนั่นก็ต้องเปลี่ยนใหม่ทั้งหมดด้วยนะ"
"แต่ผู้จัดการคะ ถ้าทำแบบนั้น พื้นที่หนึ่งในสามของร้านจะถูกยึดไปหมดเลยนะ ตอนนี้สินค้าที่ใช้เส้นใยเอ็กซ์วันมีแค่สี่สิบกว่าชิ้นเอง จำเป็นต้องทำถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ"
ผู้จัดการร้านวัยสามสิบกว่ายักไหล่ "ฉันก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่ทางสำนักงานใหญ่กำลังผลักดันเสื้อผ้าไฮเทคนี้สุดตัว พวกเราอย่าถามมากเลย สั่งมายังไงก็ทำตามนั้นไปเถอะ"
เบิร์กแมนเดินทอดน่องพลางคิดในใจด้วยความมุ่งร้าย ยิ่งสถานการณ์ของบริษัทต้นสังกัดของเขาแย่ลงเท่าไหร่ ความขุ่นเคืองและจิตใจที่มืดมนของเบิร์กแมนก็ยิ่งพอกพูนขึ้นทุกวัน
เมื่อเขาเดินมาถึงรถยนต์วอลโว่ รอยยิ้มอันชั่วร้ายก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้า
เป็นที่รู้กันดีว่า รถยนต์วอลโว่ที่เคยเป็นความภาคภูมิใจของชาวสวีเดน ได้ถูกจีลี่กรุ๊ปของจีนเข้าซื้อกิจการไปแล้ว ซึ่งชาวสวีเดนจำนวนมากต่างรู้สึกเจ็บแค้นและขุ่นเคืองใจกับเรื่องนี้อย่างลึกซึ้ง
เบิร์กแมนกำลังเฝ้ารอ... รอวันที่ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย
...ประมาณครึ่งชั่วโมงต่อมา เบิร์กแมนก็เดินทางมาถึงสำนักงานใหญ่ของกลุ่มบริษัท
เปิดท้ายรถ หิ้วถุงเสื้อผ้าสองใบใหญ่เดินผ่านประตูทางเข้าหลัก ทว่า ภาพที่ปรากฏตรงหน้ากลับทำให้เขาถึงกับยืนอึ้งตาค้างทำอะไรไม่ถูก
เนื่องจากเขาต้องแวะไปซื้อสินค้าของคู่แข่งให้บริษัทก่อนเข้างาน จึงทำให้มาสายกว่าปกติเล็กน้อย
แต่ไม่รู้เพราะสาเหตุใด บรรยากาศภายในสำนักงานใหญ่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความตึงเครียดและเคร่งขรึมอย่างถึงที่สุด ทุกคนต่างเดินรีบเร่งด้วยสีหน้าท่าทางเคร่งเครียดวิตกกังวล
"เกิดเรื่องอะไรขึ้นงั้นเหรอ"
เบิร์กแมนงุนงงสับสน เขาเอ่ยปากรั้งเพื่อนร่วมงานจากแผนกการตลาดคนหนึ่งไว้เพื่อสอบถาม ชายคนนี้ค่อนข้างสนิทสนมกับเขาเพราะมักจะแวะดื่มกาแฟด้วยกันในห้องพักผ่อนอยู่บ่อย ๆ
เพื่อนร่วมงานจากแผนกการตลาดหันมามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเด๋อด๋าของเบิร์กแมน สลับกับถุงพลาสติกใบใหญ่สองใบในมือของเขา
"นี่นายยังไม่รู้เรื่องเหรอ"
"รู้อะไร" เบิร์กแมนถามสวนพลันความรู้สึกไม่ลางดีเริ่มคืบคลานเข้ามาในหัวใจ
"สงครามระเบิดขึ้นแล้ว! ทั่วทั้งยุโรปกำลังจะเข้าสู่สงคราม!" เพื่อนร่วมงานแผนกการตลาดลดเสียงต่ำพึมพำ "ไอ้พวกเวรนั่น... พวกมันจะเปิดฉากบุกโจมตีในฤดูร้อนภายในเวลายี่สิบสี่ชั่วโมงนี้แล้ว!"