บทที่ 24 ... จะให้ลุยก็ได้... แต่ต้องจ่ายมาก่อน

บทที่ 24 ... จะให้ลุยก็ได้... แต่ต้องจ่ายมาก่อน

“สวัสดีครับ ท่านจอมพลเซ็นโงคุ”

ซัมเมอร์ตะโกนทักทายแทรกเข้าไปในสาย

“ดีเลย!”

พอได้ยินเสียงซัมเมอร์ เซ็นโงคุดีใจจนเนื้อเต้น

เขากะว่าจะติดต่อซัมเมอร์อยู่แล้ว... แบบนี้ก็ให้เดินทางไปพร้อมอาโอคิยิได้เลย

“ซัมเมอร์! เธอรีบไปช่วยทางนั้นด่วนเลยนะ มีเธออยู่ด้วย ไคโดคงทำอะไรไม่ได้มากนักหรอก! จัดการมันให้หนักเลย... เจ้านั่นน่ะโหดกว่าหนวดขาวหรือผมแดงซะอีก!”

เซ็นโงคุอยากให้ซัมเมอร์ลงมือใจจะขาด

“อะแฮ่ม... ท่านเซ็นโงคุครับ จะให้ลุยก็ไม่มีปัญหาหรอกครับ แต่ว่า... ค่าเหนื่อยล่ะครับ?”

“ตัวโหดๆ เพียบขนาดนั้น... อย่างต่ำๆ ก็ต้องสัก หมื่นล้าน ใช่ไหมครับ?”

ซัมเมอร์พูดออกไปหน้าตาเฉย... ในใจคิดว่า ‘ยิ่งศัตรูเยอะ ยิ่งสู้ยาก ก็ยิ่งดี!’

เขาเรียกราคาไปตรงๆ

ได้ยินตัวเลขนั้น... อาโอคิยิที่ถือหอยทากสื่อสารอยู่ถึงกับชะงักกึก

เรียกซะกะรวยทางลัดเลยนะพ่อคุณ!

หนวดดำ ทีช, แวน ออก้า, ลาฟิต และคนอื่นๆ มองซัมเมอร์ด้วยสายตาที่ทึ่งยิ่งกว่าเดิม

“มีงี้ด้วยเหรอวะ!? พลเรือเอกขอเงินจอมพลเรือเพื่อทำงาน?”

โมโมอุซางิกลับดูสงบนิ่ง เธอหันหลังเดินกลับไปที่เรือรบอีกลำ เพื่อเตรียมมุ่งหน้าสู่เดรสโรซ่า

“ภารกิจของเธอแค่ไปสกัดกั้น... แล้วก็อัดพวกมันให้น่วม... ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็แค่พาอาคาอินุหนีออกมา... 3 พันล้าน ขาดตัว”

เซ็นโงคุพูดใส่หอยทากสื่อสารพลางกุมขมับ... เกือบลืมไปเลยว่าค่าจ้างเจ้าหนูนี่แพงระยับ

“เฮ้อ... นี่มันภารกิจเสี่ยงตายเลยนะครับ แต่เห็นว่าเป็นเหตุฉุกเฉิน ผมจะไม่ขูดรีดท่านจอมพลหรอก... เอาเป็น 5 พันล้าน รับประกันผลงานระดับพรีเมียมครับ”

ซัมเมอร์แกล้งถอนหายใจ แล้วเคาะราคาที่ 5 พันล้าน

แน่นอนว่านี่คือราคาเป้าหมายจริงๆ ของซัมเมอร์... ขืนเรียกหมื่นล้านสำหรับการสู้กับกลุ่มร้อยอสูร จอมพลเซ็นโงคุคงไม่ยอมจ่ายแน่

“ตกลง! รีบไปให้ไวที่สุด!”

เซ็นโงคุตอบตกลงทันทีโดยไม่ต้องคิด

“รับทราบ! โรเจอร์ แดท!”

พอได้ยินว่ามีเงินรออยู่... ซัมเมอร์ก็คึกคักขึ้นมาทันที

ในจังหวะที่เซ็นโงคุกำลังจะวางสาย หนวดดำ ทีช ก็รีบชะโงกหน้าเข้ามาตะโกน:

“ท่านจอมพลเซ็นโงคุ! อย่าลืม 2 พันล้าน ของฉันล่ะ!”

เซ็นโงคุชะงักไปครู่หนึ่ง... พอได้ยินคำว่า 2 พันล้าน เขาก็รู้ทันทีว่าเป็นเสียงหนวดดำ ทีช

เขาไม่พูดอะไรและตัดสายทิ้งทันที

อาโอคิยิ คุซัน เหลือบมองหนวดดำ แต่ไม่ได้พูดอะไร

แต่ซัมเมอร์กลับหูผึ่ง

“2 พันล้าน? ค่าอะไร 2 พันล้าน?”

เจ้าหนูน้อยหน้าเงินอย่างซัมเมอร์ ไวต่อเรื่องเงินๆ ทองๆ เป็นพิเศษ

“ดูเหมือนหนวดดำ ทีช จะมีข้อมูลเด็ดเกี่ยวกับ หมัดอัคคี เอส มาขาย... แลกกับเงิน 2 พันล้าน แถมยังกำชับว่าจะคุยกับจอมพลเซ็นโงคุด้วยตัวเองเท่านั้น”

อาโอคิยิปรายตามองหนวดดำที่กลับไปนั่งที่ แล้วอธิบายให้ฟัง

อ้อ... ซัมเมอร์เข้าใจทันที

ข้อมูลของเอส? ก็คงไม่พ้นเรื่อง ชาติกำเนิดของเอส สินะ

จากนั้น ซัมเมอร์ก็หันไปมองหนวดดำ ทีช แล้วส่งยิ้มหวานที่ทำให้ทีชขนลุกซู่ไปทั้งตัว

หนวดดำไม่เข้าใจเลยว่าทำไมรอยยิ้มของเด็กหน้าตาดีอย่างซัมเมอร์ ถึงทำให้เขารู้สึกสยองแบบนี้!

ต่อมา เรือรบทั้งสองลำก็กลับลำมุ่งหน้าสู่ เดรสโรซ่า ในโลกใหม่ โดยหนีบเอาพวกหนวดดำไปด้วย

“ช้าเกินไป”

หลังจากเดินทางไปได้สักพัก อาโอคิยิก็เริ่มกระวนกระวาย

แม้จะอยู่ในเส้นทางกระแสน้ำพิเศษ แต่กว่าจะไปถึงก็ต้องใช้เวลาเกือบวัน...

...สถานการณ์ทางนั้นอาจพลิกผันได้ทุกเมื่อ

“ฉันจะล่วงหน้าไปก่อน”

อาโอคิยิเข็น... จักรยาน ออกมา แล้วบอกกับซัมเมอร์

วินาทีนั้น ทุกคนรอบข้างยกเว้นโมโมอุซางิ ต่างยืนอึ้ง

พวกเขามองดูอาโอคิยิกระโดดลงจากเรือ ทันทีที่ล้อแตะผิวน้ำ เส้นทางน้ำแข็งก็ทอดยาวออกไปสุดสายตา!

อาโอคิยิปั่นจักรยานยิกๆ พุ่งทะยานออกไปเร็วกว่าเรือรบหลายเท่า!

ซัมเมอร์เองก็มองตาค้าง

“โคตรเท่...”

“นึกว่าเขาขี่จักรยานชมวิวชิลๆ... ไม่คิดว่าจะซิ่งได้ขนาดนี้”

ตาของซัมเมอร์เป็นประกาย... เป็นไปได้ไหมนะที่เขาจะปลดล็อกเทมเพลต ผลเยือกแข็ง ได้บ้าง?

เอาล่ะ... ในเมื่อโมโมอุซางิอยู่บนเรือรบอีกลำ ตอนนี้เขาก็สามารถเจรจาธุรกิจเล็กๆ น้อยๆ กับเจ้าหนวดดำนี่ได้สะดวก

ซัมเมอร์ดูดน้ำส้มแก้วโปรด แล้วสั่งให้ทหารเรือที่หัวเรือออกไป เพื่อที่เขาจะได้ ‘ล้วงข้อมูล’ จากหนวดดำ

“ล้วงข้อมูล?”

หนวดดำ ทีช มองดูดาดฟ้าเรือที่ว่างเปล่าอย่างงุนงง

โชคดีที่ลูกน้องของเขายังอยู่ ไม่อย่างนั้นการต้องเผชิญหน้าตามลำพังกับซัมเมอร์...คนที่ซัดกับหนวดขาวได้สูสี...คงทำให้ทีชประสาทกินแน่

“มานี่... ขยับเข้ามาใกล้ๆ หน่อย ฉันมีเรื่องจะคุยด้วย”

“ทำไม... กลัวเด็กแปดขวบรึไง?”

ซัมเมอร์กวักมือเรียกยิ้มๆ ทีชถึงได้ฉีกยิ้มแล้วเดินเข้าไปหา

“ท่านพลเรือเอกจักรพรรดิเด็ก... มีอะไรจะคุยกับผมเหรอครับ ถึงต้องทำตัวลึกลับขนาดนี้?”

ขณะที่หนวดดำเดินเข้าไป เขาแอบส่งสัญญาณมือไพล่หลังเรียกเบอร์เจสและคนอื่นๆ ให้ขยับตามมาด้วย

“ความลับที่แกจะขายน่ะ... แบ่งมาให้ฉัน 1.5 พันล้าน”

ซัมเมอร์ทำท่าลึกลับ... ก่อนจะทิ้งระเบิดลูกใหญ่ใส่หน้า

หนวดดำ ทีช สตั๊นไปเลย สมองประมวลผลไม่ทัน!

“แกบ้าไปแล้วเรอะ!?”

ทีชคิดว่าซัมเมอร์เสียสติไปแล้วจริงๆ ทำไมเขาต้องแบ่งเงินตั้ง 1.5 พันล้านให้ด้วย!?

“ดูเหมือนคนบ้าเหรอ? พอได้เงินมาแล้ว... แบ่งให้ฉันเป็นการส่วนตัวซะ”

“อีกอย่าง... ความลับที่ว่าก็คือ เอสเป็นลูกชายแท้ๆ ของโรเจอร์ ไม่ใช่รึไง? ถ้าไม่อยากสูญเปล่าไม่ได้อะไรเลย... ก็ทำตามที่ฉันบอก”

ซัมเมอร์ไม่ได้พูดเสียงดัง... ท่ามกลางลมแรงและเสียงคลื่น เขาไม่กลัวใครจะได้ยิน

ได้ยินแบบนั้น หนวดดำ ทีช ทำหน้าเหมือนเห็นผีทันที!

ซัมเมอร์เพิ่งแปดขวบไม่ใช่เหรอ?! เพิ่งจะเข้ากองทัพเรือแท้ๆ... ไปรู้ความลับระดับที่แม้แต่ศูนย์บัญชาการยังไม่รู้ได้ยังไง?!

ความหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นลึกๆ ในใจทีช... เขารู้สึกได้ลางๆ ว่าจักรพรรดิเด็กคนนี้... อันตราย

“ไม่ได้! งั้นฉันก็เหลือแค่ 500 ล้านสิ... คนละครึ่งแล้วกัน! ฉันขอพันล้าน!”

หลังจากอึ้งไปพักใหญ่ หนวดดำก็ลดเสียงลงแล้วเริ่มต่อรอง

ยังไงซะ ตอนนี้ก็มีแค่พวกเขาสองคนที่รู้ความลับนี้

แต่สายตาของซัมเมอร์กลับเย็นชาและเฉยเมยสุดขีด

“ทีช... ฉันไม่ต่อรอง 1.5 พันล้าน”

ท่าทีของซัมเมอร์แข็งกร้าวมาก จนทีชพูดไม่ออก

ในใจเขาเริ่มเดือดปุดๆ... นี่มันตัดทางทำมาหากินกันชัดๆ!

การจะสร้างอำนาจ เงินเป็นสิ่งสำคัญมากนะโว้ย!

“แน่ใจเหรอครับ... ท่านพลเรือเอกจักรพรรดิเด็ก? อย่าลืมนะว่าอาโอคิยิไม่อยู่แล้ว... ลำพังแค่ท่านคนเดียว จะทำอะไรได้...”

หนวดดำ ทีช หัวเราะ “เซฮ่าฮ่าฮ่า” แล้วถอยหลังไปสองสามก้าว

เอสที่ถูกมัดอยู่หน้าห้องโดยสารไม่ได้ยินบทสนทนา แต่พอเห็นสถานการณ์เปลี่ยนไปกะทันหัน ก็มองดูด้วยความสงสัย

ทันทีที่ทีชขยับ... เบอร์เจส, แวน ออก้า, ลาฟิต และ ด็อกคิว ด้านหลังก็ตั้งท่าพร้อมรบทันที

“กัปตัน... ดูเหมือนเราจะได้ลองของกับพลเรือเอกซะแล้วสิ!”

“เขาไม่ใช่พลเรือเอกธรรมดานะ!”

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═