บทที่ 43 เราจะมาร่วมกันสร้างปาฏิหาริย์!

"พวกนายกำลังจะบอกว่า ได้ไอเดียในการสร้างอุปกรณ์แบบใหม่ จากโครงสร้างอักขระเวทมนตร์ของโทรลล์ภูเขางั้นเหรอ?"

หวงอวี่มองหน้าช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนด้วยความประหลาดใจ

ไม่นึกเลยว่า เรื่องที่พวกเขาเถียงกันคอเป็นเอ็นเมื่อกี้ จะเป็นเรื่องเทคนิคการตีอาวุธแบบใหม่ซะงั้น

"ใช่แล้วครับท่านลอร์ด อุปกรณ์เซตเกล็ดเขี้ยวจุดประกายไอเดียให้พวกเราครับ"

ชางอวิ๋นมีท่าทีตื่นเต้นสุดๆ

"การดึงพลังงานจากผลึกความมืดของอุปกรณ์เซตเกล็ดเขี้ยว ต้องอาศัยเกล็ดของตะกวดโบราณยักษ์ในการเป็นสื่อนำพลังงาน”

“สาเหตุที่เราเลือกใช้เกล็ดของพวกมัน ก็เพราะว่ามันมีแหล่งกำเนิดพลังงานเดียวกัน ซึ่งจะช่วยลดการสูญเสียพลังงานให้น้อยที่สุด และดึงประสิทธิภาพของพลังงานออกมาใช้ได้อย่างเต็มที่ที่สุด”

“แต่ถ้าเทียบกับอักขระเวทมนตร์บนตัวโทรลล์ภูเขาแล้ว ประสิทธิภาพในการนำพลังงานของเกล็ดตะกวดโบราณยักษ์ มันกระจอกงอกง่อยไปเลยครับ!”

"พวกเราค้นพบอะไรเจ๋งๆ จากตัวโทรลล์ภูเขาด้วยล่ะครับ!"

ไป๋หลี่กำหมัดแน่น พูดด้วยน้ำเสียงฮึกเหิมว่า:

"อักขระเวทมนตร์บนตัวโทรลล์ภูเขามีความบริสุทธิ์มาก ทำให้ประสิทธิภาพในการดูดซับ, ถ่ายเท, และปลดปล่อยพลังงานของมันสูงลิ่วเลยล่ะครับ"

มู่ผิงก็ไม่ยอมน้อยหน้า พูดแทรกขึ้นมาว่า:

"ถ้าเราสามารถจำลองโครงสร้างแบบนั้นขึ้นมาได้ เราก็สามารถฝังวงจรพลังงานลงไปในอุปกรณ์สวมใส่ได้ อานุภาพของมันจะต้องเพิ่มขึ้นมหาศาลแน่ๆ ครับ!"

ทั้งสามคนต่างก็มองหน้ากันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง

"พวกเราสังหรณ์ใจว่า ถ้าโปรเจกต์นี้สำเร็จ เราจะเป็นผู้บุกเบิกศาสตร์การสร้างอุปกรณ์แขนงใหม่เลยนะครับ!"

หลังจากฟังทั้งสามคนร่ายยาวจนจบ หวงอวี่ก็ถึงกับอึ้งไปเลย

ทำไมฟังดูเหมือนพวกเขากำลังจะเดินสายไฟใส่เข้าไปในเครื่องจักรเลยล่ะ?

บรรยากาศมันชักจะหลุดโลกไปกันใหญ่แล้วนะ!

นี่พวกนายจะสร้างอะไรออกมาเนี่ย?

เครื่องใช้ไฟฟ้า?

ปืนเลเซอร์?

หรือว่าหุ่นยนต์รบ?

ให้ตายสิ...

ฉันแค่อยากให้พวกนายตีอาวุธเฉยๆ แต่พวกนายดันกะจะให้ฉันไปขับหุ่นกันดั้มเนี่ยนะ?

แต่พอคิดภาพตัวเองได้ขับหุ่นยนต์รบในต่างโลก หวงอวี่ก็แอบตื่นเต้นอยู่ลึกๆ เขาเลยเอ่ยถามไปว่า:

"แล้วอุปกรณ์แบบนี้ ต้องใช้เวลาสร้างนานแค่ไหนล่ะ?"

"เอ่อ..."

พอเจอคำถามนี้เข้าไป ทั้งสามคนก็เหมือนโดนสาดน้ำเย็นใส่ ดึงสติกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงแทบจะในทันที

พวกเขามองหน้ากันเลิ่กลั่ก สีหน้าเริ่มเจื่อนลง

"ท่านครับ... ตอนนี้มันก็ยังเป็นแค่ไอเดียเฉยๆ น่ะครับ..."

"พวกเราก็ยังไม่เคยลองทำดูเหมือนกัน... อักขระวงจรพลังงานบนตัวโทรลล์ภูขามันเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาตินี่ครับ ถ้าจะให้พวกเรามานั่งสร้างเลียนแบบ ก็ไม่รู้ว่าจะสำเร็จหรือเปล่า"

"เมื่อกี้ที่พวกเราเถียงกัน ก็คือเรื่องจะฝังอักขระวงจรพลังงานลงไปในอุปกรณ์ได้ยังไงนี่แหละครับ... ถ้าเป็นพวกชุดเกราะก็ยังพอว่า แต่ถ้าเป็นพวกดาบหรืออาวุธมีคม มันต้องเอาไปหลอมในเตาไฟนี่สิครับ..."

สีหน้าของทั้งสามคนเริ่มดูอมทุกข์

ก็แหงล่ะ มันเป็นแค่ไอเดีย... ไม่สิ ในตอนนี้ มันยังเรียกได้ไม่เต็มปากว่าเป็นไอเดียด้วยซ้ำ มันเป็นแค่จินตนาการสุดบรรเจิดเท่านั้นแหละ

การจะทำให้มันเป็นรูปร่างขึ้นมาจริงๆ มันยากแสนยาก

"อย่างงั้นเหรอ..."

ความหวังริบหรี่ในใจหวงอวี่มอดดับลง

ก็ถูกของเขา การจะเป็นผู้บุกเบิก มันไม่ได้เป็นกันง่ายๆ หรอกนะ!

【ติ๊ง! ลอร์ดได้รับภารกิจทางเลือกหนึ่งภารกิจ!】

หืม?

เกมเอาชีวิตรอดในต่างโลกแบบนี้ มีระบบเควสต์ให้รับด้วยเหรอเนี่ย?

หวงอวี่เปิดดูรายละเอียดภารกิจทันที

【ชื่อภารกิจ: กำเนิดปาฏิหาริย์!】

【ประเภทภารกิจ: ภารกิจต่อเนื่อง】

【คำอธิบายภารกิจ: ทวีปแห่งความโกลาหลกว้างใหญ่ไพศาล มีปาฏิหาริย์มากมายซุกซ่อนอยู่ และตอนนี้ประชากรของท่านก็กำลังก้าวเดินอยู่บนเส้นทางแห่งการสร้างปาฏิหาริย์นั้น

หากทำสำเร็จ ท่านและประชากรของท่าน จะกลายเป็นตำนานที่ถูกเล่าขานไปตลอดกาลในทวีปแห่งความโกลาหล!

ท่านยินดีจะยื่นมือเข้าช่วยเหลือพวกเขาหรือไม่?】

【เงื่อนไขภารกิจ: ตอบสนองความต้องการทุกอย่างของช่างตีเหล็ก ทั้งในเรื่องสถานที่, กำลังคน, และทรัพยากร!】

【บทลงโทษหากล้มเหลว: ทรัพยากรทั้งหมดที่ลงทุนไปจะสูญเปล่า และลอร์ดจะสูญเสียทุกอย่างที่ลงทุนไป!】

【หมายเหตุ: หากตอบรับภารกิจ โรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทนจะกลายเป็นสิ่งปลูกสร้างระดับ 1 รูปแบบใหม่ โปรดตัดสินใจให้ดี!】

หลังจากอ่านรายละเอียดภารกิจจบ หวงอวี่ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

อุปกรณ์ที่ผลิตจากโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน คือแหล่งรายได้หลักในการหาผลึกวิญญาณของเขาในตอนนี้เลยนะ

การที่ร้านค้าหวนอวี่สามารถครองอันดับหนึ่งบนแพลตฟอร์มการซื้อขายได้ ก็ต้องยกความดีความชอบให้โรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทนนี่แหละ!

แต่ถ้าเขากดรับภารกิจนี้ โรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทนก็จะถูกรีเซ็ตกลายเป็นสิ่งปลูกสร้างระดับ 1 รูปแบบใหม่!

ซึ่งสิ่งปลูกสร้างใหม่จะมีฟังก์ชันอะไรบ้าง หวงอวี่ก็ไม่รู้เลย

แต่สิ่งที่เขารู้ก็คือ ไอ้ปาฏิหาริย์ลมๆ แล้งๆ นี่ มันไม่ใช่สิ่งที่จะสร้างขึ้นมาได้ง่ายๆ แน่!

โรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน เป็นถึงสิ่งปลูกสร้างพิเศษคุณภาพระดับสมบูรณ์แบบเชียวนะ!

อุปกรณ์ที่สร้างออกมา ขนาดร้านค้าแห่งความโกลาหลยังต้องขอซื้อลิขสิทธิ์ไปขายเลย!

เมื่อมองดูสีหน้ากังวลและสิ้นหวังของช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคน

หวงอวี่ก็นิ่งเงียบไป

ขณะที่ความรู้สึกอยากจะกดปฏิเสธภารกิจกำลังผุดขึ้นมาในหัว เขาก็ชะงักไป

นี่ยังไม่ทันจะได้ลงมือทำเลย จะมากลัวความล้มเหลวซะแล้วเหรอ?

นี่มันไม่ใช่สไตล์ของฉันเลยนะ!

ถ้าไม่มีความฝันความทะเยอทะยานแบบนี้ การเป็นลอร์ดของฉัน มันก็ไม่ต่างอะไรกับปลาเค็มตากแห้งเลยสิ!

"รับภารกิจ!"

【ลอร์ดยืนยันที่จะรับภารกิจนี้หรือไม่? การเปลี่ยนรูปแบบของโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทนเป็นสิ่งปลูกสร้างใหม่นั้น ไม่สามารถยกเลิกได้ โปรดไตร่ตรองให้ถี่ถ้วน!】

"ยืนยัน!"

【รับภารกิจสำเร็จ!】

แสงสีทองสาดส่องลงมาจากปราสาท ปกคลุมโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทนเอาไว้จนมิด

ช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนเงยหน้าขึ้นมอง แววตาสับสนแปรเปลี่ยนเป็นความประหลาดใจและดีใจอย่างสุดซึ้ง

"ฮ่าๆๆๆ บุกเบิกศาสตร์แขนงใหม่เลยงั้นเหรอ?

ช่างเป็นความฝันที่ยิ่งใหญ่อะไรขนาดนี้ สมแล้วที่เป็นประชากรของอาณาเขตหวนอวี่!"

หวงอวี่เอามือไพล่หลัง ก่อนจะหันไปพูดกับทั้งสามคนว่า:

"ในฐานะลอร์ดของพวกนาย ฉันจะพลาดเรื่องสนุกๆ แบบนี้ไปได้ยังไงล่ะ!"

"ท่านลอร์ด!!!"

ช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนตื่นเต้นจนตัวสั่น สีหน้าบ่งบอกว่าพร้อมจะถวายชีวิตให้หวงอวี่เลยทีเดียว

เมื่อเห็นไป๋หลี่ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง หวงอวี่ก็ชิงยกมือห้ามไว้ก่อนพร้อมกับรอยยิ้ม

"ไม่ต้องพูดอะไรแล้ว ความตั้งใจของพวกนาย ฉันรับรู้ได้หมดแล้ว ฉันเชื่อว่าพวกนายจะต้องนำผลลัพธ์ที่น่าพอใจมาให้ฉันได้อย่างแน่นอน!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนก็มีไฟลุกโชนขึ้นในดวงตา พวกเขาตอบกลับอย่างพร้อมเพรียงกันว่า:

"เราจะไม่ทำให้ท่านลอร์ดผิดหวังแน่นอนครับ!"

แสงสีทองยังคงสว่างไสวอยู่นาน

แม้ในใจหวงอวี่จะร้อนรุ่มอยากเห็นผลลัพธ์แค่ไหน แต่เขาก็ต้องเก็บอาการไว้ ไม่ให้ลูกน้องเห็น

เขาเลยต้องทำเป็นเปิดดูข้อความแจ้งเตือนที่ยังไม่ได้อ่านแก้เก้อไปก่อน

เมื่อเปิดรายชื่อเพื่อนขึ้นมา หวงอวี่ก็กดเข้าไปดูแชทของลอร์ดเจียหลัว

แล้วก็เจอข่าวดีเข้าให้

【ลอร์ดหวงอวี่ ฉันยึดเหมืองเหล็กขนาดใหญ่กลับมาได้แล้วนะ!】

เมื่อวานหวงอวี่แอบกังวลอยู่ตลอดว่า เหมืองเหล็กขนาดใหญ่จะโดนพวกสัตว์ประหลาดที่เหลือจากฝูงสัตว์ประหลาดอาละวาดเข้ายึดครองไปซะก่อน ตอนนี้เขาโล่งใจแล้วล่ะ

【อ้อ แล้วก็มีอีกเรื่องนึงที่อยากจะถามคุณหน่อยค่ะ ตอนที่เลเวลถึง LV9 แล้ว ขั้นตอนการปลุกพลังมันเป็นยังไงเหรอคะ?

การเลือกสื่อกลางปลุกพลัง มีข้อควรระวังอะไรเป็นพิเศษมั้ยคะ?】

พออ่านประโยคสุดท้ายจบ หวงอวี่ก็ถึงกับกุมขมับ

จะมาถามฉันทำไมเนี่ย?

ฉันเองก็เพิ่งจะ LV9 เพิ่งจะเคยได้ยินคำว่าปลุกพลังนี่เหมือนกัน

แล้วฉันจะไปรู้ขั้นตอนการปลุกพลังได้ยังไงล่ะ?

เห็นได้ชัดว่า ในสายตาของลอร์ดเจียหลัว ด้วยความแข็งแกร่งที่หวงอวี่แสดงออกมาให้เห็น เขาคงจะเลื่อนขั้นเป็นระดับ 2 ไปตั้งนานแล้วแน่ๆ

"แต่ว่า... ทำไมยัยนี่ถึงอัปเลเวลไวขนาดนี้เนี่ย เลเวลเท่าฉันเลยนะ!"

"หรือว่าสัตว์ประหลาดแถวอาณาเขตของยัยนั่น มันต่อคิวให้ยัยนั่นเชือดเล่นหรือไง?"

หวงอวี่ประหลาดใจมาก

อย่าลืมนะว่า กว่าเขาจะปั๊มเลเวลมาถึง LV9 ได้เนี่ย ก็มีนักรบสปาร์ตันตั้งสี่สิบกว่าชีวิตคอยฟาร์มค่าประสบการณ์ให้นะเว้ย!

แถมยังมีค่าประสบการณ์ฟรีๆ อีก 2,000 แต้มที่ได้จากร้านค้าแห่งความโกลาหลตอนเอาระบบไปลงทะเบียนอีกต่างหาก

หวงอวี่เริ่มรู้สึกกดดันขึ้นมาบ้างแล้ว

ถึงแม้ความแข็งแกร่งโดยรวมของอาณาเขตเขา จะทิ้งห่างลอร์ดคนอื่นๆ ไปไกลลิบก็เถอะ

แต่ความแข็งแกร่งส่วนตัวของเขากลับพัฒนาได้ไม่เร็วเท่าที่ควร

ขืนปล่อยไว้แบบนี้ไม่ดีแน่!

ไม่ต้องดูอื่นไกลเลย ขนาดดิลีออสลูกน้องเขายังมีเลเวลแซงหน้าเขาไปหนึ่งเลเวลแล้วเลย

ดูท่าทาง เรื่องการเลื่อนขั้นเป็นระดับ 2 จะชักช้าไม่ได้ซะแล้วสิ!