บทที่ 36 - คะแนนพิเศษ 100 คะแนนไม่ได้คว้ามาง่ายๆ

บทที่ 36 - คะแนนพิเศษ 100 คะแนนไม่ได้คว้ามาง่ายๆ

20 วินาทีผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เงาร่างของราชันมารตรงหน้าเฉินซีอินค่อยๆ ปรากฏชัดเจนขึ้น เมื่อยืนประจันหน้ากัน มันมีความสูงไม่ถึงครึ่งหนึ่งของเขาด้วยซ้ำ

เมื่อเทียบกับขุนพลเผ่ามารแล้ว รูปลักษณ์ของราชันมารตัวนี้มีการเปลี่ยนแปลงไปไม่น้อย มัดกล้ามเนื้อบนร่างกายดูน่าเกรงขามดุดันยิ่งขึ้น บนผิวหนังสีดำขลิบทองมีลวดลายมารที่ไม่เป็นระเบียบปรากฏอยู่ บนหัวมีเขาสีคริสตัลสว่างไสวสามเขา และปีกด้านหลังก็เพิ่มขึ้นเป็นสองคู่

เปลวเพลิงสีดำขลิบทองที่ลุกโชนอยู่ใต้ฝ่าเท้า ทำให้มิติโดยรอบเกิดระลอกคลื่นสั่นไหวเป็นระลอกๆ

เฉินซีอินลูบจมูกตัวเอง พลางอุทานว่า: "หน้าตาดูดีใช้ได้เลยนะเนี่ย ถ้ามี 【กระบองยาววิปริต】 อยู่ในมือล่ะก็แจ๋วเลย จะได้หาโอกาสจับมาเฝ้าประตูบ้านสักสองสามตัว"

ทว่าราชันมารในโลกเสมือนจริงฟังคำพูดของเขาไม่ออกหรอก

ไม่อย่างนั้นมันคงตบกบาลเขาสักฉาดไปแล้ว โทษฐานที่เป็นแค่ระดับเหล็กดำตัวจ้อย แต่กลับกล้าโอหังถึงเพียงนี้!

วินาทีต่อมา

ราชันมารก็พุ่งทะยานเข้าหาเฉินซีอินราวกับสายฟ้าแลบ เพียงชั่วพริบตาก็มาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเขาแล้ว

ท่อนแขนอันหนาเตอะที่แฝงไปด้วยกลุ่มก้อนเปลวเพลิงสีทองหม่นเสียดสีกับอากาศ จนก่อให้เกิดคลื่นความร้อนแผ่ซ่าน แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ออกมาจากตัวมัน พุ่งเข้ากดทับเขาอย่างบ้าคลั่ง

เฉินซีอินมองดูราชันมารที่เข้ามาประชิดตัว พลางถอนหายใจ "มีปัญหาอะไรหรือเปล่าเนี่ย ทำไมระบบตั้งค่ามาให้ชอบเล็งตีเข้าที่หน้าจังวะ ฉันไม่อยากให้คนทั้งเผ่าพันธุ์เห็นใบหน้าหล่อๆ ของฉันโดนอัดจนเสียโฉมหรอกนะ!

ขืนโดนพวกแก๊งทำมีมเอาไปทำเป็นสติกเกอร์ล้อเลียน มีหวังฮากระจายแน่ๆ"

ในขณะเดียวกัน ตัวเลือกสามข้อก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน

【ตัวเลือกที่ 1: เลือกที่จะต้านทานแรงกดดันระดับเทพและการโจมตีจากเทพมารจำลองอย่างสง่างาม! รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 10000 แต้ม และ 【บทเพลงโซนาตาสง่างาม】】

【ตัวเลือกที่ 2: เลือกวิธีการต่อสู้แบบบ้าคลั่ง สวนกลับแรงกดดันระดับเทพและการโจมตีจากเทพมารจำลอง! รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 15000 แต้ม และ 【บทเพลงอาเรียทรงพลัง】】

【ตัวเลือกที่ 3: เลือกที่จะหลบหลีกแรงกดดันระดับเทพและการโจมตีจากเทพมารจำลอง! รางวัลเมื่อสำเร็จ: แต้มพลังพิเศษ 20000 แต้ม และ 【ย่างก้าวเจ็ดดาราทำนองเสียง】】

ในช่วงเวลาที่ราวกับหยุดนิ่ง เฉินซีอินคำนวณอย่างรวดเร็วในใจ

สง่างาม? บ้าคลั่ง? หลบหลีก?

ลูกผู้ชายตัวจริงมันต้องบวกสิวะ!

ความรุนแรงนี่แหละคือศิลปะ

ถ้าเลือกหลบหลีก แล้วหน้าตาของคุณชายรองเฉินอย่างเขาจะเอาไปไว้ที่ไหนล่ะ?

ยิ่งไปกว่านั้น เขามีทักษะตัวโน้ตทะยานมิติอยู่แล้ว ย่างก้าวเจ็ดดาราทำนองเสียงก็เลยดูไม่ค่อยจำเป็นเท่าไหร่

จากนั้นเขาก็รีบยกมือขวาขึ้น ชักเท้าซ้ายถอยหลังไปครึ่งก้าว กำหมัดแน่น ท่าต้องเท่ จังหวะต้องเป๊ะ ย่อตัวลงเล็กน้อย แล้วเอียงตัวไปด้านข้าง

เสี้ยววินาทีต่อมา

เขาออกแรงชกหมัดขวาออกไป ในจังหวะที่กำลังจะปะทะกับฝ่ามือยักษ์ที่พุ่งเข้ามา

เขาก็คลายหมัดออก ชูนิ้วชี้ขึ้นมา แตะเบาๆ ลงบนฝ่ามือยักษ์ที่ลุกโชนไปด้วยเปลวเพลิงสีทองหม่นที่กำลังพุ่งปะทะเข้ามา

ในวินาทีนี้ แววตาของเฉินซีอินดูนิ่งสงบ สีหน้าเรียบเฉย มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะพ่นลมหายใจออกมา

"ความสง่างาม~ ไม่มีวันตกยุค!"

"ตู้ม~"

เสียงระเบิดดังกึกก้อง เปลวเพลิงที่ระเบิดออกก่อตัวเป็นม่านควันหนาทึบ!

.....

ในขณะเดียวกัน

บนเครือข่ายถ่ายทอดสด ประชาชนชาวต้าเซี่ยทุกชนชั้นต่างจ้องมองภาพเหตุการณ์ในระดับ 7 ที่แตกต่างกันออกไป พร้อมกับส่งเสียงฮือฮา

"โคตรเทพ! จินเทียนหลงแห่งเมืองหลวงปีศาจ ใช้หน้าอกรับหมัดของราชันมารเข้าไปเต็มๆ ถอยหลังไปแค่ก้าวเดียว แถมสีหน้ายังแทบไม่เปลี่ยนเลย!"

"แค่นี้จิ๊บๆ! นายดูเต้าปู้อวี่สิ ฟาดสันมือขวาใส่หมัดของราชันมาร ถอยหลังไปแค่ครึ่งก้าว สีหน้าก็ไม่เปลี่ยนเหมือนกัน!"

"แม่เจ้า! หน้าจอถ่ายทอดสดดับไปเพียบเลย ฉันว่าตอนนี้น่าจะเหลือหน้าจอที่ยังสว่างอยู่แค่ประมาณ 2 หมื่นกว่าจอเองมั้ง"

"เฮ้อ~ อัจฉริยะกว่า 8 แสนคนที่ผ่านระดับ 6 มาได้ พอมาถึงระดับ 7 กลับเหลือรอดมาแค่ 2 หมื่นคน อัตราส่วนรอดชีวิตมันจะต่ำเกินไปแล้วมั้ง?!"

"ช่วยไม่ได้นี่นา ถ้าการทะลวงสู่ระดับสูงมันทำได้ง่ายๆ ประชากรเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ยกว่าสามหมื่นล้านคน คงมีปรมาจารย์กำเนิดขึ้นในแต่ละปีมากกว่าหยิบมือแบบนี้หรอก

นี่เป็นเพียงแค่การทดสอบเบื้องต้นเพื่อดูว่ามีศักยภาพด้านเจตจำนงหรือเปล่าเท่านั้น ยังมีพวกที่เติบโตไม่เต็มที่ หรือพวกที่ตายในสนามรบอีกตั้งมากมาย!"

"ใช่นะ แต่ก็โชคดีที่แต่ละปีก็ยังมีผู้ตื่นรู้หน้าใหม่ๆ เกิดขึ้นมาเสมอ ฉันล่ะหวังจริงๆ ว่าจะมีผู้แข็งแกร่งที่สามารถขับไล่เผ่าพันธุ์ต่างดาวออกไปให้พ้นๆ ได้สักที!"

10 นาทีต่อมา

บรรดายอดอัจฉริยะภายในสนามสอบก็เริ่มเผชิญหน้ากับการโจมตีอย่างหนักหน่วงจากจอมมารระดับ 8!

เผ่ามารผิวสีทองอ่อน มีเขาสองเขาอยู่บนหัว กระพือปีกสามคู่ เปลวเพลิงสีทองอ่อนพลุ่งพล่านอยู่ใต้ฝ่าเท้า มันยื่นกรงเล็บทั้งสองข้างไปข้างหน้า ร่างของมันพุ่งทะยานลงมาราวกับดาวตกสีทอง ก่อให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว เปลวเพลิงพวยพุ่งกลืนกินภาพในหน้าจอไปจนหมดสิ้น

ประชาชนชาวต้าเซี่ยทั่วทุกสารทิศเบิกตากว้าง วิพากษ์วิจารณ์กันอย่างดุเดือดบนเครือข่ายวิญญาณ

"ที่แท้จอมมารระดับ 8 ก็หน้าตาแบบนี้นี่เอง ถ้าไม่มีการถ่ายทอดสดมิติเสมือนจริงในครั้งนี้ ไอ้ขยะระดับ 2 อย่างฉัน คงไม่มีบุญตาได้เห็นไปตลอดชีวิตแน่ๆ!"

"เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ พวกนายรีบดูเซี่ยชิงอวี่กับเจียงฮ่วนสิ..... กรงเล็บนั่นแค่เห็นก็รู้แล้วว่าต้องเจ็บปวดทรมานสุดๆ!"

"น่าสะพรึงกลัวจริงๆ ตอนนี้ผู้เข้าสอบที่ยังฝืนทนจนถึงระดับ 8 น่าจะเหลืออยู่แค่ 4000 กว่าคนแล้วมั้งเนี่ย แต่ละระดับนี่มันก้าวกระโดดชัดๆ!"

"เฮ้อ นั่นสิ แต่ว่าวิธีการนี้ก็ไม่เลวนะ เมื่อก่อนพอถึงแค่ระดับ 5 ก็จบแล้ว มองไม่เห็นพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวระดับสูงเลย แถมยังแยกแยะไม่ได้ชัดเจนด้วยว่าอัจฉริยะคนไหนเก่งกว่ากัน ไว้จบงานนี้ ฉันจะเล็งเป้าหมายลงทุนในบอร์ดดาวรุ่งหน้าใหม่ได้แม่นยำขึ้น อิอิอิ"

"เวรเอ๊ย! รีบดูสิ อีเชียนเสวี่ย เทพธิดาของฉัน ไอ้พวกเผ่ามารบัดซบ บังอาจไปจับตรงนั้นได้ยังไง ปล่อยเทพธิดาของฉันเดี๋ยวนี้นะ... ก้อนหิมะขาวจั๊วะนั่น ไอ้ชาติหมาเอ๊ย!!!"

"ตรงไหนๆ? เสื้อขาดหรือเปล่า ขอฉันดูหน่อยดิ....."

"#@#￥.."

20 นาทีต่อมา ภาพในมิติสอบก็แปรเปลี่ยนไปอีกครั้ง

เผ่ามารที่มีเขาโค้งงอขนาดใหญ่หนึ่งคู่ ลำตัวเป็นสีทองอร่าม รูปร่างหน้าตาคล้ายคลึงกับมนุษย์ นัยน์ตาสีทองอ่อนจ้องมองผู้เข้าสอบทุกคนด้วยสายตาเย็นชา

กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่พุ่งออกมา ทำเอาประชาชนชาวต้าเซี่ยที่ดูผ่านหน้าจอ ยังรู้สึกอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก!

ในวินาทีนี้

จ้าวแห่งมารค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้น ชูสองนิ้วจรดไว้ที่หน้าผาก แสงสว่างเจิดจ้าเริ่มรวมตัวกันที่บริเวณหน้าผาก ราวกับละอองดาวที่ค่อยๆ สาดกระจายออกไป ภาพในหน้าจอคล้ายกับว่ามีลำแสงแห่งความยุติธรรมขนาดมหึมาเตรียมพุ่งลงมาจากฟากฟ้า!

"นะ.... นี่มันคืออะไร?"

ภายในช่องแชตบนเครือข่ายถ่ายทอดสด ข้อความไหลทะลักอย่างบ้าคลั่ง

"ปืนใหญ่พลังมารทะลวงเกราะ เคยได้ยินไหมล่ะ ลองคิดดูสิ ถ้าเมืองเหวินโจวของเราไม่มีบาเรียป้องกันแล้วโดนปืนใหญ่นี่อัดเข้าไปสักนัด ประชาชนทั้งเมืองมีหวังได้ไปนั่งล้อมวงกินโต๊ะจีนในปรโลกกันหมดแน่!"

"ลูกพี่ อย่าขู่กันสิฟะ?"

"เลิกโม้ได้แล้ว รีบดูซูยวน, หลินจื่อหลง, จางจื่อหาน พวกนั้นสิ ภายใต้แรงกดดันของจ้าวแห่งมาร ขนาดความเร็วในการยกแขนขึ้นมาป้องกัน ยังช้าลงเลย นี่เพิ่งจะยกขึ้นมาได้แค่ครึ่งเดียวเองนะ"

"ไม่ทันแล้ว ปืนใหญ่พลังมารทะลวงเกราะยิงมาแล้ว!"

——ตู้ม!

ตามมาด้วยแสงสว่างวาบเจิดจ้า เสียงระเบิดดังกึกก้อง หน้าจอทั้งหมดกลายเป็นสีขาวโพลนไปชั่วขณะ

และในวินาทีนั้นเอง หน้าจอจำนวนนับไม่ถ้วนก็ดับวูบลงในพริบตา เมื่อหน้าจอกลับมาเป็นปกติ โลกอินเทอร์เน็ตก็แทบลุกเป็นไฟ

"เชี่ย! หน้าจอถ่ายทอดสดเหลืออยู่แค่ 300 กว่าหน้าจอเอง!"

"แค่เห็นก็รู้แล้วว่าต้องเจ็บปวดทรมานสุดๆ! ไอ้ขยะระดับ 5 อย่างฉัน ถ้าไปโดนหางเลขแบบนี้ในชีวิตจริง คงได้แหลกสลายกลายเป็นเถ้าถ่านแหงๆ!"

"เอ๊ะ! พวกนายรีบดูหน้าจอเบอร์ 35 สิ ไอ้หนุ่มล่ำบึ้กตรงนั้น ถอยหลังไปแค่สิบก้าวเองนะเว้ย ซูยวนที่ฉันหมายตาไว้ ยังถอยไปตั้งสิบกว่าก้าวเลย"

"จริงด้วยแฮะ อ้อ จริงสิ พวกนายรีบดูหน้าจอเบอร์ 1 สิ ไอ้หนุ่มชุดขาวคนนั้นคือใครน่ะ? ทำไมถึงยังยืนหยัดอย่างมั่นคงได้อีกล่ะ!"

"แม่เจ้า โคตรเบียวเลย ใช้นิ้วเดียวรับปืนใหญ่พลังมารทะลวงเกราะ แถมสีหน้ายังไม่เปลี่ยนเลยสักนิด นี่มันใครกันวะเนี่ย?"

"เฉินซีอินไง! ไอ้คนที่ได้อันดับหนึ่งในบอร์ดทำเวลานั่นไง มีใครรู้จักหมอนี่บ้าง?"

"ฉันรู้ หมอนี่ก็เป็นระดับ SSS เหมือนกัน!"

"???"

ในขณะเดียวกัน

กองกำลังที่อยู่ภายใต้สังกัดตระกูลเฉิน ก็เริ่มปฏิบัติการสร้างกระแสบนอินเทอร์เน็ต

กองทัพหน้าม้าของตระกูลเฉินเริ่มออกโรงปั่นกระแสกันอย่างคึกคัก

........

(จบแล้ว)