บทที่ 28 - บุคคลในกระแส

บทที่ 28 - บุคคลในกระแส

"เซียวอู่มีความรักแล้ว แฟนหนุ่มของเธอคือฉินเซวียน"

"จริงหรือหลอกเนี่ย เป็นไปไม่ได้หรอก นายไปเอาข่าวนี้มาจากไหน"

"ฉันเห็นมากับตา เซียวอู่ไปหาฉินเซวียน ตอนที่ทั้งสองคนคุยกันหน้าเซียวอู่แดงไปหมด นายว่าแบบนี้ไม่เรียกว่ามีความรักหรือไง"

ทั่วทั้งโรงเรียน ไฟแห่งความอยากรู้อยากเห็นลุกโชนโชติช่วง ผ่านไปไม่ถึงหนึ่งวัน ข่าวเรื่องเซียวอู่กับฉินเซวียนคบหากันก็แพร่สะพัดไปจนแทบจะรู้กันทุกคน

ท่ามกลางบรรยากาศอันตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออกก่อนการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ข่าวนี้ก็เปรียบเสมือนระเบิดลูกใหญ่ที่ทำให้ทั้งโรงเรียนเดือดพล่านขึ้นมา

เซียวอู่กับฉินเซวียนคบกันเนี่ยนะ เป็นไปได้ยังไงกัน

สำหรับพวกเขาแล้ว เซียวอู่เปรียบเสมือนเทพธิดาที่ทำได้เพียงชื่นชมอยู่ห่างๆ ไม่อาจแตะต้องได้ สำหรับคนนอก ไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิง เธอก็มักจะทำหน้าเรียบเฉยอยู่เสมอ ขนาดลู่อวิ๋นฝานตามจีบมาตั้งสองปีกว่า เซียวอู่ก็ยังไม่เคยชายตามองเลยสักนิด

แล้วเซียวอู่จะไปถูกใจผู้ชายที่ไม่มีอำนาจบารมี หน้าตาก็ไม่ได้หล่อเหลา แถมยังเพิ่งโดนมู่เสวี่ยเอ๋อร์หักอกมาหมาดๆ อย่างฉินเซวียนได้อย่างไร

เรื่องนี้มันเหลวไหลสิ้นดี ไม่มีทางเป็นไปได้อย่างแน่นอน

นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ฉินเซวียนกลายเป็นบุคคลในกระแสของโรงเรียนมัธยมปลายแห่งนี้ ครั้งแรกคือตอนที่เขากับมู่เสวี่ยเอ๋อร์ประกาศคบกัน แต่ตอนนั้นหลายคนรู้เรื่องการพนันระหว่างเซียวอู่กับมู่เสวี่ยเอ๋อร์ดี จึงได้แต่แอบหัวเราะเยาะอยู่ในใจ

ทว่าครั้งนี้ต่างออกไป นางเอกของเรื่องกลับกลายเป็นเซียวอู่ เซียวอู่ไม่ใช่มู่เสวี่ยเอ๋อร์ และครั้งนี้ก็ไม่มีเรื่องการพนันอะไรเข้ามาเกี่ยวข้องด้วย

"เรื่องนี้ต้องไม่เป็นความจริงแน่ๆ"

ใครบางคนกำหมัดแน่น พึมพำกับตัวเองด้วยความสิ้นหวัง

สำหรับข่าวลือและเสียงซุบซิบนินทาเหล่านี้ เซียวอู่ย่อมได้ยินอย่างแน่นอน ลำพังแค่สายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็น สับสน และประหลาดใจของเพื่อนร่วมชั้นตอนที่เธอเข้าเรียน เธอก็สัมผัสได้ถึงมันแล้ว

ทว่าสำหรับเธอแล้ว เรื่องนี้ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย หนำซ้ำยังไม่อาจทำให้สภาวะจิตใจของเธอเกิดระลอกคลื่นสั่นไหวได้แม้แต่น้อย

ทางด้านฉินเซวียนก็เช่นเดียวกัน

ในฐานะบุคคลหลักของเรื่องราวความวุ่นวายนี้ เขายังคงนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องเรียนอย่างเงียบสงบ ต่อให้รอบข้างจะมีสายตาที่แทบจะฆ่าคนได้จ้องมองมา เขาก็ยังคงนิ่งเฉยราวกับไม่มีอะไรมาสั่นคลอนความมุ่งมั่นในการเรียนของเขาได้

แต่ในความเป็นจริงแล้ว ฉินเซวียนไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือพวกนี้อีกต่อไป เขาแค่รู้สึกเบื่อหน่ายและอยากหาอะไรทำฆ่าเวลาเท่านั้น

"ฉินเซวียน"

เมิ่งเต๋อกระซิบเรียกด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาอย่างระมัดระวัง

"มีอะไร"

ฉินเซวียนหันกลับไป สีหน้ายังคงราบเรียบเหมือนเช่นเคย

"นายกับเซียวอู่กำลังคบกันอยู่จริงๆ หรือ"

ตาของเมิ่งเต๋อเป็นประกายวาววับ

"นายไปลงมือตอนไหนเนี่ย แม่เจ้า นั่นมันดาวโรงเรียนอันดับหนึ่งของโรงเรียนเราเลยนะ"

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความอิจฉาตาร้อน ก่อนหน้านี้ฉินเซวียนก็เพิ่งจะได้คบกับมู่เสวี่ยเอ๋อร์ ตอนนี้กลับคว้าหัวใจของเซียวอู่ไปครองได้อีก นี่มันปรมาจารย์จีบหญิงชัดๆ

แต่พอนึกถึงพฤติกรรมของฉินเซวียนที่บาร์ทีเคแล้ว เมิ่งเต๋อกลับรู้สึกว่าฉินเซวียนกับเซียวอู่นั้นเหมาะสมกันมาก อย่างน้อยสีหน้าและบุคลิกของพวกเขาก็ดูคล้ายกันมากขึ้นเรื่อยๆ เพียงแต่เซียวอู่จะดูมีความบริสุทธิ์หลุดพ้นมากกว่า ส่วนฉินเซวียนจะดูมีความสุขุมเยือกเย็นมากกว่า

"ไม่ได้คบ"

ฉินเซวียนปิดหนังสือลง ยกมือขึ้นประสานท้ายทอย

"ฉันกับเซียวอู่ไม่เหมาะสมกันหรอก"

"ไม่เหมาะสมงั้นหรือ"

เมิ่งเต๋อชะงักไป ไม่รู้ทำไม พอได้ยินว่าฉินเซวียนไม่ได้คบกับเซียวอู่ จู่ๆ เขาก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาอย่างประหลาด

ไม่อย่างนั้น เรื่องนี้คงบั่นทอนกำลังใจคนอื่นเกินไปแล้ว

เขาหลงคิดว่าฉินเซวียนกำลังบอกว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเซียวอู่ จึงเอ่ยปลอบใจด้วยความเสียดาย

"ฉินเซวียน นายอย่าเพิ่งเสียใจไปเลย ไม่ช้าก็เร็วจะต้องมีผู้หญิงดีๆ เข้ามาในชีวิตนายแน่"

ฉินเซวียนยิ้มบางๆ ไม่ได้โต้แย้งอะไร

เซียวอู่นั้นเป็นคนดีจริงๆ แต่เขาคือจักรพรรดิชิงแห่งดินแดนเซียน ต่อให้เซียวอู่จะมีตระกูลเซียวหนุนหลัง สำหรับเขามันก็เป็นเพียงแค่ฝุ่นผงธุลีเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น เขารู้ดีว่า ผู้หญิงที่หลงใหลในวิถีพุทธอย่างเซียวอู่ ย่อมไม่มีทางสนใจเรื่องความรักฉันหนุ่มสาวอย่างแน่นอน

ตลอดทั้งวัน ฉินเซวียนต้องเผชิญกับสายตาที่เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยาจากบรรดานักเรียนชายทั้งโรงเรียน แต่เขาก็ทำตัวราวกับมองไม่เห็น

จนกระทั่งเลิกเรียนในช่วงเย็น ร่างอันงดงามร่างหนึ่งก็มาปรากฏตัวอยู่ที่หน้าประตูห้องเรียน

"เซียวอู่"

ฉินเซวียนยังไม่ทันสังเกตเห็น ภายในห้องเรียนก็เกิดความวุ่นวายขึ้นเสียก่อน

เซียวอู่มารอฉินเซวียนเลิกเรียนเนี่ยนะ

หรือว่าข่าวลือจะเป็นความจริง

หากก่อนหน้านี้เป็นเพียงแค่ข่าวลือ ตอนนี้หลายคนก็เริ่มปักใจเชื่อแล้วว่าทั้งสองคนกำลังคบกันจริงๆ

ชั่วพริบตานั้น นักเรียนชายหลายคนแทบอยากจะทุบอกชกหัวตัวเอง บางคนถึงขั้นอยากจะกระโดดเข้าไปบีบคอฉินเซวียนเสียให้ตาย

"เธอมาทำไม"

ฉินเซวียนไม่สนใจสายตาของคนรอบข้าง เขาส่งยิ้มบางๆ แล้วเดินออกจากห้องเรียนไป

เซียวอู่เม้มริมฝีปากเล็กน้อย เธอลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว

"พระไตรปิฎกเล่มนี้มันมีค่ามากเกินไป ฉันว่าฉันเอาคืนนายดีกว่า"

ฉินเซวียนยิ้ม เขาเดินนำหน้าไปตามโถงทางเดิน

เซียวอู่ค่อยๆ เดินตามไป

"ฉันคิดดูดีๆ แล้ว ฉันกับนายไม่ได้มีความสนิทสนมกันขนาดนั้น พระไตรปิฎกเล่มนี้มันควรจะกลับไปอยู่กับนายมากกว่า"

ฉินเซวียนชะงักฝีเท้า หันไปมองเซียวอู่แล้วตอบว่า

"เอาคืนงั้นหรือ ของที่ฉันให้ไปแล้ว ฉันไม่มีนิสัยรับคืนหรอกนะ ถ้าเธอไม่อยากได้ ก็โยนทิ้งไปซะ"

"ฉินเซวียน"

ใบหน้าเล็กๆ ของเซียวอู่ดูร้อนรน พระไตรปิฎกที่ล้ำค่าขนาดนี้ เธอจะตัดใจโยนทิ้งลงได้อย่างไร

"พระไตรปิฎกเล่มนี้ สำหรับฉันแล้วมันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย"

ฉินเซวียนเอ่ยเสียงเรียบ

"ถ้าเธอ"

พูดยังไม่ทันจบประโยค เขาก็ชะงักฝีเท้า ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มจางๆ ขึ้นมา

มีร่างหนึ่งเดินเข้ามาขวางทางของเขาและเซียวอู่เอาไว้

ลู่อวิ๋นฝาน

หลายคนที่คอยจับตามองความเคลื่อนไหวของเซียวอู่และฉินเซวียนสองบุคคลผู้โด่งดังของโรงเรียน เมื่อเห็นลู่อวิ๋นฝานปรากฏตัว ต่างก็เผยสีหน้าสะใจออกมาให้เห็น

"ฮ่าๆ เซียวอู่คือข้อห้ามของลู่อวิ๋นฝาน ฉินเซวียนไอ้เด็กนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง คราวนี้มันต้องจบไม่สวยแน่"

"ดูท่าลู่อวิ๋นฝานคงกะจะมาหาเรื่องฉินเซวียนล่ะสิ หึ กล้าจีบเซียวอู่ มันจะเอาอะไรไปสู้กับลู่อวิ๋นฝาน"

"นั่นสิ ฉันว่าฉินเซวียนคงต้องเผ่นแน่บแน่ๆ"

ลู่อวิ๋นฝานคือใคร ภูมิหลังของเขาลึกซึ้งขนาดไหน ขนาดผู้อำนวยการโรงเรียนยังต้องเกรงใจเขาไปสามส่วน ฉินเซวียนกับลู่อวิ๋นฝานไม่อาจนำมาเปรียบเทียบกันได้เลย ก่อนหน้านี้ก็มีคนคาดเดาไว้แล้วว่า ลู่อวิ๋นฝานจะต้องไม่ยอมอยู่เฉยแน่ คิดไม่ถึงเลยว่าจะปรากฏตัวออกมาเร็วขนาดนี้

"ฉินเซวียน"

ใบหน้าของลู่อวิ๋นฝานมืดครึ้มจนแทบจะคั้นน้ำออกมาได้ ทั่วทั้งโรงเรียนมัธยมปลาย มีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเซียวอู่คือผู้หญิงของเขา

ก่อนหน้านี้ตอนที่ฉินเซวียนกับเซียวอู่สนิทสนมกัน เขาก็ไม่เคยเก็บมาใส่ใจ

แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป ข่าวลือมันแพร่สะพัดไปทั่วทั้งโรงเรียนแล้ว ต่อให้เขามั่นใจว่าฉินเซวียนกับเซียวอู่ไม่มีทางคบกัน ลำพังแค่เสียงซุบซิบนินทาพวกนี้ ก็มากพอที่จะทำให้เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟได้แล้ว

"มีธุระอะไร"

ฉินเซวียนล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกง ปรายตามองลู่อวิ๋นฝานด้วยความนิ่งเฉย

"ฉันเตือนนายไว้ก่อนนะ นายควรอยู่ให้ห่างจากเซียวอู่เอาไว้"

ลู่อวิ๋นฝานสูดลมหายใจเข้าลึก หางตาเหลือบมองเซียวอู่ พยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นในใจ

ฉินเซวียนยิ้ม เขาปรายตามองลู่อวิ๋นฝาน

"นายเป็นอะไรกับเซียวอู่ล่ะ"

"ฉันเป็น" ลู่อวิ๋นฝานชะงักไปเล็กน้อย "ฉันเป็นเพื่อนของเธอ"

เขาจำต้องกลืนคำว่าแฟนหนุ่มลงคอไป ลู่อวิ๋นฝานรู้ดีว่า หากเขากล้าอ้างตัวว่าเป็นแฟนของเธอต่อหน้าเซียวอู่ รังแต่จะทำให้เซียวอู่ยิ่งรู้สึกเกลียดชังเขามากขึ้นไปอีก

"ที่แท้ก็เป็นแค่เพื่อนนี่เอง"

ฉินเซวียนเน้นเสียงหนัก ทำเอาลู่อวิ๋นฝานโกรธจนต้องเผลอกำหมัดแน่น

สีหน้าของฉินเซวียนค่อยๆ เย็นชาลง นัยน์ตาทอประกายความเย่อหยิ่ง

"ในเมื่อเป็นแค่เพื่อน ความสัมพันธ์ระหว่างฉันกับเซียวอู่จะใกล้ชิดหรือห่างเหิน มันไปเกี่ยวอะไรกับนายด้วย"

"นายคิดว่าตัวเองเป็นตัวอะไร ถึงกล้ามาพูดจาแบบนี้กับฉัน"

"ต่อให้ฉันกับเซียวอู่กำลังคบกันจริงๆ แล้วนายจะทำไมล่ะ"

ฉินเซวียนดึงมือซ้ายของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้วคว้าหมับเข้าที่มือขวาของเซียวอู่โดยตรง

มือของเซียวอู่อ่อนนุ่มและเย็นเฉียบ จับแล้วให้ความรู้สึกราวกับไร้กระดูก แต่ฉินเซวียนก็ไม่ได้ใส่ใจกับสัมผัสนั้น ท่ามกลางสีหน้าตกตะลึงอ้าปากค้างของลู่อวิ๋นฝานและทุกคนในบริเวณนั้น เขาก็จูงมือเซียวอู่เดินหายลับออกไปจากประตูโรงเรียน

แม้กระทั่งตอนที่เขาและเซียวอู่เดินลับสายตาไปแล้ว คนรอบข้างก็ยังตั้งสติกลับมาไม่ได้

ฉินเซวียน ถึงกับจับมือเซียวอู่เนี่ยนะ

[จบแล้ว]