บทที่ 21 เคล็ดวิชาท่องเมฆา

บทที่ 21 เคล็ดวิชาท่องเมฆา

ลู่เฟิงมาถึงตลาดและเดินสำรวจรอบเขตใต้เป็นอันดับแรก

เขาพบว่าในเขตใต้มีแผงลอยและร้านค้าที่ขายเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรอยู่ไม่น้อย แถมยังมีเคล็ดวิชาหลากหลายประเภทให้เลือกสรร

แม้กระทั่งชุดวิชาพื้นฐานของร้อยวิชาบำเพ็ญเพียรอย่างการหลอมอาวุธหรือค่ายกลก็ยังมีวางจำหน่าย

หลังจากเดินดูอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เฟิงก็ก้าวเข้าไปในร้านขายเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง

ทันทีที่ก้าวเข้าไปในร้าน พนักงานก็เดินเข้ามาต้อนรับด้วยรอยยิ้ม "สหายเต๋า ยินดีต้อนรับสู่หอยันต์เซียนเสวียนมั่ว! ไม่ทราบว่าท่านต้องการซื้อเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียรหรือตำราวิชาอาคมขอรับ?"

ลู่เฟิงมองดูการตกแต่งภายในร้านและพบว่ามีแผ่นหยกเคล็ดวิชาวางแสดงอยู่มากมาย โดยถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบตามหมวดหมู่ต่างๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ร้านนี้ยังมีถึง 3 ชั้น การตกแต่งภายในดูโบราณและมีกลิ่นอายของความเป็นบัณฑิตอบอวลไปทั่ว

"ที่นี่มีตำราวิชาท่าร่างขายหรือไม่?" ลู่เฟิงเอ่ยถาม

"ย่อมมีแน่นอนขอรับ! สหายเต๋า เชิญมองทางนี้" พนักงานยิ้มพลางชี้ไปยังตู้จัดแสดงทางซ้ายมือ "นี่คือตำราวิชาท่าร่างระดับเหลืองทั้งหมดในร้านของเรา มีทั้งวิชาท่าร่างขั้นต่ำ 6 วิชา ขั้นกลาง 3 วิชา และขั้นสูงอีก 1 วิชาขอรับ"

ลู่เฟิงมองตามทิศทางที่พนักงานชี้ และเห็นแผ่นหยกรูปร่างแตกต่างกัน 10 ชิ้นวางอยู่ในตู้จัดแสดง

"อืม แล้วตำราวิชาท่าร่างทั้ง 3 ขั้นนี้ ราคาเท่าไหร่บ้างเล่า?"

พนักงานชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม "ตำราวิชาท่าร่างระดับเหลืองขั้นต่ำราคา 100 หินวิญญาณระดับต่ำ ขั้นกลางราคา 500 หินวิญญาณระดับต่ำ ส่วนขั้นสูงราคา 1,000 หินวิญญาณระดับต่ำขอรับ"

ดูเหมือนว่าราคาของตำราวิชาท่าร่างจะถูกกว่าอาวุธวิญญาณระดับ 1 อยู่สักหน่อย

ตอนนี้ลู่เฟิงไม่ได้ขัดสนเรื่องหินวิญญาณ เขาจึงเอ่ยถาม "วิชาท่าร่างระดับเหลืองขั้นสูงวิชานี้มีชื่อว่าอะไร? แล้วมีจุดเด่นอย่างไรบ้าง?"

ดวงตาของพนักงานเป็นประกายด้วยความยินดีเมื่อได้ยินว่าลูกค้าสอบถามถึงวิชาท่าร่างขั้นสูง ในฐานะพนักงานร้าน การเชิญชวนให้ลูกค้าซื้อสินค้าได้ย่อมหมายถึงส่วนแบ่งกำไร

ดังนั้น ยิ่งขายสินค้าที่มีราคาแพงได้มากเท่าไหร่ เขาก็จะยิ่งได้รับส่วนแบ่งมากขึ้นเท่านั้น

"สหายเต๋า วิชาท่าร่างนี้มีชื่อว่า เคล็ดวิชาท่องเมฆา เป็นวิชาท่าร่างชั้นยอดของสำนักเทียนหลิง หากบำเพ็ญเพียรจนบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ จะสามารถเหยียบเมฆาเหาะเหินได้ ด้วยความเร็วเทียบเท่ากับเรือเหาะระดับ 1 ขั้นต่ำเลยทีเดียวขอรับ"

ลู่เฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขารู้สึกว่าพนักงานผู้นี้กำลังพูดจาเหลวไหลใส่เขา

เคล็ดวิชาท่องเมฆานี้เป็นเพียงวิชาท่าร่างขั้นสูงระดับ 1 ซึ่งเป็นวิชาที่ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวบรวมลมปราณใช้ฝึกฝน

ทว่าหากยังไม่บรรลุถึงขอบเขตสร้างรากฐาน ก็ไม่อาจเหาะเหินเดินอากาศได้ พนักงานผู้นี้กลับกล้าพูดปดอย่างหน้าไม่อาย

ลู่เฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่พอใจนัก "สหายเต๋า เจ้ากำลังคิดจะหลอกลวงข้า โดยคิดว่าข้าไม่เข้าใจเรื่องการบำเพ็ญเพียรอย่างนั้นหรือ?"

พนักงานเข้าใจความหมายของเขาทันที จึงรีบอธิบาย "สหายเต๋า โปรดระงับโทสะและฟังข้าอธิบายก่อนเถิดขอรับ"

"เคล็ดวิชาท่องเมฆานี้แตกต่างจากตำราวิชาท่าร่างทั่วไปอย่างสิ้นเชิง เพราะความยากในการฝึกฝนนั้นสูงยิ่งนัก"

"โดยทั่วไป ผู้บำเพ็ญเพียรขั้นรวบรวมลมปราณต้องใช้เวลาอย่างน้อย 5 ปีจึงจะฝึกฝนขั้นเริ่มต้นได้สำเร็จ และต้องใช้เวลาอีกหลายสิบปีจึงจะบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์ ด้วยเหตุนี้ วิชาท่าร่างวิชานี้จึงถูกทิ้งไว้ที่นี่มาตลอดโดยไม่มีใครสนใจขอรับ"

เมื่อได้ฟัง ลู่เฟิงก็เข้าใจทันทีว่าเคล็ดวิชาท่องเมฆานี้ค่อนข้างจะไร้ประโยชน์อยู่สักหน่อย

ต้องใช้เวลาหลายสิบปีเพื่อฝึกให้ถึงขั้นสมบูรณ์ มีเวลามากขนาดนั้น คนเขาก็ทะลวงเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐานกันไปหมดแล้ว ใครจะมัวมาฝึกวิชาท่าร่างระดับเหลืองเช่นนี้อยู่อีกเล่า?

ทว่าเขามีหน้าต่างความชำนาญ ดังนั้นต่อให้เป็นตำราเคล็ดวิชาที่ฝึกฝนยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด สำหรับเขาก็เป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ

ลู่เฟิงจึงพยักหน้าและเอ่ยว่า "ในเมื่อเป็นเช่นนั้น เจ้าช่วยลดราคาเคล็ดวิชาท่องเมฆานี้ให้ข้าสักหน่อยได้หรือไม่?"

แววตาของพนักงานฉายความลำบากใจ "สหายเต๋า ข้าเป็นเพียงพนักงานในร้าน ไม่มีอำนาจพอจะลดราคาให้ท่านได้หรอกขอรับ"

เมื่อเห็นดังนั้น ลู่เฟิงก็ทำทีเป็นเสียดาย "เฮ้อ หากลดไม่ได้ก็ช่างเถอะ ข้าไปดูร้านอื่นก็แล้วกัน"

เมื่อเห็นเขาทำท่าจะจากไป พนักงานก็กัดฟันกล่าวว่า "สหายเต๋า โปรดรอประเดี๋ยวก่อน! หากท่านต้องการมันจริงๆ ข้าจะไปปรึกษากับหลงจู๊ดู รบกวนสหายเต๋ารอสักครู่ขอรับ"

"ตกลง ความอดทนของข้ามีจำกัด เจ้ารีบไปตามหลงจู๊มาเถอะ"

พนักงานลอบยินดีอยู่ในใจ เขารีบประสานมือคารวะก่อนจะก้าวขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว

ลู่เฟิงยิ้มบาง แผนแสร้งทำเป็นไม่สนใจของเขายังคงใช้ได้ผลดีกับคนพวกนี้เสมอ

เพียงครู่เดียว พนักงานก็เดินลงมาพร้อมกับชายชราผู้หนึ่ง

ชายชราประสานมือคารวะลู่เฟิงและเอ่ยว่า "คารวะสหายเต๋า! ข้าคือหลงจู๊ของร้านแห่งนี้ ได้ยินว่าท่านต้องการซื้อเคล็ดวิชาท่องเมฆา ถูกต้องหรือไม่?"

"ใช่แล้ว ไม่ทราบว่าวิชาท่าร่างนี้สามารถลดราคาให้ข้าได้อีกหรือไม่?"

หลงจู๊ชราเห็นว่าเขาต้องการซื้อวิชาท่าร่างนี้จริงๆ จึงพยักหน้าและกล่าวว่า "เคล็ดวิชาท่องเมฆานี้ตกค้างอยู่ในร้านของเรามาถึง 15 ปีแล้ว ในเมื่อสหายเต๋าต้องการ ข้าก็จะขายให้ท่านในราคา 800 หินวิญญาณระดับต่ำ ท่านเห็นเป็นเช่นไร?"

ลู่เฟิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้ารับ "ตกลงตามนี้!"

"หึหึ สหายเต๋าช่างเป็นคนพูดง่ายนัก!"

กล่าวจบ หลงจู๊ชราก็หยิบแผ่นหยกเคล็ดวิชาท่องเมฆาส่งให้ ลู่เฟิงนำหินวิญญาณระดับต่ำ 800 ก้อนออกมา ทั้งสองฝ่ายแลกเปลี่ยนของและเงินกันอย่างลงตัว

หลังจากการซื้อขายเสร็จสิ้น หลงจู๊ชราก็เอ่ยถามอีกครั้ง "ข้าแซ่หลี่ นามว่าไท่ ไม่ทราบว่าสหายเต๋ามีนามกรว่ากระไร?"

ลู่เฟิงประสานมือคารวะ "ข้าแซ่ลู่ ในเมื่อการซื้อขายเสร็จสิ้นแล้ว ข้าคงต้องขอตัวลาก่อน"

ลู่เฟิงเก็บแผ่นหยกเคล็ดวิชาท่องเมฆาลงไป หันหลังเดินออกจากร้าน จากนั้นก็มุ่งหน้าไปยังร้านขายโอสถที่เขาเคยมาเมื่อครั้งก่อน

ร้านแห่งนี้มีชื่อว่า หอตานเซียง ขนาดของร้านไม่ใหญ่ไม่เล็กจนเกินไป

เมื่อก้าวเข้าไปในหอตานเซียง ลู่เฟิงก็มองเห็นพนักงานหญิง นางมีนามว่าจางหว่านอี๋ อายุยังไม่ถึง 20 ปี รูปร่างหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดู รูปร่างสูงโปร่งและมีทรวดทรงองค์เอวชัดเจน

ทั้งสองคุ้นเคยกันบ้างแล้วผ่านการซื้อขายกันถึง 2 ครั้ง

เมื่อนางเห็นสหายเต๋าลู่มาเยือนอีกครั้ง นางก็ซอยเท้าเดินเข้ามาต้อนรับพลางส่งยิ้มเอ่ยทักทาย "สวัสดีเจ้าค่ะ สหายเต๋าลู่!"

"หึหึ สวัสดีเจ้าเช่นกัน!"

ลู่เฟิงมีรูปร่างหน้าตาหล่อเหลาสง่างาม คิ้วดุจกระบี่และดวงตาทอประกายดั่งดวงดาว อีกทั้งยังเยาว์วัยและมีฐานะ จึงเป็นที่ชื่นชอบของสตรีสาวอย่างนางเป็นอย่างมาก

"สหายเต๋าลู่ ครั้งนี้ท่านมาเพื่อซื้อโอสถหรือสมุนไพรวิญญาณหรือเจ้าคะ?"

"ครั้งนี้ข้ามาซื้อสมุนไพรวิญญาณสำหรับหลอมโอสถฟื้นฟูปราณและโอสถดูดซับวิญญาณเสียหน่อย อีกอย่าง ร้านของพวกเจ้ารับซื้อโอสถจากภายนอกหรือไม่?"

เมื่อได้ฟัง จางหว่านอี๋ก็เข้าใจความหมายของเขาทันที นางตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม "ร้านของเรามีสมุนไพรวิญญาณอยู่มากมายเจ้าค่ะ สหายเต๋าลู่คงเป็นนักปรุงยาใช่หรือไม่? หากท่านมีโอสถที่หลอมเสร็จแล้ว ร้านของเราก็ยินดีรับซื้อเจ้าค่ะ"

ลู่เฟิงพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยว่า "เช่นนั้นก็จัดสมุนไพรวิญญาณสำหรับโอสถฟื้นฟูปราณและโอสถดูดซับวิญญาณมาให้ข้าอย่างละ 300 ชุดก็แล้วกัน"

รอยยิ้มบนใบหน้าของจางหว่านอี๋แข็งค้างไปทันทีเมื่อได้ยิน นางถามเสียงเบา "ท่านแน่ใจหรือเจ้าคะว่าต้องการอย่างละ 300 ชุด?"

สมุนไพรวิญญาณสำหรับหลอมโอสถฟื้นฟูปราณและโอสถดูดซับวิญญาณ 1 ชุด มีราคา 3 หินวิญญาณระดับต่ำ อย่างละ 300 ชุดก็ต้องใช้เงินถึง 1,800 หินวิญญาณระดับต่ำ

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรขั้นรวบรวมลมปราณธรรมดาๆ จะไปมีหินวิญญาณมากมายถึงเพียงนี้ได้อย่างไร?

"ใช่ ข้าต้องการอย่างละ 300 ชุด"

จางหว่านอี๋เผยสีหน้าประหลาดใจออกมาทันที แต่ในฐานะพนักงานของหอตานเซียง นางก็ปรับสีหน้ากลับมาเป็นปกติได้อย่างรวดเร็ว

"ตกลงเจ้าค่ะ ข้าจะไปจัดเตรียมสมุนไพรวิญญาณให้สหายเต๋าลู่เดี๋ยวนี้เลย"

ไม่นานนัก การซื้อขายระหว่างคนทั้งสองก็เสร็จสิ้น

จางหว่านอี๋มองดูลู่เฟิงหยิบหินวิญญาณระดับต่ำ 1,800 ก้อนออกมาจ่ายโดยไม่กะพริบตา นางก็แปรเปลี่ยนเป็นหญิงสาวที่คลั่งไคล้ในตัวเขาทันที

หลังจากนั้น ลู่เฟิงก็นำโอสถฟื้นฟูปราณเม็ดหนึ่งออกมายื่นให้นาง พลางเอ่ยถาม "เจ้าช่วยดูหน่อยว่าร้านของเจ้ารับซื้อโอสถฟื้นฟูปราณแบบนี้หรือไม่?"

จางหว่านอี๋ดึงสติกลับมา รับโอสถไปพิจารณาดู "โอสถฟื้นฟูปราณเม็ดนี้มีประกายเงางาม ตัวยาสกัดมาได้อย่างเข้มข้น และมีรูปลักษณ์ที่สมบูรณ์มาก หากโอสถที่สหายเต๋าลู่ต้องการจะขายมีลักษณะเช่นนี้ ร้านของเราสามารถรับซื้อได้ในราคาเม็ดละ 2 หินวิญญาณระดับต่ำเจ้าค่ะ"