บทที่ 1 - จุดเริ่มต้นของฐานะอันยอดเยี่ยม ได้รับระบบสุดเจ๋ง!

บทที่ 1 - จุดเริ่มต้นของฐานะอันยอดเยี่ยม ได้รับระบบสุดเจ๋ง!

........

"เฉินซีอิน! 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 ที่สั่งให้เอามาเมื่อคืนล่ะ รีบเอามาให้ฉัน..."

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์.... ผูกมัดระบบตัวเลือกเทพเจ้าสำเร็จ!"

【ตัวเลือกที่ 1: ออกจากที่นี่ กลับไปรอการปลุกพลังที่ห้องเรียน รางวัลเมื่อสำเร็จ: เรียนรู้ท่าเต้นขี่มอเตอร์ไซค์สุดพริ้ว】

【ตัวเลือกที่ 2: จับผู้หญิงคนนี้บิดแขนกลับหลังหนึ่งร้อยแปดสิบองศา รางวัลเมื่อสำเร็จ: กล่องเสียงของหงส์เพลิงชาดพันกลไก สามารถผสานเข้ากับพลังพิเศษที่กำลังจะตื่นขึ้นได้】

【ตัวเลือกที่ 3: ทำตามคำขอของผู้หญิงคนนี้ รางวัลเมื่อสำเร็จ: ได้รับฉายา 【เปิดเกมมาก็โดนรังแก】】

【ตัวเลือกที่ 4: ปฏิเสธคำขอของผู้หญิงคนนี้ เมินเธอซะ! รางวัลเมื่อสำเร็จ: โอสถกลั่นปราณระดับเหล็กดำสองเม็ด】

เมื่อฟังเสียงที่ดังขึ้นในหัว มองดูตัวเลือกทั้งสี่ที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า และเนื้อหาบนหน้าต่างข้อความ เฉินซีอินก็เกิดความครุ่นคิดขึ้นในใจ

เขามองไปรอบๆ ฝูงชนอีกครั้ง เพื่อให้แน่ใจว่ามีเพียงเขาคนเดียวที่มองเห็นข้อความเหล่านี้ จากนั้นก็เริ่มทบทวนประสบการณ์การทะลุมิติของตัวเอง

ประการแรก เขามั่นใจได้เลยว่า เมื่อหนึ่งนาทีก่อน ตัวเองซึ่งเป็นพนักงานกินเงินเดือนถูกจัดฉากให้ไปดูตัว และได้พบกับผู้หญิงสารเลวคนหนึ่งที่คอยพูดจาเหยียดหยามและปั่นหัวเขา หลังจากที่เขาด่าทอหล่อนไปชุดใหญ่ หล่อนก็คลุ้มคลั่งและจะเข้ามาทำร้ายเขา ในระหว่างที่วิ่งหนีออกจากที่เกิดเหตุ ตัวเขาที่พุ่งพรวดพราดออกไปนอกประตูก็ถูกรถบรรทุกคันใหญ่ที่วิ่งมาด้วยความเร็วสูงพุ่งชนจนกระเด็น

เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้ง เขาก็มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ บนสนามหญ้าของโรงเรียนเสียแล้ว

แถมยังมีหน้าต่างข้อความปรากฏขึ้นมาอย่างกะทันหันอีกด้วย

เฉินซีอินยื่นมือออกไป หยิกเนื้อบนแขนของผู้หญิงที่ยืนพูดอยู่ตรงหน้า แล้วออกแรงบิดกลับหลังหนึ่งร้อยแปดสิบองศา ท่ามกลางเสียงกรีดร้องอันไพเราะและกังวานใสของอีกฝ่าย เขาก็มั่นใจแล้ว

เจ็บมาก เขาไม่ได้กำลังฝันไป

พร้อมกับความทรงจำแปลกหน้าที่หลั่งไหลเข้ามาในหัว

เขาก็เข้าใจสถานการณ์ปัจจุบันของตัวเองอย่างแจ่มแจ้ง

ตัวเองได้ทะลุมิติมาอยู่ในโลกที่มีเทคโนโลยี ประวัติศาสตร์ และอารยธรรมคล้ายคลึงกับดาวเคราะห์สีน้ำเงิน

ข่าวดีก็คือ เมื่อดูจากความทรงจำของร่างเดิมประกอบกับหน้าต่างระบบ โลกนี้มีพลังเหนือธรรมชาติอยู่ นั่นคือ ผู้ใช้พลังพิเศษ

เขาได้กลับมาเป็นวัยรุ่นอายุสิบแปดปีอีกครั้ง

วันนี้คือวันปลุกพลังแห่งชาติ ผู้ที่มีอายุครบสิบแปดปีบริบูรณ์เท่านั้นถึงจะสามารถปลุกพลังพิเศษได้

ในตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงสามวันก็จะถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ส่วนข่าวร้ายก็คือ โลกนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่เมื่อสามร้อยปีก่อน เผ่าพันธุ์ต่างดาวบุกรุก ทำให้โลกนี้มีสงครามเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง และเคารพยกย่องผู้ที่แข็งแกร่ง

แต่ยังดีที่ต้าเซี่ยได้รวมแผ่นดินเป็นปึกแผ่นแล้ว

และทรัพยากรที่จำเป็นสำหรับการเป็นผู้ใช้พลังพิเศษนั้น ก็มีมากมายเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้

ทว่า!

ชาตินี้สภาพครอบครัวของเขาจัดอยู่ในระดับท็อปสุดๆ

ครอบครัวของเขาคือตระกูลเฉิน หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่ระดับสูงสุดของเผ่าพันธุ์มนุษย์แห่งต้าเซี่ย ภายในตระกูลมีอัจฉริยะมากมาย!

ตัวเขาในฐานะสายเลือดสายตรงของตระกูลเฉิน

พ่อ เป็นผู้ใช้พลังสายเสริมกำลังระดับแปด ขั้นปรมาจารย์

แม่ เป็นผู้ใช้พลังสายธาตุระดับเก้า ขั้นราชัน

พี่ชายแท้ๆ ที่อายุมากกว่าเขาสิบสองปี ก็เป็นผู้ใช้พลังสายพลังจิตระดับเก้า ขั้นราชัน ที่อายุน้อยที่สุด

แต่ทว่าเมื่อตอนเฉินซีอินอายุสิบสามปี ชีวิตอันแสนสุขทุกอย่างก็พังทลายลง

เนื่องจากนิสัยที่ไม่ค่อยได้เรื่องได้ราวของเขาในอดีต รวมถึงกฎเกณฑ์อัน "น่ารักน่าเอ็นดู" ที่สายเลือดสายตรงทุกคนต้องเผชิญ

เขาจึงถูกผนึกความทรงจำ แล้วถูกส่งไปยังเมืองระดับสองเพื่อสัมผัสชีวิตของคนระดับล่าง

ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้จะคลายออกก็ต่อเมื่ออายุครบสิบแปดปีเท่านั้น

หากสามารถปลุกพลังพิเศษได้ ทางตระกูลก็จะลงทุนมอบทรัพยากรให้ แต่หากไม่ ก็ต้องไปเรียนรู้การบริหาร เพื่อดูแลกิจการต่อไป

และเมื่อคืนนี้เขาก็เพิ่งจะได้พูดคุยทำความรู้จักกับคนในครอบครัว วันนี้คือวันปลุกพลัง

ในขณะเดียวกัน เฉินซีอินที่ความทรงจำเพิ่งจะคลายผนึกเมื่อเช้านี้ ก็ตั้งใจว่าจะไปปลุกพลังและสืบทอดกิจการของครอบครัว

แต่ผลปรากฏว่า ก่อนที่ความทรงจำจะคลายผนึก เขาถูกยัยเทพธิดาจอมปลอมที่เขายอมเป็นสุนัขรับใช้มาหลายปีขวางทางเอาไว้

ดึงดันจะเอา 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 ให้ได้

จากนั้นเขาก็โกรธจนหน้ามืดตามัว เลือดขึ้นหน้า แล้วก็ดันนึกถึงความทรงจำก่อนตายในชาติที่แล้วขึ้นมาได้

ทำให้ตัวเองสวมรอยเข้ามาแทนที่

"ทำไมฉากนี้ถึงได้ดูคุ้นตานัก เหมือนกับว่าเคยเจอที่ไหนมาก่อนเลย"

เฉินซีอินเกิดความสงสัยขึ้นในใจ รู้สึกว่าทุกสิ่งตรงหน้ามันคุ้นเคยอย่างประหลาด

วินาทีต่อมา เสียงของระบบก็ดังขึ้นในหัว

【โฮสต์เลือกตัวเลือกที่ 2 ได้รับกล่องเสียงของหงส์เพลิงชาดพันกลไก สามารถผสานเข้ากับพลังพิเศษที่กำลังจะตื่นขึ้นได้】

"หืม กล่องเสียงของหงส์เพลิงชาดพันกลไกงั้นเหรอ? สามารถผสานเข้ากับพลังพิเศษได้?"

หมายความว่ายังไง?

เฉินซีอินสลัดความรู้สึกแปลกประหลาดทิ้งไป แล้วเริ่มค้นหาในความทรงจำของตัวเอง พบว่าหงส์เพลิงชาดพันกลไกในโลกนี้ คือสัตว์อสูรระดับเก้า

สัตว์อสูรแบ่งออกเป็นระดับหนึ่งถึงระดับเก้า กล่องเสียงของสัตว์อสูรระดับเก้าเชียวนะ?!

สามารถนำมาผสานเข้ากับพลังพิเศษที่กำลังจะตื่นขึ้นของเขาได้ด้วยเหรอ?

นี่.... ถ้าอย่างนั้นเขาจะปลุกพลังอะไรออกมาได้ล่ะเนี่ย?

ถ้าหากว่าระบบมีตัวเลือกให้เลือกทุกครั้ง และสามารถนำชิ้นส่วนของสัตว์อสูรระดับเก้ามาผสานเข้ากับพลังพิเศษได้ล่ะก็……

เฉินซีอินแทบไม่อยากจะจินตนาการเลยว่า ถ้าเอาทั้งหมดมารวมกัน

ถึงเวลานั้นพลังพิเศษที่เขาปลุกขึ้นมา จะแข็งแกร่งขนาดไหน!

ทันใดนั้น!

เสียงตวาดด้วยความโมโหและเต็มไปด้วยความแค้นก็ดังขึ้น

"เฉินซีอิน นายมาหยิกฉันทำไม!"

กลุ่มนักเรียนถูกดึงดูดด้วยเสียงนั้น สายตาทุกคู่หันไปมองยังจุดเดียวกัน

เห็นเพียงเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งหน้ามาอย่างประณีต หุ่นเอสเคิร์ฟ ต้นขาเรียวยาว กำลังขมวดคิ้ว แววตาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอกำลังลูบคลำแขนที่เริ่มมีรอยช้ำของตัวเอง มองไปที่เฉินซีอิน ท่าทางที่อยากจะฆ่าคนให้ตายนั้นถูกแสดงออกมาได้อย่างหมดจด

ใบหน้ารูปไข่ที่แต่งแต้มมาอย่างดีมีสีขาวอมชมพู ทว่าตอนนี้กลับบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด ภายในดวงตาเต็มไปด้วยไฟแค้น

ต่อหน้าฝูงชน เธออ้าปากเล็กๆ ส่งเสียงอันไพเราะออกมา

แต่เมื่อเข้าหูของเฉินซีอิน กลับฟังดูระคายหูเป็นอย่างมาก

ไม่รู้จริงๆ ว่าริมฝีปากอุณหภูมิสามสิบเจ็ดองศาแบบนั้น พูดคำพูดหน้าไม่อายแบบนี้ออกมาได้อย่างไร?

"นายกล้าดียังไงมาหยิกฉัน! 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 ของฉันล่ะ! นายรู้ไหมว่า ตอนนี้ฉันยังไม่ได้กินข้าวเลยนะ ถ้ามันส่งผลกระทบต่อการปลุกพลังของฉัน นายจะต้องรับผิดชอบอย่างสาสม!"

เฉินซีอินยืนนิ่งอยู่กับที่ ราวกับถูกมนตร์สะกด ไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย

เขามองดูผู้หญิงตรงหน้า แววตาว่างเปล่า

ภาพความทรงจำกำลังย้อนกลับมา…

จากความทรงจำของร่างเดิม ดูเหมือนว่าผู้หญิงตรงหน้าคนนี้ จะเป็นแฟนสาวของเขา ซือลวี่ช่างั้นเหรอ…… หืม?

ไม่สิ

ตัวสำรอง?

ผิดแล้ว เขาเป็นยิ่งกว่ายางอะไหล่เสียอีก…

ตลอดสามปีที่ผ่านมา

ร่างเดิมเรียกปุ๊บมาปั๊บ อยากได้อะไรก็ซื้อให้ ทุกวันทำตัวเหมือนสุนัขรับใช้ที่วิ่งเข้าไปเลียแข้งเลียขาแล้วก็ถูกเตะส่ง แล้วก็คลานเข้าไปหาใหม่

ถูกมองว่าเป็นตู้เอทีเอ็ม เป็นของเล่นแก้เบื่อ

เวลาไม่มีเงิน คนแรกที่นึกถึงก็คือร่างเดิม เวลาไปเดทกับคนอื่นก็จะบอกร่างเดิมว่าตัวเองมีธุระ!

เวลาไม่มีอะไรทำ ก็จะมาระบายอารมณ์โกรธใส่ร่างเดิมเพื่อฆ่าเวลา เวลาไม่ต้องการ ก็สั่งให้ร่างเดิมไสหัวไปไกลๆ

แต่ร่างเดิมก็ยังเต็มใจยอมรับ ภาวนาให้ตัวเองได้เลื่อนขั้นเป็นตัวจริง ถูกปั่นหัวหลอกใช้จนหมดทางเยียวยา…

นี่มันขนาดที่ว่าถ้าตัวละครสายเปย์อย่างเฟ่ยหยางหยางมาเห็น ยังต้องยื่นบุหรี่ให้ แล้วเรียกพี่ใหญ่เลยนะเนี่ย วิชาแก่กล้าจริงๆ!!

เมื่อย้อนดูความทรงจำมาถึงตรงนี้ เฉินซีอินก็รู้สึกพูดไม่ออกทันที

ฉัน.....

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!

ลูกหลานสายตรงของตระกูลเฉิน ตระกูลใหญ่ระดับท็อปของต้าเซี่ย ผู้มีฐานะสูงส่ง

ถูกผนึกความทรงจำแล้วส่งมาฝึกฝนที่เมืองนี้ ฝึกไปฝึกมา ไหงกลายมาเป็นสุนัขรับใช้ไปได้วะเนี่ย!!

ต่อให้ยังไม่คลายผนึก แต่สัญชาตญาณทางร่างกายที่ได้จากการใช้ชีวิตในเมืองหลวงมังกรในฐานะสายเลือดสายตรงของตระกูลเฉิน ก็ไม่น่าจะทำให้กลายมาเป็นสุนัขรับใช้ได้เลยนี่นา นี่มันไม่สมเหตุสมผลเอาซะเลย!

เมื่อมองลึกลงไปในความทรงจำก็พบว่า...

ซือลวี่ช่ามักจะใช้ข้ออ้างเรื่องพ่อที่ติดเหล้า แม่ที่ป่วยไข้

น้องชายที่ยังเรียนหนังสือ และตัวเธอที่แสนดีกตัญญู ต้องเป็นเสาหลักของครอบครัว มาหลอกลวงร่างเดิมอยู่เสมอ....

ที่เธอหงุดหงิดใส่เขา ก็เพราะพ่อเมาเหล้าแล้วทุบตีแม่กับน้องชาย เธอไม่มีที่ระบาย จึงมีแค่ร่างเดิมที่เป็นดั่งที่พักพิงหลบภัยของเธอ

ที่ขอเงินเขา ก็เพื่อเอาไปรักษาแม่ ส่งน้องเรียน แล้วบอกว่าวันหน้าจะ "ตอบแทน" ร่างเดิมเป็นอย่างดีแน่นอน

ที่บอกว่าตัวเองแสนดีมีธุระ จริงๆ แล้วเธอไปทำ "งานพาร์ทไทม์" เพื่อแบ่งเบาภาระครอบครัว ช่างเป็นเด็กดีอะไรอย่างนี้!!

.......สมองของร่างเดิมมีแต่น้ำหรือไง! โง่เง่าเกินไปแล้ว เรื่องแค่นี้ก็เชื่อเนี่ยนะ?

แถมซือลวี่ช่ายังเป็นผู้หญิงหลายใจตัวแม่เลยด้วย

เคยสร้างสถิติอันน่าทึ่งด้วยการคบซ้อนผู้ชายสิบสองคนพร้อมกัน แล้วบอกร่างเดิมว่าคนพวกนี้เป็นแค่พี่ชายแสนดี เป็นแค่เพื่อนสนิทเท่านั้น

ร่างเดิมก็ยังโง่เชื่อว่า เธอเป็นคนมนุษยสัมพันธ์ดี

เธอใช้เงินที่ร่างเดิมไปทำงานพาร์ทไทม์หามาได้ ไปกินดื่มเที่ยวเล่นกับคนอื่น แล้วยังบอกอีกว่าคราวหน้าจะพาร่างเดิมไปด้วยแน่นอน…

ทนดูไม่ไหวแล้ว!

ความทรงจำนี้มันช่างดูถูกสายตาเขาซะเหลือเกิน...

หยามสติปัญญาของเขาชัดๆ...

ขยะแขยงจนแทบจะอ้วกเอาข้าวของเมื่อวานออกมาแล้ว…

ทันใดนั้น!

เสียงโกรธเกรี้ยวของซือลวี่ช่าก็ดังขึ้นที่ข้างหูอีกครั้ง นิ้วเรียวขาวชี้หน้าเฉินซีอิน ราวกับว่าคนตรงหน้าคืออาชญากรชั่วร้ายที่ทำผิดมหันต์

"เฉินซีอิน นายไม่เห็นข้อความที่ฉันส่งไปหรือไง?!"

ซือลวี่ช่ามองดูเฉินซีอินที่ยืนนิ่งอึ้งอยู่กับที่ มองดูมือทั้งสองข้างของเขาที่ว่างเปล่า

ความโกรธก็พลุ่งพล่านขึ้นมาในใจอีกครั้ง

เมื่อคืนนี้ก็ส่งข้อความไปแล้ว เมื่อเช้าตอนออกจากบ้านก็ส่งข้อความไปย้ำอีกรอบให้เขาเตรียม 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 ไว้ให้พร้อม

ไอ้สุนัขรับใช้บ้าเอ๊ย!

ปล่อยให้ฉันรอตั้งนาน ท้องก็หิวแล้วเนี่ย

เมื่อคืนตอนอยู่ที่บ้านพี่หยาง ทำ "งานพาร์ทไทม์" จนเหนื่อยแทบตาย!

【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 นั่นมันเป็นอาหารเช้าที่ทำจากชิ้นส่วนสัตว์ทะเลระดับเหล็กดำผสมกับสมุนไพรวิญญาณเชียวนะ สามารถช่วยกระตุ้นการทำงานของเซลล์ ทำให้เป็นผลดีต่อการปลุกพลัง ทั้งยังช่วยฟื้นฟูพละกำลัง เติมพลังงาน และป้องกันความหิวได้อีกด้วย

ซือลวี่ช่าขมวดคิ้ว ลดแขนลง จ้องมองเฉินซีอินแล้วพูดอย่างดุดันว่า "ฉันต้องการ 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 สองที่ จะเอาไปกินกับพี่หวังที่เพิ่งรู้จักกัน!"

"ก่อนที่พิธีปลุกพลังจะเริ่ม ถ้ายังซื้อกลับมาไม่ได้ วันหลังนายก็อย่าหวังเลยว่าฉันจะยอมรับของขวัญจากนายอีก!"

ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบๆ อดไม่ได้ที่จะวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

"โอ้โห แรดมาก อะไรทำให้คนเราพูดจาเข้าข้างตัวเองได้ขนาดนี้นะ!"

"ก็เฉินซีอินตามใจไงล่ะ! ปกติแค่ส่งอาหารเช้าซะที่ไหน เหมาหมดทั้งสามมื้อเลยต่างหากล่ะ นั่นแหละที่เรียกว่ารักแท้…"

"รักแท้? แบบที่แลบลิ้นห้อยต่องแต่งเหมือนสัตว์น่ะเหรอ! ฉันได้ยินมาว่าวันวาเลนไทน์ปีนี้ ดาวโรงเรียนซือกับหม่าต๋าไปนอนด้วยกันใสๆ ที่โรงแรม..ไปทำ "งานพาร์ทไทม์" น่ะ.... คนนึงบ่นหิว เฉินซีอินก็สั่งข้าวกล่องสไตล์ต่างแดนไปให้สองที่"

"ทำไมพูดจาแบบนี้ล่ะ! เพื่อรอรับความรักจากดาวโรงเรียนซือ เขายอม...อดทนมาตั้งสามปีเชียวนะ!"

"รักมั่นคงเกินไปแล้ว สมกับเป็นนักรักหมายเลขหนึ่งของเหวินโจวเลยจริงๆ เสียก็แต่…"

"อะแฮ่มๆ อย่าพูดสองคำนั้นออกมานะ ฉันกลัวว่าเดี๋ยวจะโดนหลินอู่กระทืบเอา…."

นักเรียนที่มุงดูต่างมองไปที่ทั้งสองคนด้วยสายตาที่แตกต่างกันไป บางทีนี่อาจจะเป็นนักรบแห่งรักบริสุทธิ์ที่ต้องร่วงโรยไปอีกคน…

ตรงหน้าเฉินซีอินปรากฏตัวเลือกขึ้นมาสี่ข้อ

【ตัวเลือกที่ 1: เลือกที่จะไปซื้อ 【น้ำชาเขียวธิดาสมุทร】 อย่างเชื่อฟัง ยอมรับความผิดของตัวเอง รางวัลเมื่อสำเร็จ: ไข่นกปัญญาอ่อนสองฟอง】

【ตัวเลือกที่ 2: สวมกอดซือลวี่ช่า เอาเป็นเอาตายเพื่อขอโทษ รางวัลเมื่อสำเร็จ: หมวกกันน็อคระดับเหล็กดำสีเขียวอี๋】

【ตัวเลือกที่ 3: ไม่ต้องไปสนใจ ตัวเองที่ฟื้นความทรงจำแล้วหล่อนเอื้อมไม่ถึงหรอก ถอยห่างจากเธอซะ รางวัลเมื่อสำเร็จ: หนังของอสูรเร้นกาย สามารถผสานเข้ากับพลังพิเศษที่กำลังจะตื่นขึ้นได้】

【ตัวเลือกที่ 4: พุ่งเข้าไปตบหน้าซือลวี่ช่าฉาดใหญ่ ไล่ให้เธอไสหัวไปไกลๆ รางวัลเมื่อสำเร็จ: การถูกไล่ล่าจากบรรดาสุนัขรับใช้】

(จบแล้ว)