บทที่ 36 : NPC อาหารสัตว์ปืนใหญ่จะไม่รับคำสั่งในเวลาที่เกิดอันตราย

มือแห่งความมืด  เคลื่อนที่รวดเร็วมาก จนแทบจะเป็นเพียงชั่วพริบตา และเนื่องจากเหตุการณ์เกิดขึ้นอย่างกระทันหัน แม้แต่เบลล่าก็ยังไม่สามารถหลบหลีกได้ทัน

เพียงเห็นแขนและขาของแม่มด ถูกมือแห่งความมืดที่มาถึงก่อนจับไว้แน่น และยังไม่จบเพียงเท่านั้น ยังมีมือแห่งความมืดมากมายตามมาอีก ที่พุ่งไปจับส่วนต่าง ๆ ของร่างกายเบลล่า เช่น หัว หน้า และเอว เป็นต้น

"มันอะไรกันเนี่ย!?" เบลล่าตกใจและหวาดกลัว เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่นางได้รู้สึกถึงสัมผัสจริงๆ ในสภาพวิญญาณ และที่สำคัญคือ... สัมผัสที่เป็นจริง

ใช่แล้ว มือที่ดำสนิทเหล่านี้ทำให้เบลล่ารู้สึกเหมือนกับว่านางถูกจับกุมร่างกายจริงๆของนาง

นี่มันแปลกประหลาดมาก!

จิตวิญญาณคืออาณาจักรที่ลึกลับและยากที่จะคาดเดา แม้แต่เบลล่าที่ศึกษาด้านนี้มาอย่างลึกซึ้ง ยังเคยพบแต่เวทมนตร์ที่สามารถโจมตีจิตวิญญาณ หรือเวทมนตร์ที่สามารถทำลายจิตวิญญาณได้

แต่สิ่งที่ไม่อาจสงสัยได้คือ เบลล่ายังไม่เคยพบเห็นอะไรแบบตอนนี้มาก่อน ที่สามารถดึงจิตวิญญาณของนางโดยไม่ทำอันตรายต่อจิตวิญญาณแม้แต่น้อย แต่เพียงแค่ดึงพลังจากจิตวิญญาณของนาง

อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่สิ่งที่ทำให้เบลล่าตกใจที่สุด

สิ่งที่ทำให้เบลล่าหน้าเปลี่ยนสีในทันที คือเมื่อนางถูกมือแห่งความมืดสัมผัส ในทันใดนั้น ความเยือกเย็นและชั่วร้าย พร้อมกับอารมณ์ลบมากมายราวกับเสียงกระซิบจากความมืดในห้วงมหันต์โบราณ ก็กระหน่ำเข้ามาในจิตใจของนาง มันหมุนวนและชะล้างจิตใจของนางอย่างบ้าคลั่ง

"หมาป่าเงา!"

เบลล่ากัดฟันแน่นด้วยความมุ่งมั่นจากจิตใจที่แข็งแกร่งของแม่มด ทำให้นางสามารถต้านทานเสียงกระซิบที่ปั่นป่วนในหัวของนางได้ และยังสามารถเรียกใช้เวทมนตร์เพื่อต่อสู้ได้

หมาป่าสีเทาสองตัวถูกเรียกออกมา พวกมันภักดีและเชื่อฟังคำสั่งของเจ้านายโดยไม่มีความกลัว และตรงไปที่มือดำสนิททั้งสองข้างที่จับเบลล่าไว้แน่น เพื่อลงมือขย้ำทันที

อย่างไรก็ตาม หมาป่าที่เคยสร้างความปวดหัวให้กับบุคลิกที่สองของวิเวียน กลับไม่สามารถทำอะไรกับมือแห่งความมืดเหล่านั้นได้เลยแม้แต่น้อย

ไม่... อย่าพูดถึงผลลัพธ์เลย

เมื่อมันทั้งสองตัวกัดที่มือแห่งความมืด ทันทีนั้น ราวกับว่ามันสัมผัสได้ถึงสิ่งมีชีวิตอื่น มือแห่งความมืดทั้งสองข้างนั้นกลับเริ่มแยกออก และเกิดมือเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่ตามมา จับตัวหมาป่าสีเทาทั้งสองไว้แน่น

อื้ออื้อ...

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดดังขึ้นจากร่างของหมาป่าสองตัวทันที จากนั้นการเปลี่ยนแปลงที่ตามมาทำให้ขนลุกขนพอง

ทั้งสองหมาป่าสีเทากระตุกอย่างรุนแรงบนพื้น หัวของมันบิดไปบิดมา ขาทั้งสี่ข้างบิดเบี้ยวไม่เป็นระเบียบ ราวกับว่ากำลังทนทุกข์ทรมานจากความเจ็บปวดอันยิ่งใหญ่

ทันใดนั้น เสียงดัง "ปัง" ก็ดังขึ้น

หัวของหมาป่าเงาทั้งสองตัวระเบิด

นี่คือจบแล้วเหรอ?

ยังห่างไกลจากมัน

ดวงตาหมาป่าของ เหลียวจื่อซวน จ้องมองอย่างตั้งใจไปที่ศพที่ไม่มีหัวของหมาป่าเงาทั้งสอง

ใช้เวลาไม่กี่วินาที

แน่นอนว่า เหตุการณ์ "ตกสู่ห้วงลึก" ที่น่าสยดสยองเหมือนกับที่ เหลียวจื่อซวน จำได้ก็ปรากฏขึ้น

แชะ!

ขาหมาป่าของศพไร้หัวของหมาป่าเงาทั้งสองตัวถูกยกขึ้นสูงอย่างกะทันหัน จากนั้นล้มลงกระแทกพื้นอย่างแรง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นการฟื้นคืนชีพจากความตาย

ศพเหล่านั้นดูเหมือนจะกลับมามีชีวิตอีกครั้งแม้ว่าจะไม่มีหัวก็ตาม

เช่นเดียวกับสัตว์ประหลาดที่ถูกเย็บแผล หมาป่าเงาไร้หัวทั้งสองตัวรวมกันเป็นร่างใหม่และยืนขึ้นอย่างไม่มั่นคง

จากนั้น เหมือนกับเนื้องอกที่งอกขึ้นมาจากคอที่ว่างเปล่า มือสีเข้มขนาดเล็กพิเศษที่อัดกันหนาแน่นซึ่งสามารถฆ่าคนที่เป็นโรคกลัวรูได้ในพริบตาเดียวมือสีเข้มประสานเข้าด้วยกัน ค่อยๆ ควบแน่นโครงร่างของหัวใหม่เอี่ยม!

แต่เสียดายจริงๆ!

บูม

ไม่รู้ว่าเคยเห็นคลิปเผาแมลงสาบกันบ้างหรือเปล่า

แต่ตอนนี้ก็ประมาณนี้แหละ

เปลวเพลิงสีดำลุกโชนขึ้นมาในพริบตา จุดติดที่ส่วนคอของหมาป่าเย็บ จากเนื้อเยื่อที่เริ่มกลายเป็นเนื้องอก รูปร่างของมือดำสนิทเหล่านั้นก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปเป็นลักษณะของเนื้องอกสีดำ

ปั๊วะ...

ศพล้มลงเป็นครั้งที่ 2 คราวนี้ล้มจริง ๆ ไม่ลุกขึ้นอีก

“เร็ว... หนีไป!”

ในขณะที่เหลียวจื่อเซวียนเพิ่งจัดการกับหมาป่าเงาที่ถูกมือสีดำปนเปื้อนได้แล้วนั้น ฝั่งอีกด้านหนึ่ง เสียงที่แผ่วเบาและเร่งรีบของแม่มดเบลล่าได้ดังขึ้นมา

เพียงไม่นาน เบลล่าก็ถูกมือสีดำจำนวนมากพันร่างของนางไว้ และมือเหล่านั้นก็ลากนางไปยังจุดศูนย์กลางของรัง ซึ่งอยู่เหนือร่างเดวิลซอร์ใต้พิธีกรรมลึกลับ

มือสีดำเหล่านั้นเปรียบเสมือนเส้นเลือดเชื่อมต่อระหว่างเบลล่ากับเดวิลซอร์ และพลังของทั้งสองฝ่ายถูกบังคับให้ผสานกัน

สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดคือเดวิลซอร์

ผิวหนังของสัตว์ร้ายตัวนี้เริ่มหลุดลอกออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นกล้ามเนื้อสีแดงสดภายใน จากนั้น กล้ามเนื้อเหล่านั้นก็เริ่มยุบตัวลงอย่างรวดเร็ว เสื่อมสลาย จนในที่สุด เหลือเพียงแค่โครงกระดูก

ทว่า เดวิลซอร์ตัวนี้กลับไม่ตาย หรือพูดอีกอย่างคือ มันตายไปแล้ว แต่กลับฟื้นคืนชีพในรูปแบบชีวิตอีกแบบหนึ่ง

เมื่อหลุดพ้นจากพันธนาการของเนื้อเยื่อ พวกกระดูกเริ่มขยายตัวออกไปอย่างบ้าคลั่ง กระดูกแหลมคมปกคลุมผิวหนัง และปีกกระดูกที่คมดุจดาบก็เริ่มแผ่ออกมาจากหลัง

เลเวล 20... เลเวล 30... เลเวล 40...

ในสายตาของเหลียวจื่อเซวียนและผู้เล่นที่มีระบบเกมอยู่ด้วย เดวิลซอร์ตัวนี้... หรือจะเรียกว่ามังกรกระดูกที่เน่าเปื่อยก็ดี เลเวลของมันก็พุ่งขึ้นเหมือนจรวด

แต่ทำไมมันยังคงไม่ขยับตัวล่ะ?

คำตอบก็คือ เพราะจิตวิญญาณใหม่ของมังกรกระดูกเน่าเปื่อยนี้ ซึ่งก็คือเบลล่า ยังไม่ถูกมือสีดำทำให้เสื่อมทรามจนหมดสิ้น นางยังคงมีสติบางส่วนเหลืออยู่

แต่แน่นอนว่า มันก็เหลือแค่ไม่กี่ส่วนแล้ว

"ไอ้...โธ่...อึก...โดน...พวกนั้น...หลอก..."

"รีบไปที่...เมืองฮัวเตี้ยน...เอานี่...ไปหาลัทธิเทพไฟ....พลังนี้...มัน...มันไม่ได้มาจาก...โลกนี้..."

"เรื่องนี้ต้อง...ต้องรีบให้เทพไฟ...รู้..."

จากจิตวิญญาณของเบลล่า มีแสงสายหนึ่งพุ่งออกมาและตกลงที่เท้าของวิเวียน มันคือแผ่นป้ายเล็กๆ ที่แกะสลักตราไฟที่ซับซ้อน

ถึงแม้แม่มดจะไม่ถูกกับเทพทั้งเก้าตลอดเวลา และเป็นพวกที่หาโอกาสจะแก้แค้นเทพทั้งเก้าตลอด

แต่ต้องยอมรับว่า

เมื่อถึงเวลาคับขันจริงๆ การไปหาพวกเทพทั้งเก้านี่แหละ ยังไงก็เชื่อถือได้มากที่สุด

"รีบไปเถอะ!!"

ราวกับว่าเบลล่าใช้แรงสุดท้ายที่มี เมื่อนางตะโกนคำสองคำนี้ออกมา ปากของนางก็ถูกมือสีดำปิดสนิท และมันยังค่อยๆ แทรกเข้าไปในลำคอของนางอย่างน่าขยะแขยง ทำให้เบลล่าถูกพันรอบตัวเหมือนกับไส้ขนมเทียนจากภายในสู่ภายนอก

ดูเหมือนว่า การเสื่อมทรามของเบลล่าในที่สุดก็สำเร็จ

ทำให้มือสีดำสามารถแบ่งพลังออกไปได้ และหันเป้าหมายไปที่กลุ่มคนที่เหลืออยู่ในที่เกิดเหตุ

"ฉึก!"

มือสีดำที่มีออร่าชั่วร้ายสองสามมือเริ่มพุ่งตรงไปยังวิเวียนและคนอื่นๆ

“ตัวข้าอีกคน...”

ไม่ต้องให้วิเวียนพูดอะไรเพิ่มเติม เพราะบุคลิกที่สองของนางที่เชื่อมต่อกันในพื้นที่จิตสำนึก ได้เข้าควบคุมร่างของสาวน้อยในทันที

นางหยิบ "คำสั่งเทพไฟ" ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา ก่อนจะทำการพลิกตัวไปข้างหลังในอากาศแบบคลาสสิก และหลบมือสีดำที่พุ่งเข้ามาหานางได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นทั้งสองมือก็จับตัวผู้เล่นสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ ขึ้นมาเหมือนจับลูกไก่

เหลียวจื่อเซวียนกระโดดขึ้นไปยืนบนบ่าของสาวน้อย มองไปยังรังที่เริ่มห่างออกไป

มือสีดำดูเหมือนจะสามารถทำการโจมตีได้แค่ในเขตรังเท่านั้น เมื่อวิเวียนออกจากถ้ำไปแล้ว มันก็ไม่ตามมาอีก

แต่...กลิ่นอายแห่งการเสื่อมทรามชั่วร้ายนี้กลับไม่ได้ถูกจำกัดเพียงแค่ในเขตรัง มันกลับแพร่กระจายออกไปเหมือนโรคระบาด จากรังของ "กรงเล็บมรณะ" ไปยังป่ารอบๆ

สถานการณ์...แย่แล้ว

ราวกับว่าประโยคของเหลียวจื่อเซวียนได้รับการยืนยันเมื่อมีเสียงเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง...】

【พื้นที่ที่คุณอยู่ตอนนี้ได้เกิดภารกิจฉุกเฉินระดับ SS "คลื่นปีศาจ" กรุณาตัดสินใจภายใน 30 นาที ว่าจะเข้าร่วมปกป้องเมืองฮัวเตี้ยนหรือไม่】

【00:29:59...】

【ติ๊ง...】

【คุณได้รับการมอบหมายจากแม่มดเบลล่า ให้ส่งข่าวสารเกี่ยวกับการเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าสยดสยองในรังลึกในป่ากรงเล็บมรณะ กลับไปยังเมืองฮัวเตี้ยน】

【เวลาที่เหลือในการดำเนินการ: ห้าชั่วโมง】

【04:59:59】