บทที่ 14 - ทักษะกลายเป็นหิน

บทที่ 14 - ทักษะกลายเป็นหิน

ทุกคนหันไปมอง ปรากฏว่าเป็นกิ้งก่าที่ตัวใหญ่กว่ากิ้งก่ากลายเป็นหินตัวเมื่อกี้หนึ่งเท่าตัว

❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖ ราชากิ้งก่ากลายเป็นหิน [ระดับ 9 - หัวหน้าสัตว์ประหลาดชั้นหัวกะทิ] ประเภท: สัตว์เลื้อยคลาน

สถานะ: พลังชีวิต: 880 พลังโจมตี: 390

สกิล: 「กรดรุนแรง」: พ่นของเหลวกรดที่มีฤทธิ์กัดกร่อนรุนแรงออกจากปาก 「พิษร้าย」: กรงเล็บและเขี้ยวของพวกมันล้วนมีพิษร้ายแรง 「กลายเป็นหิน」: ยิงลำแสงออกจากตาที่สามารถทำให้คนกลายเป็นหินได้ คำอธิบาย: ราชาแห่งราชาของเผ่ากิ้งก่า พวกมันสามารถทำให้คุณกลายเป็นหินได้ ❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖

พอราชากิ้งก่าตัวนี้โผล่มา มันก็ยิงลำแสงกลายเป็นหินใส่ฉินเทียนที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที

คนอื่นๆ ถึงกับสะดุ้ง

"ฉินเทียน รีบหลบเร็ว"

ฉินเทียนตอบสนองไวมาก เขาหยิบชุดเกราะชิ้นหนึ่งขึ้นมาบังลำแสงกลายเป็นหินไว้ ชุดเกราะนั้นกลายเป็นหินไปในพริบตา

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินเทียนก็สวนกลับด้วยการขว้างมันใส่ราชากิ้งก่า ฟาดเข้าที่หัวของราชากิ้งก่าอย่างจัง

ชุดเกราะแตกกระจายเต็มพื้น ราชากิ้งก่าเจ็บปวด จึงพุ่งตัวเข้าหาฉินเทียนโดยตรง

ในวินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น ฉินเทียนลุกขึ้นยืน กางแขนออกกว้าง แล้วมอบฝ่ามืออรหันต์ให้ราชากิ้งก่าไปหนึ่งฉาดใหญ่ ดังสั่นหวั่นไหว

"เพียะ"

ร่างของราชากิ้งก่าถูกตบจนปลิวไปด้านข้าง ร่างอันใหญ่โตของมันไถลไปกับพื้นจนเกิดเป็นร่องลึกยาวกว่าสิบเมตร ไม่รู้เป็นตายร้ายดีอย่างไร

สามคนที่ยืนดูอยู่ถึงกับอึ้งกับฝ่ามือของฉินเทียนไปเลย

บ้าไปแล้ว แกเป็นถึงหัวหน้าสัตว์ประหลาดนะ ช่วยไว้หน้าคนอื่นบ้างเถอะ

แกจะรู้ไหมว่าฝ่ามือเดียวมันสร้างบาดแผลทางจิตใจให้หัวหน้าสัตว์ประหลาดมากแค่ไหน

ฉินเทียนกระโดดทีเดียวก็ไปอยู่ตรงหน้าราชากิ้งก่า เขาใช้มือข้างหนึ่งจับหัวอันใหญ่โตของราชากิ้งก่าไว้ ส่วนอีกมือก็ส่งฝ่ามืออรหันต์ชุดใหญ่ให้มันแบบไม่ยั้ง

ตีไปด่าไป

"ให้แกมาลอบโจมตีฉัน"

"เพียะ"

"ให้แกมาทำให้ฉันกลายเป็นหิน"

"เพียะ"

...

ราชากิ้งก่าเพิ่งจะฟื้นจากอาการมึนงงเมื่อครู่ กำลังจะหาคนมาล้างแค้น แต่วินาทีต่อมา ใบหน้าก็รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าว แล้วก็สลบเหมือดไปอีกรอบ

และด้วยความดูแลเป็นพิเศษของฉินเทียน ราชากิ้งก่าตัวนี้ก็ถูกตบจนตายคาที่

เพื่อนร่วมทีมก็ตกใจเหมือนกัน ต่อไปอย่าไปยั่วโมโหฉินเทียนเด็ดขาด ใครจะไปทนฝ่ามืออรหันต์ของเขาไหว

หลังจากจัดการหัวหน้าสัตว์ประหลาดเสร็จ ฉินเทียนก็เก็บของรางวัลต่อ

ตอนนั้นเอง ตำราทักษะที่ราชากิ้งก่าดรอปไว้ก็สะดุดตาฉินเทียนเข้า

『ทักษะ: กลายเป็นหิน』 จำกัดอาชีพ: สายนักเวท สายนักบวช

คุณสมบัติพิเศษ: ยิงลำแสงกลายเป็นหินออกจากดวงตา ทำให้ศัตรูกลายเป็นหิน เป้าหมายที่กลายเป็นหินจะไม่สามารถเคลื่อนที่ได้ ไม่สามารถใช้ทักษะได้ สามารถสร้างความเสียหายต่อเนื่องให้เป้าหมายได้ ระยะเวลาของการกลายเป็นหินขึ้นอยู่กับค่าสถานะพลังจิตของผู้ร่ายและเป้าหมาย

พอเห็นคำอธิบายของทักษะนี้ ดวงตาของฉินเทียนก็เป็นประกาย

นี่มัน นี่มัน ทักษะที่สร้างมาเพื่อฉันชัดๆ ไม่ใช่เหรอ

ด้วยค่าสถานะที่สูงลิ่วของฉินเทียน ผสานกับทักษะนี้ ศัตรูคงถูกควบคุมตั้งแต่ต้นจนจบแน่ๆ

ขอแค่ไม่ใช่พวกยอดฝีมือระดับเจ็ดแปดสิบ เขามั่นใจว่าสู้กับคนระดับเดียวกันได้สบายๆ

แต่ก่อนจะเรียนรู้ทักษะนี้ ก็ต้องถามความเห็นของเพื่อนร่วมทีมก่อน

"ฉันไม่มีปัญหาหรอก ท้ายที่สุดแล้วนายก็เป็นคนจัดการหัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวนี้คนเดียว พวกเราไม่ได้ช่วยอะไรเลย จะเอาตำราทักษะนี้มาใช้ก็คงหน้าด้านเกินไปหน่อย"

"ฉันก็เหมือนกัน ฉันเป็นนักรบ ทักษะนี้ฉันก็ใช้ไม่ได้อยู่แล้ว"

"ฉันก็ด้วย"

เมื่อเห็นว่าทุกคนไม่มีปัญหา ฉินเทียนก็เรียนรู้ทักษะนี้ทันที

วินาทีต่อมา ทักษะนี้ก็ปรากฏขึ้นในช่องทักษะของฉินเทียน

"ในที่สุดฉันก็มีทักษะควบคุมซะที"

...

กลุ่มของฉินเทียนเดินทางต่อไป

พวกเขามาถึงซากปรักหักพังแห่งหนึ่ง จากคำใบ้ ทำให้ทุกคนรู้ว่าที่นี่เรียกว่า "นิล์ฟการ์ด" เป็นคฤหาสน์ของท่านลอร์ดในอดีต

เมื่อเข้าไปด้านใน ก็พบว่าตัวเองอยู่ในสวนของคฤหาสน์แห่งนี้

สวนแห่งนี้ดูรกร้าง และถูกยึดครองโดยฝูงสัตว์ประหลาดระดับล่าง ทันทีที่เข้ามา พวกมันก็เปิดฉากโจมตีกลุ่มของฉินเทียน

ทุกคนประสานงานกันอย่างรู้ใจ กำจัดสัตว์ประหลาดเหล่านี้จนหมด แล้วก็เดินหน้าต่อไป

พวกเขามาถึงห้องที่อยู่ตรงกลางสวน ฉินเทียนมองไปรอบๆ ก็ไม่พบความผิดปกติใดๆ

"ลองหาดูดีๆ ซากปรักหักพังแบบนี้ไม่น่าจะไม่มีอะไรเลย ต้องมีกลไกอะไรซ่อนอยู่แน่ๆ"

หลังจากหาอยู่นาน ทุกคนก็ยังไม่พบอะไรเลย

อันฉีเอ๋อร์เริ่มหมดความอดทน

"เราอย่ามาเสียเวลาอยู่ที่นี่เลย เอาเวลาไปเคลียร์มอนสเตอร์ข้างนอกดีกว่าไหม"

พูดจบ เธอก็ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้กลางห้องด้วยความเหนื่อยล้า

แต่วินาทีต่อมา พื้นห้องก็ปรากฏประตูลับขึ้นมา พร้อมกับบันไดที่ทอดยาวลงไปใต้ดิน

ฉินเทียนเห็นดังนั้นก็บอกว่า

"ไปกันเถอะ ได้เวลาลุยแล้ว"

ทุกคนเดินลงไปตามลำดับ

ยิ่งลงลึกไป แสงสว่างก็ยิ่งน้อยลง

อันฉีเอ๋อร์จึงร่ายลูกไฟขึ้นมา เพื่อใช้เป็นคบเพลิงชั่วคราวให้ทุกคน

เมื่อเดินมาจนสุดทางบันได ทันใดนั้น แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันบนกำแพงก็สว่างพรึบขึ้นมาทีละดวง เปลวไฟสั่นไหวไปมา ทำให้บรรยากาศในถ้ำใต้ดินแห่งนี้ดูน่าขนลุกและน่าสะพรึงกลัว

อันฉีเอ๋อร์เป็นคนขี้ขลาด เธอขยับเข้าไปใกล้ฉินเทียนโดยสัญชาตญาณ เสียงของเธอก็เริ่มสั่น

"ฉินเทียน นี่เราเจอผีหรือเปล่าเนี่ย"

ฉินเทียนปลอบใจ

"ต่อให้เป็นผี มันก็จัดอยู่ในหมวดสัตว์ประหลาดสายวิญญาณคนตายอยู่ดี ในเมื่อเป็นสัตว์ประหลาด ก็แค่กำจัดมันทิ้งไปก็จบไม่ใช่เหรอ"

อันฉีเอ๋อร์อดไม่ได้ที่จะมองบนใส่ฉินเทียน พลางคิดในใจ

"นายช่างปลอบใจคนเก่งจริงๆ"

ฉินเทียนสังเกตการณ์สถานการณ์ที่นี่ ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นเขาวงกตใต้ดิน ตามประสบการณ์จากเกมระดับ AAA ที่เขาเคยเล่นในชาติก่อน ฉากแบบนี้มักจะมีสัตว์ประหลาดโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้มาลอบโจมตีเสมอ

และก็เป็นไปตามคาด มีกลุ่มก้อนสีดำพุ่งตรงเข้ามาหาฉินเทียน

ฉินเทียนตาไว รีบหลบฉากไปด้านข้างทันที

พอมองเห็นกลุ่มก้อนนั้นชัดๆ ก็พบว่ามันเป็นสัตว์ประหลาดที่สูงประมาณหนึ่งเมตร รูปร่างหน้าตาเหมือนทั้งแมงมุมและปู ขาแต่ละปล้องของมันถูกหุ้มด้วยเปลือกแข็งหนาเตอะ ดูแล้วแข็งแกร่งมากทีเดียว

❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖ แมงมุมปูพิษ [ระดับ 8 - สัตว์ป่า] ประเภท: สัตว์ประหลาด

สถานะ: พลังชีวิต: 650 พลังโจมตี: 290

สกิล: 「ของเหลวพิษ」: พ่นของเหลวที่มีพิษร้ายแรงออกจากปาก 「พุ่งชน」: เร่งความเร็วพุ่งชนศัตรู คำอธิบาย: ชอบพุ่งชนศัตรู ไม่กลัวไฟ ไม่กลัวความเจ็บปวด พลังชีวิตสูงมาก จุดอ่อนคือทักษะธาตุแสง ❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖❖

เมื่อฉินเทียนเห็นมัน เขาจึงตัดสินใจใช้มันเป็นหนูทดลองทักษะใหม่ที่เพิ่งเรียนมา เพื่อดูว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไง

ฉินเทียนยิงลำแสงกลายเป็นหินใส่แมงมุมปูพิษตัวนี้ แมงมุมปูพิษก็กลายเป็นหินไปในทันทีอย่างไม่มีอะไรผิดคาด

"ได้ผลจริงๆ ด้วย"

ฉินเทียนถีบแมงมุมปูพิษที่กลายเป็นหินกระเด็นไป จัดการมันได้อย่างง่ายดาย

เพื่อนร่วมทีมก็แสดงตัวว่า ตอนนี้พวกเธอว่างมาก อยากมีส่วนร่วมบ้าง

นอกจากตอนแรกที่ได้จัดการกิ้งก่ากลายเป็นหินแล้ว จนถึงตอนนี้พวกเธอก็ยังไม่ได้ลงมืออะไรเลย

ด่านมิติสุดโหดนี้ แทบจะกลายเป็นเกมไขปริศนาเขาวงกตไปซะแล้ว

อาจจะเป็นเพราะสวรรค์ได้ยินเสียงเรียกร้องในใจของพวกเธอ วินาทีต่อมา ก็มีเสียงสวบสาบดังมาจากด้านหน้า

ทุกคนพอได้ยินก็ตื่นเต้นขึ้นมาทันที ในที่สุดก็ถึงตาพวกเธอลงมือบ้างแล้ว

เสียงนั้นค่อยๆ ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พอมองไปดีๆ ก็พบว่าเป็นฝูงแมงมุมปูพิษที่แห่กันมาเป็นฝูง