บทที่ 5 - สายธาตุเสริมกำลัง กายาเทพอัสนี!

บทที่ 5 - สายธาตุเสริมกำลัง กายาเทพอัสนี!

ในเวลานี้ ซือลวี่ช่าที่กำลังยืนอึ้งตะลึงงันอยู่บนเวที ราวกับถูกฟ้าผ่าก็ไม่ปาน

"ฉัน… ฉัน… มีพรสวรรค์… ระดับ A" เธอพึมพำออกมาอย่างเลื่อนลอย ราวกับคนถูกรางวัลที่หนึ่งห้าล้าน

ครูผู้บันทึกผลที่อยู่ข้างๆ ตื่นเต้นราวกับโดนฉีดเลือดไก่ รัวนิ้วพิมพ์ลงบนเครื่องบันทึกอย่างเมามันส์

ทว่า สีหน้าของครูผู้บันทึกผล กลับแปลกประหลาดขึ้นเรื่อยๆ

ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ สีหน้าดูเหมือนคนเพิ่งกินขี้เข้าไป เปลี่ยนเป็นสีเหลืองอ๋อย

ซือลวี่ช่ายังคงจมดิ่งอยู่ในความปีติยินดีที่ตัวเองปลุกพรสวรรค์ระดับ A ขึ้นมาได้ ถอนตัวไม่ขึ้น

สายตาของเธอราวกับเครื่องสแกนเนอร์ กวาดมองไปมาท่ามกลางฝูงชนด้านล่าง จากนั้นก็เชิดคอขึ้นอย่างหยิ่งผยอง ราวกับว่าตัวเองกลายเป็นศูนย์กลางของโลกใบนี้ไปแล้ว

เมื่อสายตาไปหยุดอยู่ที่เฉินซีอินและหลินอู่ มุมปากของเธอก็ยกขึ้นเล็กน้อย เผยรอยยิ้มเยาะเย้ย

"ไอ้ขยะสองตัว เห็นหรือยัง ยัยคุณหนูคนนี้มีพรสวรรค์ระดับ A เชียวนะ ไอ้หนูสกปรกในท่อระบายน้ำอย่างพวกแกสองคน รอเสียใจและรับผลกรรมจากการกระทำเมื่อกี้ได้เลย!" ซือลวี่ช่าวางแผนอย่างลับๆ อยู่ในใจ

ครูที่อยู่ข้างๆ มองดูซือลวี่ช่า แล้วแอบถอยหลังไปครึ่งก้าวเงียบๆ ราวกับอยากจะหนีไปให้พ้น......

เห็นเพียงในเครื่องบันทึกแสดงข้อมูลว่า: แสงสีเขียว พรสวรรค์ระดับ A ผลที่พัฒนาแล้วในปัจจุบัน: ทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนถูกสวมเขา ทำให้จิตใจห่อเหี่ยว ซึมเศร้า เศร้าโศก EMO สูญเสียความตั้งใจในการต่อสู้

พรสวรรค์นี้จัดอยู่ในประเภทพรสวรรค์ที่หาได้ยาก ผู้ที่ปลุกพรสวรรค์นี้ขึ้นมาได้ ส่วนใหญ่จะมีพฤติกรรมเป็นราชันปลาและราชินีปลา........

ครูผู้บันทึกผลแอบโอดครวญอยู่ในใจ "บ้าเอ๊ย พรสวรรค์ของแม่นางคนนี้มันจะแปลกประหลาดเกินไปแล้ว แค่โดนเธอมองฉันก็แทบจะซึมเศร้าตายอยู่แล้ว ยังดีนะที่เพื่อนบ้านฉันไม่ได้แซ่หวัง!"

ฝูงชนด้านล่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

"เชี่ย! พรสวรรค์ระดับ A ซือลวี่ช่าโชคดีเกินไปแล้ว...."

"เร็วเข้า มีเทพแห่งการเรียนคนไหนอยู่บ้าง ช่วยอธิบายประโยชน์ของแสงสีเขียวให้ฟังหน่อย..."

เด็กหนุ่มสวมแว่นตาคนหนึ่งขยับแว่น แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบว่า "อ้างอิงจากวิทยานิพนธ์เรื่องการพัฒนาพลังพิเศษที่สถาบันวิจัยประกาศออกมา พรสวรรค์นี้จะทำให้ผู้คนรู้สึกเหมือนถูกสวมเขา…… เอ่อ ก็คือจะทำให้จิตใจห่อเหี่ยว ซึมเศร้า เศร้าโศก และอาจถึงขั้นสูญเสียความตั้งใจในการต่อสู้ได้เลยล่ะ"

"ซี้ด~~~" ผู้คนพากันสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกตะลึง และถอยหลังไปพร้อมกันหนึ่งก้าว

"หา? นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว! ต่อไปถ้าฉันเจอเธอ ฉันต้องรีบเผ่นให้ไวเลยล่ะ!"

"พรสวรรค์นี้ถ้าเอาไปใช้กับพวกเดียวกัน มันก็โหดร้ายเกินไปหน่อยนะ ส่งไปจัดการพวกเผ่าพันธุ์ต่างดาวน่าจะดีกว่า!"

"สมกับเป็นราชินีปลาอันดับหนึ่งของโรงเรียนมัธยมหนึ่งเลยจริงๆ พรสวรรค์นี้มันช่างเหมาะเจาะอะไรขนาดนี้!"

ซือลวี่ช่ายืนอยู่บนเวที มองดูสายตาของผู้คนด้านล่างที่มองมาที่เธอด้วยความหวาดกลัว ยำเกรง และหวั่นวิตก!

ในใจก็รู้สึกพึงพอใจเป็นอย่างมาก เป็นอย่างที่คิดไว้เลย พวกนายทุกคนถูกพรสวรรค์อันน่าเกรงขามของฉันทำให้ตกใจกลัวกันหมดแล้วสิ

เธอหันหน้าไปมองครู

"เอ๊ะ อาจารย์ ถอยหลังทำไมคะ?" เธอมองครูที่เมื่อกี้ยังยืนอยู่ข้างๆ ด้วยความสงสัย แต่ตอนนี้กลับถอยห่างออกไปหลายเมตรแล้ว

เธอเดินเข้าไปหาครูผู้บันทึกผลหลายก้าว พร้อมกับถามด้วยความสงสัยว่า "อาจารย์คะ พรสวรรค์ของหนูมีประโยชน์ยังไงบ้างคะ?"

ปกติเธอก็มัวแต่เอาเวลาไปทุ่มเทให้กับการแต่งตัวและการเที่ยวเล่น จะไปมีความรู้เรื่องพรสวรรค์อะไร ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพรสวรรค์สายพิเศษแบบนี้เลย

ครูผู้บันทึกผลมีสีหน้าเหมือนกินขี้ อธิบายว่า "ประโยชน์ของพรสวรรค์ของเธอในตอนนี้ก็คือ #￥@..."

หลังจากซือลวี่ช่าได้ฟัง ก็ยืนนิ่งเป็นไก่ตาแตก

จบสิ้นกัน!

ตัวตนที่แท้จริงของฉันถูกเปิดโปงซะแล้ว ต่อไปนี้คงโดนคนรังเกียจแน่ๆ....

ครูมองดูซือลวี่ช่า แล้วปลอบใจเธอไปสองสามประโยค

จากนั้นก็ให้เธอลงจากเวทีไป เพราะยังมีนักเรียนคนอื่นๆ ที่ต้องรับการปลุกพลังอีก.....

เมื่อเวลาผ่านไป

นักเรียนก็ทยอยกันขึ้นไปรับการปลุกพลังอย่างต่อเนื่อง...

ในระหว่างนั้นก็มีระดับ A โผล่มาอีกสองคน แถมยังมีระดับ S อีกหนึ่งคน แบ่งเป็นพลังสายธาตุน้ำแข็งระดับ A พลังสายเสริมกำลังร่างหมีระดับ A และพลังสายพลังจิตเคลื่อนย้ายสิ่งของระดับ S

การปรากฏตัวของระดับ A แต่ละคน ล้วนสร้างความฮือฮาเป็นอย่างมาก

ตอนที่ระดับ S โผล่มา ทั่วทั้งสนามโรงเรียนก็เดือดพล่านขึ้นมาทันที บรรดาครูและจางซงอวิ๋นต่างก็ยิ้มหน้าบานเป็นจานเชิง

ปีนี้ทำเป้าได้ทะลุเป้าแล้ว พวกเขาเต้นแร้งเต้นกา กระโดดโลดเต้นกันอย่างสนุกสนาน

ในที่สุดก็ถึงคิวชั้นเรียนของเฉินซีอิน

นักเรียนในชั้นเรียนทยอยเข้ารับการทดสอบจนเสร็จสิ้น ไม่นานก็ถึงคิวหลินอู่ที่เข้าแถวอยู่ข้างหน้าเขา

นักเรียนคนอื่นๆ ในชั้นเรียน ระดับพรสวรรค์ก็มีสูงบ้างต่ำบ้างสลับกันไป มีทั้ง E, F, D……

ทำเอาครูประจำชั้นส่ายหน้าด้วยความผิดหวัง

เสียงประกาศเรียกชื่อหลินอู่ดังขึ้น

เขาตบไหล่เฉินซีอิน แล้วยิ้มร่า "พี่น้อง คอยดูฉันขึ้นไปคว้าพรสวรรค์ระดับ S มาข่มขวัญให้ดู!"

เฉินซีอินเตะเขาไปหนึ่งที แล้วหัวเราะด่า "ไสหัวไปไกลๆ เลย รีบๆ ขึ้นไปซะทีเถอะ ฉันยังรออยู่นะเว้ย!"

เขาหัวเราะแฮะๆ หมุนตัวเดินมุ่งหน้าไปยังเวทีปลุกพลัง

สายตาของผู้คนรอบข้างต่างพุ่งเป้าไปที่เขา

หลินอู่!

ตลอดสามปีในโรงเรียนมัธยมปลาย ตัวเขาสูงใหญ่ขึ้นอย่างรวดเร็ว กล้ามเนื้อพัฒนาจนเป็นมัดๆ เรื่องชกต่อยไม่เคยแพ้ใคร

การต่อสู้แบบหนึ่งรุมสามหรือสี่ในโรงเรียน เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นประจำ

ทุกคนต่างก็อยากเห็นว่ายอดฝีมือคนนี้จะปลุกพรสวรรค์อะไรออกมาได้

เฉินซีอินก็มองตามแผ่นหลังของหลินอู่ไปเช่นกัน

เขาแอบพูดอยู่ในใจ "หลินอู่ ลุยเลย คุณชายอย่างฉันกำลังจะปลุกพลังแล้ว ไม่ว่านายจะได้พรสวรรค์อะไร ฉันในฐานะสายเลือดสายตรงของตระกูลเฉิน คุณชายรองเฉิน จะขอรับประกันความปลอดภัยของนายตลอดชีวิตนี้เอง!"

หลินอู่เดินขึ้นมาบนเวที

เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ยื่นแขนทั้งสองข้างออกไป วางลงบนหินปลุกพลังที่เชื่อมต่อกับเครื่องจักร

ผ่านไปสิบกว่าวินาที กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เกิดขึ้นเลย.....

"เอ๊ะ..... ทำไมยังไม่แสดงผลอีก เครื่องเสียหรือเปล่าเนี่ย?" ครูผู้บันทึกผลรู้สึกแปลกใจ เพราะนักเรียนคนก่อนๆ แค่เอามือแตะไฟก็สว่างแล้ว ใช้เวลาไม่กี่วินาทีเอง

ทันใดนั้น!

หน้าจอแสดงผลก็สาดแสงสว่างวาบ!

ในพริบตานั้น ทุกคนที่ยังจ้องมองหน้าจออยู่บนสนามโรงเรียน รู้สึกเหมือนดวงตาแทบจะบอด...

"นี่… นี่มัน… แสงนี้… หรือว่า……"

แสงสว่างเปลี่ยนเป็นสีรุ้งในพริบตา พร้อมกับมีสายฟ้าฟาดลงมา ทำเอาทุกคนตกใจจนหัวใจแทบจะกระดอนหลุดออกมานอกอก

"โอ้โห! เมืองเหวินโจวของเรามีระดับ SSS โผล่มาแล้ว!!" จางซงอวิ๋นดีใจจนกระโดดเด้งขึ้นมาจากเก้าอี้ พุ่งตัวลงมาจากอัฒจันทร์ แล้วพุ่งตรงไปยังเวทีปลุกพลังทันที

บรรดาครูที่อยู่ด้านหลังก็ตกตะลึงตาค้าง นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

ด้านล่างเวทีปลุกพลัง สายตานับพันคู่จับจ้องไปที่เด็กหนุ่มที่ถูกปกคลุมไปด้วยแสงอัสนีบาต

ในวินาทีนี้ แผ่นหลังของหลินอู่ดูยิ่งใหญ่ตระการตา ราวกับเทพอัสนีจุติลงมาเกิด

"เชี่ย…… หลินอู่นี่มันจะเทพเกินไปแล้วมั้ง……"

"นายไม่รู้เหรอ? คนรวยพึ่งเทคโนโลยี ส่วนคนจนพึ่งการกลายพันธุ์ไงล่ะ!"

"สงสัยฉันจะยังจนไม่พอ เลยไม่มีโอกาสได้กลายพันธุ์……"

"นี่มันพรสวรรค์ระดับไหนกันเนี่ย? น่ากลัวเกินไปแล้ว……"

"ไอ้เด็กเรียนแย่! ระดับ SSS ไง ไม่รู้จักหรือไง เมืองเหวินโจวของเราไม่เคยมีคนที่มีพรสวรรค์ระดับ SSS มาก่อนเลยนะ!"

"เอ่อ... ก็เมืองเหวินโจวของเราเป็นแค่เมืองระดับสองนี่นา……"

หลินอู่ยืนอึ้งอยู่บนเวที มองดูสายฟ้าที่พันธนาการอยู่รอบมือทั้งสองข้างของตัวเอง ตกใจจนอ้าปากค้าง

"เชี่ย! นี่มันพุ่งทะยานสู่จุดสูงสุดแล้วนี่หว่า!" คำหยาบคายหลุดออกมาจากปากโดยไม่รู้ตัว

หน้าจอแสดงผลส่องแสงสีรุ้งเจิดจ้า พร้อมกับมีเสียงประกาศดังขึ้น "ระดับ SSS สายธาตุเสริมกำลัง กายาเทพอัสนี"

"อะไรนะ? สายธาตุเสริมกำลังคืออะไรอะ?"

"ไอ้เด็กเรียนแย่! นี่มันคือพลังพิเศษพรสวรรค์แบบผสมไงล่ะ ไม่เข้าใจหรือไง! การผสมผสานระหว่างสายธาตุและสายเสริมกำลัง เป็นพรสวรรค์ระดับสุดยอดที่โจมตีได้ทั้งระยะไกลและระยะประชิด!"

"โทษทีที่ฉันไม่มีความรู้ มีคำว่าเชี่ยคำเดียวก็หากินได้ทั่วโลกแล้ว... พรสวรรค์ระดับ C ของฉัน คงไม่พอยาไส้เขาหรอกมั้ง……"

"หึหึ นายยังถือว่าโชคดีนะ ขืนให้ไปเกิดใหม่ อาจจะได้แค่ระดับ F ก็ได้……"

จางซงอวิ๋นรีบวิ่งขึ้นมาบนเวทีปลุกพลัง มองหลินอู่ด้วยสายตาที่ร้อนแรงสุดๆ ผ่านมาตั้งหลายปี ในที่สุดก็มีนักเรียนที่มีพรสวรรค์ระดับ SSS ปรากฏตัวขึ้นมาเสียที!

เขาคอยปกป้องหลินอู่ตอนเดินลงจากเวทีราวกับสุนัขรับใช้ที่กำลังหวงของกิน แทบจะเอาตัวเข้าไปสิงอยู่ในร่างของเขาอยู่แล้ว

หลินอู่เดินเข้ามาหาเฉินซีอิน ตบไหล่เขาไปหนึ่งที แล้วพูดติดตลก "พี่น้อง! ถึงตานายขึ้นเวทีแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า วางใจได้เลย! ต่อไปนี้ขอแค่ฉันมีเนื้อกิน นายก็ต้องมีน้ำซุปให้ซด!"

"ชาตินี้ของนาย ฉันขอเป็นคนคุ้มครองเอง!"

..........

(จบแล้ว)