บทที่ 49 - บดขยี้

บทที่ 49 - บดขยี้

นี่เป็นการต่อสู้ที่ไม่ได้มีผู้ชมมากมายอะไรนัก เพราะงั้น นอกเหนือจากกติกาการแข่งขันที่เรียบง่ายที่สุดแล้ว ก็ไม่มีพิธีรีตองอะไรอีก

ทันทีที่หลิวชิงอวิ๋นและเจียงอิ๋งอิ๋งก้าวเข้าสู่สนามประลอง ทั้งคู่ก็สะบัดมือ ส่งโรคอนและเนียวโรโมะลงสู่สนามทันที

เมื่อเพื่อนร่วมชั้นที่รับหน้าที่เป็นกรรมการชั่วคราวเป่านกหวีด การต่อสู้ก็เริ่มต้นขึ้น

"ปืนฉีดน้ำ"

เจียงอิ๋งอิ๋งเลือกที่จะชิงลงมือก่อน เธอตะโกนสั่งให้เนียวโรโมะโจมตีทันที

สิ้นเสียงคำสั่ง สายน้ำพุ่งทะยานก็ถูกฉีดออกมาจากปากเล็กๆ ของเนียวโรโมะ พุ่งตรงไปยังโรคอนที่อยู่เบื้องหน้า

แต่ทว่า ความแม่นยำของปืนฉีดน้ำสายนี้กลับเบี้ยวอย่างเห็นได้ชัด ต่อให้โรคอนยืนอยู่เฉยๆ ไม่ขยับไปไหน ก็ไม่มีทางโดนโรคอนได้หรอก

โรคอนหลบได้อย่างง่ายดาย

"ดูเหมือนว่าจะยังฝึกมาไม่ดีพอนะ ก็แหงล่ะ เพิ่งจะเริ่มฝึกเองนี่นา ทั้งความแม่นยำและพละกำลังยังไม่ถึงเกณฑ์เลย คิดจะโจมตีเป้าหมายจากระยะไกลขนาดนี้ คงต้องพึ่งดวงอย่างเดียวแล้วล่ะ"

หลิวชิงอวิ๋นเห็นดังนั้น ความตึงเครียดในใจก็มลายหายไปกว่าครึ่ง

ตอนแรกนึกว่าคู่ต่อสู้จะเป็นระดับแรงค์คอน แต่พอเอาเข้าจริง กลับกลายเป็นว่าคู่ต่อสู้เป็นแค่แรงค์บรอนซ์ซะงั้น

"จ้องตาแบบลูกหมาน้อย"

ในเมื่อรู้แล้วว่าคู่ต่อสู้เป็นแค่ผู้เล่นแรงค์บรอนซ์ หลิวชิงอวิ๋นก็ไม่มีอะไรต้องกลัวอีกต่อไป เขารีบสั่งให้โรคอนโต้กลับทันที

วินาทีต่อมา ดวงตาของโรคอนก็เริ่มทอประกายระยิบระยับ เนียวโรโมะที่จ้องมองโรคอนอยู่พอดีก็มีสีหน้าหลงใหลขึ้นมาทันที

"อะไรนะ พลังแห่งเสน่ห์จากท่าจ้องตาแบบลูกหมาน้อยของโรคอนตัวนี้มันรุนแรงขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย ขนาดเนียวโรโมะที่เป็นตัวเมียเหมือนกันยังโดนตกเลย"

การเปลี่ยนแปลงทางสีหน้าของเนียวโรโมะไม่อาจรอดพ้นสายตาของคนที่กำลังตั้งใจดูการต่อสู้อยู่ได้ ชายหนุ่มร่างเตี้ยคนนั้นถึงกับร้องเสียงหลงออกมาด้วยความตกใจ สีหน้าของเขากลายเป็นย่ำแย่อย่างเห็นได้ชัด

สีหน้าของคนอื่นๆ ก็ดูไม่ค่อยดีนัก ความรู้สึกผ่อนคลายในตอนแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียด

"รีบตั้งสติหน่อยสิเนียวโรโมะ เธอเป็นตัวเมียนะ จะไปหลงเสน่ห์มันได้ยังไง รีบตื่นสิ"

เจียงอิ๋งอิ๋งที่อยู่ในสนามประลองย่อมสังเกตเห็นความผิดปกติของเนียวโรโมะได้เหมือนกัน ใบหน้ากลมๆ ของเธอเผยให้เห็นถึงความร้อนรน เธอตะโกนเรียกสติเนียวโรโมะสุดเสียง

พลังแห่งเสน่ห์ของโรคอนเมื่อใช้กับภูตวิเศษเพศเดียวกัน ผลลัพธ์ก็ลดลงไปมากจริงๆ เสียงตะโกนของเจียงอิ๋งอิ๋งทำให้ความหลงใหลบนใบหน้าของเนียวโรโมะหายไป และกลับมามีสติอีกครั้ง

แต่ในจังหวะนั้นเอง การโจมตีของโรคอนก็มาถึงแล้ว

เมื่อหลิวชิงอวิ๋นสั่งให้ใช้ท่าความไวแสง ขาทั้งสี่ข้างของโรคอนก็เปล่งแสงสีขาวออกมา พุ่งพรวดเข้าไปอยู่ตรงหน้าเนียวโรโมะที่ยังไม่ทันได้ตั้งสติ แล้วพุ่งชนจนเนียวโรโมะกระเด็นลอยไป

แต่นี่มันยังไม่จบ ลูกไฟดวงใหญ่ถูกพ่นออกจากปากโรคอน พุ่งกระแทกเข้าใส่เนียวโรโมะที่กำลังลอยคว้างอยู่กลางอากาศ

ลูกไฟระเบิดออก เปลวไฟอันร้อนระอุก็โอบล้อมร่างของเนียวโรโมะไว้ในพริบตา แผดเผาจนเนียวโรโมะต้องร้องโอดโอยด้วยความเจ็บปวด

เมื่อเปลวไฟดับลง เนียวโรโมะก็ล้มพับลงกับพื้นและหมดสภาพการต่อสู้ไปในที่สุด

ตั้งแต่ต้นจนจบ การต่อสู้ทั้งหมดใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาทีด้วยซ้ำ แต่ผลแพ้ชนะก็ถูกตัดสินแล้ว

"เนียวโรโมะ"

เจียงอิ๋งอิ๋งเห็นเนียวโรโมะล้มลงก็รีบพุ่งตัวเข้าไปในสนามประลอง อุ้มเนียวโรโมะขึ้นมาดูด้วยความสงสารจับใจ

"จะไม่ประกาศผลหน่อยเหรอ"

การที่เจียงอิ๋งอิ๋งวิ่งเข้าไปในสนามประลองก่อนที่กรรมการจะประกาศผลการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ทำให้หลิวชิงอวิ๋นขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาหันไปถามกรรมการที่มัวแต่ยืนอึ้งอยู่

คนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่ข้างสนามอย่างชายหนุ่มร่างเตี้ยต่างก็ยืนอึ้งไปตามๆ กัน

ภาพที่โรคอนจัดการเนียวโรโมะได้ในพริบตากำลังฉายวนซ้ำไปซ้ำมาในหัวของพวกเขา พร้อมกับบดขยี้ความมั่นใจของพวกเขาไปทีละน้อย

แผนลุมกินโต๊ะ มันจะใช้ได้ผลกับโรคอนของหลิวชิงอวิ๋นจริงๆ หรือ

ชั่วขณะนั้น คำถามนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของพวกเขา ทำให้สีหน้าของพวกเขาเปลี่ยนไปมาอย่างต่อเนื่อง

"เนียวโรโมะหมดสภาพการต่อสู้ โรคอนเป็นฝ่ายชนะ"

กรรมการที่ได้ยินหลิวชิงอวิ๋นเตือนสติก็หลุดจากภวังค์ รีบตะโกนประกาศผลการประลองเสียงดังฟังชัด

พอได้ยินผลการประลอง ชายหนุ่มร่างเตี้ยและพรรคพวกก็สะดุ้งตื่นจากฝัน สีหน้าของพวกเขาพากันย่ำแย่ลงไปอีก

เจียงอิ๋งอิ๋งไม่สนผลการแข่งขันอะไรทั้งนั้นในตอนนี้ เธอรีบใช้ลูกบอลจับภูตเก็บเนียวโรโมะกลับเข้าไป ไม่กล้าหันไปพูดจาข่มขวัญหลิวชิงอวิ๋นอีก รีบวิ่งแจ้นไปทางสถานีกระเช้าอย่างสุดชีวิต เพื่อพาเนียวโรโมะไปรักษาที่ศูนย์ภูตวิเศษให้เร็วที่สุด

"คนต่อไป"

หลิวชิงอวิ๋นปรายตามองเจียงอิ๋งอิ๋งที่วิ่งออกไปแวบหนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาพูดกับชายหนุ่มร่างเตี้ยและพรรคพวกด้วยใบหน้าเรียบเฉย

"คูว~ คูว~"

โรคอนกำลังดื่มด่ำกับความรู้สึกของการเป็นผู้ชนะ หลังจากเอาชนะเนียวโรโมะได้ เธอก็ยังอยากจะชนะต่อไปอีก เธอจ้องมองภูตวิเศษตัวอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ชายหนุ่มร่างเตี้ยและพรรคพวกด้วยสายตาเร่าร้อน แล้วส่งเสียงร้องเบาๆ

เป็นการบอกว่าเธอยังอัดไม่หนำใจเลย รีบๆ ต่อแถวเข้ามาสู้กับเธอซะดีๆ

แต่ทว่า ภาพที่โรคอนจัดการเนียวโรโมะไปหมาดๆ ยังคงติดตาตรึงใจ ภูตวิเศษตัวอื่นๆ จึงพากันหดหัว ซ่อนตัวอยู่ข้างหลังผู้ฝึกสอนของตัวเอง

เมื่อเห็นว่าภูตวิเศษของตัวเองเริ่มแสดงอาการหวาดกลัวคำท้าของโรคอน ชายหนุ่มร่างเตี้ยและพรรคพวกก็หน้าถอดสี รีบพูดปลอบใจภูตวิเศษของตัวเองไม่ให้กลัวโรคอน

แต่เมื่อต้องเผชิญกับความจริงอันโหดร้าย คำพูดก็เป็นเพียงลมปากที่ไร้พลัง มันไม่ได้ช่วยให้พวกภูตวิเศษมีกำลังใจฮึดสู้ขึ้นมาเลยสักนิด

"คนต่อไปเป็นใคร รีบๆ หน่อยสิ เวลาของทุกคนมีค่านะ อย่ามัวแต่เสียเวลาอยู่เลย"

หลิวชิงอวิ๋นรออยู่เป็นนาทีก็ยังไม่มีใครกล้าลงสนาม เขาจึงเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี

แต่คำเตือนด้วยความหวังดีของหลิวชิงอวิ๋นในตอนนี้ กลับเปรียบเสมือนฝ่ามือที่ตบฉาดลงบนใบหน้าของชายหนุ่มร่างเตี้ยและพรรคพวกอย่างจัง มันกรีดแทงศักดิ์ศรีของพวกเขาจนขาดวิ่น ทำให้พวกเขาต้องหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย

"อย่าได้ใจไปหน่อยเลย ฉันจะเป็นคู่มือให้นายเอง"

ชายหนุ่มร่างเตี้ยมีศักดิ์ศรีค่อนข้างสูง พอโดนหลิวชิงอวิ๋นทักแบบนั้น เขาก็เป็นฝ่ายก้าวออกมารับคำท้าเป็นคนแรก

แต่น่าเสียดาย ที่ตัวผู้ฝึกสอนน่ะมีความกล้า แต่ภูตวิเศษอาจจะไม่ได้มีความกล้าเหมือนเจ้านายเสมอไป มาดาสึโบมิของเขาไม่กล้าลงสนามไปสู้กับโรคอนเลย ต่อให้ชายหนุ่มร่างเตี้ยจะร้องเรียกยังไงก็ไม่ได้ผล

ตามกติกาการแข่งขัน หากภูตวิเศษไม่ลงสู่สนามภายในสามสิบวินาที จะถือว่าสละสิทธิ์โดยอัตโนมัติ

ภูตวิเศษของตัวเองดันมาทำเรื่องขายหน้าซะขนาดนี้ ในช่วงสามสิบวินาทีนั้น ไม่รู้ว่าโกรธหรืออาย ใบหน้าของชายหนุ่มร่างเตี้ยก็แดงก่ำเหมือนแอปเปิ้ลเกรดพรีเมียม

หลิวชิงอวิ๋นเห็นสถานการณ์แบบนั้นก็แอบแปลกใจ ไม่คิดเลยว่าการที่โรคอนจัดการเนียวโรโมะได้ในพริบตาเมื่อกี้ จะส่งผลกระทบต่อภูตวิเศษที่อยู่ข้างสนามมากขนาดนี้ ถึงขั้นทำให้ภูตวิเศษของอีกฝ่ายกลัวจนไม่กล้าลงสนามเลย

สามสิบวินาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพื่อนร่วมชั้นที่รับหน้าที่เป็นกรรมการมองชายหนุ่มร่างเตี้ยด้วยสายตาสงสาร ก่อนจะตะโกนประกาศผลการประลองเสียงดัง "มาดาสึโบมิสละสิทธิ์ โรคอนเป็นฝ่ายชนะ"

"คูว~ คูว~"

สำหรับคู่ต่อสู้ที่ขี้ขลาดตาขาวแบบนี้ ในฐานะภูตวิเศษธาตุไฟ โรคอนถือว่าเหยียดหยามอย่างรุนแรง พอได้ยินที่กรรมการพูด เธอก็จ้องมองมาดาสึโบมิของชายหนุ่มร่างเตี้ยด้วยสายตาดูถูกเหยียดหยาม

มาดาสึโบมิพอโดนโรคอนจ้องก็ยิ่งกลัวหนักกว่าเดิม ถึงกับหันหลังวิ่งหนีไปซะดื้อๆ

ชายหนุ่มร่างเตี้ยเห็นภูตวิเศษของตัวเองวิ่งหนีไป ใบหน้าของเขาก็ยิ่งแดงก่ำด้วยความอับอาย แต่ตอนนี้เขามีมาดาสึโบมิแค่ตัวเดียว ขืนปล่อยไปมีหวังจบเห่แน่ๆ เขาจึงรีบวิ่งตามไปทันที

คราวนี้ คู่ต่อสู้ของหลิวชิงอวิ๋นก็เหลือแค่ชายหนุ่มหัวเกรียนกับพรรคพวกอีก 11 คนแล้ว

"คนต่อไป"

หลิวชิงอวิ๋นยังคงพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉยต่อไป

ในเวลานี้ คำพูดสั้นๆ สองสามคำนี้เปรียบเสมือนยันต์สั่งตาย พอหลิวชิงอวิ๋นพูดออกมา ความกดดันของชายหนุ่มหัวเกรียนและพรรคพวกก็พุ่งปรี๊ดขึ้นมาทันที

ชั่วขณะนั้น พวกเขาต่างก็มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ในแววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น

[จบแล้ว]