บทที่ 336 - ข่าวลือแพร่สะพัด 1

บทที่ 336 - ข่าวลือแพร่สะพัด 1

ร่างของฟางอวิ๋นอี้ปรากฏขึ้นในบริเวณที่ค่อนข้างสงบใจกลางมิติโกลาหล เขานั่งขัดสมาธิลอยอยู่กลางอากาศ โดยไม่ได้สัมผัสกับวัตถุใดๆ เลย——อันที่จริง ที่นี่นอกจากปราณโกลาหลที่ไหลเวียนอยู่ ก็ไม่มีสิ่งอื่นใดอีกแล้ว

"ฟู่..."

ฟางอวิ๋นอี้ค่อยๆ พ่นลมหายใจขุ่นมัวที่แฝงกลิ่นคาวเลือดออกมา วางมือทั้งสองข้างไว้บนเข่า แล้วประสานอินอันลึกล้ำขึ้นมา

เคล็ดวิชาของคัมภีร์กระบี่จื่อเซียวโคจรอยู่ภายในร่างกาย เขาอาศัยสภาพแวดล้อมพิเศษภายในมิติชั้นที่สาม เริ่มทำการรักษาอาการบาดเจ็บ

……………

ในขณะที่ฟางอวิ๋นอี้กำลังทุ่มเทรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ภายในมิติหอคอยกระบี่ เวลาภายนอกก็ผ่านไปแล้วสองวัน

พายุข่าวสารที่จ้าวเชียนและซือหม่าเหยี่ยนร่วมกันวางแผนอย่างรัดกุม ได้พัดโหมกระหน่ำจากเมืองโยวโจวเป็นศูนย์กลาง ลุกลามไปทั่วทุกทิศทางราวกับไฟลามทุ่งอย่างบ้าคลั่ง

จ้าวเชียนเป็นผู้ที่สุขุมรอบคอบ รู้ซึ้งถึงหลักการ "สยบศัตรูโดยไม่ต้องรบ" เป็นอย่างดี ส่วนซือหม่าเหยี่ยนยิ่งเป็นผู้ที่ผ่านร้อนผ่านหนาวในราชสำนักมานานปี ย่อมเชี่ยวชาญเรื่องการใช้ข่าวลือและพลังแห่งการข่มขวัญเป็นที่สุด

ทั้งสองคนตกลงกันได้ในทันที และตัดสินใจที่จะเผยแพร่ผลการรบของศึกที่เนินม้าล้มออกไปอย่างรวดเร็วที่สุด ด้วยรูปแบบที่เกินจริงและน่าตกตะลึงที่สุด

พวกเขาใช้ทุกช่องทางที่สามารถใช้ได้!

เครือข่ายข่าวกรองเดิมของกองทัพเจิ้นเป่ยเดินเครื่องเต็มกำลัง สายลับของราชสำนักที่ซือหม่าเหยี่ยนพามาด้วยก็ถูกเขาพลิกกลับมาใช้งาน

ขุนนางในเมืองโยวโจวที่ถูกควบคุมตัวไว้ แต่ต้องยอมร่วมมือเพื่อแลกกับชีวิตของคนในครอบครัว ก็ถูกบังคับให้ใช้กองคาราวานสินค้าและเส้นสายของพวกเขาอย่างเต็มที่

แม้แต่บรรดาแม่ทัพในกองทัพพันธมิตรที่ยอมจำนน ซึ่งรู้รักษาตัวรอดและอยากแสดงผลงาน ก็ยังได้รับอนุญาตให้ส่งคนสนิทนำรายงานการรบที่ "เห็นมากับตา" กลับไปยังเขตอิทธิพลของตนเอง...

เนื้อหาของข่าวสารถูกเรียบเรียงอย่างประณีต มีใจความสำคัญเพียงสองประการ แต่ก็เพียงพอที่จะสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน และข้อเท็จจริงก็ไม่ได้คลาดเคลื่อนไปจากความเป็นจริงมากนัก!

ประการแรก แม่ทัพใหญ่แห่งกองทัพเจิ้นเป่ย ฟางอวิ๋นอี้ ได้ใช้กำลังเพียงคนเดียว เข้าปะทะและสังหารราชันยุทธ์ถึงห้าคนในการต่อสู้ซึ่งหน้า ณ เนินม้าล้ม

ในจำนวนนี้ประกอบด้วย บรรพชนแห่งราชวงศ์ต้าเฉียน จ้าวหลิงเซียว, ยอดฝีมืออิสระผู้มีชื่อเสียงโด่งดังมาหลายร้อยปี นักพรตซิงเหอ, องค์หญิงใหญ่แห่งราชวงศ์แดนตะวันออก เซียวซูเสวี่ย, แม่ทัพพิทักษ์แผ่นดิน ตู๋กูสยง และผู้ทำพิธี อินจิ่วโยว

ทหารม้าเกราะเหล็กฝูถูหนึ่งหมื่นนายของราชวงศ์แดนตะวันออกถูกทำลายล้างจนหมดสิ้น องค์ชายสามเซียวจิงหงตายอย่างไร้ศพ เน้นย้ำคำว่า "สังหาร" ไม่ใช่การตีโต้ให้ถอยร่นหรือสร้างบาดแผลสาหัส และไม่มีใครหนีรอดไปได้แม้แต่คนเดียว

ประการที่สอง ที่นอกเมืองโยวโจว กองทัพพันธมิตรต้าเฉียนกว่าสองแสนนาย ภายใต้ "การให้ความร่วมมือ" ของซือหม่าเหยี่ยน หลังจากที่ฟางอวิ๋นอี้กลับมาและใช้แรงกดดันแห่งราชันยุทธ์ข่มขวัญในชั่วพริบตา กองทัพทั้งหมดก็ยอมจำนน

บัดนี้เมืองโยวโจวตกอยู่ในกำมือของกองทัพเจิ้นเป่ยอย่างสมบูรณ์โดยไม่ต้องเสียเลือดเนื้อเลยแม้แต่น้อย แนวป้องกันแดนเหนือถูกเชื่อมต่อเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบ แข็งแกร่งดุจกำแพงเหล็ก

ไม่มีการบรรยายรายละเอียดมากนัก และไม่มีการปั้นแต่งกระบวนการต่อสู้ให้ดูเกินจริง มีเพียงผลลัพธ์อันเย็นชาและน่าสะพรึงกลัวนี้เท่านั้น

ยิ่งเรียบง่าย ก็ยิ่งดูน่าเชื่อถืออย่างไม่ต้องสงสัย ยิ่งทำให้ผู้คนจินตนาการไปไกล และเกิดความหวาดผวา

ต้องเร็ว! ต้องเร็วเสียจนศัตรูตั้งรับไม่ทัน ต้องเร็วเสียจนกองกำลังรักษาการในหัวเมืองต่างๆ ขวัญหนีดีฝ่อ และในขณะเดียวกันก็ต้องเร็วเสียจนบรรดาขั้วอำนาจที่ยังลังเลอยู่ ต้องรีบตัดสินใจเลือกข้างอย่างรวดเร็ว

ดังนั้น ในขณะที่ฟางอวิ๋นอี้ยังคงรักษาอาการบาดเจ็บอยู่ นกพิราบสื่อสาร ม้าเร็ว และค่ายกลส่งสารที่พกพาข่าวสารอันน่าตกตะลึงเหล่านี้ ก็ได้พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังรัฐและหัวเมืองต่างๆ ในแดนใต้ ราชวงศ์แดนตะวันออก แคว้นต่างๆ ในพุทธภูมิแดนตะวันตก รวมถึงแดนกลางอันห่างไกลและทรงอำนาจแล้ว

………………

แดนใต้ เมืองหลวงของราชวงศ์ต้าเฉียน

เมื่อรายงานลับฉบับแรกที่ประทับตราเดิมของจวนผู้ว่าการรัฐโยวโจว ซึ่งมีลายมือหวัดๆ แต่เนื้อหาน่าสะพรึงกลัว ถูกส่งมาถึงโต๊ะทรงงานของฮ่องเต้พระองค์ใหม่ จ้าวหยวนฉี่ ในช่วงค่ำของวันที่สอง ฮ่องเต้หนุ่มผู้เพิ่งขึ้นครองราชย์และกำลังอิ่มเอมใจผู้นี้ กำลังบรรทมหลับอย่างสบายใจอยู่ในตำหนักของพระสนมคนโปรด

จ้าวหยวนฉี่ที่ถูกขันทีใหญ่ปลุกให้ตื่นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา ในตอนแรกเขารู้สึกเกรี้ยวกราดเป็นอย่างมาก แต่เมื่อเขาอาศัยแสงเทียนสลัวๆ มองเห็นข้อความเพียงไม่กี่บรรทัดบนรายงานลับ ความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดก็มอดดับลงในพริบตา กลายเป็นความหนาวเหน็บลึกถึงกระดูก

"...เนินม้าล้ม... ฟางอวิ๋นอี้... สู้ลำพังกับห้าราชันยุทธ์... บรรพชนจ้าวหลิงเซียว... สิ้นชีพ... นักพรตซิงเหอ... สิ้นชีพ... องค์ชายสามแดนตะวันออก... สิ้นชีพ... ทหารม้าเกราะเหล็กฝูถู... พินาศสิ้น... ซือหม่าเหยี่ยนแปรพักตร์... โยวโจวแตก... ทหารสองแสนนาย... ยอมจำนน..."

ตัวอักษรแต่ละตัวเปรียบเสมือนค้อนเหล็กอันหนักอึ้ง ทุบกระหน่ำลงบนหัวใจของเขา ทุบทำลายศักดิ์ศรีแห่งจักรพรรดิ ทุบทำลายจินตนาการถึงราชบัลลังก์อันมั่นคงของเขา

"เป็นไปไม่ได้... นี่ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!"

จ้าวหยวนฉี่คำรามเสียงแหบพร่า คว้าคำรายงานลับมาฉีกจนขาดวิ่น เศษกระดาษปลิวว่อนร่วงหล่นลงมา

"ของปลอม! นี่ต้องเป็นอุบายลวงของฟางอวิ๋นอี้ และเป็นการใส่ร้ายของเจ้าคนทรยศซือหม่าเหยี่ยนแน่ๆ"

"บรรพชนหลิงเซียวอยู่ในระดับราชันยุทธ์ขั้นกลาง นักพรตซิงเหอยิ่งเป็นถึงยอดฝีมือขั้นปลาย! แถมยังมีราชันยุทธ์จากราชวงศ์แดนตะวันออกอีกสามคน ห้าต่อหนึ่ง จะตายเรียบได้อย่างไร? จะสิ้นชีพได้อย่างไร"

ดวงตาของจ้าวหยวนฉี่แดงก่ำ ท่าทางราวกับคนเสียสติ ทำให้พระสนมคนโปรดบนเตียงตกใจจนตัวสั่น หดตัวอยู่ตรงมุมเตียง

ขันทีใหญ่คุกเข่าหมอบกราบอยู่บนพื้น ศีรษะก้มต่ำจนแทบจะติดพื้น น้ำเสียงราวกับเจือเสียงสะอื้น

"ฝ่าบาท... นอกเมือง... มีม้าเร็วส่งข่าวฉุกเฉินมาถึงกรมกลาโหมเมื่อครู่นี้... เนื้อหา... เนื้อหาส่วนใหญ่ก็เหมือนกันพ่ะย่ะค่ะ..."

"เสนาบดีกรมกลาโหม และรองเสนาบดีหลายท่านได้เร่งเดินทางเข้าวังในยามวิกาล กำลังรอรับการเบิกตัวอยู่หน้าตำหนักเฉียนหยวนพ่ะย่ะค่ะ... และ... หยกส่งสารของท่านซินแสชิงหลินแห่งสำนักเสวียนอวิ๋นก็ถูกกระตุ้นการทำงานแล้ว ตอนนี้กำลังรอการตอบรับจากฝ่าบาทอยู่ที่ตำหนักรองพ่ะย่ะค่ะ..."

จ้าวหยวนฉี่ราวกับถูกสายฟ้าฟาด เซถลาถอยหลังไปสองก้าว แล้วทรุดตัวลงนั่งบนแท่นบรรทม ข่าวของกรมกลาโหมอาจจะเป็นของปลอม แต่การส่งสารของท่านซินแสชิงหลินแห่งสำนักเสวียนอวิ๋น...

ความหวังลมๆ แล้งๆ เฮือกสุดท้ายถูกทำลายลงอย่างโหดร้าย

ความหวาดกลัวอันใหญ่หลวงเปรียบเสมือนอสรพิษที่เย็นเยียบ รัดพันหัวใจของเขาในพริบตา บีบรัดลำคอของเขาเอาไว้

เขารู้สึกหายใจลำบาก หนาวสั่นไปทั้งตัว ราวกับมองเห็นกระบี่ยาวสีม่วงที่เคยส่องประกายอยู่เหนือเมืองหลวง เล่มนั้น กำลังข้ามผ่านภูเขาและแม่น้ำนับพันลี้ พุ่งตรงมาตัดคอของเขา

"จบสิ้นแล้ว... จบสิ้นแล้วทุกอย่าง..."

จ้าวหยวนฉี่พึมพำกับตัวเอง ใบหน้าซีดเซียวหม่นหมองในชั่วพริบตา

จ้าวหลิงเซียวคือเสาหลักต้นสุดท้ายของราชวงศ์จ้าว คือหินศักดิ์สิทธิ์ที่คอยข่มขวัญสำนักเสวียนอวิ๋นและปกป้องเมืองหลวง เมื่อเขาสิ้นชีพ ที่พึ่งพิงอันยิ่งใหญ่ที่สุดของราชวงศ์ก็พังทลายลง

นักพรตซิงเหอคือผู้ช่วยที่ราชวงศ์ต้องทุ่มเททรัพยากรมหาศาล และใช้ข่าวกรองลับขั้นสูงสุดจึงจะเชิญมาได้ เป็นอาวุธร้ายกาจที่สุดที่เขาใช้จัดการกับฟางอวิ๋นอี้ แต่บัดนี้กลับกลายเป็นแท่นเหยียบให้ฟางอวิ๋นอี้ก้าวขึ้นไป

กองทัพสองแสนนายยอมจำนน โยวโจวแตกพ่าย หมายความว่าประตูด่านแดนเหนือได้เปิดอ้าออกอย่างสมบูรณ์แล้ว กองทัพเจิ้นเป่ยสามารถรวบรวมกำลังพลของแดนเหนือ แล้วกรีฑาทัพลงใต้ได้อย่างสบายใจ โดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้นอีกต่อไป

ส่วนขุนพลในราชสำนัก หยางหง เซี่ยโหวเจี๋ย หูเหยียนจั๋ว ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดี ซือหม่าเหยี่ยนก็แปรพักตร์ไปแล้ว ในชั่วขณะหนึ่ง เขากลับคิดไม่ออกเลยว่ายังมีผู้ใดให้เรียกใช้งานได้อีก ยังมีกองทัพใดให้เรียกมารับมือได้อีก!

"ฝ่าบาท! ฝ่าบาท! ใต้เท้าทุกท่านเร่งเร้ามามากแล้ว ขอฝ่าบาทรีบเสด็จไปที่ตำหนักเฉียนหยวนเพื่อว่าราชการเถิดพ่ะย่ะค่ะ!" ขันทีใหญ่โขกศีรษะเร่งเร้าอีกครั้ง น้ำเสียงร้อนรน

ด้านนอกวังมีเสียงจอแจดังแว่วมา เห็นได้ชัดว่าบรรดาพระญาติพระวงศ์และขุนนางผู้ใหญ่ที่ทราบข่าว ล้วนรีบรุดมาแล้ว ความเงียบสงบของวังหลวงถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง

จ้าวหยวนฉี่เงยหน้าขึ้นขวับ ดวงตาเต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอย ท่ามกลางความหวาดกลัว พลันมีความบ้าคลั่งราวกับคนเสียสติปะทุขึ้นมา

"ว่าราชการ? ว่าราชการเรื่องอะไร!"

เขาแผดเสียงคำราม "ฟางอวิ๋นอี้มันก็แค่คนพาลไร้ยางอาย เป็นราชันยุทธ์จอมเชือด การว่าราชการจะไปหยุดกระบี่ของมันได้หรือ?"

จ้าวหยวนฉี่ผลักขันทีที่พยายามจะเข้ามาพยุงออก ลุกขึ้นยืนอย่างทุลักทุเล แล้วเดินวนไปวนมาในตำหนักราวกับสัตว์ร้ายที่ติดกับดัก

"ใช่... ใช่แล้ว! ยังมีสำนักเสวียนอวิ๋น ท่านซินแสชิงหลิน บรรพชนเสวียนจีจื่อ ที่สำนักของพวกเขายังมีค่ายกล ยังมีขุมกำลังที่สั่งสมมา"

(จบแล้ว)