บทที่ 2: การสร้างการ์ดตัวละคร

บทที่ 2: การสร้างการ์ดตัวละคร นามของเขาคือ ยางามิ ไลท์!

"เดธโน้ต"

"ดูนั่นสิ มีผู้เข้าแข่งขันเริ่มเขียนแล้ว"

【เดธโน้ต? ฟังดูอัปมงคลชอบกลนะ】

【ดูเหมือนจะเป็นแนวลี้ลับสยองขวัญเลย มันไม่หลุดธีมไปหน่อยเหรอ?】

【จูชิงเป็นคนแรกที่เริ่มเขียนจริงๆ เหรอเนี่ย?】

ซ่าหนิงกล่าวขึ้นว่า "มีผู้เข้าแข่งขันเริ่มเขียนแล้วครับ ขอทีมงานตัดภาพไปยังห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 30 เลยครับ"

ผ่านหน้าจอขนาดใหญ่ คณะกรรมการต่างก็สังเกตเห็นสถานการณ์ของจูชิงอย่างรวดเร็ว

โอคาวะ อิจิโร่ เอ่ยขึ้นว่า "เดธโน้ตงั้นหรือ?"

"น่าจะเป็นไอเทมเหนือธรรมชาติสักอย่าง เรื่องราวทั้งหมดคงจะดำเนินโดยมีสิ่งนี้เป็นแกนหลัก"

เจิ้งหยวนเจี๋ยที่นั่งอยู่ข้างๆ กล่าวเสริม "แค่ชื่อเรื่องสั้นๆ นี้ ผมยังเดาเนื้อหาที่แน่ชัดของเรื่องไม่ออกเลยครับ"

มิยาซากิ ชุน เพียงแค่มองหน้าจอเงียบๆ แววตาของเขาปรากฏร่องรอยของการครุ่นคิด

ในขณะเดียวกัน ผู้ชมการถ่ายทอดสดจำนวนมากก็แห่กันเข้าไปในห้องของจูชิง

ทว่าในจังหวะนั้น จูชิงกลับดูเหมือนชะงักไป และไม่ได้เขียนอะไรลงไปอีก

【...】

【ทำไมหมอนี่ถึงยังไม่เขียนต่อล่ะ? สมองตันแล้วเหรอ?】

【ดูเหมือนเขาแค่เรียกร้องความสนใจตั้งแต่เริ่มเลยนะ】

【อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันค่อนข้างตั้งตารอเลยแหละ】

ตอนนั้นเอง ซ่าหนิงก็สลับหน้าจอถ่ายทอดสดของจูชิงไปยังห้องหมายเลข 1

"ฮานะ คัตสึบิ สร้างโครงร่างคร่าวๆ เสร็จแล้ว และกำลังลงลึกถึงรายละเอียดของตัวละครครับ"

"อย่างที่ทุกคนทราบดี ในแนวชิงไหวชิงพริบ บางครั้งรูปลักษณ์และการแต่งกายของตัวละครก็อาจเป็นกุญแจสำคัญในการไขปริศนาได้เช่นกัน"

"ดังนั้น การวางโครงเรื่องจึงต้องมาก่อนการออกแบบตัวละครครับ"

ในห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 1 ฮานะ คัตสึบิ กำลังตวัดปากกาอิเล็กทรอนิกส์อย่างรวดเร็ว ด้วยความช่วยเหลือของปัญญาประดิษฐ์ ตัวละครภายใต้ปลายปากกาของเธอจึงค่อยๆ ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ

ขณะเดียวกันก็มีเม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นบางๆ ที่ปลายจมูกของเธอ

【นี่คือนักเขียนบทสาวสวยคนใหม่ล่าสุดของจีนหรือเปล่า? ฉันขอสมัครเป็นแฟนคลับเลย!】

【พี่สาวสวยมาก!】

โอคาวะเอ่ยชม "นิสัยการทำงานของผู้เข้าแข่งขันคนนี้ดีมาก และกระบวนการคิดสร้างสรรค์ของเธอก็ชัดเจนมากเช่นกัน"

"ยิ่งไปกว่านั้น การสั่งสมความรู้ในแนวชิงไหวชิงพริบของเธอก็นับว่าไม่ธรรมดาเลยทีเดียว"

ทางฝั่งผู้ชม มีบางคนสังเกตเห็นว่าในห้องหมายเลข 30 จูชิงได้เริ่มสร้างตัวละครแล้ว!

"เขาเริ่มสร้างตัวละครโดยที่ไม่ยอมเขียนเรื่องย่อเลยงั้นเหรอ?"

"พระเจ้าช่วย เขาทำอะไรของเขากัน?"

ในห้องหมายเลข 30 จูชิงสูดหายใจเข้าลึก

เขาไม่จำเป็นต้องมีโครงเรื่องอะไรทั้งนั้น

เพราะความทรงจำเกี่ยวกับอนิเมะเรื่องนี้ที่เขาเคยดู มันสลักลึกอยู่ในหัวของเขาอย่างแจ่มชัด

เมื่อนึกย้อนกลับไป เดธโน้ต ถือเป็นผลงานชิ้นเอกที่ไม่มีใครเทียบได้ในแง่ของการชิงไหวชิงพริบ

แค่คิดถึงมัน จูชิงก็ยังคงประทับใจกับจุดหักมุมและแผนการอันซับซ้อนที่ซ่อนอยู่

จูชิงหยิบปากกาขึ้นมาและเริ่มวาด ยางามิ ไลท์ เป็นอันดับแรก

อุปกรณ์สแกนคลื่นสมองดึงภาพความคิดของเขาออกมา และด้วยความช่วยเหลือจากปัญญาประดิษฐ์ ตัวละครหนึ่งก็ปรากฏขึ้นบนแท็บเล็ตในเวลาไม่นาน

เรือนผมสีน้ำตาลอมส้มอ่อน

นัยน์ตาที่ทอประกายความเยือกเย็นและมีเหตุผล

เนกไทสีแดง

ชุดเครื่องแบบนักเรียนสีเหลืองที่พบเห็นได้ทั่วไปในโรงเรียนญี่ปุ่นช่วงปี 2000 ถึง 2010

และในมือของเขา ถือสมุดปกดำเล่มหนึ่งเอาไว้

บนนั้นเขียนคำว่า เดธโน้ต เป็นภาษาอังกฤษ

จูชิงเขียนชื่อ ยางามิ ไลท์ ลงไป ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนมากกำลังถกเถียงกัน:

【เดธโน้ต... นี่สินะหน้าตาของเดธโน้ต ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะเป็นพระเอก】

【ดูจากการออกแบบตัวละครแล้ว เขาน่าจะยังเป็นนักเรียนอยู่ใช่ไหม?】

【เครื่องแบบนักเรียนสไตล์เดียวกับ โอคาซากิ โทโมยะ เลย สีเหลืองเหมือนกันด้วย】

【เมนต์บน เด็กมัธยมปลายมีหน้าที่กู้โลกมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว มันก็ปกตินี่?】

【ดูเหมือนเขาจะไม่ได้มาเล่นๆ แฮะ เริ่มอยากดูซะแล้วสิ】

【...】

ในห้องหมายเลข 30 จูชิงได้รับการแจ้งเตือนจากระบบอย่างต่อเนื่อง

"คะแนนอารมณ์ +1"

"คะแนนอารมณ์ +1"

เขาเพิกเฉยต่อเสียงเหล่านั้น และเริ่มสร้างตัวละครตัวต่อไป แอล

ผมสีดำยาวปานกลาง ดูยุ่งเหยิงแต่มีสไตล์

ดวงตาที่เห็นตาดำและตาขาวแยกกันอย่างชัดเจน แววตาปลาตายที่ดูฉลาดหลักแหลม

รอยยิ้มจางๆ ที่แทบจะมองไม่เห็นประดับอยู่ที่มุมปาก

จูชิงเขียนชื่อของเขาไว้ด้านล่าง แอล

【คนคนนี้ดูท่าทางฉลาดมากเลยนะ】

【หมอนี่ต้องเป็นเพื่อนร่วมทีมของ ยางามิ ไลท์ แน่เลย? หวังว่าคงไม่ใช่ตัวถ่วงหรอกนะ...】

【ตัวละครที่สองต้องเป็นพระรองแน่นอน แต่ฉันก็ยังเดาไม่ออกอยู่ดีว่าเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไร (๑•̌.•̑๑)ˀ̣ˀ̣】

กลางเวที ซ่าหนิงกล่าวว่า "ตอนนี้ ฮานะ คัตสึบิ ในห้องหมายเลข 1 สร้างตัวละครแรกเสร็จแล้ว และกำลังเริ่มสร้างตัวละครที่สองครับ"

ใต้การ์ดตัวละครของฮานะ คัตสึบิ มีตัวหนังสืออัดแน่นอยู่เต็มไปหมด

ประกอบไปด้วยประวัติย่อของตัวละคร คำอธิบายลักษณะนิสัย และเหตุการณ์ต่างๆ

ดูมีรายละเอียดครบถ้วนแต่ไม่รกตา

"ส่วนจูชิงในห้องหมายเลข 30 ก็สร้างตัวละครเสร็จไปถึงสองตัวแล้วครับ!"

แทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้เข้าแข่งขันคนนี้จะทำงานได้รวดเร็วขนาดนี้

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้แสดงสีหน้าประหลาดใจออกมาให้เห็น ทำเพียงแค่พยักหน้ารับเท่านั้น

ที่โต๊ะคณะกรรมการ

เจิ้งหยวนเจี๋ยเอ่ยขึ้น "ผมอยากรู้จริงๆ ว่าผู้เข้าแข่งขันจูชิงตั้งใจจะออกแบบตัวละครไว้กี่ตัว?"

"การ์ดตัวละครของเขามีแค่ชื่อกับรูปลักษณ์ ไม่มีข้อมูลอื่นเลย ทำให้บอกไม่ได้เลยว่างานนี้จะออกมาดีหรือแย่"

มิยาซากิ ชุน กล่าวอย่างครุ่นคิด "การ์ดตัวละครของผู้เข้าแข่งขันจูชิงขาดคำอธิบายโดยละเอียด อืม... การเน้นแต่ความเร็วอย่างเดียวก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดีเสมอไปนะ"

คำวิจารณ์ของมิยาซากิ ชุน ทำให้ผู้ชมจำนวนมากเปลี่ยนช่องไปยังห้องถ่ายทอดสดหมายเลข 30 ทันที

【เขาไม่ได้สมองตันหรอกเหรอ? ทำไมจู่ๆ ถึงมาสร้างการ์ดตัวละครได้ล่ะ?】

【ตัวละครนี้ดูดีมากเลยนะ ดูเหมือนจะมีความบ้าคลั่งซ่อนอยู่ลึกๆ】

【ถึงเมนต์บน ความบ้าคลั่งที่แสดงออกมาชัดเจนมันก็แค่คนวิกลจริตธรรมดาๆ นั่นแหละ】

【หรือว่าเขาจะเป็นอัจฉริยะจริงๆ?】

【เขายังไม่ได้เขียนเรื่องย่อเลยด้วยซ้ำ จะนับว่าเป็นอัจฉริยะได้ยังไง?】

【บางทีเขาอาจจะคิดอะไรไม่ออกจริงๆ นั่นแหละ ท้ายที่สุดแล้วแนวชิงไหวชิงพริบมันก็ยากมากจริงๆ การที่เขาจะคิดไม่ออกก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผลแล้ว】

โอคาวะกล่าวว่า "เป็นไปได้ไหมว่าผู้เข้าแข่งขันจูชิงไม่ได้วางโครงเรื่องไว้เลย?"

"หรือเขาตั้งใจจะออกแบบตัวละครให้เสร็จก่อนแล้วค่อยเขียนเรื่องย่อ?"

ทว่าการกระทำต่อไปของจูชิงก็ทำเอาโอคาวะถึงกับชะงักงัน

ภาพหน้าจอเผยให้เห็นจูชิงกำลังสวมหมวกกันน็อกและเริ่มเดินเครื่องโปรแกรม

"มีผู้เข้าแข่งขันพร้อมที่จะเริ่มสร้างสรรค์ผลงานแล้วอย่างนั้นเหรอครับ?"

ซ่าหนิงกล่าวด้วยความประหลาดใจ

คนอื่นๆ ก็เริ่มหันมาจับตาดูความคืบหน้าของจูชิงเช่นกัน

"ไม่มีเรื่องย่อ มีแค่ตัวละครสองตัว ลืมเรื่องแนวชิงไหวชิงพริบไปได้เลย แบบนี้มันละครเล่นกันสองคนชัดๆ"

"หรือว่าเขาคิดว่าตัวเองคงทำผลงานออกมาได้ไม่ดี เลยกะจะสร้างกระแสเรียกร้องความสนใจ เพื่อให้ได้ชื่อว่าเป็น 'คนที่เริ่มสร้างผลงานเร็วที่สุด' กันนะ?"

"แบบนี้มันตึงเกินไปแล้ว ด้นสดล้วนๆ เลยนี่ ผลงานที่ออกมามันจะดูได้จริงๆ เหรอ?"

"อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันค่อนข้างคาดหวังในตัวเขาเลยนะ ดูเขาเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจออก"

"เลิกล้อเล่นได้แล้ว หมอนี่ไม่มีทางรอดหรอก ไม่มีบทก็เตรียมตัวล้มเหลวได้เลย!"

บ้างก็ตกตะลึง บ้างก็สับสนงุนงง

อย่างไรก็ตาม ภายในห้องหมายเลข 30 จูชิงไม่สามารถมองเห็นหน้าจอคอมเมนต์ และไม่สามารถโต้ตอบใดๆ ได้

เขาสวมหมวกกันน็อก โดยมีความเชี่ยวชาญในการใช้อุปกรณ์นี้จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม

เมื่อจูชิงเริ่มต้นทำงาน ภาพต่างๆ ก็เริ่มปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

【เริ่มแล้วเหรอเนี่ย?】

【มาเร็วเข้า มาเร็ว!】

【คนคนนี้ไม่ได้มาเพื่อแค่เรียกร้องความสนใจจริงๆ ใช่ไหม?】