บทที่ 10 - หมาป่าโกรธแล้ว!
บทที่ 10 - หมาป่าโกรธแล้ว!
─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───
ร่างกายของจางชวนเกร็งขึ้นฉับพลัน สูดลมหายใจเข้าลึกแต่ไม่ปล่อยออก
ปัง! ปัง!
ทหารรบพิเศษมากประสบการณ์สองคนเตะเข้าที่หน้าอกและข้อพับเข่าด้านหลังของจางชวนอย่างแรง
ทว่า ฉากที่น่าตกตะลึงก็เกิดขึ้น
จางชวนเพียงแค่สะเทือนเล็กน้อย แต่ยังคงยืนหยัดอย่างมั่นคงราวกับภูผา
ในทางกลับกัน ทหารรบพิเศษสองคนนั้นกลับรู้สึกราวกับเตะโดนแผ่นเหล็ก ถูกสะท้อนกลับจนปลิว ขาช่วงล่างปวดหนึบและชาดิก
"เป็นไปได้ยังไง?"
ใบหน้าของทั้งสองคนเต็มไปด้วยความตกตะลึง
แม้พวกเขาจะไม่ได้ทุ่มสุดกำลัง แต่การผสานกำลังโจมตีของพวกเขาสองคน ต่อให้เป็นราชันทหารที่เก่งกาจด้านการต่อสู้ที่สุดในหน่วยรบพิเศษเขี้ยวหมาป่า ก็ไม่มีทางรับไว้ได้ตรงๆ อย่างแน่นอน!
ทว่าจางชวนไม่เพียงแต่ไม่ล้มลง แต่กลับใช้พละกำลังของตัวเองสะท้อนพวกเขากลับไป!
นี่มันเป็นสมรรถภาพร่างกายระดับฝืนลิขิตสวรรค์ขนาดไหนกัน?
ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!
สื่อต้าฝานที่อยู่ด้านข้างก็เบิกตากว้างอ้าปากค้างเช่นกัน
ต้องรู้ไว้ว่า สองคนตรงหน้าคือทหารรบพิเศษตัวจริงเสียงจริง!
ต่อให้เปลี่ยนเป็นเขาเอง หากต้องเผชิญกับการโจมตีระดับนี้ ก็ทำได้เพียงล้มลงไปกองกับพื้นเท่านั้น!
หมอนี่ถึงกับอาศัยแค่ร่างกายเนื้อๆ สะท้อนพวกนั้นกลับไปได้!
ร้ายกาจจนหาขอบเขตไม่เจอแล้ว!
"นี่น่ะเหรอช่องว่างด้านการต่อสู้ที่พวกคุณพูดถึง?"
จางชวนส่ายหน้าเบาๆ เอ่ยด้วยความผิดหวังเล็กน้อย "ดูๆ ไปแล้วก็งั้นๆ แหละ"
ทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าทั้งสองคน : "..."
"เอาล่ะ ทักษะการต่อสู้ของพวกคุณฉันก็ได้เห็นเป็นขวัญตาแล้ว ตอนนี้ถึงตาพวกคุณต้องดูฝีมือของฉันบ้างแล้วล่ะ"
สิ้นเสียง จางชวนก็ปล่อยหมัดตรง พุ่งเข้าใส่ทหารรบพิเศษทางฝั่งขวาด้วยความรวดเร็ว
ความเร็วที่ว่องไวปานสายฟ้าแลบ ทำให้ม่านตาของทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าคนนั้นหดเกร็งลงทันที
เขาไม่มีเวลาคิดอะไรให้มากความ รีบยกแขนทั้งสองข้างขึ้นไขว้กันเพื่อป้องกันหน้าอกทันที
ปัง!
เขารู้สึกเพียงแขนทั้งสองข้างชาดิก จากนั้นพละกำลังมหาศาลก็พุ่งทะลักเข้ามา ส่งร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่วออกไป
หลังจากชกหมัดแรกออกไป จางชวนก็ไม่หยุดชะงัก หมุนตัวกลับหลังเตะลูกเตะพายุหมุนทันที
ทหารรบพิเศษคนที่เหลือยังไม่ทันได้ตั้งตัว ก็ถูกเตะกระเด็นออกไปเช่นเดียวกัน
ไม่ใช่เพราะพวกเขาอ่อนแอ แต่เป็นเพราะจางชวนเร็วเกินไป และทรงพลังเกินไปต่างหาก
เมื่ออยู่ต่อหน้าจางชวน พวกเขาก็เหมือนคนละชั้นกันอย่างสิ้นเชิง
"พระเจ้าช่วย! ไอ้หนูคนนี้..."
ทั้งสองคนแทบจะลืมความเจ็บปวดบนร่างกายไปสิ้น ในดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงถึงขีดสุด
เวลานี้ จางชวนพุ่งเข้าไปหาทั้งสองคนอย่างไม่ลังเล พวกเขาพยายามปัดป้อง แต่ก็ถูกจางชวนโค่นลงจนหมดรูปภายในสองกระบวนท่า
ปัง! ปัง!
จางชวนใช้สันมือฟาดเข้าที่คอของพวกเขาอย่างแรง ราวกับใช้มีดสับ ทำให้พวกเขาสลบเหมือดไปในทันที
จางชวนมองทั้งสองคนที่สลบไศลไม่ได้สติ ยิ้มบางๆ แล้วเดินไปแก้มัดให้สื่อต้าฝาน
"พี่ชาย นายไม่ได้โกงระบบมาใช่ไหมเนี่ย?"
สื่อต้าฝานถามจางชวนด้วยใบหน้าเปี่ยมด้วยความทึ่ง "วิทยายุทธ์นี้ นายไปฝึกมาจากไหน?"
"ตอนเด็กๆ ที่บ้านยากจนน่ะ ก็เลยรับจ้างแบกอิฐจนเก่งขึ้นมา"
จางชวนตอบด้วยรอยยิ้ม
สื่อต้าฝาน : "..."
"เอาล่ะ นายรีบไปเปลี่ยนชุดของคนใดคนหนึ่งซะ แล้วก็ทาหน้าพรางตัวด้วย"
จางชวนพูดต่อ "ตอนนี้ ฉันเดาว่าเพื่อนร่วมทีมของพวกเราส่วนใหญ่คงถูกพวกนั้นจับตัวไปหมดแล้ว เราสองคนคือผู้รอดชีวิตที่เหลืออยู่ จะยอมให้พวกนั้นจับตัวไปง่ายๆ ไม่ได้หรอก เราต้องทำให้พวกนั้นเห็นว่า หนูตัวเล็กๆ ก็สามารถทิ่มตาเสือให้บอดได้เหมือนกัน!"
สื่อต้าฝานหัวเราะหึๆ "เรื่องน่าตื่นเต้นแบบนี้ ฉันล่ะชอบนักเชียว!"
"ยังจับคนมาไม่หมดอีกเหรอ?"
ที่ฝั่งฐานฝึก ผู้กองเกาถามหมาป่าเทาด้วยใบหน้าเรียบเฉย
ตรงหน้าของเขามีผู้เข้าแข่งขันเจ็ดถึงแปดสิบคนยืนอยู่ แบ่งออกเป็นสองกลุ่มซ้ายขวา
ฝั่งซ้ายคือกลุ่มที่ถูกจับตัวได้ก่อนใคร ซึ่งถูกคัดออกไปแล้ว
ฝั่งขวาคือกลุ่มที่ถูกจับตัวได้ทีหลัง จึงได้สิทธิ์อยู่ต่อ
หมาป่าเทาตอบผู้กองเกาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ยังเหลืออีกสามคนที่ยังจับไม่ได้! คนของเราห้าคนถูกพวกมันจัดการจนหมอบ! ตอนนี้ฉันกำลังจะพาทีมไปตามล่าพวกมันอยู่!"
หมาป่าเทาพูดพลางเตรียมจะพาลูกน้องสองสามคนขับรถออกไปตามล่า
"หยุดเดี๋ยวนี้!"
ผู้กองเกาตวาดเสียงต่ำ จากนั้นก็ก้าวเดินช้าๆ ไปหาทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าคนหนึ่ง
ทุกคนยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก็เห็นเขาหมุนตัวเตะสกัดเข้าใส่ทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าคนนั้นจนล้มกลิ้งลงไปกองกับพื้นอย่างจัง
"ลากตัวมันมาหาฉัน!"
ผู้กองเกาออกคำสั่ง
คนที่ปลอมตัวเป็นทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าคนนี้ ก็คือ เกิ่งจี้ฮุย นั่นเอง
ในซีรีส์ เขาคือหัวหน้าหน่วยจู่โจมหมาป่าเดียวดายกลุ่มบี!
เพราะเคยดูซีรีส์มาก่อน จางชวนจึงรู้ดีว่าการแฝงตัวเข้าไปแบบเกิ่งจี้ฮุย ไม่ช้าก็เร็วต้องถูกจับได้อยู่ดี
เขาจึงเลือกที่จะใช้ยุทธวิธีอื่นแทน
"โห่~~~"
พวกทหารใหม่ที่ถูกจับตัวมาเห็นเพื่อนร่วมทีมแฝงตัวเข้าไปได้สำเร็จ แถมยังปั่นหัวทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่าได้ ต่างก็โห่ร้องด้วยความตื่นเต้นดีใจ
ตอนที่พวกเขาถูกจับตัวมาก็โดนอัดไปซะน่วม ภายในใจจึงรู้สึกอัดอั้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก
"หุบปากให้หมด!"
ทหารรบพิเศษเขี้ยวหมาป่ากลุ่มหนึ่งยกพานท้ายปืนขึ้นฟาดใส่พวกทหารใหม่อย่างไร้ปรานี บังคับให้พวกเขาสงบปากสงบคำลง
ผู้กองเกาบีบคางเกิ่งจี้ฮุยอย่างแรง เอ่ยถามด้วยสีหน้าเย็นชา "บอกมา อีกสองคนอยู่ที่ไหน?"
เกิ่งจี้ฮุยฝืนยิ้มเยาะ "คุณ... ไม่มีทาง... ได้รู้หรอก!"
ปัง!
สิ้นเสียงของเขา เขาก็ถูกผู้กองเกาเตะกระเด็นออกไปอีกครั้ง
เขาคว้าปืนกลมือขึ้นมา สีหน้าทะมึนตึงถึงขีดสุด "ทิ้งคนไว้สิบคนคุมตัวพวกมัน ที่เหลือตามฉันมาค้นหา! ถ้าหาไม่เจอ พวกแกทุกคนก็เตรียมรับโทษพร้อมกันได้เลย!!"
ปัง ปัง ปัง...
ทันทีที่พูดจบ ผู้กองเกาก็ยกปืนขึ้นกราดยิงขึ้นฟ้าอย่างบ้าคลั่ง
เห็นได้ชัดว่า เวลานี้เขาโกรธเกรี้ยวถึงขีดสุดแล้ว!
─── 💀 ─── 𝔖𝔞𝔥𝔞ℭ𝔥𝔬𝔨𝔪𝔦𝔫𝔤𝔨𝔴𝔞𝔫 ─── 💀 ───