- หน้าแรก
- ระบบผู้อำนวยการโรงเรียนอาชีวะปั้นเด็กกากสอบติดมหาลัยดัง
- บทที่ 2 ระบบนี่…สุดยอดเกินไปแล้ว!
บทที่ 2 ระบบนี่…สุดยอดเกินไปแล้ว!
บทที่ 2 ระบบนี่…สุดยอดเกินไปแล้ว!
บทที่ 2 ระบบนี่…สุดยอดเกินไปแล้ว!
เฉินฝานนิ่งอึ้ง
เสียงเมื่อกี้คืออะไร?
[เปิดใช้งานสำเร็จ]
[โฮสต์ : เฉินฝาน]
[ตำแหน่งปัจจุบัน : ครูประจำโรงเรียนอาชีวะหนานซานหมายเลข 3]
[โรงเรียนที่ผูกมัด : โรงเรียนอาชีวะหนานซานหมายเลข 3 (กำลังจะถูกยุบ)]
[ภารกิจระบบ : พัฒนาโรงเรียนในสังกัดให้กลายเป็นสถาบันการศึกษาระดับโลก]
จากนั้น หน้าต่างโปร่งแสงก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา
แสงสีฟ้าดูราวกับเทคโนโลยีจากหนังไซไฟ
เฉินฝานดับบุหรี่ในมือ
“เปิด”
[ได้รับพรสวรรค์ : ดวงตาแห่งการมองทะลุ (ถาวร)]
[ผลลัพธ์ : สามารถมองเห็นพรสวรรค์ที่ซ่อนอยู่ ศักยภาพ ความสนใจ และเส้นทางอนาคตของนักเรียน]
[ได้รับ : ความเชี่ยวชาญด้านการสอนทุกแขนง (ถาวร)]
[ผลลัพธ์ : ไม่ว่าจะเป็นวิชาอะไร หรือทักษะแบบไหน ตราบใดที่โฮสต์เรียนรู้และเข้าใจ จะสามารถสอนให้ง่ายต่อการเข้าใจได้ แม้เนื้อหาจะซับซ้อน ประสิทธิภาพการเรียนของนักเรียนเพิ่มขึ้น 3000%]
[ได้รับ : ออร่าความน่าเชื่อถือ (ระดับเริ่มต้น)]
[ผลลัพธ์ : ดึงดูดความสนใจของนักเรียนได้ง่ายขึ้น และเพิ่มความไว้วางใจระหว่างการสอน]
บนหน้าจอยังมีเมนูอีกหลายอย่าง
[ร้านค้า] [ภารกิจ] [คุณสมบัติโรงเรียน] [ข้อมูลนักเรียน] …
เฉินฝานเปิดหน้า “ข้อมูลนักเรียน”
ห้อง ม.6/7 มีนักเรียนทั้งหมด 43 คน
เขาสุ่มกดชื่อแรกขึ้นมา
[ชื่อ : หลี่ฮ่าว]
[สถานะปัจจุบัน : ต่อต้านโรงเรียน / ขาดความมั่นใจ / ขาดความอบอุ่นจากครอบครัว]
[พรสวรรค์แฝง : การรับรู้โครงสร้างเครื่องกล (ระดับ A)]
[สายอาชีพที่มีศักยภาพ : การออกแบบเครื่องจักรความแม่นยำ / วิศวกรรมเครื่องยนต์]
[อาชีพที่เหมาะสม : วิศวกรอากาศยาน / นักออกแบบยานยนต์ / นักวิจัยอุปกรณ์ขั้นสูง]
[คำแนะนำในการพัฒนา : เริ่มจากประกอบโมเดลรถยนต์เพื่อสร้างความมั่นใจ สอนพื้นฐานกลศาสตร์ เพิ่มโอกาสฝึกถอดประกอบจริง…]
ลมหายใจของเฉินฝานเริ่มถี่ขึ้น
เขากดดูอีกหลายคน
จางเสี่ยวอวี่มีพรสวรรค์ด้านสีและองค์ประกอบภาพ (A+) มีศักยภาพด้านแฟชั่นดีไซน์และอาร์ตไดเรกเตอร์
หลิวเฉียงมีพรสวรรค์ด้านการประสานร่างกายและพลังระเบิด (S-) เหมาะกับกีฬาแข่งขัน โดยเฉพาะการวิ่ง
นักเรียนทุกคน…
ระบบมีรายงานศักยภาพให้อย่างละเอียด
เด็กที่เขาสอนมาตลอดสามปี
เด็กที่ถูกคนอื่นมองว่า “ขยะ” “ไร้อนาคต” “ไม่มีค่า”
แท้จริงแล้ว…
ทุกคนต่างมีจุดเด่นของตัวเอง
เพียงแต่ถูกฝุ่นกลบเอาไว้
แม้แต่นักเรียนที่ชอบเล่นเกม ระบบยังระบุชัดว่า มีศักยภาพด้านอีสปอร์ต
หากได้รับการฝึกฝนที่ดี วันหนึ่งอาจขึ้นถึงเวทีชิงแชมป์โลก
ส่วนนักเรียนที่ชอบต่อยตี ความจริงกลับมีศักยภาพด้านกีฬาต่อสู้ เช่น UFC
นักเรียนที่ชอบลักลอบเอาของมาขายในห้องเรียน กลับมีพรสวรรค์ด้านธุรกิจ ถึงขั้นมีโอกาสกลายเป็นมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของต้าเซี่ยในอนาคต
ดารา…
นักร้องระดับท็อป…
ทนายความชื่อดัง…
พระเจ้า!
เฉินฝานกลืนน้ำลาย
ห้องของเขา…
เต็มไปด้วย “อัจฉริยะ” ที่ยังไม่ถูกค้นพบ!
ตราบใดที่ใช้ระบบสอนอย่างถูกวิธี
เด็กพวกนี้จะกลายเป็นบุคลากรระดับประเทศในอนาคตแน่นอน!
เมื่อนึกถึงตรงนี้ เฉินฝานก็ปิดหน้าต่างระบบ
เขายืดตัวตรง
ร่างกายสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น
จากหน้าต่างบันไดมองลงไป เห็นสนามบาสเกตบอลเก่า ๆ ใต้แสงแดดยามบ่าย
มีนักเรียนกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นบาส เสียงหัวเราะดังลอยมาไกล
เขานึกถึงใบหน้าของจ้าวเต๋อไห่
นึกถึงเสียงแหลมของซุนลี่ลี่
นึกถึงคำถากถางและเสียงบ่นในห้องพักครู
จากนั้นก็นึกถึงตอนที่หลี่ฮ่าวซ่อมพัดลมห้องเรียนสำเร็จ พร้อมรอยยิ้มภูมิใจ
นึกถึงภาพวาดวันเกิดที่จางเสี่ยวอวี่วาดบนกระดาน
นึกถึงตอนหลิวเฉียงวิ่ง 3,000 เมตรในงานกีฬา และทั้งห้องตะโกนเชียร์เขา
เฉินฝานสูดหายใจลึก
“ระบบ”
[อยู่ที่นี่]
“ฉันต้องทำยังไง ถึงจะช่วยโรงเรียนนี้ไว้ได้?”
ตอนนี้ สิ่งสำคัญที่สุดคือรักษาโรงเรียนแห่งนี้เอาไว้
อย่างน้อยที่สุด ก็ต้องรักษาห้องของเขาเอาไว้ให้ได้
[ปล่อยภารกิจหลักแล้ว]
[ชื่อภารกิจ : จุดเริ่มต้นแห่งการโต้กลับ]
[เงื่อนไขภารกิจ : ในการสอบรวมโรงเรียนอาชีวะทั่วเมืองอีก 45 วัน ทำให้คะแนนเฉลี่ยของห้องที่รับผิดชอบติดอันดับ 3 ของเมือง]
[รางวัลภารกิจ : เงินทุนโรงเรียน +1,000,000 / อัปเกรดระบบ / คะแนนชื่อเสียง +1000]
[บทลงโทษหากล้มเหลว : ไม่มี (แต่โรงเรียนจะถูกยุบ)]
[หมายเหตุ : สำนักงานการศึกษาตัดสินใจยุบโรงเรียนแล้ว แต่ยังมีความหวังเล็กน้อยในการรักษาอย่างน้อยหนึ่งห้องเรียนเอาไว้ โปรดพยายามต่อไป โฮสต์]
45 วัน…
ให้ติดท็อป 3 ของเมืองงั้นเหรอ?
แต่ถ้ารักษาห้องเรียนไว้ได้…
ก็คุ้มแล้ว!
เฉินฝานผลักประตูบันไดออก
แสงจากทางเดินส่องเข้ามา
เขาเดินกลับไปยังห้องพักครู
ทันทีที่เปิดประตู เสียงด่าทอก็เงียบลง
ทุกคนหันมามองเขา
เฉินฝานเดินไปยังโต๊ะของตัวเอง แล้วเริ่มเก็บของ
ซุนลี่ลี่หัวเราะเยาะ
“ไง? คิดได้แล้วเหรอ? จะไปขอโทษสำนักงานการศึกษารึไง?”
เฉินฝานไม่สนใจ
เขาค่อย ๆ เก็บแผนการสอน หนังสืออ้างอิง และการบ้านนักเรียนลงกระเป๋าทีละอย่าง
ก่อนเงยหน้ามองทุกคนในห้อง
“ผมยังยืนยันคำเดิม”
“ผมจะไม่ปล่อยให้โรงเรียนนี้ถูกปิด”
น้ำเสียงสงบนิ่ง
“ผมจะพาเด็ก ม.6 รุ่นนี้สอบเข้ามหาวิทยาลัยดี ๆ ให้ได้”
ซุนลี่ลี่มองเขาราวกับคนเสียสติ
“ฝันไปเถอะ!”
เฉินฝานรูดซิปกระเป๋า
“จะเป็นความฝันหรือเปล่า อีกไม่นานก็รู้เอง”
พูดจบ เขาก็เดินออกจากห้องพักครู
ครั้งนี้ ไม่มีใครด่าเขาอีก
ทุกคนแค่มองเขาเหมือนคนบ้า
คนบ้าที่ประเมินตัวเองสูงเกินไป และกำลังจะถูกความจริงบดขยี้
แต่เฉินฝานกลับเดินไปทางห้องผู้อำนวยการอย่างมั่นคง
เงาของแสงอาทิตย์ยามบ่ายทอดยาวไปตามทางเดิน
ในหัวของเขา เริ่มวางแผนทุกอย่างแล้ว
ถ้าห้องของเขาถูกเก็บไว้…
ภาษาจีนควรสอนยังไง?
คณิตศาสตร์ควรสอนแบบไหน?
วิชาชีพจะบูรณาการอย่างไร?
จะสอนตามพรสวรรค์เฉพาะตัวของนักเรียนแต่ละคนยังไง?
หน้าต่างระบบยังคงแสดงผลอยู่ตลอด
ข้อมูลนักเรียนกำลังอัปเดตต่อเนื่อง
เบื้องหลังทุกชื่อ
ล้วนมี “แสงสว่าง” ซ่อนอยู่
คนที่ถูกเรียกว่า “ไร้ค่า”
แท้จริงแล้ว…
อาจกลายเป็นทรัพยากรล้ำค่าที่สุดก็ได้
ตอนนี้ สิ่งเดียวที่เขาต้องทำ
คือพิสูจน์มันให้เห็น!