บทที่ 15 - ฉินเทียนที่แข็งยิ่งกว่าหิน

บทที่ 15 - ฉินเทียนที่แข็งยิ่งกว่าหิน

อันฉีเอ๋อร์ตื่นเต้นสุดๆ

"ฮ่าฮ่า เจ้าพวกแมงมุมปูพิษน่ารำคาญ ให้ฉันเป็นตัวแทนแห่งความยุติธรรมลงทัณฑ์พวกแกเอง"

เธออัดอั้นมานานแล้ว คันไม้คันมือจะแย่

เธอเงื้อมือขึ้น ปล่อยทักษะระเบิดเพลิงใส่ร่างของสัตว์ประหลาด อันฉีเอ๋อร์คิดว่าการโจมตีครั้งนี้จะสร้างความเสียหายให้แมงมุมปูพิษได้ แต่ด้วยความตื่นเต้น เธอจึงลืมไปว่าในคำอธิบายของแมงมุมปูพิษระบุไว้ว่ามันไม่กลัวไฟ เปลือกแข็งๆ ของมันไม่ได้มีไว้โชว์นะ

อันฉีเอ๋อร์หน้ามุ่ยทันที ทักษะทั้งหมดของเธอเป็นธาตุไฟ สัตว์ประหลาดพวกนี้ดันไม่กลัวไฟซะงั้น

จากนั้นเรื่องราวก็วนกลับไปเหมือนตอนที่เพิ่งเข้าด่านมิติมา อิงอู่โฉ่วรับหน้าที่ชนรับความเสียหายอยู่ข้างหน้า อันฉีเอ๋อร์กับเชียนอิงคอยโจมตี ส่วนฉินเทียนก็ยืนดูเพื่อนร่วมทีมอยู่ข้างหลังอย่างสบายใจ คอยฟื้นฟูพลังให้

ผ่านไปไม่กี่นาที ในที่สุดพวกเขาก็เคลียร์ฝูงสัตว์ประหลาดเหล่านี้จนหมด

หลังจากเก็บของที่ตกจากสัตว์ประหลาดแล้ว ทุกคนก็เดินลึกเข้าไปในเขาวงกตต่อ

เดินไปเดินมา ทุกคนก็เริ่มรู้สึกทะแม่งๆ สถานที่นี้เหมือนจะเคยเห็นมาแล้วนะ

หลังจากเดินต่ออีกสักพัก ทุกคนก็แน่ใจแล้วว่า ตัวเองหลงทางเข้าแล้วจริงๆ

"ไม่จริงน่า นี่เราจะติดอยู่ที่นี่ออกไปไม่ได้เหรอเนี่ย" อิงอู่โฉ่วพูดด้วยความกังวล

ฉินเทียนไม่ได้ตอบอะไร เพราะเขารู้ดีว่า เอาเวลาที่เสียไปมาหาวิธีแก้สถานการณ์ตรงหน้ายังจะดีกว่า

ฉินเทียนลองคลำดูกำแพง ก็พบว่ามันเป็นแค่กำแพงอิฐธรรมดา ไม่ได้มีเวทมนตร์อะไรคุ้มครอง แถมยังไม่ได้หนามากด้วย

คลำไปคลำมา จู่ๆ ฉินเทียนก็นึกวิธีออก

"ฉันมีวิธีแล้ว"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนก็ต่างพากันถามฉินเทียนว่าคิดวิธีอะไรออก

ฉินเทียนไม่ได้ตอบ กลับส่งสัญญาณให้ทุกคนถอยออกไป

จากนั้นก็รวบรวมพลัง ชกกำแพงสุดแรงเกิด

ตู้ม กำแพงพังทลายลงมา

ฉินเทียนเดินหน้าไปตามช่องที่เพิ่งเจาะทะลุได้

ทิ้งให้เพื่อนร่วมทีมยืนงงเป็นไก่ตาแตกอยู่ที่เดิม

"นี่คือวิธีที่ฉินเทียนบอกงั้นเหรอ"

"นายเคยนึกถึงความรู้สึกของกำแพงบ้างไหม"

"ถึงวิธีนี้มันจะดิบเถื่อนไปหน่อย แต่มันก็ได้ผลนะ สมกับเป็นฉินเทียนจริงๆ"

หลังจากทะลวงกำแพงไปได้สองสามชั้น ฉินเทียนก็เห็นว่าเพื่อนร่วมทีมยังไม่ตามมา จึงหันไปเร่งให้พวกเขารีบตามมา

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า วิธีของฉินเทียนนั้นถูกต้อง หลังจากที่เขาชกกำแพงจนทะลุไปหลายสิบชั้น ในที่สุดทุกคนก็หลุดพ้นจากเขาวงกต และมาถึงโถงใหญ่แห่งหนึ่ง

ทุกคนยืนอยู่กลางโถงใหญ่แล้วมองไปรอบๆ เพดานที่นี่สูงประมาณตึกสามสี่ชั้น ตรงหน้าพวกเขามีประตูบานใหญ่ปิดสนิทอยู่ สองข้างประตูมีรูปปั้นหน้าตาหน้าเกลียดน่ากลัวตั้งอยู่ข้างละตัว

"เราต้องเข้าไปในประตูบานนี้หรือเปล่า" อันฉีเอ๋อร์ถาม

"ไม่รู้สิ เราลองหาดูรอบๆ ก่อนว่ามีกลไกหรือกุญแจอะไรไหม" ฉินเทียนตอบ

แล้วทุกคนก็เริ่มค้นหาตามกำแพงและพื้น ว่ามีจุดไหนที่ดูผิดปกติบ้างไหม อย่างเช่น ก้อนอิฐที่เหยียบแล้วยุบลงไปได้ เป็นต้น

ในขณะเดียวกัน ที่ทางเข้า "นิล์ฟการ์ด"

มีคนแต่งตัวประหลาดสามคนมาถึง หนึ่งในนั้นถือลูกแก้วคริสตัล ท่าทางเหมือนจะเป็นหัวหน้ากลุ่ม เขาพูดขึ้นว่า

"ตามคำบอกเล่าของท่านซิเมิน กุญแจที่จะเปิดขุมสมบัติของราชันย์นักล่าคลั่ง เอเรดิน เบรค กลาส ซ่อนอยู่ลึกสุดในซากปรักหักพังแห่งนี้"

"มัวรออะไรอยู่ รีบเข้าไปกันเถอะ" อีกคนหนึ่งที่ถือดาบใหญ่เร่งเร้า

"อืม"

แล้วทั้งสามคนก็เข้ามาในห้องที่กลุ่มของฉินเทียนเคยอยู่ตอนแรก พอพวกเขาเห็นว่าประตูลับถูกเปิดออกไปแล้ว ก็เริ่มเคร่งเครียดขึ้นมา

"แย่แล้ว มีคนลงไปก่อนพวกเรา เราต้องรีบแล้ว ต้องชิงของที่เราต้องการมาให้ได้ก่อนพวกเขา"

"จะลนลานไปทำไม ดูท่าทางพวกเขาเพิ่งจะลงไปได้ไม่นาน ต่อให้พวกเขาได้ไป เราก็แค่ปล้นมันมาก็สิ้นเรื่องไม่ใช่เหรอ" คนที่ถือคทาเวทพูดขึ้น

จากนั้นทั้งสามคนก็เดินลงไปตามทางเดินใต้ดิน

...

ทางด้านกลุ่มของฉินเทียนที่กำลังหาวิธีเปิดประตูอยู่ จู่ๆ ฉินเทียนก็รู้สึกผิดปกติ เหมือนเขาจะเห็นดวงตาของรูปปั้นพวกนั้นขยับได้

อิงอู่โฉ่วเห็นฉินเทียนทำท่าแปลกๆ จึงเดินเข้าไปถาม

"เป็นอะไรไป เจออะไรเข้าเหรอ"

ฉินเทียนส่ายหน้า ไม่พูดอะไร แต่ก็ยังค้นหากลไกต่อไป เพียงแต่ระแวดระวังตัวมากขึ้น คอยจับตาดูรูปปั้นเหล่านั้นตลอดเวลา

วินาทีต่อมา รูปปั้นพวกนั้นก็หันหน้ามามองพวกเขาพร้อมกัน

ฉินเทียนสังเกตเห็นความผิดปกติ จึงรีบส่งเสียงเตือน

"ระวัง มีอะไรแปลกๆ"

คนอื่นๆ กำลังจะอ้าปากถามว่าเกิดอะไรขึ้น

รูปปั้นพวกนั้นก็หายวับไปทันที

ฉินเทียนตื่นตัว รีบมองหาร่องรอยของพวกมัน

เชียนอิงส่งเสียงเตือน

"อยู่ข้างบน"

ฉินเทียนเงยหน้าขึ้นมอง รูปปั้นเหล่านั้นขึ้นไปอยู่บนเพดานเหนือหัวพวกเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้

ฉินเทียนร้องเตือนในใจว่าแย่แล้ว รีบบอกให้ทุกคนหลบ

"กระจายตัวออกไป"

สิ้นเสียง รูปปั้นพวกนั้นก็ทิ้งตัวลงมาจากเพดาน ดิ่งลงมาหาทุกคนที่อยู่ด้านล่าง

"ตึง"

"ตึง"

"ตึง"

"ตึง"

เสียงดังสนั่นหวั่นไหวสี่ครั้งซ้อน ร่างอันใหญ่โตของรูปปั้นฝังลึกลงไปในพื้นดิน

แรงกระแทกอันมหาศาลทำให้เศษหินกระเด็นพุ่งออกไปทั่วทิศทางราวกับลูกกระสุน

ฉินเทียนเป็นห่วงความปลอดภัยของเพื่อนร่วมทีม จึงรีบถามว่าทุกคนเป็นอะไรไหม

ทุกคนตอบกลับมาว่าปลอดภัยดี

โชคดีที่ฉินเทียนเตือนได้ทันท่วงที พวกเขาถึงรอดพ้นจากการโจมตีที่ร่วงหล่นลงมาจากฟ้านี้ได้

ถึงตอนนี้ฉินเทียนคงไม่ต้องเดาแล้ว รูปปั้นพวกนี้ไม่ใช่รูปปั้นธรรมดาแน่ๆ พวกมันคือการ์กอยล์ชัดๆ

❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖ การ์กอยล์ [ระดับ 10 - หัวหน้าสัตว์ประหลาดระดับเงิน] ประเภท: โกเลมหิน

สถานะ: พลังชีวิต: 1800 พลังโจมตี: 550

สกิล: 「เทเลพอร์ต」: พริบตาไปยังจุดที่สายตามองเห็นในระยะสั้น 「ขว้างปา」: ใช้หินก้อนใหญ่ทุ่มใส่ศัตรูที่อยู่ไกล 「ทับถม」: ประสานกับการเทเลพอร์ต มาอยู่เหนือหัวศัตรูแล้วใช้น้ำหนักมหาศาลทับศัตรู คำอธิบาย: ฉันคิดไปเองหรือเปล่า หรือนั่นคือการ์กอยล์จริงๆ ❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖

อิงอู่โฉ่วตอบสนองไวที่สุด

"ดาบดาราตก"

อิงอู่โฉ่วพุ่งตัวเข้าไปอย่างรวดเร็ว ฟันดาบใส่การ์กอยล์

ทักษะของอิงอู่โฉ่วรุนแรงมาก แต่ความเสียหายที่สร้างได้เห็นได้ชัดว่ายังไม่พอ เพียงแค่เฉือนเนื้อหินออกไปได้บางส่วนเท่านั้น

ฉินเทียนส่งเสียงเตือน

"อย่าใช้การโจมตีทางกายภาพ เจ้านี่ตัวมันเป็นหิน มีพลังป้องกันทางกายภาพสูงมาก ใช้เวทมนตร์โจมตี"

อันฉีเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น

"ถึงตาฉันแล้ว"

กวัดแกว่งคทาเวท

"ระเบิดเพลิง"

ลูกไฟพุ่งเข้าใส่ร่างของการ์กอยล์ ทันทีที่สัมผัสก็ระเบิดออก

ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า การโจมตีด้วยเวทมนตร์สร้างความเสียหายให้กับการ์กอยล์ได้มากกว่าจริงๆ

อันฉีเอ๋อร์เห็นว่าการโจมตีของตัวเองสร้างความเสียหายให้กับการ์กอยล์ได้ ก็ดีใจร้องออกมา

"เยี่ยมไปเลย"

แต่ฉินเทียนไม่ประมาท นี่คือหัวหน้าสัตว์ประหลาดระดับเงินเชียวนะ แถมยังมีถึงสี่ตัว จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด

และก็เป็นไปตามคาด การ์กอยล์เริ่มโจมตีแล้ว มันตะปบกรงเล็บใส่หัวอิงอู่โฉ่วที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

อิงอู่โฉ่วยกโล่ขึ้น

"ยอดขุนพลปกป้องด่าน"

กรงเล็บหินขนาดยักษ์ปะทะกับโล่ของอิงอู่โฉ่ว โล่ของอิงอู่โฉ่วก็แตกกระจายทันที

อิงอู่โฉ่วถูกแรงกระแทกจนกระอักเลือด ร่างของเขากระเด็นลอยไปตามแรงนั้นด้วย

วินาทีต่อมา ทักษะฟื้นฟูของฉินเทียนก็ตกลงบนตัวเขา

เมื่ออิงอู่โฉ่วร่วงลงถึงพื้น สถานะของเขาก็กลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

ไม่ว่าจะถูกฉินเทียนช่วยชีวิตไว้กี่ครั้ง ทักษะฟื้นฟูของฉินเทียนก็ยังทำให้เขาทึ่งอยู่เสมอ

อาการบาดเจ็บสาหัสระดับที่ทำให้สูญเสียพลังต่อสู้ไปเลย พอเจอทักษะฟื้นฟูเข้าไป ก็หายเป็นปลิดทิ้ง กลับมาคึกคักได้เหมือนเดิม

ฉินเทียนตะโกนขึ้นมา

"เข้ามาใกล้ๆ ฉัน"

หัวหน้าสัตว์ประหลาดระดับนี้ ไม่ใช่ระดับที่เพื่อนร่วมทีมของเขาจะรับมือได้ ต้องให้เขาลงมือเอง

การ์กอยล์ตัวแรกเงื้อมือขึ้นเตรียมตะปบอีกครั้ง ฉินเทียนกำหมัดแน่น เข้าปะทะกับมันตรงๆ

"ตู้ม"

กำปั้นเนื้อของฉินเทียนปะทะกับร่างกายที่เป็นหินของการ์กอยล์ กลับเกิดเสียงดังสนั่นราวกับเหล็กกระทบกัน

คลื่นกระแทกแผ่กระจายออกไปจากการปะทะของทั้งสองฝ่าย คลื่นกระแทกอันรุนแรงพัดจนเพื่อนร่วมทีมที่อยู่ด้านหลังฉินเทียนแทบจะยืนไม่อยู่

ฉินเทียนไม่เป็นอะไรเลย แต่พอกลับไปดูการ์กอยล์ มือหินยักษ์ของมันกลับแตกละเอียด

แตกละเอียดไปแล้ว

ภาพอันดุดันนี้ ทำเอาเพื่อนร่วมทีมทั้งสามคนที่อยู่ด้านหลังถึงกับอึ้งไปเลย

"ดุดันเกินไปแล้ว ลูกผู้ชายตัวจริง ฉันชอบ"

"ร่างกายของฉินเทียนแข็งยิ่งกว่าหินอีกเหรอเนี่ย"

"ฉินเทียน นายช่วยไว้หน้าหัวหน้าสัตว์ประหลาดบ้างได้ไหม เขาก็เป็นถึงหัวหน้าสัตว์ประหลาดนะ"

การ์กอยล์ที่ถูกฉินเทียนทุบมือแตก ก็ยืนนิ่งอึ้งอยู่ตรงนั้น