บทที่ 24 วิชาที่คัดลอกมา
บทที่ 24 วิชาที่คัดลอกมา
บทที่ 24 วิชาที่คัดลอกมา
อ่า! ที่แท้ก็เป็นแกนี่เองเจ้าหนูที่ก่อเรื่อง!
วัยรุ่นผมสีฟ้าที่เป็นหัวหน้าก้าวออกมาแล้วพูดขึ้น
จัดการมันแทนข้าที!
วัยรุ่นผมสีฟ้าโบกมือ เหล่านินจาที่อยู่เบื้องหลังก็ขว้างคุไนและกวัดแกว่งอาวุธพุ่งเข้ามา คนพวกนี้ช่างใจคออำมหิตเห็นชีวิตคนเป็นผักปลา!
คิโยทากิคุงโบกมือ ปัดคุไนออกไปสองสามเล่ม จากนั้นก็ใช้นิ้วคีบจับคุไนเล่มสุดท้ายไว้ได้แล้วขว้างสวนกลับไป
ฟิ้ว!
คุไนเล่มนั้นพุ่งทะลุร่างนินจาคนหนึ่งในทันที ก่อนจะปักลงบนต้นไม้ใหญ่จนเป็นรูโหว่ขนาดเท่าชาม
ผู้ใดสังหารย่อมต้องถูกสังหาร!
วัยรุ่นผมสีฟ้าตกตะลึงเมื่อเห็นคุไนที่น่าสะพรึงกลัวนั่น ความหวาดกลัวเริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ใครจะเคยเห็นคนขว้างคุไนด้วยพละกำลังมหาศาลขนาดนี้กันเล่า?
อ๊าก! อ๊าก!
เสียงร้องดังระงม นินจาหลายคนถูกคิโยทากิคุงจัดการจนร่วงลงไปในทันที การโจมตีของเขารวดเร็วมากจนเกิดเป็นภาพติดตา! ในขณะนั้นเอง ก้อนหินข้างตัวคิโยทากิคุงก็ขยับ ร่างหนึ่งปรากฏขึ้นแล้วจู่โจมใส่คิโยทากิคุง
ทว่าคิโยทากิคุงดูเหมือนจะสังเกตเห็นเขามานานแล้ว จึงเตะสวนออกไป
ปัง!
ร่างนั้นกระเด็นออกไป ปรากฏว่าเป็นชายร่างใหญ่สวมงอบไม้ไผ่
แกหาตัวฉันเจอได้ยังไง!
ชายร่างใหญ่ลุกขึ้นแล้วถามด้วยความงุนงง เขาปลอมตัวมาได้แนบเนียนขนาดนี้ อีกฝ่ายไม่มีทางหาตัวเขาเจอเด็ดขาด
ง่ายจะตาย นายหาฉันเจอได้โดยใช้พลังชีวิต สิ่งที่ตายแล้วไม่มีพลังชีวิต แต่สิ่งมีชีวิตมี!
คิโยทากิคุงอธิบายอย่างใจเย็น ส่วนอีกฝ่ายจะเข้าใจหรือไม่ก็เป็นเรื่องของเขา
หึ!
ชายร่างใหญ่ส่งเสียงฮึดฮัด แน่นอนว่าเขาไม่เข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นก็ทำให้เขาถอยไม่ได้ เขาเริ่มประสานอินแล้วคำราม
วิชาประสานกายา สรรพสิ่งเป็นหนึ่ง!
เขาตบลงบนก้อนหินข้างตัว ร่างกายของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีของหิน กลายเป็นกายาหินที่แข็งแกร่งอย่างไม่น่าเชื่อ
ตานี้ฉันจะขยี้แกให้แหลกคามือ!
ชายร่างใหญ่คำรามแล้วปล่อยหมัดออกไป
อวดดี!
คิโยทากิคุงปล่อยหมัดออกไปเช่นกัน หมัดทั้งสองปะทะกันอย่างรุนแรง
ตูม!
แขนทั้งข้างของชายร่างใหญ่แตกกระจาย เศษหินกระเด็นไปทั่ว
เป็นไปได้ยังไง หมัดของแกแข็งขนาดนี้ได้ยังไงกัน!
ชายร่างใหญ่ไม่อยากจะเชื่อ พลางเซถอยหลังไป
รับไปอีกท่า วิชาประสานกายา รถศึกหินผา!
ชายร่างใหญ่คำราม ร่างกายเปลี่ยนเป็นก้อนหินยักษ์กลิ้งเข้าโจมตีด้วยความเร็วสูง
ตายซะ!
ก้อนหินยักษ์กระโดดสูงแล้วกระแทกลงมาทางคิโยทากิคุง ในขณะนั้นคิโยทากิคุงยังคงปล่อยหมัดออกไปง่ายๆ
ตูม!
ก้อนหินยักษ์ทั้งก้อนถูกอัดจนกระเด็นและแตกกระจายกลางอากาศ วัยรุ่นผมสีฟ้าที่ยืนดูอยู่ข้างๆ ถึงกับเหงื่อตก
แกจะไม่ยอมออกมามอบตัวหรือไง?
คิโยทากิคุงพูดหยอกล้อ
เจ้าโง่ ฉันจะมอบตัวได้ยังไง! วิชาประสานกายา หินร่วงดุจหิมะ!
เศษหินที่แตกกระจายบนพื้นจู่ๆ ก็ขยับ ลอยขึ้นสู่อากาศและพุ่งเข้าใส่คิโยทากิคุง
ฮ่า!
คิโยทากิคุงต่อยออกไป หินทั้งหมดถูกทำลายจนแตกกระจาย แต่เศษหินที่กระเด็นออกไปกลับบินมาประกอบกันจนเป็นร่างของชายร่างใหญ่
หึ! ที่แท้แกก็แค่นินจาที่รู้แต่วิชากระบวนท่า ต่อให้กระบวนท่าแกจะเก่งแค่ไหน แล้วจะทำอะไรได้? ฉันเดินทางไปทั่ว แอบเรียนวิชานินจามาบ้าง ทีนี้มาดูกันว่าแกจะรับมือท่านี้ได้ไหม วิชาประสานกายา พันธนาการโลงทราย!
แม้ว่าวิชานินจาโจมตีทั้งหมดของเขาจะล้มเหลว แต่ความหยิ่งผยองของเขาก็ไม่ลดน้อยลงเลย
เขาเปลี่ยนร่างเป็นทรายและกวาดเข้าใส่คิโยทากิคุง ฝุ่นทรายและเศษหินทั่วฟ้าห่อหุ้มคิโยทากิคุงไว้
วิชาประสานกายา ฝนทรายฝังศพ!
ปัง!
รังไหมทรายทั้งก้อนระเบิดออก เผยให้เห็นคิโยทากิคุงที่ยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่มีรอยขีดข่วนแม้แต่น้อย
อา! แก!
ชายร่างใหญ่ตกตะลึง และในที่สุดความหวาดกลัวก็ปรากฏขึ้นในใจ
แกไม่เป็นอะไรได้ยังไงกัน!
หึ! ท่าฝนทรายฝังศพปลอมๆ ของแกเนี่ยไม่ค่อยเท่าไหร่เลยนะ ฉันอยากรู้จังว่าฝนทรายฝังศพของกาอาระจะเป็นยังไง
คิโยทากิคุงมองเขาอย่างเฉยเมย
แกยังมีท่าอื่นอีกไหม? เอาออกมาให้หมดเลย!
ชายร่างใหญ่จ้องมองคิโยทากิคุง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวที่เพิ่มทวีคูณ เขาใช้ลูกไม้ทั้งหมดที่มีแล้ว แต่กลับทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย
ถ้าแกไม่เล่นแล้ว งั้นตาฉันบ้าง!
สิ้นคำพูด คิโยทากิคุงก็พุ่งผ่านร่างชายร่างใหญ่ไปแล้วเตะเข้าที่ก้อนหินข้างหลังเขา
อั่ก!
ร่างของชายร่างใหญ่กระเด็นออกจากก้อนหิน ตกลงสู่พื้น สำลักเลือดออกมาคำโตและไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีก! คิโยทากิคุงเดินเข้าไปแล้วส่ายหัว
บอกแล้วไงว่าการซ่อนตัวของแกน่ะไร้ประโยชน์ภายใต้การสัมผัสพลังชีวิตของฉัน
อา!
วัยรุ่นผมสีฟ้าที่อยู่ด้านข้างคำราม เอาชนะความกลัวในใจ และด้วยความมุ่งมั่นที่จะตาย เขาชักดาบยาวพุ่งเข้าใส่คิโยทากิคุง
เคร้ง!
คิโยทากิคุงต่อยออกไป วัยรุ่นผมสีฟ้าหมุนตัวกลางอากาศอย่างสง่างาม ก่อนจะลุกไม่ขึ้นอีกเลย พ่ายแพ้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!
เกิดอะไรขึ้นน่ะ?
ในขณะนั้นเอง ซางิและไอบิสพี่น้องทั้งสองก็มาถึงพร้อมกับองครักษ์
พ่อหนุ่ม คุณเป็นอะไรไหม!
ไม่เป็นไรครับ
คิโยทากิคุงโบกมือ ทั้งสองคนนี้เกี่ยวพันกับคนที่ลอบสังหารพวกคุณ พาตัวกลับไปสอบสวนเถอะครับ!
...ชิซุเนะที่กำลังรวบรวมข้อมูลได้สืบสถานการณ์ในแคว้นนกจนกระจ่างแจ้งแล้ว ในขณะนั้นคิโยทากิคุงก็กลับมา พร้อมกับพาคนจากคฤหาสน์เจ้าเมืองมาด้วย
รุ่นพี่ครับ สองคนนี้เป็นลูกของอดีตเจ้าเมืองแคว้นนก วันนี้ผมช่วยพวกเขาสังหารนักฆ่าได้หลายคน เลยแนะนำรุ่นพี่ให้พวกเขารู้จัก เพื่อช่วยสืบสวนคดีลอบทำร้ายทายาทเจ้าเมืองให้ถึงที่สุดครับ
ฉันคือชิซุเนะแห่งโคโนฮะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ!
ชิซุเนะดูถ่อมตัวและสุภาพมาก นางโค้งตัวเล็กน้อยขณะพูด
ยินดีที่ได้รู้จักครับ! ซางิและไอบิสต่างก็โค้งคำนับเล็กน้อยเช่นกัน
ผมได้ยินเรื่องของคุณมาจากคิโยทากิคุง ในนามของบุตรชายอดีตเจ้าเมืองแคว้นนก ผมอยากจะมอบหมายภารกิจให้คุณ ไม่ทราบว่าพอจะสะดวกไหมครับ?
จากนั้นซางิก็เปิดเผยแผนการที่ซ่อนอยู่ในแคว้นนก ชิซุเนะรับฟังและตอบรับภารกิจด้วยความยินดี อย่างไรก็ตามที่บ้านมีคนกระเป๋าหนักอยู่ด้วย!
รุ่นพี่ชิซุเนะ พยายามเข้านะครับ!
คิโยทากิคุงให้กำลังใจนาง ถ้ามีงาน รุ่นพี่ก็ทำไป ถ้าไม่มีงาน--- ก็นะ รุ่นพี่เป็นคนขยัน เดี๋ยวเขาก็หางานให้ทำเองแหละ!
คิโยทากิคุง คุณเองก็น่าทึ่งมากเหมือนกัน!
ชิซุเนะไม่มีความรู้สึกเลยว่ากำลังถูกใช้งานเป็นม้างาน ตรงกันข้ามแรงจูงใจของนางกลับพุ่งสูงขึ้น
การจับนักฆ่าพวกนี้ได้ พร้อมกับข้อมูลที่ฉันรวบรวมมา ความจริงของเรื่องนี้จะต้องถูกเปิดเผยในไม่ช้าค่ะ
อืม! ผมเชื่อในตัวรุ่นพี่ชิซุเนะครับ!
หลังจากส่งชิซุเนะไปทำงาน คิโยทากิคุงก็เริ่มนอนเล่นอยู่ในโรงเตี๊ยม โดยเชื่อว่าชิซุเนะจะขุดคุ้ยทุกอย่างออกมาได้ในไม่ช้า
ก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ ในตอนเย็น ชิซุเนะกลับมาเพื่อขอกำลังเสริมและเริ่มปฏิบัติการขั้นสุดท้าย พระผู้ใหญ่เหมิงจงรอทั้งบ่ายแต่ลูกน้องไม่กลับมาเสียที กลับได้รับข่าวว่านักฆ่าที่พยายามสังหารทายาทเจ้าเมืองถูกจับเป็นได้แล้ว ในตอนนั้นเองเขาก็เริ่มวิตกกังวลและไม่สบายใจ เพราะตระหนักได้ว่าแผนการที่จะยึดแคว้นนกอย่างสันตินั้นล้มเหลวแล้ว
สัมภาระหนีตายของเขานั้นเตรียมไว้พร้อมแล้ว แต่สุดท้ายเขากลับลังเลและรู้สึกไม่เต็มใจ!
ฉันควรจะหนีไปในคืนนี้เงียบๆ หรือจะก่อรัฐประหารภายใต้ความมืดดีนะ?!
เขาพึมพำขณะเดินไปเดินมาในห้องด้วยความกระวนกระวาย ถ้าฉันจากไปแบบนี้ ทั้งที่หางตกและทิ้งพรรคพวกไป วันหลังฉันจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในโลกนินจา คนอื่นจะดูถูกฉันแน่!
ในที่สุดเขาก็กัดฟันกรอด เขาไม่อยากถอย ไม่ต้องการทิ้งสิ่งที่วางแผนมานานขนาดนี้
เสี่ยงเป็นเสี่ยงกัน! เล่นพนันสักตั้ง จักรยานอาจกลายเป็นมอเตอร์ไซค์ก็ได้!
เมื่อตัดสินใจได้แล้วเขาก็ลงมือทันที ส่งคนของเขาออกไป
คนทั้งหลาย ไปเรียกกองทัพองครักษ์มาเดี๋ยวนี้!
จากนั้นเขาก็เข้าไปในห้องข้างๆ เพื่อจัดภารกิจรบให้กับเหล่านินจาพเนจร เมื่ออาทิตย์อัสดงและราตรีมาเยือน การต่อสู้เพื่อแคว้นนกก็ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
พระผู้ใหญ่เหมิงจงนำกองทัพองครักษ์จำนวนมากบุกเข้าหาคฤหาสน์เจ้าเมืองอย่างดุดัน ท่ามกลางความมืดมิด คบเพลิงจำนวนมากก็ถูกจุดขึ้นอย่างกะทันหัน เหล่าทหารและองครักษ์นับไม่ถ้วนปรากฏตัวบนคฤหาสน์เจ้าเมือง
รุ่นพี่ครับ ผมบอกแล้วไงว่าเราไม่ต้องไปไหน เดี๋ยวเหมิงจงก็จะบุกมาเอง!
บนกำแพงคฤหาสน์เจ้าเมือง คิโยทากิคุงหยอกล้อกับชิซุเนะที่มีสีหน้าเคร่งเครียด ดูเหมือนว่าคืนนี้จะเป็นศึกใหญ่ เหมิงจงที่ถูกคบเพลิงส่องสว่างรู้สึกตกใจ เป็นไปตามคาด อีกฝ่ายเตรียมตัวไว้แล้ว เขาชี้ไปที่คิโยทากิคุงและทหารบนคฤหาสน์เจ้าเมือง แล้วหันไปตะโกนเสียงดัง
เหล่าทหาร พวกมันกำลังจับตัวทายาทเจ้าเมืองเป็นตัวประกัน! มาช่วยทายาทเจ้าเมืองกันเถอะ! บุกเข้าไป! ฆ่าพวกมันให้หมด!
ฆ่า!
ภายใต้การบีบบังคับของเหล่านินจาพเนจร กองทัพองครักษ์จำนวนมากก็บุกเข้าโจมตีคฤหาสน์เจ้าเมือง ซางิและไอบิสปรากฏตัวบนกำแพง ตำหนิเหมิงจงเพื่อพยายามให้กองทัพองครักษ์หยุด
เหมิงจง พวกเราอยู่นี่! ไอ้คนทรยศ ทำไมแกไม่ยอมมอบตัว! กองทัพองครักษ์ ฉันสั่งให้พวกแกหยุด! เหมิงจงเป็นกบฏ ถ้าพวกแกหยุดตอนนี้ ฉันยังไว้ชีวิตและให้โอกาสพวกแกได้!
แต่กองทัพองครักษ์ที่ถูกแทรกซึมโดยเหมิงจงไม่ยอมฟังคำสั่งจากคฤหาสน์เจ้าเมืองอีกต่อไป พวกเขาตามเหล่านินจาพเนจรและบุกเข้าไปในคฤหาสน์เจ้าเมืองโดยตรง
รุ่นพี่ครับ ผมยกพวกกระจอกพวกนี้ให้รุ่นพี่เลย! ขอผมดูวิชาแยกเงาพันร่างของรุ่นพี่หน่อยเถอะ!
ยอร์ช!
ชิซุเนะพยักหน้าแล้วก้าวไปข้างหน้า
คาถาแยกเงาพันร่าง!
ปัง ปัง ปัง ปัง~!
ชิซุเนะนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นภายในคฤหาสน์เจ้าเมือง กองทัพหญิงคนเดียว! กองทัพหญิงแห่งโคโนฮะ! พวกนางทุกคนดึงคุไนออกมา ตะโกนแล้วพุ่งเข้าใส่!
ฉันจะเข้าไปแล้วนะ!
ทันทีหลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายก็ปะทะกัน ความโกลาหลเกิดขึ้นในพริบตา! นินจาพเนจรของเหมิงจงไม่อาจเทียบกับชิซุเนะได้เลย
ถอยไป! ปล่อยให้ฉันจัดการหล่อนเอง!
เหมิงจงตะโกน พร้อมประสานอินและทำท่าทางหวือหวา
คาถาแยกเงาพันร่าง!
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว~!
เหมิงจงหัวล้านนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นในสนาม กองทัพชายคนเดียว ข้าคือท่านเหมิงจง! ชิซุเนะตกใจกับความโกลาหลนี้ คนข้างนอกจะใช้วิชาแยกเงาพันร่างของโคโนฮะได้ยังไงกัน!? นางรู้สึกว่ามันแปลกแต่ยังไม่รู้เคล็ดลับเบื้องหลังวิชานี้ ในขณะนั้น คิโยทากิคุงก็มาถึงจากระยะไกลพร้อมถือไม้เท้าอันใหญ่มาด้วย