บทที่ 46 - โหมดเยอะแยะไปหมด ไปๆๆ ไปตั้งตี้กันเถอะ

บทที่ 46 - โหมดเยอะแยะไปหมด ไปๆๆ ไปตั้งตี้กันเถอะ

【ตัวเลือกที่ 1: โหมดฉายเดี่ยว: ลุยเดี่ยวฆ่าแหลก หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ ติดอันดับท็อปสามบนบอร์ดดาวรุ่งหน้าใหม่ รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 40,000 แต้ม, ทักษะ 【วิชาเทคนิคซ้อนทับเสียง】】

【ตัวเลือกที่ 2: โหมดซัพพอร์ตเทพ: ซัพพอร์ตหลินอู่ ตัวเองห้ามลงมือโจมตี หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ พากันติดอันดับท็อปสิบบนบอร์ดดาวรุ่งหน้าใหม่ทั้งคู่ รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 15,000 แต้ม, ฉายา 【ซัพพอร์ตเขยื้อนบรรพต】】

【ตัวเลือกที่ 3: โหมดอิสระ: ปล่อยฟรีสไตล์ เอาที่สบายใจ หลังสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ ยิ่งทั้งคู่อันดับสูงเท่าไหร่ รางวัลก็ยิ่งดีเท่านั้น รางวัลเมื่อสำเร็จ: กล่องของขวัญปริศนา】

เฉินซีอินมองดูตัวเลือกที่จู่ๆ ก็โผล่มาตรงหน้า ทำเอาเขาชะงักไปครู่หนึ่ง

อุตส่าห์ตกลงกันไว้แล้วว่าจะพากันไปแบกไอ้หมาหลิน จะให้มาทิ้งเพื่อนแล้วไปฉายเดี่ยวคนเดียวได้ยังไง

อีกอย่าง การสอบเข้ามหาวิทยาลัยมันเป็นการสอบที่เด็กมัธยมปลายทุกคนในต้าเซี่ยต้องสอบพร้อมกัน

เขายังจำได้ดีว่าตอนเด็กๆ มีพวกลูกคุณหนูลูกผู้ดีจากตระกูลระดับท็อปวัยเดียวกันอยู่เยอะแยะไปหมด

ต่อให้หลินอู่ที่อยู่ระดับเหล็กดำขั้นสูง จะได้รับการซัพพอร์ตจากเขา แต่การที่พวกเขาทั้งคู่จะเบียดเข้าไปอยู่ในท็อปสิบให้ได้ มันก็เป็นเรื่องที่หินเอาเรื่องอยู่เหมือนกันนะ?

แถมถ้าจะให้เขาไปเป็นสายซัพพอร์ตเต็มตัว เขาก็คงขอบาย เพราะในอนาคตเขาตั้งเป้าว่าจะเป็นนักรบหกเหลี่ยมที่เก่งรอบด้านต่างหากล่ะ!

ความคิดแวบเข้ามาในหัว เฉินซีอินจึงตัดสินใจเลือกตัวเลือกที่ 3

อิงจากประสบการณ์ในการอ่านนิยายชาติก่อน การเป็นสายเสี่ยงดวงแล้วลุ้นรับกล่องของขวัญปริศนานี่แหละ ถึงจะเร้าใจที่สุด

【โฮสต์เลือกตัวเลือกที่ 3: โหมดอิสระ ผลรางวัลจะถูกคำนวณและแจกจ่ายรวดเดียวหลังจากที่การสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จสิ้น】

ในขณะเดียวกัน

หลังจากปล่อยมือที่จับกันไว้ออก เฉินซีอินก็เงยหน้าขึ้นถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น: "อ้อ จริงสิ ไอ้อู่ ตอนทดสอบระดับพลัง นายได้คะแนนเท่าไหร่เหรอ?"

"190 คะแนน เสียดายจัง ถ้ามีเวลาให้ฉันอีกสักครึ่งวันล่ะก็ ฉันคงไปถึงระดับเหล็กดำขั้นสมบูรณ์แล้วล่ะ แล้วนายล่ะซีอิน?"

"ฉันน่ะเหรอ??"

มุมปากของเฉินซีอินยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย แววตาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ ท่าทางเก๊กหล่อสุดๆ ตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยว่า: "200 คะแนนเต็ม!"

"เชี่ย! จริงดิ? สายเสียงระดับ SSS ของนายมันเทพขนาดนั้นเลยเหรอ?" หลินอู่ร้องอุทานด้วยความตกตะลึง

ต้องรู้ไว้นะว่า เขาสามารถทำค่าพลังรบได้ถึง 2,888 แต้มเชียวนะ แต่เป็นเพราะระดับพลังยังไม่ถึงเกณฑ์ ก็เลยได้คะแนนมาแค่ 190 คะแนนเท่านั้น

การที่เฉินซีอินสามารถคว้ามาได้ 200 คะแนนเต็ม นั่นก็แปลว่าระดับพลังของเขาต้องสูงกว่าตัวเอง ต้องไปถึงระดับเหล็กดำขั้นสมบูรณ์แล้วแน่ๆ สิ?

ก็เขาฟลุกไปเจอคุณชายหน้าโง่ ก็เลยได้ทรัพยากรมาแบบฟรีๆ

แล้วซีอินไปเอาทรัพยากรสำหรับบ่มเพาะพลังมาจากไหนล่ะ?

ต่อให้เขาแบ่งโอสถไปให้บ้าง แต่มันก็ไม่น่าจะพอหรอกนะ!

แถมพลังพิเศษของซีอิน ก็ต้องมีประโยชน์มากๆ ด้วยถึงจะได้คะแนนขนาดนี้!

แต่พลังสายเสียงมันจะมีประโยชน์อะไรได้วะ?

หลินอู่ยังคงรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ เขารวบรวมสติ ก่อนจะเอ่ยถามด้วยความระแวดระวังว่า: "ซีอิน นายคงไม่ได้ไปเซ็นสัญญากับค่ายเพลงไหน แล้วยอมรับเงื่อนไขสัญญาทาสมาเพื่อแลกกับทรัพยากรหรอกนะ?"

"ถ้าจริงล่ะก็ รีบๆ ฉีกสัญญาซะเถอะ ในเมื่อนายยังไม่ได้ผลาญทรัพยากรของพวกเขาไปสักเท่าไหร่ พวกเราต้องพึ่งพาตัวเองเว้ย!"

"ฉันจะพานายปีนป่ายขึ้นไปทีละก้าวเอง อิสรภาพน่ะมันประเมินค่าไม่ได้นะเว้ย!"

เมื่อได้ยินดังนั้น เฉินซีอินก็รู้สึกอบอุ่นในหัวใจ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเหนื่อยใจกับความซื่อบื้อของเพื่อน เขาเลยแกล้งทำเสียงดุกลับไปว่า: "ฉันจะไปเซ็นสัญญาบ้าบอพวกนั้นทำไมกันเล่า ก็ฉันบอกนายไปแล้วไงว่าฉันคือคุณชายรองตระกูลเฉิน! ตอนนี้ที่บ้านก็ส่งทรัพยากรมาให้เพียบเลยด้วย!"

หลินอู่ยื่นมือขวาออกไปแตะหน้าผากของเฉินซีอิน แล้วเอามือซ้ายมาแตะหน้าผากของตัวเองบ้าง ก่อนจะถอนหายใจอย่างโล่งอก

"ไม่ได้เซ็นก็ดีแล้ว ตัวก็ไม่ได้รุมๆ ไม่ได้มีไข้นี่นา สมองก็ไม่น่าจะพัง ทำไมถึงยังเอาแต่เพ้อฝันว่าตัวเองเป็นคุณชายตระกูลเฉินอยู่อีกล่ะ เลิกพูดจาเพ้อเจ้อได้แล้ว ระวังเถอะ ถ้าพวกตระกูลใหญ่มาได้ยินเข้า นายจะเดือดร้อนเอานะ"

เฉินซีอินมีสีหน้าอิดหนาระอาใจ เขาปัดมือของหลินอู่ออก ถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วพูดว่า: "เอาจริงๆ นะ ทรัพยากรสำหรับฝึกฝนกับเคล็ดวิชาฝึกพลังสายอสนีระดับ S ที่นายได้มาน่ะ ฉันเป็นคนสั่งให้คนเอาไปส่งให้นายเอง ฉันนี่แหละคือคุณชายคนนั้น!"

เมื่อได้ยินประโยคนี้ หลินอู่ก็มองเฉินซีอินด้วยแววตาเคลือบแคลงสงสัย ก่อนจะก้มมองเขาเล็กน้อย แล้วพูดว่า: "เอาล่ะๆ เลิกเล่นมุกนี้ได้แล้ว เรื่องนี้นายเคยบอกฉันไปรอบนึงแล้วนะ คราวหน้าจะแต่งเรื่องทั้งที ก็ช่วยหาเรื่องที่มันดูน่าเชื่อถือกว่านี้หน่อยเถอะ!"

หลินอู่ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถามต่อว่า: "อ้อ จริงสิ แล้วผลการทดสอบพลังพิเศษของนายเป็นยังไงบ้างล่ะ?"

สำหรับหลินอู่แล้ว เขายังคงไม่ค่อยอยากจะเชื่อในสิ่งที่เฉินซีอินบอกสักเท่าไหร่ คุณชายรองตระกูลเฉินเนี่ยนะ จะมาหมกตัวอยู่ในเมืองเหวินโจวถึง 5 ปี?

ก็แหงล่ะ วันแรกที่เขารู้จักกับเฉินซีอิน ไอ้หมอนี่มันยังนอนฟุบหน้ามืดเพราะความหิวอยู่บนม้านั่งริมถนนอยู่เลย แถมพอกินซาลาเปาก็สวาปามซะมูมมามสุดๆ

ถ้าเป็นคุณชายรองตระกูลเฉินจริงๆ ชีวิตมันจะรันทดบัดซบขนาดนั้นได้ยังไง?

แม้แต่ซาลาเปาลูกละ 2 หยวนยังไม่มีปัญญาจะซื้อกินเลยเนี่ยนะ?

สู้บอกว่าเขาคือผู้ใช้สายเสียงระดับ SSS คนแรก ที่ได้รับการลงทุนจากตระกูลเฉิน หรือไม่ก็ถูกทาบทามเป็นกรณีพิเศษจากสถาบันวิจัยวิหารเทพต้าเซี่ยไปแล้ว แบบนั้นมันยังจะดูมีน้ำหนักน่าเชื่อถือกว่าตั้งเยอะ

หลินอู่เงยหน้าขึ้น กวาดสายตามองเฉินซีอินตั้งแต่หัวจรดเท้า มองดูชุดคลุมสีขาวขลิบทองและขลุ่ยหยกประดับทองที่เอวของเพื่อน ก่อนจะก้มลงมองชุดนักเรียนสีฟ้าซีดๆ ของตัวเอง แล้วก็แอบบ่นอุบในใจ

"ไก่งามเพราะขน คนงามเพราะแต่งจริงๆ พอเปลี่ยนชุดปุ๊บ จากหมาหัวเน่าก็กลายเป็นคุณชายหน้าใสได้เลยแฮะ!"

เมื่อเห็นความคิดของหลินอู่ที่แสดงออกมาทางสีหน้าอย่างชัดเจน เฉินซีอินก็ถอนหายใจยาวๆ อย่างจนใจ ค่อยๆ อธิบายว่า: "พลังของฉันน่ะ ทั้งบัฟดาเมจได้ บัฟซัพพอร์ตได้ ฮีลได้ แถมยังหนีเร็วอีกต่างหาก ขาดก็แค่พวกสกิลล็อกเป้าหมายกับสกิลป้องกันไปนิดหน่อยเท่านั้นเอง"

หลินอู่ได้ยินแล้วก็ยกมือขึ้นเกาหัว พร้อมกับบ่นอุบ: "นี่นายกำลังเปิดโปรแกรมโกงอยู่หรือไงฟะเนี่ย?! ทำเป็นทุกอย่างเลยเหรอ!?"

เฉินซีอินยกมือขึ้นกุมขมับ มองดูหลินอู่ที่มีแต่กล้ามเนื้อในสมอง คิดอะไรซับซ้อนไม่ค่อยเป็น เขาก็เลยต้องเพิ่มน้ำเสียงให้ดูจริงจังและขึงขังขึ้น

"เวลาที่ฉันใช้ทักษะสายเสียงน่ะ ขอแค่ท่วงทำนองยังคงบรรเลงอยู่...#@..."

"ถ้าใช้แค่บัฟเดียว ตอนนี้ในรัศมีประมาณ 200 เมตรรอบตัวฉัน ก็ยังพอจะรักษาสภาพบัฟเอาไว้ได้อย่างต่อเนื่อง แต่ถ้าเปิดใช้หลายๆ บัฟพร้อมกัน น่าจะทนได้แค่ประมาณ 10 นาทีเท่านั้นแหละ"

เมื่อได้ฟังคำอธิบายจบ หลินอู่ก็เบิกตากว้าง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

ต้องรู้ไว้นะว่า ตอนที่เขาฝึกเคล็ดวิชาพลังสายอสนีระดับ S จู่ๆ ในหัวก็มีวิธีการใช้ 'ฝ่ามืออสนีบาตคลั่ง' ผุดขึ้นมาเองเลย

ทักษะพลังพิเศษนี้ มันแข็งแกร่งกว่าทักษะการต่อสู้ทั้งหมดที่เขาเคยเรียนมาซะอีก

หรือว่าซีอินจะโชคดีเหมือนกัน?

แค่ไปฝึกเคล็ดวิชาพลังสายพิเศษแบบสุ่มๆ ก็สามารถสร้างทักษะพลังพิเศษที่โกงบรรลัยขนาดนี้ออกมาได้เลยเหรอ?

แต่ถ้ามันจะโกงขนาดนี้ก็ดีแล้วล่ะ ในอนาคต 'สองคู่หูเสียงอสนี' อย่างพวกเรา จะได้ออกไปตะลุยโลกกว้าง แถมพอเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว จะได้จับกลุ่มตั้งปาร์ตี้กันง่ายๆ หน่อย

เมื่อเห็นหลินอู่กำลังทำหน้าครุ่นคิด เฉินซีอินก็ยกมือขวาขึ้นมา พลังพิเศษในร่างกายเริ่มโคจร ปลายนิ้วขยับไหวเบาๆ ก่อให้เกิดระลอกคลื่นสั่นไหวในอากาศ

"ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง.. ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง.."

ท่วงทำนองอันแปลกประหลาดที่มาพร้อมกับจังหวะที่ไม่เหมือนใคร ไหลเข้าสู่ร่างกายของหลินอู่ราวกับสายน้ำที่ไหลเย็น

หลินอู่ยืนอึ้งเป็นไก่ตาแตกอยู่กับที่

"พระเจ้าช่วย... มันอัศจรรย์ขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?"

"ก็ใช่น่ะสิ คนซื่อสัตย์จริงใจอย่างฉัน เคยโกหกนายเมื่อไหร่ล่ะ!"

"เอ่อ....."

หลินอู่ลูบหัวตัวเอง หัวเราะแห้งๆ แก้เขิน ก่อนจะถามว่า: "นายบอกว่าเพิ่มประสิทธิภาพ 30% ไม่ใช่เหรอ ทำไมฉันรู้สึกว่ามันเพิ่มขึ้นมาแค่ประมาณ 15% เองล่ะ"

"นี่มันแค่โหมดปกติแบบไม่ได้เอาจริงหรอกน่า ฉันยังไม่ได้เปิดใช้พรสวรรค์เลยนะ แถมฉันยังต้องพึ่งพาการบัฟพลังจากเครื่องดนตรีด้วย ถึงจะดึงประสิทธิภาพออกมาได้ถึง 30% น่ะ....."

ในระหว่างที่อธิบาย เฉินซีอินก็งัดเอาความเฟี้ยวฟ้าวออกมาโชว์ โดยการดึงขลุ่ยซีเหยียนออกมา ควงเล่นในมือหนึ่งรอบ พร้อมกับสะบัดผมสีดำขลับให้ปลิวไสว โพสท่าที่คิดว่าเท่ที่สุดในสามโลก แล้วส่งยิ้มให้

"ไง ไอ้ลูกหมา อยากจะดูพ่อทูนหัวคนนี้โชว์ฝีมือให้เป็นขวัญตาไหมล่ะ เดี๋ยวพ่อจะจัดให้สักเพลง!"

หลินอู่รีบพุ่งเข้าไปคว้ามือเขาไว้ ห้ามไม่ให้เขาเป่าขลุ่ย "พอๆๆ ฉันเชื่อแกแล้ว ต่อไปนี้นายคือสุดยอดซัพพอร์ตประจำตัวของเทพสายฟ้าในอนาคตอย่างฉันเลยล่ะ!!"

สิ้นเสียง หลินอู่ก็คว้าหมับเข้าที่แขนของเฉินซีอิน แล้วลากเขาตรงดิ่งไปที่จุดลงทะเบียนทันที

"ไปกันเถอะ พวกเราไปลงทะเบียนเลือกโหมดการตั้งปาร์ตี้ที่จุดลงทะเบียนของฐานทัพกัน นอกเหนือจากไอ้ลูกหมาอย่างนายแล้ว ฉันไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาร่วมทีมด้วยทั้งนั้นแหละ"

"แม่งเอ๊ย! ปล่อยเว้ย ไอ้ลูกหมา พ่อเดินเองได้โว้ย!"

(จบแล้ว)