บทที่ 22 โครงการจื่อจินการ์เดน

บทที่ 22 โครงการจื่อจินการ์เดน

"พ่อครับ แม่ครับ เราไปดูอพาร์ตเมนต์กันก่อนเถอะ ถ้าไม่มีอะไรติดขัด เราจะซื้อกันวันนี้เลย จากนั้นค่อยไปดูรถให้พ่อกันต่อครับ"

"วันนี้... ซื้อวันนี้เลยเหรอ?" หวังเหมยอึ้งไปเล็กน้อย "เร็วขนาดนั้นเชียว?"

"ยิ่งเร็วยิ่งดีครับ ผมหยุดแค่เสาร์อาทิตย์ วันจันทร์ก็ต้องไปเรียนแล้ว"

"เอาอย่างนั้นก็ได้จ้ะ"

"แล้วลูกเล็งไว้หรือยังล่ะว่าจะซื้อที่ไหน?"

"ผมหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตมาแล้วครับ แล้วก็ถามเพื่อนที่บ้านอยู่ในตัวอำเภอด้วย ถ้าจะซื้อตอนนี้ ผมเล็งโครงการจื่อจินการ์เดนไว้ครับ เพิ่งสร้างเสร็จปีนี้เอง มีลิฟต์แล้วก็ระบบทำความร้อนส่วนกลางด้วย พ่อกับแม่จะได้ไม่ต้องเดินขึ้นบันไดให้เมื่อย แถมหน้าหนาวก็เปิดฮีตเตอร์อุ่นๆ อยู่บ้านใส่เสื้อชั้นเดียวก็ยังไม่หนาวเลยครับ"

"ก็ดีนะ งั้นพ่อกับแม่ก็เชื่อลูกแล้วกัน เรื่องพวกนี้พ่อกับแม่ไม่ค่อยสันทัดหรอก"

"งั้นเราไปกันเลยครับ"

ทั้งสามคนเรียกแท็กซี่และมุ่งหน้าไปยังสำนักงานขายโครงการจื่อจินการ์เดน

ประตูสำนักงานขายเป็นกระจกบานใส ทันทีที่ผลักเปิดเข้าไป ลมอุ่นๆ ก็พัดมาปะทะใบหน้า

การตกแต่งภายในล็อบบี้นั้นดูหรูหราอลังการทีเดียว ตรงกลางมีโมเดลจำลองโครงการขนาดใหญ่วางอยู่ บนนั้นเต็มไปด้วยธงสีแดงเล็กๆ ที่เขียนว่า "จองแล้ว" ปักอยู่ พนักงานขายในชุดเครื่องแบบหลายคนกำลังยืนล้อมรอบโมเดลเพื่ออธิบายรายละเอียดให้ลูกค้าฟัง เสียงพูดคุยเบาๆ แต่บรรยากาศกลับดูคึกคักมีชีวิตชีวา

ทันทีที่เฉินฝานและพ่อแม่เดินเข้าไป พนักงานขายสาวคนหนึ่งก็เดินตรงดิ่งเข้ามาหาพวกเขาทันที

พนักงานขายคนนี้น่าจะอายุประมาณยี่สิบสามยี่สิบสี่ปี สวมชุดกระโปรงยูนิฟอร์มสีดำ แม้ว่าหน้าตาจะไม่ได้สวยโดดเด่นอะไรนัก แต่เธอก็ให้ความรู้สึกที่เป็นมิตรและน่าคบหา

"สวัสดีค่ะ มาดูอพาร์ตเมนต์เหรอคะ?"

"ครับ เราอยากดูห้องแบบสามห้องนอน ขอชั้นกลางๆ หน่อยนะครับ" เฉินฝานกล่าว

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินฝาน ประกายแห่งความประหลาดใจก็วาบขึ้นในดวงตาของพนักงานขาย

เฉินฝานดูเหมือนนักเรียนมัธยมปลาย แต่เขากลับทำตัวราวกับเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง

เธอปรายตามองเฉินเจี้ยนจวินและหวังเหมยที่ยืนอยู่ข้างหลังเขาด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความสงสัยเล็กน้อย

"ไม่ต้องมองพ่อกับแม่ผมหรอกครับ ผมเป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้เอง พาพวกเราไปดูห้องได้เลยครับ ถ้าถูกใจ เราเซ็นสัญญากันวันนี้เลย"

พนักงานขายอึ้งไปกับคำพูดนั้นและไม่ได้พูดอะไรต่อ เธอไม่รู้ว่าจะเชื่อเขาดีไหม ท้ายที่สุดแล้ว ตั้งแต่เริ่มทำงานมา เธอไม่เคยเห็นเด็กที่ดูเพิ่งจะโตเป็นหนุ่มเต็มตัวมาบอกว่าจะซื้ออพาร์ตเมนต์มาก่อนเลย

แต่เมื่อเห็นท่าทีที่มั่นใจของเฉินฝาน เธอจึงเลือกที่จะเชื่อเขา

ถ้าเป็นเรื่องจริง ค่าคอมมิชชันของเธอก็คงลอยมาเห็นๆ แต่ต่อให้เป็นเรื่องโกหก เธอก็ไม่ได้เสียหายอะไร ท้ายที่สุดแล้ว การพาลูกค้าไปดูห้องก็เป็นงานประจำวันของเธออยู่แล้ว

เธอปรับสีหน้าให้เป็นปกติทันที "ตกลงค่ะ เชิญตามฉันมาเลยนะคะ เดี๋ยวเรามาเลือกแปลนห้องที่เหมาะสมกันก่อน"

เธอพาทั้งสามคนไปที่โมเดลจำลอง หยิบไม้ชี้เรียวยาวขึ้นมา แล้วชี้ไปที่ตำแหน่งของตึกหลายตึก

"โครงการของเรามีแปลนห้องแบบ 3 ห้องนอน 1 ห้องนั่งเล่นอยู่ 2 แบบค่ะ แบบแรกคือขนาด 106 ตารางเมตร เป็นแบบกะทัดรัด ห้องนอนทั้งสามห้องจะเล็กหน่อย แต่ห้องนั่งเล่นจะกว้างค่ะ ส่วนอีกแบบคือขนาด 118 ตารางเมตร เป็นแบบกว้างขวาง ห้องนอนใหญ่จะมีหน้าต่างแบบเบย์วิงโดว์ และห้องนั่งเล่นก็จะกว้างกว่าด้วยค่ะ"

ขณะที่พูด เธอก็ใช้ไม้เคาะโมเดลเบาๆ "ห้องขนาด 106 ตารางเมตรจะอยู่ที่ตึก 1 และตึก 3 ค่ะ ส่วนห้องขนาด 118 ตารางเมตรจะอยู่ที่ตึก 5 และตึก 6 ตึก 5 มีทำเลดีที่สุดค่ะ ล้อมรอบไปด้วยสวนทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ไม่ติดถนน และเงียบสงบด้วยค่ะ"

"พาพวกเราไปดูห้องที่ตึก 5 หน่อยครับ" เฉินฝานกล่าว

"คุณลูกค้าอยากดูห้องตัวอย่างก่อน หรืออยากไปดูห้องจริงเลยคะ?"

"ดูห้องตัวอย่างก่อนแล้วกันครับ" เฉินฝานกล่าว "ดูเสร็จแล้วค่อยตัดสินใจ"

พนักงานขายพยักหน้าและเดินนำพวกเขาไปทางด้านหลังของสำนักงานขาย

ห้องตัวอย่างอยู่บนชั้น 3 ขึ้นไปได้ด้วยลิฟต์ ทันทีที่ประตูเปิดออก ดวงตาของหวังเหมยก็เป็นประกาย

แสงไฟโทนอบอุ่น กระเบื้องปูพื้นสีอ่อน และห้องนั่งเล่นที่กว้างขวางสว่างไสว มองผ่านหน้าต่างสูงจากพื้นจรดเพดานออกไป ก็จะเห็นสวนของโครงการอยู่ไกลๆ ห้องนอนตกแต่งด้วยเตียงและตู้เสื้อผ้าที่สวยงามประณีต ส่วนตู้ในห้องครัวก็ขัดเงาจนมันวาว

"นี่... นี่มันสวยเกินไปแล้ว" หวังเหมยยืนอยู่กลางห้องนั่งเล่น มองไปรอบๆ ด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

พนักงานขายยิ้มและพูดว่า "คุณผู้หญิงคะ นี่คือห้องตัวอย่างค่ะ ตกแต่งเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนที่คุณผู้หญิงตกแต่งห้องของตัวเอง จะตกแต่งยังไงก็ได้ตามใจชอบเลยค่ะ"

เฉินเจี้ยนจวินไม่ได้พูดอะไร เขาเดินไปรอบๆ ห้อง ลูบคลำกำแพง และเคาะกรอบหน้าต่างเบาๆ

เฉินฝานถามขึ้น "พ่อครับ พ่อคิดว่าไง?"

"ก็โอเคอยู่นะ" เฉินเจี้ยนจวินพยักหน้า "ดูดีเลยทีเดียว"

หลังจากดูห้องตัวอย่างเสร็จ พนักงานขายก็พาพวกเขาไปที่ตึก 5

คราวนี้ไปที่ชั้น 8 ซึ่งเป็นห้องเปล่าที่ยังไม่ได้ตกแต่ง ทันทีที่ประตูเปิดออก กลิ่นปูนซีเมนต์และปูนขาวก็ลอยมาเตะจมูก ห้องโล่งกว้าง กำแพงเป็นปูนฉาบสีเทาขาว ส่วนพื้นก็เป็นพื้นปูนหยาบๆ

หวังเหมยอึ้งไปชั่วขณะ "นี่... มันมีแค่นี้เองเหรอ?"

พนักงานขายยิ้ม "คุณผู้หญิงคะ นี่คือสภาพห้องจริงค่ะ ห้องที่คุณผู้หญิงเพิ่งเห็นคือห้องตัวอย่างบนชั้น 3 ที่ตกแต่งแล้ว ส่วนนี่คือห้องเปล่าบนชั้น 8 ค่ะ คุณผู้หญิงต้องตกแต่งผนังและพื้นเอง ดังนั้นคุณผู้หญิงสามารถเลือกสไตล์ที่ชอบได้เลยค่ะ"

เฉินเจี้ยนจวินย่อตัวลงลูบคลำพื้น จากนั้นก็ลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง ผลักเปิดออกแล้วมองออกไปข้างนอก ด้านนอกคือสวนของโครงการ มีการจัดสวนเสร็จเรียบร้อยแล้ว และมีต้นไม้สองสามต้นอยู่ตรงหน้าพอดี

หลังจากดูห้องตัวอย่างและห้องเปล่าในตึก 5 แล้ว เฉินฝานก็ตัดสินใจเลือกห้องนี้ เขาไม่อยากดูแปลนห้องอื่นอีกแล้ว

ส่วนหวังเหมยและเฉินเจี้ยนจวิน สิ่งที่ปรากฏบนใบหน้าของพวกท่านมีเพียงความพึงพอใจเท่านั้น

"ถ้าผมซื้อวันนี้ จะได้โฉนดเมื่อไหร่ครับ?"

พนักงานขายสาวรีบอธิบาย "ทันทีที่เซ็นสัญญาและชำระเงิน คุณลูกค้าก็รับกุญแจได้เลยค่ะ ส่วนโฉนด โดยทั่วไปแล้วจะได้รับภายใน 2-3 เดือน ถ้าเร็วหน่อย 30 วันก็ได้แล้วค่ะ"

เฉินฝานพยักหน้า ระยะเวลานี้เขารับได้

เมื่อกลับมาที่สำนักงานขาย เฉินฝานก็แจ้งความประสงค์ที่จะซื้อทันที

"ผมเอาห้อง 803 ครับ ราคาเท่าไหร่?"

ดวงตาของพนักงานขายเป็นประกาย นิ้วของเธอรัวลงบนเครื่องคิดเลขอย่างรวดเร็ว

"ตึก 5 ชั้น 8 ขนาด 118.36 ตารางเมตร ราคาต่อตารางเมตร 1,980 ราคารวม 234,352 หยวน พร้อมแถมที่จอดรถฟรีหนึ่งที่ค่ะ" เธอเงยหน้ามองเฉินฝาน "ถ้าชำระเงินก้อนเดียวจบ ทางเรามีส่วนลดให้ 3% ยอดสุทธิจะอยู่ที่ 227,321 หยวนค่ะ"

"ขอถ้วนๆ 220,000 ละกันครับ ถ้าราคานี้ตกลง เราก็เซ็นสัญญากันวันนี้เลย" เฉินฝานพูดขึ้น แล้วหยุดไปครู่หนึ่ง "จ่ายสดทั้งหมดครับ"

"กรุณารอสักครู่นะคะ" พนักงานขายสาวพูดขึ้น แสร้งทำเป็นว่าลำบากใจ "ฉันขอไปถามผู้จัดการก่อนนะคะ"

สองนาทีต่อมา พนักงานขายก็เดินกลับมาด้วยสีหน้าตื่นเต้น "คุณเฉินคะ ผู้จัดการตกลงแล้วค่ะ"

"เตรียมสัญญามาเลยครับ" เฉินฝานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ได้ค่ะๆ กรุณารอสักครู่นะคะ ฉันจะไปปริ้นต์สัญญามาเดี๋ยวนี้เลย" ขณะที่พนักงานขายหันหลังกลับ ฝีเท้าของเธอดูเบาหวิวขึ้นมาก

สิบนาทีต่อมา พนักงานขายก็ถือสัญญามาที่บริเวณที่พักคอย

"คุณเฉินคะ นี่คือสัญญาค่ะ ลองอ่านดูก่อนนะคะ ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็เซ็นชื่อได้เลยค่ะ"

เฉินฝานรับสัญญามาอ่านอย่างละเอียด เมื่อแน่ใจแล้วว่าไม่มีปัญหาอะไร เขาก็เซ็นชื่อลงไป

"คุณเฉินคะ สัญญาเรียบร้อยแล้วค่ะ สะดวกชำระเงินเลยไหมคะ?"

"รูดบัตรได้ไหมครับ?"

"แน่นอนค่ะ"

"งั้นจ่ายตอนนี้เลยครับ" เฉินฝานหยิบบัตรธนาคารที่มีเงินอยู่เก้าแสนกว่าหยวนออกจากกระเป๋าสตางค์

พนักงานขายรับบัตรมาด้วยสองมือ รูดผ่านเครื่องพีโอเอส แล้วยื่นให้เฉินฝานกดรหัสผ่าน

เฉินฝานกดรหัสผ่านหกหลัก

เครื่องส่งเสียงครางฮึ่มๆ อยู่ไม่กี่วินาที ก่อนจะคายใบเสร็จใบยาวออกมา

ใบหน้าที่ค่อนข้างตึงเครียดของพนักงานขายก่อนหน้านี้ผ่อนคลายลงในทันที

ได้ผล เธอเดาถูกจริงๆ

ในที่สุดก้อนหินที่ถ่วงอยู่ในใจเธอก็ถูกยกออกไปเสียที

เด็กหนุ่มที่เพิ่งจะอายุครบ 18 ปีคนนี้ สามารถควักเงิน 220,000 หยวนมาซื้ออพาร์ตเมนต์ด้วยเงินสดได้จริงๆ รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ

พนักงานขายฉีกใบเสร็จแล้วยื่นคืนให้พร้อมกับบัตรธนาคาร "คุณเฉินคะ ยินดีด้วยค่ะ อพาร์ตเมนต์ห้องนี้เป็นของคุณแล้วนะคะ"

เธอหันกลับไปหยิบแฟ้มเอกสารจากตู้ด้านหลัง นำสัญญา ใบเสร็จรับเงิน และกุญแจใส่ลงไปทีละชิ้น แล้วยื่นให้เฉินฝานด้วยสองมือ

"นี่คือกุญแจค่ะ คุณลูกค้าสามารถเข้าไปดูห้องได้เลยนะคะ ฉันแจ้งทางนิติบุคคลไว้แล้ว คุณลูกค้าสามารถเข้าไปจัดการเรื่องย้ายเข้าเมื่อไหร่ก็ได้เลยค่ะ"

เฉินฝานรับแฟ้มเอกสารมาแล้วลองชั่งน้ำหนักดูในมือ

มันค่อนข้างหนักทีเดียว

เขาหันไปมองหวังเหมยแล้วยื่นแฟ้มเอกสารให้ "แม่ครับ แม่เก็บไว้เลยครับ"

หวังเหมยอึ้งไปครู่หนึ่ง แล้วรับมาถือด้วยสองมือ ราวกับกำลังถือของที่เปราะบางแตกหักง่าย

"นี่... เสร็จแล้วเหรอ?" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือเล็กน้อย

เฉินฝานยิ้ม "เสร็จแล้วครับแม่"

จบบท