บทที่ 25 ... หนวดดำยอมศิโรราบ

บทที่ 25 ... หนวดดำยอมศิโรราบ

ต่อให้ชนะไม่ได้... หนวดดำ ทีช ก็เชื่อว่าพวกของตนคงไม่ถึงกับโดนเก็บในพริบตา

อีกอย่าง เขาสามารถต่อกรกับ ‘พ่อ’ หนวดขาวได้เลยเชียวนะ? หนวดดำ ทีช เองก็อยากจะลองวัดฝีมือซัมเมอร์ดูเหมือนกัน จุดประสงค์หลักคือแสดงให้ซัมเมอร์เห็นจุดยืน

เขาไม่ยอมควักเงินจ่ายง่ายๆ หรอก!

“เฮ้อ... ชอบเจ็บตัวกันจริงจริ๊ง”

ซัมเมอร์ส่ายหน้าอย่างเสียดาย วิธีการของหนวดดำไม่ใช่ทางเลือกที่ฉลาดเลย

สิ้นเสียงพูด...

ร่างเล็กจ้อยของซัมเมอร์ก็เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิงต่อหน้าหนวดดำ ทีช!

ทรงพลัง! ดุดัน!

ออร่าอันน่าสะพรึงกลัวแผ่พุ่งออกมาต่อหน้าต่อตา!

“แก...”

หนวดดำตกตะลึง... ความรู้สึกแบบนี้ เขาเคยสัมผัสได้จาก ‘พ่อ’ หนวดขาว เฉพาะเวลาที่พ่อเตรียมพร้อมรบเต็มอัตราศึกเท่านั้น!

และในวินาทีถัดมา หมัดเล็กๆ ก็ขยายใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็วเต็มคลองจักษุของหนวดดำ ทีช!

เบอร์เจสและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ ต่างถูกออร่าของซัมเมอร์กดดันจนขยับตัวไม่ทัน... พวกเขาไม่เคยจินตนาการเลยว่าความเร็วของซัมเมอร์จะนรกแตกขนาดนี้

หนวดดำ ทีช มีเวลาแค่พอจะเคลือบฮาคิเกราะขึ้นมาป้องกันใบหน้าเท่านั้น

ผัวะ!

เสียงหมัดกระแทกหน้าดังสนั่น แม้จะไม่ได้ใส่แรงเยอะ แต่หนวดดำก็ยังกระเด็นไปกระแทกผนังห้องโดยสารจนแตกร้าว

ด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส... หนวดดำกุมหน้ากลิ้งไปกลิ้งมากับพื้น ร้องโหยหวนอย่างน่าสมเพช

ในฐานะผู้ใช้ ผลความมืด เขาต้องรับความเจ็บปวดเป็นสองเท่า... และหมัดเน้นๆ ของซัมเมอร์เมื่อกี้ ก็เลาะฟันของทีชร่วงไปอีกหลายซี่

“กัปตัน!”

มันเร็วเกินไป... แวน ออก้า และคนอื่นๆ เพิ่งจะตั้งสติได้ ก็เห็นหนวดดำลงไปนอนดิ้นพราดๆ อยู่กับพื้นแล้ว

“ลุยมันเลย!”

แวน ออก้า, ลาฟิต และคนอื่นๆ สีหน้าเคร่งเครียด... พวกเขาไม่มีทางเลือกนอกจากต้องสู้!

เห็นซัมเมอร์อยู่ไม่ไกล แวน ออก้า ไม่ต้องเล็งให้เสียเวลาเหนี่ยวไกปืนดัง ปัง!

กล้ามเนื้อแขนของเบอร์เจสปูดโปน พุ่งเข้าใส่ซัมเมอร์ราวกับรถถัง!

ลาฟิตและด็อกคิวก็งัดลูกไม้ของตัวเองออกมาใช้

“น่ารำคาญชะมัด”

ซัมเมอร์ขมวดคิ้ว ปัดกระสุนของแวน ออก้า ทิ้งอย่างไม่ไยดี!

เขามองกระสุนที่ไม่ได้เคลือบแม้แต่ฮาคิด้วยสายตาดูแคลนสุดๆ

จากนั้น เขาก็สวนหมัดใส่เบอร์เจสที่พุ่งเข้ามาก่อนใครเพื่อน

หมัดธรรมดาๆ ที่ไร้ลวดลาย!

แต่ ฮาคิเกราะขั้นสมบูรณ์ จะสร้างเกราะที่มองไม่เห็นขึ้นบนผิวหนังตลอดเวลา แม้จะไม่ได้จงใจเคลือบก็ตาม

เบอร์เจสเงื้อหมัดคู่ทุบลงมาใส่ซัมเมอร์ แต่ทันทีที่หมัดปะทะกัน เขาก็ปลิวกลับหลังไปเหมือนลูกปืนใหญ่ กระแทกพื้นดาดฟ้าเรือจนแขนบิดเบี้ยวผิดรูป...

ในจังหวะนั้นเอง การโจมตีอื่นๆ ก็มาถึง

โดยไม่ต้องหันไปมอง ซัมเมอร์ต่อยลาฟิตที่ถืออุปกรณ์สะกดจิตจนร่วง และเตะด็อกคิวกระเด็น!

เช่นเดียวกับเบอร์เจส... ทั้งสองคนรู้สึกเหมือนโดนพลังมหาศาลที่ไม่อาจต้านทานกระแทกใส่ ตาแทบถลนออกจากเบ้า ร่างปลิวไปอย่างไร้การควบคุม กระอักเลือดออกมาเพราะอวัยวะภายในบอบช้ำหนัก

แวน ออก้า ที่ยิงปืนไปแล้วเห็นภาพนี้เข้ากับตา ถึงกับยืนตัวแข็งทื่อ!

ไอ้บ้าเอ๊ย... นี่มันสัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ชัดๆ!

พริบตาเดียว ซัมเมอร์ก็มาโผล่ตรงหน้าแวน ออก้า มือเล็กๆ คว้าลำกล้องปืนปืนยาวแล้ว... หัก มันทิ้งหน้าตาเฉย!

ตามด้วยหมัดธรรมดาๆ อีกหนึ่งหมัด

ไม่มีเสียง ไม่มีโซนิคบูม... พริบตาเดียวหมัดก็อัดเข้าที่ท้องของแวน ออก้า

ทันทีที่โดน แวน ออก้า ก็ลงไปนอนคดตัวเป็นกุ้ง สิ้นสภาพ พูดไม่ออก มีแต่แววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด

“จะสู้กับพวกแก... ฉันใช้แรงไม่ถึงหนึ่งในสิบด้วยซ้ำ”

ซัมเมอร์หาวหวอดอย่างเบื่อหน่าย ตลอดกระบวนการเขาไม่ได้ทำเสียงดังอะไรเลย เทคนิคการควบคุมฮาคิช่วยลดแรงต้านอากาศจนเงียบกริบ

ทว่าเสียงพวกหนวดดำกระแทกพื้นดาดฟ้าเรือ ก็ยังเรียกความสนใจจากทหารเรือที่วิ่งกรูเข้ามาพร้อมอาวุธ

“เกิดอะไรขึ้น!?”

โมโมอุซางิก็สังเกตเห็นความวุ่นวายและรีบวิ่งตามมา

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ไม่มีอะไร”

“แค่แลกเปลี่ยนวิชากันนิดหน่อยกับกลุ่มโจรสลัดหนวดดำ... ว่าที่เจ็ดเทพโจรสลัดของเราน่ะครับ”

เห็นทุกคนตั้งท่าพร้อมรบ ซัมเมอร์ก็โบกมือหยอยๆ

ทหารเรือเห็นว่าไม่มีศัตรูบุก ก็ทยอยเก็บอาวุธ

มีเพียง เอส ที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด จ้องมองด้วยความตกตะลึง

นี่น่ะเหรอ... กลุ่มหนวดดำที่เอาชนะเขาได้? ต่อหน้าซัมเมอร์... หนวดดำ ทีช แม้แต่พลังผลความมืดก็ยังใช้ไม่ออก!

โมโมอุซางิมองหนวดดำ ทีช ด้วยสายตาแปลกๆ... ฟันร่วงไปหลายซี่ แต่ยังฝืนยิ้มพยักหน้าบอกว่าเป็นแค่การแลกเปลี่ยนวิชา

แลกเปลี่ยนวิชาบ้าอะไรกัน? คนหนึ่งกุมท้องหน้าเขียว อีกสามคนนอนพะงาบๆ ลุกไม่ขึ้น... แถมปืนที่หักนั่นอีก เมื่อกี้มีเสียงปืนชัดๆ

แต่โมโมอุซางิไม่พูดอะไร เธอสั่งให้ทหารเรือรีบซ่อมแซมดาดฟ้าและพาคนเจ็บไปปฐมพยาบาลทันที

ส่วนหนวดดำ ทีช... ในใจเต็มไปด้วยความหวาดผวา

พลังของผลความมืด... เขาพยายามจะใช้มันแล้วนะ!

แต่พอสัมผัสกับหมัดของซัมเมอร์ พลังมันก็แตกกระเจิงไปหมด!

ถูกทำลายตั้งแต่ยังไม่ทันจะก่อตัวออกจากร่างกายด้วยซ้ำ!

‘เหลือเชื่อ! แปดขวบก็มี... ฮาคิเกราะขั้นสุดยอดแล้ว!’

ภายใต้สายตาของซัมเมอร์ หนวดดำทำได้แค่ยอมจำนนและพยักหน้า... เงิน 1.5 พันล้านถูกส่งมอบให้อย่างเงียบๆ

ไร้เทียมทานจริงๆ มิน่าล่ะถึงมีข่าวลือว่าขับไล่ผมแดงและสู้เสมอกับหนวดขาวได้

ซัมเมอร์ยิ้มกว้าง หลังจากพักมาสองวัน ร่างกายของเขากลับมาฟิตเปรี๊ยะเต็มร้อย ด้วยขีดจำกัดที่เพิ่มขึ้นมากมาย... ต่อให้ไม่ต้องเคลือบฮาคิเกราะ การอัดหนวดดำก็นับว่าเป็นเรื่องกล้วยๆ

แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็นเพราะซัมเมอร์ลงมือด้วยความเร็วระดับสายฟ้าแลบด้วย

ในเมื่อเป็นโจรสลัด โมโมอุซางิก็คร้านจะถามว่าทำไมซัมเมอร์ถึงไปซ้อมพวกเขา

หลังจากนั้น พวกหนวดดำก็สงบเสงี่ยมเจียมตัวขึ้นเยอะ

ซัมเมอร์แวะไปคุยเล่นกับเอสครู่หนึ่ง ก่อนที่เรือจะเร่งความเร็วเต็มพิกัดฝ่าคลื่นลมมุ่งหน้าสู่เดรสโรซ่า

อีกด้านหนึ่ง...

ท่าเรือเดรสโรซ่ากลายเป็นทะเลเพลิง แมกม่าไหลนองไปทั่ว

หน้าผาริมทะเลถูกถล่มจนกลายเป็นซากปรักหักพัง

เรือหัวช้างแมมมอธของ แจ็ค ภัยแล้ง และเรือลำอื่นๆ ถูกไฟไหม้วอดวาย

บนฝั่ง... แจ็คในสภาพตัวไหม้เกรียม ยืนอยู่กับ โดฟลามิงโก้, ไดอาเมนเต้, เลา จี, เดลลิงเจอร์, พิงค์ และคนอื่นๆ... จ้องมองการต่อสู้สุดระห่ำบนท้องฟ้าด้วยความตกตะลึง!

อาคาอินุ ซากาซึกิ ในร่างมนุษย์แมกม่าแดงฉาน กำลังเปิดศึกดวลเดือดกับ มังกรฟ้า  ขนาดยักษ์กลางเวหา!

การปะทะกันของฮาคิ ลมหายใจเพลิง และหัวสุนัขแมกม่า ทำให้ลาวาร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน ก่อตัวเป็นผลึกหินสีดำบนผิวน้ำทะเล

อาคาอินุ ซากาซึกิ ดูเสียเปรียบเล็กน้อย แต่เขายังคงเดินหน้าโจมตีอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดยั้ง!

ตูม!

การปะทะกันอย่างรุนแรงอีกครั้งระหว่าง ‘มหาภูเขาไฟปะทุ’  และ ‘โบโรเบรธ’

เปลวไฟและแมกม่าปกคลุมทั่วท้องฟ้า ร่วงกราวลงมาดั่งสายน้ำ!

“นี่มัน...”

เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หน้าผากของโดฟลามิงโก้ ขณะมองดูเดรสโรซ่าของเขาถูกลูกหลงจากการต่อสู้ทำลายพังพินาศต่อเนื่อง แต่เขาก็ทำอะไรไม่ได้

อาคาอินุเผาโรงงานใต้ดินทิ้งไปแล้ว!

และตอนนี้พอมาเจอกับไคโด... โดฟลามิงโก้หมดสิทธิ์ไกล่เกลี่ย ได้แต่ยืนดูตาปริบๆ

เขาไม่อาจล่วงเกินฝ่ายไหนได้เลย... ทั้งอาคาอินุตัวแทนกองทัพเรือ และไคโดหนึ่งในสี่จักรพรรดิ!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═