บทที่ 42 กองพันสปาร์ตัน

【ฮีโร่สปาร์ตัน: แกนนิคัส (มีเพียงหนึ่งเดียว)】

【เลเวล: LV1】

【ความภักดี: 100 (จงรักภักดีถวายหัว)】

【ศักยภาพ: เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ (เลื่อนขั้นได้สูงสุดถึง LV69)】

【อาชีพ: นักรบเงาสปาร์ตัน】

【หมายเหตุ: เงาแห่งสปาร์ตันคืออีกชื่อเรียกหนึ่งของนักรบเงาสปาร์ตัน แม้จะได้ชื่อว่าเป็นส่วนหนึ่งของนักรบสปาร์ตัน แต่วิธีการต่อสู้ของพวกเขาจะแตกต่างจากชาวสปาร์ตันคนอื่นๆ อย่างสิ้นเชิง พวกเขามักจะเร้นกายซุ่มซ่อนอยู่ในเงามืดของเหล่านักรบสปาร์ตัน เพื่อรอคอยจังหวะที่เหมาะสมในการมอบความตายให้แก่ศัตรูในดาบเดียว รูปแบบการเคลื่อนไหวและการจู่โจมของพวกเขา จึงดูคล้ายคลึงกับพวกนักฆ่าเสียมากกว่า】

【สกิล:

หลักคำสอนแห่งเงา (ติดตัว) เงาแห่งสปาร์ตันจะมองจุดบอดหรือพื้นที่ที่ถูกละเลยว่าเป็น "อาณาเขตแห่งเงา" พวกเขาสามารถหลบซ่อนและพรางตัวในพื้นที่เหล่านี้ได้อย่างแนบเนียน และพร้อมจะปลิดชีพศัตรูในทันทีที่ศัตรูเผยจุดอ่อน!

ก้าวย่างเร้นเงา เมื่อเงาแห่งสปาร์ตันก้าวออกจากอาณาเขตแห่งเงา พวกเขาจะยังคงรักษาสถานะล่องหนได้ชั่วขณะหนึ่ง ทำให้ศัตรูไม่ทันรู้ตัวเมื่อพวกเขาเปลี่ยนตำแหน่งหรือกำลังจะเปิดฉากโจมตี

ระบำมรณะสปาร์ตัน ทักษะการต่อสู้ของสปาร์ตันที่ร่ายรำอยู่บนเส้นด้ายแห่งความตาย เมื่อใดที่ศัตรูมัวแต่หลงใหลในท่วงท่าอันงดงามและซับซ้อนนี้ เมื่อนั้นชีวิตของพวกมันก็ตกอยู่ในกำมือของพญามัจจุราชแล้ว!】

【คติประจำใจ: เมื่อความตายมาเยือน... เจ้าจะจดจำใบหน้าของข้าไปจนชั่วกัปชั่วกัลป์!】

หวงอวี่มองพิจารณาแกนนิคัส

ฮีโร่สปาร์ตันคนใหม่คนนี้ ช่างแตกต่างจากนักรบสปาร์ตันคนอื่นๆ ที่เน้นการบุกทะลวงฟาดฟันแบบซึ่งๆ หน้าอย่างเห็นได้ชัด ทั้งในเรื่องของสกิลและรูปแบบการต่อสู้

แต่สิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คือ จิตวิญญาณความเป็นนักรบสปาร์ตันที่แฝงอยู่ในตัวเขา

ชาวสปาร์ตันให้ความสำคัญกับเรื่องเดียวเท่านั้น... นั่นก็คือ การปลิดชีพศัตรูให้มีประสิทธิภาพสูงสุด!

ซึ่งแกนนิคัสก็ตอบโจทย์ข้อนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สำหรับชาวสปาร์ตันส่วนใหญ่แล้ว แค่นี้ก็เพียงพอที่จะยอมรับในตัวเขาแล้ว

ดิลีออสเก็บดาบเขี้ยวพฤกษาเข้าฝัก

มูซายืนอมยิ้มอยู่ข้างๆ

ส่วนหวงอวี่ก็ก้าวเดินเข้าไปประคองแกนนิคัสให้ลุกขึ้น

"ยินดีต้อนรับนะ เหล่าฮีโร่ของฉัน!"

"ที่นี่... พวกนายจะได้ดื่มด่ำกับเลือดของศัตรู และสร้างชื่อเสียงอันน่าเกรงขามจนศัตรูต้องหวาดกลัว!"

แกนนิคัส เงาแห่งสปาร์ตัน มองหวงอวี่ด้วยแววตาแน่วแน่และมุ่งมั่น ก่อนจะเอ่ยว่า:

"การได้มารับใช้ท่าน ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งสำหรับข้าขอรับ!"

การได้ฮีโร่มาครอบครองถึงสองคนในรวดเดียว ทำเอาหวงอวี่อารมณ์ดีสุดๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ดิลีออสซึ่งถือเป็นขุมกำลังหลักที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา ก็เพิ่งจะเลื่อนเป็น LV10 จากการฟาร์มสัตว์ประหลาดเมื่อคืนนี้ด้วย

【ฮีโร่สปาร์ตัน: ดิลีออส (มีเพียงหนึ่งเดียว)】

【เลเวล: LV10】

【ความภักดี: 100 (จงรักภักดีถวายหัว)】

【ศักยภาพ: เขตแดนศักดิ์สิทธิ์ (เลื่อนขั้นได้สูงสุดถึง LV69)】

【อาชีพ: นักรบคลั่งสปาร์ตัน】

【สกิล: คลุ้มคลั่ง, กายาเพชร, พุ่งชนทะลวงฟัน...】

หลังจากเลื่อนเป็นระดับสอง ดิลีออสก็ได้รับสกิลเฉพาะตัวของสายอาชีพมาเพิ่มอีกถึงสามสกิล ได้แก่ คลุ้มคลั่ง, กายาเพชร, และพุ่งชนทะลวงฟัน

ทำให้ความแข็งแกร่งของเขา ยกระดับขึ้นไปอีกขั้น!

สำหรับนักรบสปาร์ตันที่เพิ่งฝึกเสร็จหมาดๆ ทั้ง 35 คนนั้น

นอกจากแกนนิคัสแล้ว อีก 34 คนที่เหลือก็เป็นนักรบเดินเท้าเป็นหลัก

ตอนนี้ กองกำลังสุดยอดนักรบเหนือธรรมชาติอย่างนักรบสปาร์ตัน ก็มีจำนวนแตะหลักร้อยคนเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!

ในจำนวนร้อยคนนี้...

มี 20 คนที่มีเลเวล LV8

มี 23 คนที่มีเลเวล LV7

ส่วนอีก 54 คนที่เหลือ ก็คือกลุ่มที่เพิ่งฝึกเสร็จ ซึ่งก็คือ LV1

เมื่อมองดูกองทัพนักรบสปาร์ตันนับร้อยคนที่ยืนเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงหน้า หวงอวี่ก็รู้สึกฮึกเหิมและเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยาน

ด้วยกองกำลังที่แข็งแกร่งและน่าเกรงขามขนาดนี้ ไม่ว่าศัตรูหน้าไหนก็ต้องศิโรราบแทบเท้าเขาอย่างแน่นอน!

"แกนนิคัส นี่คืออาวุธที่ฉันเตรียมไว้ให้นาย!"

หวงอวี่ค้นดูของในโกดัง แล้วเลือกมีดสั้นคู่หนึ่งที่มีรูปร่างแปลกตาออกมา

ถึงจะได้ชื่อว่ามีดสั้น แต่ความยาวของมันก็ปาเข้าไปเกินครึ่งเมตรแล้ว

ตัวมีดเป็นสีขาวนวลราวกับหยก มีลวดลายสีม่วงเข้มแฝงอยู่จางๆ

【เขี้ยวอสรพิษ】

【คุณภาพ: หายาก】

【คำอธิบายอุปกรณ์: มีดสั้นคู่ที่ตีขึ้นมาจากเขี้ยวของอสรพิษภูเขาคลุ้มคลั่ง อาบไปด้วยพิษร้ายแรง และมีความคมกริบเป็นอย่างมาก】

【สกิลติดตัว:

พิษร้าย : ทุกการโจมตีที่เข้าเป้า จะทำให้ศัตรูติดพิษร้ายแรง

เจาะเกราะ : ผ่านการลับคมอย่างพิถีพิถันจากช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญแห่งโรงปฏิบัติงานบลูเมาน์เทน มีดสั้นคู่นี้จึงมีพลังในการเจาะทะลุทะลวงเกราะป้องกันสูงมาก ต่อให้เป็นอุปกรณ์ป้องกันระดับเดียวกัน ก็อาจจะโดนเจาะทะลุได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว!

ฉีกขาด : บาดแผลที่เกิดจากเขี้ยวอสรพิษ จะสมานตัวได้ยากมาก】

【สกิลกดใช้: ฉีดพิษมาร : เมื่อโจมตีโดนศัตรู ผู้ใช้สามารถอัดพลังงานเข้าไปในมีดสั้นคู่ 'รุ้งเร้น' และ 'เสียงกระซิบเร้น' เพื่อสร้างพิษพลังงานที่ร้ายแรงยิ่งขึ้น และยากที่ศัตรูจะขจัดออกได้!】

นี่คืออาวุธมาตรฐานที่ไป๋หลี่สร้างขึ้นโดยใช้เขี้ยวของอสรพิษภูเขาคลุ้มคลั่งเป็นวัสดุหลัก

ประสิทธิภาพของมันเหนือกว่าธนูพันไหมและโล่เต่าทมิฬอยู่เล็กน้อย

เมื่อเห็นอาวุธที่หวงอวี่มอบให้

แกนนิคัสก็ดีใจเนื้อเต้น

สำหรับผู้ที่มีสายอาชีพไปทางนักฆ่าอย่างเขา

คงไม่มีอะไรจะดึงดูดใจไปกว่ามีดสั้นคู่คุณภาพสูงอีกแล้วล่ะ

"ขอบพระคุณท่านลอร์ดมากขอรับ!"

แกนนิคัสทำความเคารพอีกครั้ง

หวงอวี่โบกมือเป็นเชิงบอกว่าไม่ต้องเกรงใจ

เมื่อมองไปที่นักรบสปาร์ตันทั้งร้อยคน โดยเฉพาะกลุ่มเด็กใหม่ 55 คนที่เพิ่งฝึกเสร็จ

หวงอวี่ก็เริ่มปวดหัวขึ้นมาตงิดๆ

ตอนนี้ในโกดัง แทบจะไม่มีอุปกรณ์ดีๆ เหลือพอที่จะเอามาสวมใส่ให้พวกเขาแล้ว

เอ๊ะ?

ทำไมไป๋หลี่กับชางอวิ๋นถึงเถียงกันอีกแล้วล่ะเนี่ย?

แล้วมู่ผิงเข้าไปแจมด้วยทำไม?

เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากตีนเขา หวงอวี่จำเสียงของไป๋หลี่และชางอวิ๋นได้

และได้ยินเสียงของมู่ผิงแทรกมาแว่วๆ

เขาชะโงกหน้ามองข้ามกลุ่มนักรบสปาร์ตันลงไปดูที่ตีนเขา

แล้วก็ต้องตกตะลึงกับภูเขาซากสัตว์ประหลาดที่กองพะเนินอยู่ตรงนั้น

"ดิลีออส เมื่อคืนพวกนายฆ่าสัตว์ประหลาดไปกี่ตัวเนี่ย?"

หวงอวี่หันไปถามด้วยความแปลกใจ

ดิลีออสทำท่านึกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะประสานมือตอบว่า:

"ข้าน้อยไม่ได้นับแบบละเอียดหรอกขอรับ ซากสัตว์ประหลาดตรงนั้น ครึ่งหนึ่งพวกเราเป็นคนฆ่า ส่วนอีกครึ่งพวกเราก็ไปเก็บกวาดมา"

"ข้ากับเหล่านักรบเดินไปกลับกันถึงสี่รอบ กว่าจะขนซากสัตว์ประหลาดแถวนี้กลับมาได้หมด"

หวงอวี่ก็แค่ถามดูไปงั้นแหละ

แต่พอเขาเพ่งสมาธิไปที่กองซากสัตว์ประหลาดนั่น

ข้อมูลของพวกมันทั้งหมดก็ประดังประเดเข้ามาในหัวเขาทันที

"ระดับ 1 (LV1-LV9) 68 ตัว, ระดับ 2 (LV10-LV19) 126 ตัว... ระดับ 3 (LV20-LV29) 7 ตัว!"

"ถึงขนาดมีระดับ 4 (LV30-LV39) อีก 3 ตัวเลยเหรอเนี่ย!"

หวงอวี่จำได้แม่นว่า เมื่อคืนเขาลาสช็อตโทรลล์ภูเขาระดับ 4 ไปแค่ตัวเดียวนี่นา

แล้วอีกสองตัวที่เหลือมันโผล่มาจากไหนล่ะเนี่ย?

พอไล่ดูข้อมูล หวงอวี่ก็ถึงบางอ้อ

ไอ้สองตัวนั้นก็คือตัวป่วนในเหตุการณ์ฝูงสัตว์ประหลาดอาละวาดเมื่อคืนนั่นเอง

ตัวหนึ่งคือแมงป่องสิงโต ส่วนอีกตัวก็คือหมูป่าขนเหล็ก!

และตอนนี้ สัตว์ประหลาดระดับ 3 และ 4 พวกนี้ก็ถูกจับมาชำแหละเป็นชิ้นๆ แล้ว

นอกจากอาหารสารพัดระดับคุณภาพแล้ว

เขายังได้ผลึกความมืดมา 5 เม็ด, วัสดุระดับดีเยี่ยม 13 หน่วย, วัสดุระดับหายาก 43 หน่วย, และวัสดุระดับทั่วไปกับระดับชั้นเลิศอีกบานเบอะ

ด้วยความที่เมื่อคืนมีข้อความแจ้งเตือนเด้งรัวๆ หวงอวี่ก็เลยไม่ได้ทันสังเกต

ว่าเขาได้วัสดุระดับท็อปมาเยอะขนาดนี้!

หวงอวี่ไม่คาดคิดเลยว่า การต่อสู้เมื่อคืนนี้ จะทำให้เขาโกยทรัพยากรมาได้เป็นกอบเป็นกำขนาดนี้

โดยเฉพาะเจ้าผลึกความมืดเนี่ย

พอนึกถึงประสิทธิภาพของอุปกรณ์เซตเกล็ดเขี้ยวที่ทรงพลังไม่แพ้อุปกรณ์ระดับดีเยี่ยมแล้ว

หวงอวี่ก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้นเข้าไปใหญ่

แต่ทว่า...

"ไอ้สามคนนั้นคงไม่ได้กำลังเถียงกันเรื่องผลึกความมืดอีกหรอกใช่มั้ยเนี่ย!"

หวงอวี่ยกมือขึ้นกุมขมับอย่างอ่อนใจ

ก่อนจะนำทัพนักรบสปาร์ตันเดินลงจากเนินเขาอย่างยิ่งใหญ่

"ท่านลอร์ด!"

ทันทีที่เห็นหวงอวี่ ช่างตีเหล็กระดับผู้เชี่ยวชาญทั้งสามคนก็รีบเดินเข้ามาทำความเคารพ

สภาพของพวกเขาทั้งสามคนดูยับเยินสุดๆ เสื้อผ้าหลุดลุ่ย ตาแดงก่ำเหมือนคนไม่ได้นอนมาทั้งคืน

แต่ทว่า แววตาของพวกเขากลับดูมีชีวิตชีวาและตื่นตัวสุดๆ

และสิ่งที่ทำให้หวงอวี่ประหลาดใจที่สุดก็คือ... พวกเขาทั้งสามคนไม่ได้มีทีท่าว่าจะทะเลาะกันเลยแม้แต่น้อย แต่กลับมีรอยยิ้มเบิกบานประดับอยู่บนใบหน้าซะอย่างนั้น