30 ลูกชายโฮคาเงะ

"มีอะไรบางอย่างไม่ชอบมาพากลจริงๆ ด้วย!"

ฟุคาอิ ซึ่งกำลังถือดาบนินจาไพล่หลัง มองดูลูกศิษย์ของเขาและรู้สึกว่าเด็กคนนี้เริ่มจะดูลึกลับและซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆ เขาสามารถเอาศพของ คินคาคุ และ กินคาคุ มาได้ แถมยังมีพฤติกรรมแปลกประหลาดอื่นๆ อีกมากมาย ซึ่งเรื่องพวกนี้ไม่สามารถทำได้ด้วยการมีเงินเพียงอย่างเดียวแน่ๆ

"ความลับบางอย่างก็ไม่สามารถเปิดเผยได้หรอกนะ"

เอ ที่ยืนอยู่ข้างๆ ส่ายหัว เรื่องอาวุธปืนนั้นห้ามแพร่งพรายออกไปเด็ดขาด ยิ่งมีคนรู้มากเท่าไหร่ ความเสี่ยงที่ข้อมูลจะรั่วไหลก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น

และก็ยังมีเรื่องแผนการแยกส่วนพลังสถิตร่างสัตว์หางก่อนหน้านี้อีกด้วย แม้ว่าศิษย์น้องของเขาจะแค่เสนอไอเดียคร่าวๆ แต่มันก็ยังมีความยากลำบากอีกมากมายที่ต้องเอาชนะในการนำไปปฏิบัติจริง อย่างไรก็ตาม ในบางเรื่อง สิ่งที่ยากที่สุดก็คือการจุดประกายไอเดียนั่นแหละ

เหมือนอย่างประโยคหนึ่งที่เขียนไว้ในผลงานชิ้นเอกของศิษย์น้องของเขา ที่ว่าอัจฉริยะที่แท้จริงมักจะเกิดจากแรงบันดาลใจเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์บวกกับหยาดเหงื่อแรงกายอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ ซึ่งมันแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของไอเดียและแรงบันดาลใจได้อย่างชัดเจน

ในระยะเวลาสั้นๆ เพียงแค่นี้ เขาก็นำผลประโยชน์มหาศาลมาสู่หมู่บ้านได้มากมายก่ายกองขนาดนี้ และในอนาคตก็จะต้องมีเพิ่มขึ้นอีกอย่างแน่นอน

พวกเขาเห็นคุณค่าของคนเก่งระดับนี้มากเกินกว่าจะยอมปล่อยให้หลุดมือไปได้

อันที่จริง การที่เขาและ ฟุคาอิ ญาติผู้พี่ของเขาตามมาด้วยในครั้งนี้ ก็เพื่อรับหน้าที่เป็นบอดี้การ์ดให้กับศิษย์น้องของเขาโดยเฉพาะนั่นแหละ

เมื่อเห็นลูกพี่ลูกน้องพูดแบบนั้น ฟุคาอิ ก็รู้สึกว่ามันคงไม่เหมาะที่จะถามอะไรต่อ ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะนินจา ก็ไม่ควรจะมีความอยากรู้อยากเห็นมากจนเกินไป ทำแค่หน้าที่ของตัวเองให้สำเร็จก็พอแล้ว

หลังจากการเดินทางอย่างเงียบเชียบและรวดเร็ว พวกเขาก็มาถึงชายฝั่งที่เหมาะสำหรับการยกพลขึ้นบกในแคว้นน้ำวนในวันรุ่งขึ้น นินจาจาก คุโมะงาคุเระ กว่าพันนายพร้อมเสบียงอาหารและอาวุธยุทโธปกรณ์ต่างๆ ทยอยกันลงจากเรือ ตั้งค่ายทัพในจุดยุทธศาสตร์ที่เหมาะสม และเฝ้ารอคอยสงครามที่กำลังจะปะทุขึ้น

โดได, ทามูระ ฮาโอะ และโจนินผิวเหลืองอีกสามคน เปลี่ยนชุดเป็นหน่วยลับของ โคโนฮะงาคุเระ จากนั้นก็ลอบเข้าไปยัง อุซึชิโองาคุเระ อย่างแนบเนียน

เนื่องจากได้มีการส่งจดหมายอย่างเป็นทางการไปให้ผู้อาวุโสของ ตระกูลอุซึมากิ ล่วงหน้าแล้ว จึงมีคนมารอรับอยู่ที่หน้าหมู่บ้านโดยเฉพาะ เพื่อนำทาง โดได ไปพบผู้อาวุโสโดยตรง

ผู้อาวุโสท่านนี้มีชื่อว่า อุซึมากิ ไคเอ็น เป็นผู้ที่คัดค้าน โคโนฮะงาคุเระ อย่างหัวชนฝาที่สุดภายใน ตระกูลอุซึมากิ และเขาก็ยังเป็นสมาชิกที่ยังมีชีวิตอยู่ที่มียศตำแหน่งสูงสุดใน ตระกูลอุซึมากิ หลังจากที่ อุซึมากิ อาชินะ สิ้นใจไปแล้ว อิทธิพลของเขาภายใน ตระกูลอุซึมากิ นั้นเหนือล้ำยิ่งกว่าผู้นำตระกูลคนปัจจุบันเสียอีก

ส่วน ทามูระ ฮาโอะ และโจนินหน่วยลับอีกสามคน ถูกทิ้งให้รออยู่ที่หน้าหมู่บ้าน นี่เป็นช่วงเวลาที่เปราะบางและละเอียดอ่อน และ อุซึชิโองาคุเระ ก็ปฏิเสธไม่ให้คนนอกเข้าหมู่บ้านโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะพวกนินจา

ทามูระ ฮาโอะ ไม่ได้รู้สึกว่ามันมีอะไรผิดปกติ เขาและโจนินทั้งสามยืนรออยู่ที่หน้าหมู่บ้านอย่างเงียบๆ พลางสังเกตสภาพแวดล้อมรอบๆ ตัวไปด้วย

แต่แล้วไม่นาน สถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนใจก็เกิดขึ้น: มีคนสามคนกำลังถูกนินจาของ อุซึมากิ คุมตัวออกมาจากหมู่บ้าน การแต่งกายของพวกเขานั้นเหมือนกับของพวกเขาทุกระเบียดนิ้ว ล้วนแต่เป็นชุดของหน่วยลับ โคโนฮะงาคุเระ ทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม พวกนั้นคือของจริงเสียงจริงอย่างไม่ต้องสงสัย ซึ่งไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกับพวกของปลอมเฉพาะกิจอย่างพวกเขาได้เลย

บรรยากาศเริ่มกระอักกระอ่วนและหนักอึ้งขึ้นมาในพริบตา

ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากันอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน ในขณะที่นินจาของ อุซึมากิ ไม่กี่คนที่อยู่ตรงทางเข้าก็กำลังสังเกตทั้งสองฝ่ายอยู่ และเริ่มสังเกตเห็นถึงความผิดปกติบางอย่าง

สายตาของ ทามูระ ฮาโอะ จับจ้องไปที่ชายหนุ่มที่พันผ้าพันแผลไว้มิดชิดทั้งตัว เผยให้เห็นแค่ปากของเขาเท่านั้น

ชุดแบบนี้มันดูคุ้นตาสะกิดใจยังไงพิกล!

และดูจากรูปร่างแล้ว ทั้งสามคนน่าจะยังอายุไม่มากนัก เป็นผู้ชายสองคนและผู้หญิงหนึ่งคน ซึ่งเป็นรูปแบบการจัดทีมมาตรฐานของ โคโนฮะงาคุเระ สองคนในนั้นสวมหน้ากาก ส่วนอีกคนพันผ้าพันแผลไว้ทั้งตัว เผยให้เห็นแค่ปากเท่านั้น

สามคนนี้ต้องมาเพื่อรับตัว อุซึมากิ คุชินะ ไปแน่ๆ แต่ทำไมถึงส่งวัยรุ่นชายหญิงแค่สามคนมาทำภารกิจที่สำคัญขนาดนี้ด้วยล่ะ?

หรือว่าบางที ตัวตนของพวกเขาอาจจะไม่ธรรมดา?

ทามูระ ฮาโอะ เริ่มคาดเดาถึงตัวตนของพวกเขา เขาพอจะเดาตัวตนของชายหนุ่มที่พันผ้าพันแผลมิดชิดคนนั้นได้แล้ว และด้วยเหตุนี้เอง เขาจึงสามารถยืนยันได้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และ ดันโซ อย่างแน่นอน แต่อีกสองคนนั้นค่อนข้างจะเดายากสักหน่อย

แต่ดูจากตำแหน่งการยืนแล้ว คนจาก ตระกูลอาบุราเมะ ยืนอยู่ข้างหลัง ส่วนชายหนุ่มคนนั้นยืนอยู่ข้างหน้า ซึ่งบ่งบอกว่าเขามีสถานะที่สูงกว่า

หลังจากครุ่นคิดถึงข้อมูลข่าวกรองของตระกูลนินจาสำคัญๆ ใน โคโนฮะงาคุเระ แล้ว ทามูระ ฮาโอะ ก็พอจะเดาออกคร่าวๆ แล้วล่ะ

"กลับไปบอก ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น กับ ดันโซ ซะนะ ว่าอย่าได้คิดจะเล่นตุกติกอะไรให้มันมากนัก สงครามโลกนินจากำลังจะปะทุขึ้นในอีกไม่ช้า และพวกเราก็ไม่อยากให้เกิดเรื่องบาดหมางอะไรขึ้นภายในหมู่บ้าน พวกแกเองก็ไม่ควรทำอะไรที่ทำให้พวกเราไม่พอใจด้วย ไม่อย่างนั้น ผลที่ตามมามันจะไม่ใช่สิ่งที่พวกแกจะรับไหวหรอกนะ"

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังจะขยับตัว ทามูระ ฮาโอะ ก็ก้าวออกมาข้างหน้าและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา พร้อมกับแผ่รังสีความเย่อหยิ่งจองหองออกมา ราวกับกำลังมองเหยียดคนทั้งสามที่อยู่ตรงหน้า

ตอนนี้ โปรดเรียกผมว่า เซนจู ฮาโอะ ก็แล้วกัน!

เมื่อได้ยินคำพูดของ ทามูระ ฮาโอะ แววตาของทั้งสามคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็สั่นไหวเล็กน้อย และในที่สุดพวกเขาก็ยอมสลาย จักระ ที่รวบรวมเอาไว้

จากคำพูดของอีกฝ่าย พวกเขาก็พอจะเดาได้คร่าวๆ ว่าคนพวกนี้คงจะถูกส่งมาจาก ตระกูลเซนจู แน่ๆ หน่วยลับนั้นถูกก่อตั้งขึ้นโดยการเสนอแนะของ โฮคาเงะรุ่นที่ 2 และสมาชิกหลักในช่วงแรกก็ล้วนมาจาก ตระกูลเซนจู ทั้งสิ้น

แม้แต่ในตอนนี้ ก็ยังมีสมาชิกของ ตระกูลเซนจู จำนวนมากอยู่ในหน่วยลับ ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรที่คนทั้งสี่นี้จะปรากฏตัวขึ้นมา

ฝั่งนั้นไม่ไว้ใจท่านพ่อจริงๆ ด้วย แต่น่าเสียดายนะ ที่ผลลัพธ์มันถูกกำหนดเอาไว้หมดแล้ว!

ทามูระ ฮาโอะ แสร้งทำเป็นพิจารณาพวกเขาอย่างละเอียด จากนั้นก็ทำทีเป็นจดจำชายหนุ่มที่เป็นผู้นำได้ และแสยะยิ้มออกมา

"ที่แท้ก็แกนี่เอง! เขากล้าส่งแกมาที่แคว้นน้ำวนจริงๆ ด้วย ไม่กลัวว่าแกจะมาตายที่นี่แล้วเขาจะต้องมาฝังศพลูกตัวเองหรือไงกันล่ะเนี่ย?"

แม้ว่าเขาจะยังไม่สามารถยืนยันตัวตนของอีกฝ่ายได้อย่างแน่ชัด แต่ดูจากรูปร่างแล้ว ก็น่าจะเป็นวัยรุ่นชายอย่างแน่นอน ซึ่งนี่ก็บ่งบอกได้ถึงสถานะที่สูงส่งของเขา ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่มีคุณสมบัติพอที่จะเป็นตัวแทนของ โคโนฮะงาคุเระ ในภารกิจมาเยือน อุซึชิโองาคุเระ หรอก ดังนั้น เขาจึงสามารถใช้คำพูดเพื่อหยั่งเชิงดูได้

ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ ซึ่งเป็นผู้นำ ถอนหายใจเมื่อเห็นว่าตัวตนของเขาถูกเปิดเผยแล้ว และกล่าวว่า "พวกคุณคนของ ตระกูลเซนจู เข้าใจท่านพ่อของฉันผิดไปมากเกินไปแล้ว โฮคาเงะรุ่นที่ 2 มีเหตุผลของท่านในการสืบทอดตำแหน่งโฮคาเงะให้กับท่านพ่อ พวกคุณไม่ควรขัดต่อเจตนารมณ์ของ โฮคาเงะรุ่นที่ 2 นะ"

"หากมันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดจริงๆ แล้วทำไมเหล่ายอดฝีมือในตระกูลของเราถึงถูกส่งไปที่แนวหน้าในแคว้นดินในเวลาแบบนี้ด้วยล่ะ? มันอยู่ไกลจากแคว้นน้ำวนมาก และตอนนี้พวกเขาก็ไม่สามารถกลับมาช่วยเหลือได้ทันเวลาแล้วด้วย"

ทามูระ ฮาโอะ แสยะยิ้ม เป็นการแสดงออกว่าเขาคือคนของ ตระกูลเซนจู และคิดในใจว่า 'เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ด้วย'

ประโยคสุดท้ายนั้นเป็นเพียงแค่การหยั่งเชิง เพื่อล่อให้อีกฝ่ายเปิดเผยตัวตนออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะเป็นลูกชายของโฮคาเงะจริงๆ ด้วย และสถานะนี้ก็คู่ควรที่จะเป็นตัวแทนของ โคโนฮะงาคุเระ ในภารกิจมาเยือน อุซึชิโองาคุเระ อย่างไม่ต้องสงสัย

แม้ว่าโจนินหน่วยลับของ คุโมะงาคุเระ ทั้งสามคนที่อยู่ข้างหลังเขาจะรู้สึกงุนงง แต่พวกเขาก็ยังคงให้ความร่วมมือด้วยการจัดกระบวนทัพ แววตาของพวกเขาดุดัน คุไนและดาบนินจาปรากฏขึ้นในมือ พร้อมเข้าสู่สภาวะเตรียมพร้อมรบในทันที

"พวกคุณเข้าใจท่านโฮคาเงะผิดไปมากจริงๆ ไม่ว่าท่านโฮคาเงะจะทำอะไร พวกคุณก็มักจะตีความไปในแง่ร้ายอยู่เสมอเลย"

เด็กสาวอดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากพูด รู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของ ทามูระ ฮาโอะ เป็นอย่างมาก

"พวกเธอต่างหากที่เข้าใจ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ผิดไป ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น เมื่อยี่สิบปีก่อน ไม่ใช่ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น คนเดิมในวันนี้อีกต่อไปแล้ว พิษร้ายของอำนาจคือพิษที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลกใบนี้ มันสามารถกัดกร่อนจิตใจของใครต่อใครให้เสื่อมทรามลงได้อย่างง่ายดาย

เจตจำนงแห่งไฟของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น มันได้เปลี่ยนไปแล้ว ภายใต้การนำของเขา โคโนฮะงาคุเระ มีแต่จะยิ่งอ่อนแอลงเรื่อยๆ และท้ายที่สุดก็จะสูญเสียอำนาจและสถานะที่เหนือกว่าหมู่บ้านนินจาอื่นๆ ไปจนหมดสิ้น"

รอยยิ้มเยาะยังคงประดับอยู่บนใบหน้า และ ทามูระ ฮาโอะ ก็ยิ่งอินกับบทบาทมากขึ้นไปอีก

พูดง่ายๆ ก็คือ เขาอินกับบทจัดๆ เลยล่ะ!

ในขณะเดียวกัน เขาก็กำลังคาดเดาตัวตนของเด็กสาวคนนั้นอยู่ เมื่อครู่นี้ เด็กสาวมองไปที่ ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ หลายต่อหลายครั้ง และสายตาของเธอก็ดูไม่ปกติเอาเสียเลย บ่งบอกถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ธรรมดา เป็นแฟนกันงั้นเหรอ?

หรือว่าบางที เธออาจจะเป็นแม่ในอนาคตของ ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ กันนะ?

ว่าแต่ว่า แม่ของ ซารุโทบิ โคโนฮะมารุ คือใครกันนะ?

เขาพยายามนึกถึงเนื้อเรื่องของนารูโตะที่เคยดูในชาติที่แล้ว แต่ก็จำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ดูเหมือนว่าจะมีแค่คนเดียวที่เป็นมือขวาของ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงของหน่วยลับ แต่ก็ไม่มีรายละเอียดอื่นใดมากไปกว่านั้นเลย

แม้แต่ชื่อของ ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ เขาก็เพิ่งจะมารู้จาก โดได นีี่แหละ เขาได้เรียนรู้เกี่ยวกับบุคคลสำคัญในหมู่บ้านนินจาที่ยิ่งใหญ่ทั้งห้าจาก โดได และข้อมูลของลูกชายของโฮคาเงะก็ย่อมต้องเป็นสิ่งสำคัญที่สุดอย่างแน่นอน

"พวกคุณต่างหากล่ะที่เสื่อมทรามลงน่ะ!"

แน่นอนว่า ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ ปฏิเสธอย่างหนักแน่น และเขาก็รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมากที่คนๆ นี้กล้าเรียกชื่อพ่อของเขาห้วนๆ แบบนี้ ในขณะเดียวกัน เขาก็กำลังคาดเดาถึงตัวตนของอีกฝ่ายอยู่เช่นกัน

เขาเป็นคนของ ตระกูลเซนจู อย่างไม่ต้องสงสัย และสถานะของเขาก็ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาลองนึกทบทวนถึงคนที่เขารู้จักในหัว ก็ไม่มีใครที่ตรงกับลักษณะของคนๆ นี้เลย

หรือว่าเขาจะเป็นบุคคลที่ถูกซ่อนเร้นเอาไว้ของ ตระกูลเซนจู กันนะ?

เด็กสาวเองก็รู้สึกไม่พอใจเช่นกัน แต่เธอก็ไม่สามารถโกรธเป็นฟืนเป็นไฟได้ เธอทำได้เพียงแค่อธิบายอย่างจริงจังว่า "ตระกูลเซนจู ได้สร้างโฮคาเงะขึ้นมาถึงสองคนแล้ว หากมีโฮคาเงะคนที่สามปรากฏตัวขึ้นมาติดต่อกัน มันก็จะต้องสร้างความไม่พอใจให้กับตระกูลนินจาอื่นๆ ในหมู่บ้านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้หรอกนะ แค่ก้าวพลาดเพียงก้าวเดียว ก็อาจจะทำให้ โคโนฮะงาคุเระ ต้องแตกเป็นเสี่ยงๆ ได้เลย

ด้วยเหตุผลนี้แหละ โฮคาเงะรุ่นที่ 2 ถึงได้ตัดสินใจสืบทอดตำแหน่งโฮคาเงะให้กับท่านรุ่นที่ 3 ยังไงล่ะ

ยิ่งไปกว่านั้น ท่านรุ่นที่ 3 ก็ได้รับ ซึนาเดะ มาเป็นลูกศิษย์แล้วด้วย ด้วยบารมีของ ตระกูลเซนจู ในหมู่บ้าน โฮคาเงะรุ่นที่ 4 จะต้องตกเป็นของ ซึนาเดะ อย่างแน่นอน แล้วพวกคุณจะมาใจร้อนไปทำไมกันล่ะ?"

[จบตอน]