บทที่ 1566 ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่เบื้องหน้าจางฮ่าวหราน
บทที่ 1566 ผู้เข้าแข่งขันที่อยู่เบื้องหน้าจางฮ่าวหราน
หากขืนยังสูบแบบนี้ต่อไป นิกโคลายอาจจะตายเข้าจริง ๆ ก็ได้!
หลังจากวิกเตอร์กินมื้อเช้าในส่วนของตนเองเสร็จ เขาก็มานั่งเฝ้าอยู่ข้างกายนิกโคลาย
เขาวางแผนไว้แล้วว่า หากเกิดอะไรผิดปกติขึ้น เขาจะรีบช่วยนิกโคลายกดปุ่มถอนตัวทันที
ถึงแม้การแข่งขันจะสำคัญ แต่ก็เทียบไม่ได้กับชีวิต
เขาช่างทุ่มเทแรงกายแรงใจเพื่อนิโคลายจริง ๆ
“ถ้าฉันเป็นนิกโคลาย ฉันก็ยอมยกลูกสาวให้เขานะ เพื่อนร่วมทีมดีเด่นจริง ๆ!”
“พี่ชาย รูปโปรไฟล์นั่นรูปคนในครอบครัวหรือเปล่า ดูฉันหน่อยเป็นไง
ยกลูกสาวให้ฉันเถอะ”
“ยังจะเรียกพี่ชายอีกเหรอ? แบบนี้มันดูห่างเหินไปนะ”
“คุณพ่อ!”
“ทุกคนมาดูนี่เร็ว มีคนปัญญาอ่อนอยู่ตรงนี้คนหนึ่ง!”
“แล้วสรุปนิกโคลายทำไมยังไม่ตายอีกล่ะ มันปกติเหรอเนี่ย
มันสมเหตุสมผลตรงไหนครับพี่น้อง?”
ผู้ชมจำนวนมากต่างมองว่านิกโคลายไม่น่ารอด
แต่ทว่าเจ้านั่นกลับยังไม่ตาย!
และเมื่อเขาเข้าสู่การหลับลึก สัญญาณชีพต่าง ๆ
ที่แสดงบนสายรัดข้อมือไลฟ์สดก็เริ่มฟื้นตัวขึ้นอย่างช้า
ๆ
ถึงขนาดที่ว่านอนพักสักตื่นก็น่าจะดีขึ้น
และถ้าได้พักสักสองสามวันก็น่าจะกลับมาเป็นปกติ
มันช่างไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย!
ชาวเน็ตต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ไม่หยุด
ส่วนเหล่านักวิจัยต่างก็เริ่มให้ความสนใจในตัวยาสูบชนิดนี้อย่างมาก
“ไม่ต้องสงสัยเลย การที่นิกโคลายสูบยาสูบเข้าไปมหาศาลขนาดนั้นแล้วยังไม่ตาย
ต้องเกี่ยวข้องกับรังสีบนเกาะแน่นอน!”
“ยาสูบชนิดนี้ต้องมีสารอันตรายอยู่แน่ ๆ
แต่ก็น่าจะมีสารชนิดอื่นแฝงอยู่ด้วยเช่นกัน!”
ภายในฐานวิจัยแห่งหนึ่งในเซินโจวกั๋ว
อาโล่วจวี้จ้องมองหน้าจอไลฟ์สดพลางเอ่ยกับเจ้าหน้าที่ในทีม
“นอกจากพวกเขาจะถอนตัวแล้วเราไปขอซื้อยาสูบพวกนั้นมา
ไม่อย่างนั้นเราก็ไม่มีช่องทางอื่นที่จะได้มันมาวิจัยเลย”
“เฮ้อ เห็นของบนเกาะแล้วฉันล่ะคันไม้คันมือจริง ๆ!”
“ใครบ้างล่ะที่ไม่เป็น? ฉันอยากจะเอาทุกอย่างบนเกาะมาวิจัยให้หมดเลยด้วยซ้ำ!”
“ตามข่าวที่เชื่อถือได้ ทางฝั่งเภียวเหลียงกั๋วเริ่มทำการทดลองในมนุษย์แล้วนะ
พวกเราทำแบบนั้นไม่ได้ แต่ความคืบหน้าของเราจะตามหลังพวกเขานะครับ!”
“ไอ้พวกเภียวเหลียงกั๋วเฮงซวย ไม่มีสามัญสำนึกเลยสักนิด!”
“ดูท่าแล้ว นิกโคลายกับวิกเตอร์คงไม่ถอนตัวในเร็ว ๆ นี้แน่
นอกจากจะเกิดอุบัติเหตุไม่คาดฝัน”
“ช่างเรื่องนั้นก่อนเถอะ พวกเรามาทำกันต่อ เสี่ยวหลี่
ตามฉันมาทำการทดลองในหนูขาวต่อ”
ทางฝั่งเซินโจวกั๋ว หลังจากหารือกันเสร็จก็ดำเนินการวิจัยต่อไป
ส่วนนักวิจัยทางฝั่งเภียวเหลียงกั๋วเองก็จ้องตาวาวไปที่ยาสูบเหล่านั้นเช่นกัน
น่าเสียดายที่ตอนนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้
ได้แต่เฝ้ารอให้ผู้เข้าแข่งขันกลุ่มนี้ถอนตัว
และเมื่อถึงวันที่พวกเขาถอนตัวจริง ๆ จะเหลือยาสูบอยู่ในมือเท่าไหร่นั้น
ก็ยังเป็นเรื่องที่บอกไม่ได้เลย!
ภาพตัดกลับมาที่เกาะ เมื่อนิกโคลายหลับไป วันใหม่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
เวลาล่วงเข้าสู่การแข่งขันวันที่ 242
ผู้ชมจำนวนมหาศาลต่างพากันไปรวมตัวที่ห้องไลฟ์สดของเย่ฮั่น
พรุ่งนี้จะเป็นวันเกิดของเสี่ยวฉี!
ทุกคนต่างตั้งตารอคอยว่า เย่ฮั่นจะจัดงานวันเกิดให้เสี่ยวฉีอย่างไร
และในวันนี้ เย่ฮั่นยังคงเลือกที่จะผลิตเครื่องประดับทองคำต่อไป
อย่ามองว่าเขาทำเครื่องประดับออกมามากมายขนาดนี้
แต่แร่ทองคำที่ใช้ไปกลับไม่ได้เยอะนัก
ยังเหลืออยู่อีกตั้งครึ่งค่อนโถ
เพียงพอที่จะทำเครื่องประดับได้อีกเพียบ
“เถ้าแก่คะ วันนี้ยังจะทำทองอยู่อีกเหรอ?”
“พวกเราไม่ได้ไปทางเขาปี้เซิ่งนานแล้วนะคะ”
ซูเสี่ยวฉีเดินเข้าครัวไปทำอาหารพลางเอ่ยขึ้น
เย่ฮั่นเอื้อมมือไปตีที่ก้นของเธอทีหนึ่ง
“เถ้าแก่สั่งอะไร แกก็ทำตามนั้นก็พอแล้ว”
“ไปทำกับข้าวเถอะ อ้อ ผมไม่กินไข่นะ เก็บไข่ไว้ด้วย”
เย่ฮั่นกำชับเป็นพิเศษ
ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เขาตั้งใจจะเอาไข่ไก่ไปทำเค้กวันเกิดให้เสี่ยวฉี
แต่เสี่ยวฉีในตอนนี้ยังไม่รู้ตัว
“ไหนว่าคุณจะไม่เลี้ยงไก่แล้วไงคะ?”
“ก็ได้ค่ะ จะเก็บไว้ให้”
ซูเสี่ยวฉีเถียงกลับไปคำหนึ่ง แต่พอเห็น ‘มือปีศาจ’ ของเย่ฮั่นกำลังจะยื่นมาอีกรอบ
เธอก็รีบรับคำทันทีว่าจะเก็บไข่ไว้ให้
ความจริงแล้วเธอลืมไปเสียสนิทว่าใกล้จะถึงวันเกิดของตัวเองแล้ว
“ฉันว่าเสี่ยวฉีต้องลืมวันเกิดตัวเองแน่ ๆ เลย”
“ก็ปกติแหละ ฉันเองก็ไม่เคยจำวันเกิดตัวเองได้เหมือนกัน เมียเป็นคนบอกตลอด”
“วันเกิดตัวเองลืมได้ยังไง? พอใกล้จะถึงวันเกิด
ฉันมักจะบอกเพื่อนล่วงหน้าหลายวันเลย
กำชับว่าอย่าลืมเตรียมของขวัญให้ฉันด้วย”
“เพื่อนคุณนี่โชคดีจังนะที่มีเพื่อนแบบคุณ”
“เสี่ยวฉีลืมน่ะดีแล้ว เย่ฮั่นจะได้เซอร์ไพรส์เธอได้เต็มที่”
“เป็นไปไม่ได้หรอก ต่อให้เสี่ยวฉีลืม แต่พอเย่ฮั่นเริ่มลงมือทำเค้กวันเกิด
เธอก็ต้องรู้ตัวทันทีอยู่ดีนั่นแหละ”
ผู้ชมต่างพากันพูดคุยในห้องไลฟ์สด
จริงอย่างที่ว่า การจะเซอร์ไพรส์เสี่ยวฉีนั้นยากเกินไป
ทุกการเคลื่อนไหวของเย่ฮั่น เสี่ยวฉีมองเห็นได้หมด
อย่างช้าที่สุด เมื่อเย่ฮั่นเริ่มทำเค้กวันเกิด เธอย่อมต้องรู้ตัวแน่นอน
หรือถ้าเธอฉลาดหน่อย ตอนที่เย่ฮั่นเริ่มเชือดแกะหรือเชือดเป็ด
เธอก็น่าจะเอะใจได้แล้ว
ไม่ใช่วันสำคัญอะไร ทำไมต้องจัดเต็มขนาดนี้?
พอคิดไปคิดมา... อ้อ วันนี้วันเกิดฉันนี่นา!
ความจริงแบบนี้ก็นับว่าเป็นเซอร์ไพรส์ได้เหมือนกัน
เย่ฮั่นคิดไว้แบบนั้นแหละ หลอกได้นานเท่าไหร่ก็หลอกไปก่อน
รอให้เสี่ยวฉีรู้ตัวเอาเอง
ในตอนนั้นเสี่ยวฉีเข้าไปทำกับข้าวในครัว ส่วนเย่ฮั่นก็ไปดูแลพวกสัตว์เลี้ยง
เขาจงใจให้หญ้าแม่แกะเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษ
“กินเถอะ กินเยอะ ๆ จะได้มีแรงออกเดินทาง”
เย่ฮั่นบอกกับแม่แกะ
แม่แกะมองเย่ฮั่นด้วยสายตาเป็นศัตรู ก่อนจะเริ่มก้มหน้ากินหญ้า
ความจริงการตายเร็วหน่อยอาจจะเป็นการปลดปล่อยสำหรับมันก็ได้
จากนั้นเย่ฮั่นก็เดินไปทางคอกกระต่าย จากการขยายพันธุ์ในช่วงที่ผ่านมา
จำนวนกระต่ายเริ่มกลับมาเยอะขึ้นอีกครั้ง
เจ้าพวกนี้มันถึงขั้นรุกรานไต๋ซูกั๋วได้สำเร็จ ย่อมต้องมีเหตุผลของมันนั่นแหละ
พูดถึงไต๋ซูกั๋ว
ความจริงแล้วไต๋ซูกั๋วยังเหลือผู้เข้าแข่งขันอีกกลุ่มหนึ่งที่ยังอยู่บนเกาะ
ส่วนอีกกลุ่มคือโจนและเอมิลี่ที่ถอนตัวไปตั้งนานแล้ว
และตอนนี้กำลังเที่ยวเล่นอยู่ในเซินโจวกั๋ว
ผู้ชมทั่วไปไม่ค่อยได้สังเกตเห็นผู้เข้าแข่งขันไต๋ซูกั๋วกลุ่มนี้
จะมีก็แต่ผู้ชมในประเทศเขาที่คอยดูอยู่
ส่วนผู้ชมต่างชาตินั้นมีไม่มากนัก
ทว่าทีมงานรายการจากทั่วโลกกลับกำลังจดจ้องที่ห้องไลฟ์สดของกลุ่มไต๋ซูกั๋วกลุ่มนี้ตาไม่กะพริบ
สาเหตุก็ง่ายมาก เพราะสถานที่ที่กลุ่มนี้อาศัยอยู่
คือทิศทางที่จางฮ่าวหรานกำลังมุ่งหน้าไปพอดี!
ปัจจุบันเซินโจวกั๋วมีผู้เข้าแข่งขันสองคนที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอกและดูท่าจะหาเรื่อง
คนหนึ่งคือจางฮ่าวหราน อีกคนคือเหลิ่งเฟิง
ทางด้านเหลิ่งเฟิง ทีมงานเซินโจวกั๋วแจ้งให้ทุกคนทราบแล้วว่า
ทิศทางที่เหลิ่งเฟิงไปนั้นมีกลุ่มตุรกีอยู่
ซึ่งก็คือฮัสซันและมูฮัมหมัด
แต่ทางฝั่งจางฮ่าวหราน ทีมงานยังไม่ได้บอกทุกคนว่า
ความจริงเขาก็ใกล้จะถึงที่อยู่ของผู้เข้าแข่งขันอีกกลุ่มหนึ่งแล้วเช่นกัน
กลุ่มนี้มาจากไต๋ซูกั๋วนั่นเอง
ในตอนนี้ภาพตัดมาที่กลุ่มไต๋ซูกั๋วกลุ่มนี้
ผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนชื่อว่าเฮนรี่และกิลล์
ต้องยอมรับว่าชื่อกิลล์นี่มีมุกให้เล่นเยอะจริง ๆ
ในเซินโจวกั๋ว โจนและเอมิลี่กำลังนั่งดูไลฟ์สดของกลุ่มนี้อยู่เช่นกัน
พร้อมกับนั่งคุยกันไปด้วย
“กลุ่มผู้เข้าแข่งขันประเทศเรากลุ่มนี้ สภาพตอนนี้ยังดูดีอยู่นะ”
“ยังมองไม่เห็นวี่แววว่าจะถูกคัดออกเลย
ไม่แน่ว่าพวกเขาอาจจะยืนหยัดไปได้จนจบการแข่งขันก็ได้นะ”
โจนเอ่ยขึ้น
เอมิลี่พยักหน้าเห็นด้วย เธอรู้สึกว่าผลงานของกลุ่มนี้ไม่เลวเลย
“กิลล์ค่อนข้างขยัน ส่วนเฮนรี่ขี้เกียจไปนิดหนึ่ง”
“แต่ก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่หรอก”
“จริงสิ เมื่อวานอีวากับอิวานอฟยังมาคุยกับพวกเราอยู่เลย
แต่แจ็คสันกับชมิทธ์หายไปไหนแล้วล่ะ?”
เอมิลี่ครุ่นคิดก่อนจะเอ่ยถาม
จบบท