บทที่ 23: พลังต่อสู้

บทที่ 23: พลังต่อสู้

ดวงตาของอาคาอินุลุกโชนด้วยเพลิงโทสะขณะจ้องเขม็งไปที่กิออน

นังทหารเรือทรยศ... แล้วตอนนี้ยังบังอาจกินผลปีศาจล้ำค่าที่พวกเขายอมเสียไปไม่ได้อีก

“ชั้นจะจัดการแกก่อน แล้วค่อยไปเชือดไอ้สวะคุ้กนั่นทีหลัง” อาคาอินุคำราม พื้นดินใต้เท้าค่อยๆ หลอมละลายกลายเป็นแมกม่าเดือดพล่าน

ในความคิดของอาคาอินุตอนนี้ กิออนกลายเป็นภัยคุกคามยิ่งกว่าคุ้กเสียอีก อีกอย่าง... ชาตงกำลังรับมือคุ้กอยู่แล้ว มันไม่มีทางหนีรอดไปได้

อาคาอินุประเมินความแข็งแกร่งของคุ้กจากการปะทะสั้นๆ เมื่อครู่ แข็งแกร่งกว่าชาตงแน่ แต่ก็ไม่มากพอที่จะเอาชนะชาตงได้ในเร็วๆ นี้

“แกทำร้ายคุ้ก” กิออนเอ่ยเสียงเย็นยะเยือก ดวงตาฉายแววอำมหิต

อาคาอินุแค่นยิ้ม “ห่วงมันเหรอ? น่าสมเพช วันนี้พวกแกไม่มีใครได้รอดออกไปหรอก”

ดวงตาของกิออนเริ่มเปลี่ยนไป สีแดงเลือดเข้มขึ้นจนกลายเป็นสีแดงชาด... ดวงตาของพญาฟีนิกซ์ เท้าของเธอแปรเปลี่ยนเป็นกรงเล็บ ขนนกสีแดงเพลิงสว่างไสวงอกเงยปกคลุมร่าง ความร้อนแรงแผ่ออกมาจากทั่วสรรพางค์กาย

เช่นเดียวกับลมหายใจอัคคีของมังกรฟ้า ร่างฟีนิกซ์สามารถปลดปล่อยความร้อนมหาศาล ทำให้ทั่วร่างลุกโชนด้วยเปลวเพลิงที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งรอบกาย

โดฟลามิงโก้และบาร์โธโลมีโอ คุมะ ที่เคยเป็นจุดศูนย์กลางความสนใจ ตอนนี้กลายเป็นเพียงผู้ชมข้างสนาม

โดฟลามิงโก้กำหมัดแน่นด้วยความเจ็บใจ สายตาอาลัยอาวรณ์มองไปยังแกนผลปีศาจที่ถูกทิ้งไว้ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ทั้งกิออนและอาคาอินุอันตรายเกินกว่าจะเข้าไปยุ่ง

“เหอะ ตลกสิ้นดี! กองทัพเรือกับแผนโง่ๆ ปล่อยให้คนอื่นคาบผลไม้ไปกินซะได้! เสียของชะมัด” โดฟลามิงโก้อดไม่ได้ที่จะเย้ยหยันอาคาอินุ

ทริปนี้ช่างสูญเปล่า... ทีนี้เขาต้องกลับไปรองรับอารมณ์ของไคโด ทั้งหมดก็เพราะแผนปัญญาอ่อนของกองทัพเรือ แม้แต่โดฟลามิงโก้ยังไม่ใช้แผนสิ้นคิดแบบนี้เลย

อาคาอินุตวัดสายตาเหี้ยมเกรียมมองมา

ถ้าถึงเวลา... อาคาอินุก็ไม่รังเกียจที่จะล้างบางโจรสลัดทุกคนบนเกาะนี้ รวมถึงโดฟลามิงโก้ด้วย

รอยยิ้มแสยะของโดฟลามิงโก้จางหายเมื่อตระหนักถึงอันตราย การอยู่ที่นี่ต่อไปเริ่มจะไม่เข้าท่าแล้ว

“ชั้นไม่สนใจจะเล่นกับพวกแกแล้ว” โดฟลามิงโก้ถ่มน้ำลาย ก่อนจะเหินเวหาบินหนีไปสุดกำลัง

จากระยะไกล เขาหันกลับมามองกิออนและคุ้กที่ยังคงเผชิญหน้ากับชาตง

พวกแกก็แค่คนตายที่ยังเดินได้

“เป็นอะไรไป? เจ็บจนกลัวหัวหดแล้วเรอะ?” ชาตงเยาะเย้ยขณะที่คุ้กยันตัวลุกขึ้นจากซากปรักหักพัง “แกเดินเข้ามาหาความตายเองนะ แกนำพาแต่ความทุกข์มาให้กิออน และชั้นจะไม่ปล่อยแกไว้แน่”

ในขณะเดียวกัน สมาธิส่วนหนึ่งของคุ้กจดจ่ออยู่กับหน้าต่างระบบ เฝ้ามองค่าพลังต่อสู้ที่พุ่งขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

[ค่าพลังต่อสู้ +52,936]

ในชั่วพริบตา พลังของเขาทะยานขึ้นกว่า 50,000 หน่วย ต้องขอบคุณกิออน... ทันทีที่เธอกินผลโซออนฟีนิกซ์เข้าไป พลังของเธอก็ระเบิดออก และคุ้กก็ได้รับส่วนแบ่งพลังนั้นมาเต็มๆ

ค่าพลังต่อสู้รวมของเขาตอนนี้ทะลุ 260,000 ไปแล้ว

[กายภาพ +28]

ค่ากายภาพของเขาก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน แตะระดับ 50 เขารู้สึกได้ว่ากระดูกและผิวหนังแข็งแกร่งขึ้นในพริบตา พละกำลังดิบๆ ของเขาตอนนี้เหนือกว่าสัตว์ร้ายส่วนใหญ่ในท้องทะเลไปแล้ว

การยกระดับร่างกายนี้ช่วยเพิ่มการฟื้นฟูและพลังชีวิต บาดแผลเล็กน้อยสมานตัวแทบจะทันที และเป็นครั้งแรกที่คุ้กรู้สึกว่าตัวเอง ทรงพลัง อย่างแท้จริง

หลังจากใช้เวลาครู่หนึ่งซึมซับการเปลี่ยนแปลงภายใน คุ้กก็เบนสายตากลับมาที่ชาตง ผู้ซึ่งยังคงพ่นคำดูถูกไม่หยุด

“น่าสมเพชงั้นเหรอ?” ดวงตาของคุ้กวาวโรจน์ขณะยกดาบยักษ์ขึ้น

“ชั้นอยากจะซัดหน้าแกมานานแล้ว” ชาตงคำราม ร่างกายเปรี๊ยะปร๊ะด้วยพลังงาน ใบหน้าอัปลักษณ์บิดเบี้ยวด้วยความดุร้าย

“เหมือนกัน” คุ้กตอบกลับสั้นๆ

ชาตงแค่นหัวเราะ “อย่าคิดว่าแค่เก่งขึ้นหน่อยแล้วจะชนะชั้นได้ ชั้นมีประสบการณ์ต่อสู้สามสิบปี...แกเทียบไม่ติดฝุ่นหรอก”

จากการปะทะสั้นๆ ก่อนหน้านี้ ชาตงประเมินฝีมือคุ้กได้แล้ว... เก่ง แต่ไม่เกินมือ

ตูม!

ทั้งคุ้กและชาตงหายวับไปพร้อมกัน พื้นดินเบื้องล่างแตกแยกออกจากแรงถีบตัว อากาศรอบตัวคำรามก้องเมื่อทั้งสองปะทะกันด้วยแรงมหาศาล

“ปราณภูตพราย: ยมราชจุติ!”

“หมัดปืนใหญ่!”

พื้นดินระเบิดออกใต้เท้าทั้งสอง เกิดเป็นหลุมลึก คลื่นดาบอันทรงพลังของคุ้กแหวกอากาศ ปะทะเข้ากับหมัดของชาตง ชาตงเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ เมื่อเห็นหมัดที่เคลือบฮาคิของตัวเองถูกฟันจนแยกออก ผิวหนังฉีกขาด และกระดูกภายในแตกร้าวภายใต้แรงกดดัน

“เป็นไปไม่ได้!”

ชาตงไม่อยากจะเชื่อ

“ทำไมแกถึงเก่งขึ้นขนาดนี้?!”

คุ้กไม่เสียเวลาตอบ เขาปลดปล่อยพลังทั้งหมดที่มีออกมา

ตูม!

คลื่นพลังดาบสูงเสียดฟ้าพุ่งออกจากซากปรักหักพัง ทอดยาวไปจนถึงภูเขาที่ห่างออกไปหนึ่งกิโลเมตร... ภูเขาลูกนั้นถูกผ่าครึ่งด้วยแรงโจมตี

ท่ามกลางความพินาศ ร่างหนึ่งเดินโซเซออกมา เลือดโชกและสะบักสะบอม... ชาตงสูญเสียแขนขวาไปเกือบทั้งข้าง...มันถูกตัดขาดสะบั้น แขนข้างนั้น... หายไปตลอดกาล

“ทำไม... ได้ยังไง?” ชาตงพึมพำ จิตใจสั่นคลอนอย่างรุนแรง

“ไอ้สวะ” ชาตงคำราม หน้าบิดเบี้ยวด้วยความโกรธแค้น “แกออมมือไว้ตอนสู้กับท่านอาคาอินุและชั้นสินะ? แกหลอกชั้น... ให้ชั้นตายใจ เพื่อจะได้ลงมือเผด็จศึก”

ไม่ไกลออกไป อาคาอินุกำลังพัวพันอยู่กับการต่อสู้กับกิออน

อาคาอินุเป็นฝ่ายได้เปรียบ แม้พลังของกิออนจะเพิ่มขึ้นมหาศาลหลังกินผลฟีนิกซ์ จนค่าพลังทะลุ 210,000 แต่เธอก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของอาคาอินุในตอนนี้... ในอนาคตเธออาจจะเก่งเท่าหรือเก่งกว่า แต่ไม่ใช่ตอนนี้

ถึงกระนั้น อาคาอินุก็ไม่สามารถเอาชนะเธอได้ในเวลาอันสั้น และต้องแบ่งสมาธิมาคอยดูการต่อสู้ของชาตง

เมื่อเขาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับชาตง ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก

โปรดติดตามตอนต่อไป จบตอน By. charcoal gray silver gold ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═