บทที่ 4 ... หมัดเดียวซัดอาคาอินุลอยละลิ่ว

บทที่ 4 ... หมัดเดียวซัดอาคาอินุลอยละลิ่ว

“คิดว่าน้อยไปรึ? งั้น... 600,000 เบรี!”

จอมพลเซ็นโงคุเกทับทันทีโดยไม่ต้องคิด

เท่านี้น่าจะพอแล้วมั้ง? ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าเปี๊ยกนี่ไปติดนิสัยหน้าเงินมาจากไหน...

“ยังไม่พอ”

ซัมเมอร์ถอนหายใจในใจ แต่ก็ยังส่ายหน้าปฏิเสธ

ท่านจอมพลเรือคนนี้เห็นเขาเป็นเด็กน้อยจริงๆ สินะ

“โห... พ่อหนูน้อย แกอยากได้เท่าไหร่กันเชียว?”

อาคาอินุ ซากาซึกิ หรี่ตามอง ใบหน้าเล็กจ้อยของซัมเมอร์สะท้อนอยู่ในดวงตาที่แผ่รังสีอำมหิตระดับพลเรือเอก

“ชั้นจะเป็นพลเรือเอก... เงินเดือน... 100 ล้านเบรี แล้วก็... ทุกครั้งที่ออกไปสู้ ต้องจ่ายเพิ่มอีกครั้งละไม่ต่ำกว่า 100 ล้าน”

เด็กน้อยซัมเมอร์พูดหน้าตาย พลางชูนิ้วชี้ข้างซ้ายขึ้นมาหนึ่งนิ้ว

ทันทีที่พูดจบ ทุกคนในห้องสะดุ้งโหยง นึกว่าหูฝาดไป

ตาของคิซารุแทบจะถลนออกมา ยิ่งทำตัวไม่ถูกเข้าไปใหญ่

น้องชายวัยแปดขวบของเขา บุกมารีนฟอร์ด... ยืนต่อหน้าพลเรือเอก ที่ปรึกษา และจอมพลเรือ... เพื่อขอตำแหน่งพลเรือเอก!? แถมยังเรียกเงินเดือนร้อยล้านหน้าตาเฉย!?

นี่มัน... น้องรัก นายจะดุดันเกินไปแล้วมั้ง!?

การ์ปชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะลั่นทั้งที่มือยังถือถ้วยชา

จอมพลเซ็นโงคุ, อาโอคิจิ, คุณซึรุ และโมโมอุซางิ ต่างพากันอึ้งจนพูดไม่ออก

“อยากเป็นพลเรือเอก!? เงินเดือนร้อยล้าน แถมค่าจ้างพิเศษเวลาออกศึก?”

การ์ปคิดว่าเป็นแค่คำคุยโวประสาเด็ก แต่ซัมเมอร์กลับพยักหน้ายืนยันด้วยท่าทีจริงจัง

เซ็นโงคุเองก็เริ่มคิดหนัก

ตำแหน่งพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือมีความหมายแค่ไหน? มันคือตัวแทนแห่งการข่มขวัญเหล่าโจรสลัดชั่วร้ายและสิ่งอัปมงคลทั่วทั้งท้องทะเล!

ยิ่งไปกว่านั้น ธรรมเนียมของกองทัพเรือมีเก้าอี้ตัวนี้เพียงสามที่นั่ง และมาตรฐานความแข็งแกร่งก็สูงลิบลิ่ว!

ดูจากสามพลเรือเอกในปัจจุบันสิ... แต่ละคนคือสัตว์ประหลาดที่สร้างภัยพิบัติระดับล้างผลาญได้ทั้งนั้น!

“ไอ้หนูอย่างแกเนี่ยนะ... จะเป็นพลเรือเอก?”

เห็นท่าทีจริงจังของซัมเมอร์ อาคาอินุ ซากาซึกิ ก็อดขำในความไร้เดียงสาไม่ได้

เด็กเมื่อวานซืน มายืนพล่ามเรื่องตำแหน่งพลเรือเอกแบบไม่อายปาก

พูดจบ ซากาซึกิไม่ลืมปรายตามองคิซารุที่กำลังทำหน้าบอกบุญไม่รับ

น้องชายนายเนี่ย... แสบใช่ย่อย

ซัมเมอร์กลับนิ่งสงบ ไม่รีบร้อน ในฐานะผู้ข้ามมิติ อายุจิตใจของเขามากกว่าแปดขวบโข ย่อมรู้อยู่แล้วว่าการเป็นพลเรือเอกไม่ใช่เรื่องง่าย

“ถ้างั้น... คุณพลเรือเอกอาคาอินุ ช่วยรับมือทีครับ”

สิ้นเสียง... ออร่าพลังมหาศาลก็ระเบิดออก!

ซัมเมอร์ที่ยืนอยู่ข้างโมโมอุซางิ เคลื่อนไหวด้วยความเร็วเหลือเชื่อ

พริบตาเดียว... เขาไปโผล่ตรงหน้าอาคาอินุ ซากาซึกิ!

“หา!?”

ก่อนที่ซากาซึกิจะทันเข้าใจความหมาย เงาหมัดก็พุ่งเข้ามาตรงหน้าแล้ว

เงาหมัดเล็กจ้อยสีดำทมิฬ... เคลือบด้วย ฮาคิเกราะ เข้มข้น!

ปฏิกิริยาของอาคาอินุก็รวดเร็วสมฉายา แม้จะสวนกลับไม่ทัน...

แต่มือทั้งสองข้างเปล่งแสงสีแดงฉานจากแม็กม่า ยกขึ้นไขว้กันป้องกันไว้ได้ทันท่วงที!

เปรี้ยง!!

หมัดน้อยๆ ปะทะเข้ากับแขนแม็กม่าของอาคาอินุอย่างจัง

ด้วยสีหน้าไม่อยากจะเชื่อ... ซากาซึกิถูกแรงปะทะมหาศาลซัดจนเสียหลัก ลอยละลิ่ว!

ร่างของเขาปลิวทะลุหน้าต่างที่เปิดอยู่ กลายเป็นก้อนแม็กม่ากลางอากาศ ร่วงลงไปกระแทกพื้นลานกว้างโอริสของมารีนฟอร์ดราวกับดาวตก...

จากวินาทีที่ซัมเมอร์บอกให้รับมือ จนถึงวินาทีที่อาคาอินุ ซากาซึกิ ถูกซัดปลิว... ทุกอย่างเกิดขึ้นในชั่วพริบตาเดียว

เร็วจนน่าขนลุก!

ภายในห้องทำงานจอมพล...

เซ็นโงคุ, การ์ป, คุณซึรุ, อาโอคิจิ, คิซารุ และคนอื่นๆ ยืนตัวแข็งทื่ออยู่กับที่!

โดยเฉพาะคิซารุ โบร์ซาลิโน่ มองน้องชายตัวเองราวกับเห็นผี

“ไอ้เด็กคนนี้... ฝีมือร้ายกาจของจริง!”

เซ็นโงคุกับการ์ปสบตากันเลิ่กลั่ก

คนที่ถูกซัดปลิวคือพลเรือเอกแห่งกองทัพเรือนะ! อาคาอินุ ซากาซึกิเชียวนะ!

ต่อให้เผลอแค่ไหน การจะซัดซากาซึกิให้ปลิวแบบนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย... ยิ่งนี่มีการเตือนล่วงหน้าแล้วด้วย

ในสภาพที่ยกแขนขึ้นป้องกันแล้วแท้ๆ... ยังถูกซัดปลิวทะลุหน้าต่างออกไปได้?

แถมสามพลเรือเอกยังเชี่ยวชาญการใช้พลังสายโรเกีย... ถ้าฮาคิเกราะไม่แข็งแกร่งพอ ไม่มีทางสร้างแรงปะทะรุนแรงขนาดนี้ใส่พวกเขาได้เลย!

หรือว่าเจ้าหนูซัมเมอร์คนนี้... จะมีฮาคิระดับเดียวกับการ์ปอย่างที่โมโมอุซางิบอกจริงๆ?

ด้วยความตกตะลึง เซ็นโงคุหันขวับไปมองโมโมอุซางิ

โมโมอุซางิรู้ดีอยู่แล้วว่าซัมเมอร์เก่ง! แต่ที่เธอคาดไม่ถึงคือ... เขาจะกล้าเปิดฉากใส่อาคาอินุ แถมยังซัดปลิวได้ขนาดนี้?

ณ ลานกว้างท่าเรือ...

หลุมลึกร้อนระอุสีแดงฉานปรากฏขึ้น เปลวไฟลุกโชน ควันดำพวยพุ่ง

เรียกร้องความสนใจจากทหารเรือทั่วทั้งลานกว้างทันที

“ท่านพลเรือเอกซากาซึกิ!?”

ทุกคนในลานกว้างตกใจและสับสน

ข้าศึกบุก? เป็นไปไม่ได้... นั่นมันร่วงลงมาจากห้องจอมพลเรือนะ

มีทั้งจอมพลเซ็นโงคุ พลเรือโทการ์ป และคนอื่นๆ อยู่ข้างบน... ศัตรูหน้าไหนจะบุกขึ้นไปถึงยอดป้อมปราการได้?

ความโกลาหลดึงดูดสายตาผู้คนมากมายให้แหงนมองขึ้นไปบนตึก

เซเฟอร์ (Z) ชายผมม่วงก็สังเกตเห็นเช่นกัน เขาขมวดคิ้วมองปราดเดียว แล้วรีบบึ่งไปยังห้องจอมพลทันที

“เกิดอะไรขึ้น!?”

ที่หน้าประตูห้องจอมพล เซเฟอร์ชะโงกหน้าเข้ามา

เซ็นโงคุ, การ์ป, อาโอคิจิ, คิซารุ อยู่กันครบ... ยายแก่ซึรุกับโมโมอุซางิก็ด้วย...

“เอ๊ะ? เด็กเหรอ?”

“เรื่องมันเป็นยังไงกันแน่? ทำไมซากาซึกิถึงร่วงลงไปทำหลุมไฟกลางลานกว้างได้?”

เซเฟอร์เริ่มสงสัย เด็กคนนั้นดูอายุแค่ 7-8 ขวบ... กำลังยืนอยู่บนโต๊ะ ในท่าเพิ่งชักหมัดกลับ?

“เซเฟอร์... นายมาพอดี”

“เล่าให้เขาฟังทีซิ โมโมอุซางิ...”

จอมพลเซ็นโงคุไม่รู้จะเริ่มตรงไหน ในใจยังเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ

เมื่อโมโมอุซางิเล่าจบ เซเฟอร์ถึงได้รู้เรื่องราวของเด็กน้อยผู้เรียกร้องเงินและตำแหน่งพลเรือเอกตั้งแต่ประโยคแรก

“ฮ่าฮ่าฮ่า... ที่แท้ก็เป็นแบบนี้! อายุเกี่ยวอะไร? ขอแค่มีฝีมือก็พอแล้ว!”

“เซ็นโงคุ... ชั้นถูกชะตาเจ้าหนูนี่ว่ะ”

เซเฟอร์หัวเราะร่า ทำท่าจะเดินไปตบไหล่แสดงความชื่นชมซัมเมอร์

ทันใดนั้น...

เสียงตะโกนของซากาซึกิดังขึ้นมาจากเบื้องล่าง...

“ไอ้หนู! แน่จริงลงมาสู้กันต่อเซ่!”

ซัมเมอร์เดินไปที่หน้าต่าง ก้มมองลงไปพร้อมรอยยิ้ม

ซากาซึกิก้าวออกมาจากหลุมแล้ว สีหน้าดูเจ็บแค้นไม่น้อย

จากการชกเมื่อครู่... เขาได้รับ ‘เทมเพลตกระบวนท่า’ ของอาคาอินุมาเรียบร้อยแล้ว!

“ได้รับเทมเพลตการต่อสู้กระบวนท่าของพลเรือเอกอาคาอินุ รายละเอียดดังนี้...”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวซัมเมอร์... หมายความว่าเขาเรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ทั้งหมดที่อาคาอินุมีแล้ว!

นี่คือหนึ่งในความโกงของระบบนี้

ด้วยฟังก์ชันนี้ ไม่ว่าจะสู้กับใคร ซัมเมอร์จะเรียนรู้กระบวนท่าและเทคนิคของคู่ต่อสู้ได้ทันทีระหว่างการต่อสู้... แถมเทมเพลตยังแข็งแกร่งขึ้นอีกต่างหาก!

“อาคาอินุ...”

คิซารุ โบร์ซาลิโน่ กำลังจะตะโกนห้ามไม่ให้เพื่อนร่วมงานเอาจริงกับน้องชายวัยแปดขวบของเขา

แต่วินาทีถัดมา... ซัมเมอร์กระโดดพุ่งตัวออกนอกหน้าต่างไปแล้ว!

การต่อสู้ครั้งนี้แหละ... ที่ชั้นต้องการ!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═