บทที่ 8 - สัตว์ประหลาดทะเลสาบชิงเฟิง

บทที่ 8 - สัตว์ประหลาดทะเลสาบชิงเฟิง

เห็นฉินเทียนเดินเข้าไปหาจระเข้เกราะเหล็กด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขายื่นมือใหญ่ๆ ออกไป คว้าคอของมันแล้วหิ้วขึ้นมาจากพื้นเหมือนหิ้วลูกไก่

"อ๊าก"

"เป็นไปได้ยังไง"

"นี่มัน"

ทั้งสามคนร้องอุทานออกมาพร้อมกัน

อึ้งไปเลย

"ปึง ปึง ปึง"

หางของจระเข้เกราะเหล็กฟาดเข้าที่แขนอันล่ำสันของฉินเทียนครั้งแล้วครั้งเล่า มันดิ้นรนสุดชีวิต แต่คนโดนฟาดกลับไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยแม้แต่น้อย ราวกับกำลังเกาหมัดให้ยังไงยังงั้น

"นี่มัน นี่มัน นี่มัน"

อันฉีเอ๋อร์มองแผ่นหลังอันสูงใหญ่ดุจขุนเขานั้นอย่างเหม่อลอย พูดไม่ออกไปพักใหญ่

"เก่งจัง เก่ง เก่งเกินไปแล้ว"

อิงอู่โฉ่วก็อึ้งไปเหมือนกัน มองฉินเทียนตาค้าง

"มัวยืนอึ้งอะไรกันอยู่ ตีสิ"

เสียงเรียบๆ ของฉินเทียนดึงสติของทั้งสามคนกลับมา

เมื่อทั้งสามคนได้สติกลับมา ความรู้สึกหลากหลายก็ประเดประดังเข้ามา

"นายเป็นแค่นักบวช แต่ดันดุดันยิ่งกว่านักรบซะอีกเนี่ยนะ"

"ตกลงใครเป็นสัตว์ประหลาดกันแน่"

"เป็นนักบวชแท้ๆ แต่ต้องมารับหน้าที่ชนสัตว์ประหลาด งานที่ไม่ใช่ของตัวเองก็ดันต้องมาทำ"

ทั้งสามคนร้องอุทานออกมา จากนั้นเรื่องราวก็ง่ายขึ้นมาก

จระเข้เกราะเหล็กที่ถูกฉินเทียนจับไว้กลายเป็นเป้านิ่ง ส่วนพวกเขาสามคนมีหน้าที่แค่เล็งเป้า ปล่อยทักษะ และโจมตีก็พอแล้ว

เพียงแค่ห้าวินาที จระเข้เกราะเหล็กก็กลายเป็นค่าประสบการณ์ และมีอุปกรณ์ตกออกมาหนึ่งชิ้น

"ค่าประสบการณ์เยอะมาก"

ฟึ่บ

ฉินเทียนเลื่อนเป็นระดับ 2 ทันที

ก่อนจะเปลี่ยนอาชีพ ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะถูกสะสมไว้ เมื่อผ่านการเปลี่ยนอาชีพครั้งแรกแล้ว ถึงจะสามารถเลื่อนระดับต่อไปได้

"ไม่คิดเลยว่าการล่าสัตว์ประหลาดจะง่ายดายขนาดนี้"

"นี่มันสะใจเกินไปแล้ว พระเจ้า เมื่อเทียบกับแบบนี้ การต่อสู้ของพวกเราก่อนหน้านี้เหมือนเด็กเล่นขายของเลย"

"แถมพวกเรายังมาเจอนักบวชที่สามารถฟื้นฟูพลังเวทได้อีก กำไรเห็นๆ"

คนอื่นๆ ร้องอุทานด้วยความตื่นเต้น สายตาที่มองฉินเทียนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

วินาทีนี้ ในหัวของพวกเธอก้องกังวานไปด้วยคำพูดสุดแสนจะห้าวหาญของฉินเทียน

มัวยืนอึ้งอะไรกันอยู่ ตีสิ

มิน่าล่ะถึงได้มั่นใจขนาดนี้ ที่แท้ก็มีของจริงนี่เอง

ช่างเรียบง่าย ช่างห้าวหาญอะไรเช่นนี้ ชอบจังเลย

นัยน์ตาสีฟ้าครามของอันฉีเอ๋อร์ก็ทอประกายระยิบระยับเช่นกัน

ภาพลักษณ์ของฉินเทียนในใจเธอ กลายเป็นความลึกลับอย่างหาที่สุดไม่ได้

อุปกรณ์ชิ้นนั้นคือชุดเกราะหนักของนักรบระดับ 10 ค่าสถานะธรรมดาๆ ไม่ได้ดีไปกว่าชุดเกราะที่อิงอู่โฉ่วใส่อยู่ ฉินเทียนจึงเก็บไว้ก่อน รอออกไปแล้วค่อยเอาไปขาย

ทุกคนเดินหน้าต่อไป

ในการต่อสู้หลังจากนั้น เมื่อมีฉินเทียน นักบวชผู้ไม่เล่นตามกฎเกณฑ์คนนี้ ภาพการต่อสู้ของพวกเขาก็ดูแปลกประหลาดขึ้นมาทันที

"ตูม ตูม ตูม"

"เพลิงกัมปนาท"

"ลอบแทง"

"ดาบศักดิ์สิทธิ์พิพากษา"

พร้อมกับการโจมตีของทั้งสามคน จระเข้เกราะเหล็กตัวแล้วตัวเล่าก็กลายเป็นค่าประสบการณ์

อารมณ์ของทั้งสามคนเปลี่ยนจากความตกตะลึงในตอนแรก กลายเป็นความตื่นเต้นในตอนหลัง และสุดท้ายก็กลายเป็นความเลื่อมใสศรัทธาในตัวฉินเทียน

พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องเลือดของตัวเองเลย แค่เลือดลดไปนิดเดียว วินาทีต่อมาเลือดของพวกเขาก็จะกลับมาเต็มหลอดเหมือนเดิม

อีกอย่างทักษะฟื้นฟูของฉินเทียนก็ถูกปล่อยออกมาตลอดทาง ไม่เคยเห็นเขาพลาดเลยสักครั้ง และไม่เคยเห็นเขาหยุดพักเพื่อฟื้นฟูพลังเวทกลางคันเลยด้วยซ้ำ

"ฉินเทียนนี่เป็นเครื่องจักรนิรันดร์เหรอ หลายชั่วโมงแล้วก็ไม่หยุดพักเลย"

"ฉินเทียน เกิดเป็นผู้ชายเหมือนกัน ทำไมนายถึงได้โดดเด่นขนาดนี้"

"อึดทนนาน ลูกผู้ชายตัวจริง"

ไม่นาน จระเข้เกราะเหล็กบริเวณนี้ก็ถูกกำจัดจนหมด

บนลานกว้างมีหัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวแรกปรากฏขึ้น

จระเข้ยักษ์เกราะเหล็ก: หัวหน้าสัตว์ประหลาดชั้นหัวกะทิ

ระดับ: 10

พลังชีวิต: 500

พลังโจมตี: 120

ทักษะ: หมุนตัวมรณะ เมื่อปากจระเข้งับศัตรูแล้ว จะเริ่มหมุนตัวอย่างบ้าคลั่งโดยใช้ร่างกายตัวเองเป็นแกน

ฟาดหางจระเข้ ใช้หางอันแข็งแรงฟาดศัตรู

คำอธิบาย: สัตว์นักล่าผู้ดุร้ายแห่งริมทะเลสาบชิงเฟิง กรงเล็บและเขี้ยวอันแหลมคมของมันจะฉีกทลายผู้บุกรุกทุกคน และหางของมันก็มีพลังที่ไม่อาจดูแคลนได้

"นี่คือหัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวแรก จระเข้ยักษ์เกราะเหล็กเหรอ ค่าสถานะน่ากลัวมาก"

ทั้งสี่คนมาหยุดอยู่หน้าหัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวแรก

อิงอู่โฉ่วพูดด้วยความตกใจ แต่อันฉีเอ๋อร์กลับคลายความสงสัยที่มีต่อฉินเทียนไปหมดแล้ว

"กลัวอะไร มีพี่ฉินอยู่นะ"

"ยังไงก็ต้องระวังไว้ก่อน ท้ายที่สุดแล้วหัวหน้าสัตว์ประหลาดก็ต่างจากสัตว์ประหลาดธรรมดาทั่วไป พวกเรา..." อิงอู่โฉ่วพูดยังไม่ทันจบ ก็ต้องกลืนคำพูดที่เหลือลงคอไปเงียบๆ

ฉินเทียนมือข้างหนึ่งกดคอจระเข้ยักษ์เกราะเหล็กไว้ อีกมือหนึ่งก็กวักเรียกพวกเธอ ท่าทีสบายๆ นั่น ราวกับกำลังลูบสัตว์เลี้ยงของตัวเองอยู่เลยทีเดียว

"มาสิ"

อันฉีเอ๋อร์และคนอื่นๆ เพิ่งจะตั้งสติได้ ต่างก็พากันปล่อยทักษะใส่จระเข้ยักษ์เกราะเหล็ก

หลังจากถูกระดมยิงอย่างหนัก จระเข้ยักษ์เกราะเหล็กก็ตายลงอย่างน่าอดสู

"ว้าว ของตกเพียบเลย ตกเพียบเลย"

ปลอกแขนจระเข้ยักษ์

ระดับทั่วไป

ระดับที่ต้องการสวมใส่: 10

จำกัดอาชีพ: สายนักรบ

พละกำลัง +15

ความทนทาน +23

คำอธิบาย: ก็พอใช้ได้ ธรรมดาๆ แหละ

เกราะป้องกันจระเข้ยักษ์

ชั้นเลิศ

ระดับที่ต้องการสวมใส่: 10

จำกัดอาชีพ: สายนักรบ

ความทนทาน +65

พละกำลัง +74

พลังป้องกัน +5%

คำอธิบาย: สร้างจากผิวหนังอันแข็งแกร่งของจระเข้ยักษ์ เมื่อสวมใส่มัน คุณจะมีความรู้สึกปลอดภัยอย่างมาก

ทุกคนมองดูอุปกรณ์สวมใส่ที่ตกกระจายอยู่บนพื้นด้วยความประหลาดใจระคนยินดี อึ้งกันไปเลย

"นี่มัน นี่มัน ค่าสถานะมันแทบจะดีกว่าชุดเกราะที่ฉันใส่อยู่แล้วนะเนี่ย" อิงอู่โฉ่วดีใจสุดๆ

อันฉีเอ๋อร์เองก็รำพึงออกมาเช่นกัน

"ก่อนหน้านี้ตอนไปลุยด่านมิติกับเตียวเหรินเจี๋ย ดวงซวยสุดๆ ซวยกว่าก้นหม้อดินซะอีก ครั้งนี้มากับฉินเทียน ดวงดีอะไรเบอร์นี้ ฉินเทียนเป็นตัวนำโชคจริงๆ"

"ไปต่อเถอะ" ฉินเทียนเตือนพวกเขา

...

ฆ่าล้างบางมาตลอดทาง

ในที่สุดก็มาถึงจุดหมายปลายทางของด่านมิติ ทะเลสาบชิงเฟิง

สัตว์ประหลาดร่างยักษ์ที่หน้าตาเหมือนสัตว์ประหลาดล็อกเนสส์ปรากฏตัวขึ้นกลางน้ำ

สัตว์ประหลาดทะเลสาบชิงเฟิง: หัวหน้าสัตว์ประหลาดระดับเงิน

ระดับ: 10

พลังชีวิต: ???

พลังโจมตี: ???

ทักษะ: โจมตีด้วยกรงเล็บ, เหยียบย่ำ, คลุ้มคลั่ง

คำอธิบาย: ระดับของหัวหน้าสัตว์ประหลาดสูงเกินไป คุณไม่สามารถมองเห็นได้

"บ้าเอ๊ย หัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวนี้ท่าทางจะรับมือยากนะ" อิงอู่โฉ่วกระชับอาวุธในมือแน่นขึ้น พูดด้วยความระมัดระวัง

"กลัวอะไร พวกเรามีฉินเทียนอยู่นะ" ตลอดทางที่ผ่านมา อันฉีเอ๋อร์เชื่อมั่นในตัวฉินเทียนถึงขั้นหลับหูหลับตาเชื่อไปแล้ว

เชียนอิงเองก็นานๆ ทีจะพูดหลายคำ

"ฉันเชื่อฉินเทียน"

พูดจบ ก็ก้าวออกไป แล้วเข้าสู่สถานะพรางตัวอีกครั้ง เริ่มเข้าโจมตีหัวหน้าสัตว์ประหลาด

มองฉินเทียน แล้วก็หันไปมองอันฉีเอ๋อร์ อิงอู่โฉ่วก็ได้แต่เลือกที่จะเชื่อฉินเทียน เขาก้าวออกไปเริ่มดึงความสนใจของสัตว์ประหลาด

หัวหน้าสัตว์ประหลาดอ้าปาก กระสุนน้ำขนาดใหญ่ก่อตัวขึ้นกลางอากาศ จากนั้นก็พุ่งเข้าใส่ทุกคนอย่างกะทันหัน ทุกคนรีบกระโดดหลบ

"แสงจรัสแห่งความร้อนแรง"

อันฉีเอ๋อร์ยกมือขึ้น ลำแสงแห่งเปลวเพลิงอันร้อนแรงพุ่งเข้าใส่หัวหน้าสัตว์ประหลาด

หัวหน้าสัตว์ประหลาดตัวนั้นเป็นธาตุน้ำ การโจมตีธาตุไฟของอันฉีเอ๋อร์จึงสร้างความเสียหายเพิ่มเติมให้กับมัน

"สังหารแยกปฐพี"

อิงอู่โฉ่วชูดาบกระโดดขึ้นสูง แล้วแทงลงพื้นอย่างแรง คลื่นพลังงานรูปศรพุ่งตรงไปที่ตัวหัวหน้าสัตว์ประหลาด

หัวหน้าสัตว์ประหลาดถูกการโจมตีครั้งนี้จนหงายหลังไป ปากก็ส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างน่าเวทนา

"แสงจันทร์สาดส่อง"

เชียนอิงที่ล่องหนมาจนถึงตัวหัวหน้าสัตว์ประหลาดพุ่งตัวไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ปล่อยการโจมตีสองครั้งซ้อนใส่บาดแผลของหัวหน้าสัตว์ประหลาดในชั่วพริบตา

การประสานงานของทุกคนในการโจมตีครั้งนี้ ทำให้เลือดของหัวหน้าสัตว์ประหลาดลดลงไปหนึ่งในสิบ

หัวหน้าสัตว์ประหลาดรู้สึกเจ็บปวด มันยกกรงเล็บหน้าที่ใหญ่โตจนบดบังแสงอาทิตย์ขึ้นหมายจะตบเชียนอิง

ครั้งนี้เชียนอิงเรียนรู้จากบทเรียนครั้งก่อน เธอหลบการโจมตีนี้ได้อย่างสวยงาม และทิ้งระยะห่างจากหัวหน้าสัตว์ประหลาด

ข้างกายหัวหน้าสัตว์ประหลาดมีเสาน้ำขนาดใหญ่พุ่งขึ้นมาอีกครั้ง แล้วพุ่งเข้าใส่ทุกคน

"ยอดขุนพลปกป้องด่าน"

อิงอู่โฉ่วยกโล่ขึ้นป้องกันเสาน้ำนี้ไว้ แต่พลังของเสาน้ำรุนแรงเกินไป อิงอู่โฉ่วถูกดันจนต้องถอยหลังไปเรื่อยๆ

อิงอู่โฉ่วรู้ดีว่าเขาถอยไม่ได้แล้ว ข้างหลังเขาคือนักเวทสายโจมตีและนักบวชสายสนับสนุนของทีม ถ้าเขาหยุดการโจมตีนี้ไม่ได้ สองคนนั้นต้องแย่แน่ๆ

เผลอๆ ทีมของเขาอาจจะถูกล้างบางเพราะเหตุนี้ก็ได้

ในขณะที่เห็นว่าตัวเองกำลังจะต้านทานไม่ไหว วินาทีต่อมา ร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งก็มาขวางอยู่ระหว่างเขากับเสาน้ำ