บทที่ 19: จะเชิญฮั่วเหยียนเฉินมาร่วมถ่ายรายการตอนหน้าเหรอ?

เมื่อเห็นว่ายินเชียนทนไม่ไหวอีกต่อไป เย่ซูจึงพูดเบาๆ ว่า "พี่ลองกินสักหน่อยให้อิ่มท้องเถอะค่ะ ผักพวกนี้แคลอรีไม่เยอะหรอก กินได้ค่ะ ตอนย่างฉันก็แทบไม่ได้ใช้น้ำมันเลย"

เฉียวเสวี่ยอินก็หยิบชามน้ำเปล่ามาให้ด้วยความตั้งใจ "พี่เชียนคะ ถ้าพี่รู้สึกผิดจริงๆ ลองล้างในน้ำเปล่าดูก่อนไหมคะ?"

ยากที่จะปฏิเสธน้ำใจเช่นนี้

ยินเชียนรู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหล

ตั้งแต่หย่าร้างมา เธอชินกับชีวิตที่โดดเดี่ยว นอกจากเลี้ยงลูกชายและพึ่งพาตัวเองแล้ว แทบไม่มีใครอยู่เคียงข้าง และยิ่งน้อยคนที่จะยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ

ทุกย่างก้าวหลังหย่าร้างนั้นยากลำบากเหลือเกิน และเธอต้องอดทนฝ่าฟันมาเพียงลำพัง...

เธอไม่เคยคิดเลยว่าจะได้รับสัมผัสแห่งความอบอุ่นจากความเป็นมนุษย์ในรายการวาไรตี้รายการนี้

เธอสะกดกลั้นน้ำตา รับชามจากเฉียวเสวี่ยอินแล้วพูดกับเย่ซูว่า "ขอบคุณนะคะ"

เย่ซู: "ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไม่ได้ทำอะไรมากเลย"

【อื้อหือ... ใครบอกว่ามิตรภาพสามคนมันแน่นเกินไป?】

【วันนี้เป็นอีกวันที่รู้สึกตื้นตันกับมิตรภาพของสาวสวยทั้งหลาย】

【ฉันเห็นน้ำตาในตาพี่สาวยินเชียนด้วย แงงง เกิดอะไรขึ้น? แม้แต่ฉันยังรู้สึกตื้นตันเลย...】

แชทสดไหลรัวอย่างบ้าคลั่ง

ทางฝั่งหวังเหมี่ยวเหมี่ยว มีเพียงแฟนคลับที่ภักดีเท่านั้นที่ยังดูอยู่ มันเหมือนงานปาร์ตี้ที่เธอมโนไปเองมากกว่า

จำนวนผู้ชมฝั่งของเย่ซูกลับเพิ่มขึ้นแบบทวีคูณ

ผู้กำกับสังเกตเห็นสถานการณ์ ทีมงานหลังเวทีต่างแวะเวียนมาแจ้งข้อมูลตัวเลขเรื่อยๆ ซึ่งทำให้ผู้กำกับรู้สึกกระอักกระอ่วนใจมาก

เขาถึงกับเตือนหวังเหมี่ยวเหมี่ยวอย่างระมัดระวังว่า "เหมี่ยวเหมี่ยว คุณอยากลองไปทางนั้นเพื่อหาอะไรกินหน่อยไหมครับ?"

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่มีความลังเลแม้แต่วินาทีเดียว "ไม่ค่ะ เรามีมือมีเท้า ทำไมต้องพึ่งคนอื่น? ฉันไม่กินอาหารที่หยิบยื่นให้ด้วยความดูถูกหรอกค่ะ!"

"ในฐานะผู้ใหญ่ เราต้องพึ่งพาตัวเองและมีความเป็นอิสระ ผู้กำกับเห็นด้วยไหมคะ?"

ปากของผู้กำกับกระตุกสองที และชั่วขณะหนึ่ง... เขาก็พูดไม่ออก

【ผู้กำกับ: อย่าพูดถึงผมเลยครับ ขอบคุณ】

【นี่มันตรรกะอะไรกัน?】

【ถึงกับใช้คำว่า 'อาหารที่หยิบยื่นให้ด้วยความดูถูก' นี่จะเล่นบทเป็นขอทานหรือไง? เหอะ สงสัยสมองจะมีปัญหาแล้ว】

ผู้ชมในแชทสดพากันรุมด่าหวังเหมี่ยวเหมี่ยวหนักกว่าเดิม

หลังจากการถ่ายทอดสดจบลง...

หวังเหมี่ยวเหมี่ยวเปิดอ่านคอมเมนต์อย่างมีความสุข

เธอคิดว่าหลังจากคำพูดที่ดู "พึ่งพาตัวเองและมีความเป็นอิสระ" ในคืนนี้ เธอจะต้องดึงดูดแฟนคลับกลุ่มใหม่ ได้รับการยอมรับมากขึ้น และอาจจะติดเทรนด์ฮอตเสิร์ชอีกด้วย

ทว่า...

เธอก็ติดเทรนด์จริงๆ...

แต่... มันต่างจากที่เธอจินตนาการไว้โดยสิ้นเชิง

#หวังเหมี่ยวเหมี่ยวพูดจาไร้ EQ#

#ภาพลักษณ์หวังเหมี่ยวเหมี่ยวพังทลาย#

#หวังเหมี่ยวเหมี่ยวไม่กินอาหารที่หยิบยื่นให้ด้วยความดูถูก#

ล้วนเป็นหัวข้อเทรนด์เชิงลบเกี่ยวกับเธอทั้งสิ้น...

...

กลางดึกเย่ซูลุกไปเข้าห้องน้ำและเห็นร่างเพรียวบางยืนอยู่ในมุมมืด

แสงสีแดงเล็กๆ ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว พร้อมกลิ่นบุหรี่สุภาพสตรีลอยมาจางๆ

แค่เห็นแผ่นหลัง เธอก็รู้ทันทีว่าเป็นยินเชียน

ร่างโดดเดี่ยวร่างนั้นแผ่ซ่านความเหงาออกมา ยินเชียนมีชีวิตแต่งงานที่โชคร้าย และด้วยสภาพแวดล้อมที่บีบคั้นทำให้ลูกชายของเธอเป็นเด็กที่รู้ความเกินวัย

ทว่า ยินเชียนไม่ได้ถูกแนะนำตัวในหนังสือ เธอเป็นเพียงตัวละครประกอบฉากเท่านั้น

เย่ซูเดินเข้าไปช้าๆ

เมื่อได้ยินเสียง ยินเชียนก็รีบขยี้บุหรี่ หยิบมันขึ้นมาแล้วทิ้งลงถังขยะ

"ยังไม่นอนเหรอคะ?"

"อ้อ ฉันลุกมาเข้าห้องน้ำน่ะ" เย่ซูหยุดเล็กน้อย "แล้วพี่ล่ะคะ?"

ยินเชียนยิ้ม "นอนไม่หลับน่ะค่ะ แต่เมื่อวานพี่ได้ยินที่เธอคุยโทรศัพท์นะ"

เย่ซูเลิกคิ้ว

"ผู้จัดการของเธอโดนไล่ออกเหรอ? บริษัทส่งคนใหม่มาให้?"

โดยไม่มีความลังเล เย่ซูยักไหล่และพยักหน้าอย่างตรงไปตรงมา "ใช่ค่ะ แถมฉันก็ไล่เธอออกเหมือนกัน"

ไม่มีอะไรต้องปิดบัง

ยินเชียนกล่าวว่า "งั้น... เธอสนใจจะยกเลิกสัญญากับบริษัทปัจจุบันไหม?"

"ค่ะ กำลังวางแผนจะยกเลิกอยู่เหมือนกัน"

"งั้นสนใจจะมาอยู่กับบริษัทพี่ไหม?" ยินเชียนถามเบาๆ

เย่ซูประหลาดใจ สับสน และถึงกับอึ้งไปเล็กน้อย

เมื่อเห็นท่าทีลังเลของเย่ซู ยินเชียนรีบอธิบาย "ไม่ได้มีเหตุผลอื่นหรอกค่ะ พี่แค่เห็นศักยภาพในตัวเธอ ตอนนี้พี่อายุ 30 แล้ว อีกไม่กี่ปีคงไม่ได้อยู่หน้ากล้องแล้ว พี่อยากผันตัวไปทำงานเบื้องหลังน่ะ"

"อย่างนี้นี่เอง" เย่ซูหัวเราะ "แต่พนักงานขี้เกียจอย่างฉันอาจจะไม่ผ่านเกณฑ์รับสมัครของพี่นะคะ ฉันน่ะ... แค่อยากอู้งานเฉยๆ ค่ะ"

คำพูดที่ว่า "อยากอู้งาน" ทำเอายินเชียนอึ้งไปเลย

หลังจากทิ้งท้ายด้วยประโยคเหล่านั้น เย่ซูก็เดินไปเข้าห้องน้ำ

ดวงตาของยินเชียนเบิกกว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ และเธอก็ไม่ได้โต้ตอบอะไรไปพักใหญ่

ไม่ว่ามองยังไง เย่ซูก็ไม่เห็นดูเหมือนคนขี้เกียจเลยสักนิด...

ดูเหมือนเธอจะคิดมากไปเอง

...

ในวันสุดท้ายของการถ่ายทำตอนแรก ทีมงานกลับไม่ทำให้ทุกคนลำบากและอนุญาตให้มีเวลาว่าง

ทว่า...

ทีมงานผู้กำกับประกาศว่า "ครั้งหน้าเราจะไปตั้งแคมป์กันที่เกาะฮูซินในเมืองเย่ ตอนนั้นเราจะเชิญผู้ช่วยครอบครัวของแต่ละคนมาเป็นแขกรับเชิญพิเศษครับ"

หนูน้อยยินชิยกมือถามว่า "เราหามาเอง หรือรายการเป็นคนหาให้ครับ?"

ผู้กำกับ: "รายการเชิญมาให้แน่นอนครับ ให้ทายกันเล่นๆ ว่าใครจะถูกเชิญมา เพื่อสร้างความประหลาดใจและลุ้นระทึกให้ทุกคน"

เมื่อได้ยินว่าทีมรายการเป็นคนเชิญ ยินเชียนก็กัดริมฝีปากล่าง สีหน้าดูตึงเครียดขึ้น

การหย่าร้างของเธอทำให้เกิดความขัดแย้งกับครอบครัวจนถูกตัดขาดและโดดเดี่ยว... ในช่วงเวลาแบบนี้ ใครก็ตามที่ทีมรายการเชิญมา ย่อมไม่เป็นผลดีกับเธอแน่

ชั่วขณะหนึ่ง ยินเชียนอยากจะยอมแพ้และถอนตัวจากการถ่ายทำ...

แต่พอเหลือบไปเห็นเย่ซูและเฉียวเสวี่ยอินคุยกัน หัวใจของเธอก็หวั่นไหวอีกครั้ง

เธออยากเป็นเพื่อนกับพวกเขาน่ะ...

ผู้กำกับ: "ไม่ต้องห่วงครับ เราจะไม่ทำให้ผิดหวังแน่นอน วันที่รายการออกอากาศ ผมหวังว่าแขกทุกคนจะช่วยโปรโมทใน Microblog นะครับ ขอบคุณทุกคนครับ"

นี่ไม่ใช่แค่การถ่ายทอดสด แต่มันจะถูกนำไปตัดต่อและออกอากาศภายหลัง

เพราะความนิยมของรายการวาไรตี้ชุดนี้สูงมากจริงๆ

เฉียวเสวี่ยอินเงยหน้าขึ้นแล้วยกมือ "ผู้กำกับคะ งั้นต้องเก็บเป็นความลับนะคะ"

เมื่อมองดูรอยยิ้มที่เขินอายและคาดหวังของเฉียวเสวี่ยอิน เย่ซูเดาว่าเธอคงหวังให้ทีมงานเชิญสามีอดีตนักแสดงระดับตำนานที่วางมือไปนานแล้วมาใช่ไหมล่ะ?

ความคาดหวังชุดนี้เรียกได้ว่าจัดเต็ม ผู้ชมต่างรอคอยที่จะเห็นนักแสดงระดับตำนานกลับมาปรากฏตัวบนจออีกครั้ง

ทว่า...

เย่ซูเม้มริมฝีปาก

บางเรื่องให้เธอรู้เองเร็วๆ หน่อยก็ดีเหมือนกัน

...

เย่ซูพาเด็กสองคนเตรียมตัวกลับไปยังคฤหาสน์ตระกูลฮั่ว

ทันทีที่คาดเข็มขัดนิรภัย ฮั่วอันอันก็เดาะลิ้นเบาๆ "น่าเสียดายจัง จบแบบนี้ซะแล้ว ในตอนหน้าเราจะได้ถ่ายรายการกับคุณพ่อไหมนะ?"

คิ้วของเย่ซูกระตุกเมื่อได้ยินดังนั้น

【เอ่อ...】

【เรื่องนั้น... คงไม่มีทางเกิดขึ้นหรอกค่ะ】

【แถมตาแก่หน้านิ่งคนนั้นของคุณน่ะ ไม่มีทางออกจอหรอก เขาเป็นมหาเศรษฐีลึกลับของอาณาจักร เป็นทายาทตระกูลมหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง แถมยังแต่งงานกับฉันแบบลับๆ อีก】

【ถึงใครๆ จะรู้ว่าฉันแต่งงานแล้ว แต่เขาก็ไม่รู้กันหรอกว่าฉันแต่งกับใคร】

เย่ซูขยับมุมปาก

เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า สำหรับเจ้าของร่างเดิม นอกจากสามีอย่างฮั่วเหยียนเฉินแล้ว ก็มีเพียงตระกูลเย่และพี่ชายทั้งห้าคนของเธอที่เกลียดชังเธอ

สามีเกลียด แม่สามีเกลียด พี่ชายห้าคนเกลียด...

ใช่แล้ว ไม่ว่าทีมงานจะหาใครมาให้ ดูเหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรกับเธอเลยสักนิด?