บทที่ 25: เดตวันหยุด การปรากฏตัวของสายลับ

บทที่ 25: เดตวันหยุด การปรากฏตัวของสายลับ!

ฉากตัดมายังป้ายรถเมล์แห่งหนึ่ง

ยางามิ ไลท์ กำลังเดินหลับตาลงบันไดมาทีละขั้น

เบื้องหลังของเขา สายลับคนนั้นยังคงสะกดรอยตามมาติดๆ โดยซ่อนตัวอยู่ตรงหัวมุมถนน

ยางามิ ไลท์ เองก็สังเกตเห็นเรื่องนี้เช่นกัน 【ยังตามมาอีกงั้นเหรอ? ก็ดีเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นสิ่งที่ฉันทำลงไปก็คงสูญเปล่า】

ที่ป้ายรถเมล์ เด็กสาวคนหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือสีชมพูในมือ เธอก้มมองดูเวลาขณะยืนรอ

ทันใดนั้นเธอก็มองเห็นยางามิ ไลท์ จึงส่งยิ้มพร้อมกับโบกมือให้ "ไลท์~"

ลุคที่ยืนอยู่ข้างๆ เอ่ยถามขึ้น "มาเดตงั้นเหรอ?"

ยางามิ ไลท์ ตอบกลับ "ใช่ ไม่ว่าจะมองยังไงนี่ก็คือการมาเดต เจ้านั่นที่ตามฉันมาก็คงคิดแบบนั้นเหมือนกัน"

"มันคงไม่ใช่แค่การมาเดตธรรมดาๆ หรอกใช่ไหม? ถึงนายจะบอกว่ามีวิธีสืบหาชื่อของเจ้านั่นก็เถอะ แต่นายคิดจะทำอะไรกันแน่?"

【ยางามิ ไลท์ เคยบอกลุคว่าห้ามคุยกันในที่สาธารณะไม่ใช่เหรอ?】

【ฉันว่าตอนนี้ยางามิ ไลท์ คงกำลังอารมณ์ดีสุดๆ แล้วก็อยากอวดแผนการของตัวเองใจจะขาด ก็เลยลืมเรื่องที่เคยพูดไปซะสนิทเลยสิเนี่ย หึหึ...】

ยางามิ ไลท์ เอียงคอเล็กน้อย "แปลกจังนะ ลุค นายไม่เห็นสิ่งที่ฉันเขียนลงไปในเดธโน้ตหรอกเหรอ?"

"ไม่อะ ขืนรู้ก่อนก็หมดสนุกกันพอดี ฉันขอเดาเอาเองดีกว่า"

ยางามิ ไลท์ เร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น "ถ้าอย่างนั้นก็รอดูเรื่องสนุกได้เลย"

ไม่นานยางามิ ไลท์ ก็เดินมาถึงตัวเด็กสาว เขาเหลือบมองนาฬิกาข้อมือ "โทษทีนะ ฉันมาสายไปหรือเปล่า?"

เด็กสาวส่ายหน้า "ไม่เลยจ้ะ ไม่สายสักนิด"

พูดจบเธอก็เดินอ้อมไปด้านหลังของยางามิ ไลท์ แล้วสวมกอดแขนซ้ายของเขาเอาไว้ "ตั้งแต่สมัยม.ต้น เราก็ไม่ได้ไปสเปซแลนด์ด้วยกันนานมากเลยนะ ฉันตั้งตารอสุดๆ เลยล่ะ~ แถมวันนี้ยังมีแค่เราสองคนด้วยนะ ไลท์~"

【นี่คงไม่ใช่นางเอกหรอกใช่ไหม?】

【ไม่น่าใช่ น่าจะเป็นแค่ตัวละครใช้แล้วทิ้งมากกว่ามั้ง? เดาเอานะ】

ยางามิ ไลท์ ขานรับสั้นๆ ก่อนที่ทั้งสองคนจะยืนรอรถด้วยกัน

ที่เชิงบันได สายลับที่คอยสะกดรอยตามมาตลอดจ้องมองภาพเหตุการณ์นั้น สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนไปเล็กน้อย:

【ปกติแล้วเวลาเขาออกจากบ้าน ก็มีแค่ไปโรงเรียนไม่ก็ไปเรียนพิเศษ วันหยุดถึงจะออกไปเดตบ้างเป็นครั้งคราว ดูเหมือนว่าเขาก็เป็นแค่เด็กธรรมดา... ไม่สิ ต้องบอกว่าเป็นแค่นักเรียนหัวกะทิที่เอาแต่ตั้งใจเตรียมสอบเท่านั้นเอง】

เมื่อคิดได้ดังนั้น สายลับก็จดบันทึกลงในสมุด: 【ยางามิ ไลท์ ลูกชายของหัวหน้ายางามิ ไม่มีพฤติกรรมน่าสงสัย】

【เอาเถอะ หมดวันนี้เมื่อไหร่ ฉันก็จะยุติการสะกดรอยตามแล้วล่ะ】

รถประจำทางแล่นมาจอดเทียบป้าย ยางามิ ไลท์ และเด็กสาวก้าวขึ้นรถไป สายลับจดบันทึกจนเสร็จ หนีบกระเป๋าเอกสารไว้ข้างลำตัว แล้วปลอมตัวเป็นพนักงานออฟฟิศเดินตามขึ้นไป

...

รถประจำทางแล่นไปตามท้องถนนอย่างราบรื่น

ภายในรถ เด็กสาวเอ่ยถามยางามิ ไลท์ ด้วยความสงสัย "แต่ว่านะไลท์ เธอเคยบอกว่าจะไม่ออกมาเที่ยวจนกว่าจะสอบเสร็จไม่ใช่เหรอ"

"แต่ถ้าฉันสอบจำลองระดับชาติได้ที่หนึ่ง ก็ออกมาเที่ยวได้ไงล่ะ"

ระหว่างที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกัน สายลับก็เดินไปนั่งลงที่เบาะด้านหลังของยางามิ ไลท์ เรียบร้อยแล้ว

แม้ว่ายางามิ ไลท์ จะกำลังคุยอยู่กับเด็กสาว แต่เขาได้สังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของสายลับผ่านหางตามาตั้งแต่แรกแล้ว

【เพื่อสะกดรอยตามฉัน แกก็ต้องนั่งอยู่ข้างหลังเป็นเรื่องธรรมดา เหตุผลที่ฉันเลือกนั่งเบาะรองสุดท้ายก็เพื่อการนีแหละ แบบนั้นแกก็จะมีทางเลือกแค่นั่งเบาะหลังสุดเท่านั้น...】 ยางามิ ไลท์ คิดในใจ

"เธอเนี่ยหลงตัวเองจังเลยนะ~" พูดจบเด็กสาวก็ขำกับคำพูดของตัวเอง เสียงหัวเราะอันสดใสดังกังวานไปทั่วรถประจำทาง