บทที่ 26 ผู้ถือหุ้นคาดการณ์รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ ติดท็อปทรีช่วงวันหยุดวันชาติ!

ไฟในห้องสว่างขึ้น

ทุกคนพากันยกมือขึ้นบังแสงไฟที่แยงตา

แสงที่ลอดผ่านร่องนิ้วดึงพวกเขากลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง

หัวหน้าแผนกซุนสูดน้ำมูก

เธอรู้สึกเสียดายจริงๆ ที่ไม่ได้ตั้งใจดูในช่วงสิบนาทีแรก

บางที... เธอควรจะไปขอไฟล์หนังจากรองประธานจางแล้วกลับไปดูอีกรอบที่บ้าน

เธอลุกขึ้นยืนและกำลังจะขยับตัว ทว่าสายตาก็เหลือบไปเห็นหัวหน้าแผนกทรัพยากรบุคคลที่นั่งอยู่แถวที่ห้า โน้มตัวไปแตะไหล่รองประธานจาง

"รองประธานจางคะ รบกวนส่งไฟล์หนังให้ฉันหน่อยได้ไหมคะ? พอดีช่วงแรกฉันติดงานก็เลยไม่ได้ดูน่ะค่ะ"

รองประธานจางยิ้มและส่ายหน้า ก่อนจะลุกขึ้นยืนและกล่าวกับทุกคนว่า

"เนื้อหาของหนังเรื่องนี้เป็นความลับนะครับ ห้ามนำไปเผยแพร่เด็ดขาด เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับผลประโยชน์ของบริษัทเรา และในฐานะผู้บริหารระดับสูง พวกคุณทุกคนก็น่าจะรู้ซึ้งถึงความสำคัญของมันดี ถ้าอยากดู ไว้รอดูตอนเข้าฉายเพื่อเป็นการอุดหนุนรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศก็แล้วกันนะครับ"

หัวหน้าแผนกซุนถอนหายใจออกมาเบาๆ ความรู้สึกผิดหวังถาโถมเข้าใส่

การที่ต้องรอไปอีกพักใหญ่กว่าจะได้ดูอีกรอบ มันช่างทรมานจิตใจเสียเหลือเกิน

เธอชอบตัวละครพระเอกนางเอกมากๆ ทั้งคู่เป็นคนที่มีชีวิตชีวา สดใส และเข้มแข็ง

จู่ๆ เธอก็เข้าใจแล้วว่าทำไมวัยรุ่นบางคนถึงชอบจิ้นให้พระเอกนางเอกในซีรีส์รักกันนอกจอ

ตอนนี้เธอหวังให้พระเอกนางเอกได้ลงเอยกันจริงๆ เฮ้อ... ในขณะที่เธอกำลังจะเดินออกไป เธอก็เห็นหัวหน้าแผนกฝ่ายขายที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดลุกขึ้นยืนเช่นกัน

หัวหน้าแผนกซุนนึกถึงต่างหูเพชรคู่สวยขึ้นมาได้ จึงรีบเดินเข้าไปหาหัวหน้าแผนกฝ่ายขาย

"พี่โจวคะ พี่รับผิดชอบเรื่องขายเครื่องประดับเพชรคอลเลกชันที่มาจากหนังใช่ไหมคะ? พี่จำต่างหูสีเหลืองที่โรสใส่ตอนที่กำลังเรียนถ่มน้ำลายกับแจ็คได้ไหมคะ? เราจะทำคอลเลกชันนี้ออกมาขายด้วยหรือเปล่าคะ?"

ต่างหูคู่นั้นสวยงามมากจริงๆ มันทำให้คนใส่ดูทั้งสง่างามและชาญฉลาด

และที่สำคัญที่สุดคือ มันเป็นสไตล์ของโรส!

หัวหน้าโจวยิ้มและตอบว่า "ใช่ครับ เราจะทำออกมาขายด้วย มันคือต่างหูคอลเลกชัน 'Heart of Wisdom' ครับ"

ดวงตาของหัวหน้าแผนกซุนเป็นประกายขึ้นมาทันที

Heart of Wisdom ช่างเป็นชื่อที่ไพเราะอะไรเช่นนี้

เธอยิ้มและถามต่อว่า "แล้วจะเริ่มวางขายเมื่อไหร่คะ? ฉันขอซื้อก่อนสักคู่ได้ไหม?"

หัวหน้าโจวยิ้มเจื่อนๆ "ต้องขอโทษด้วยครับหัวหน้าซุน คอลเลกชันนี้ไม่ได้อยู่ในสิทธิพิเศษสำหรับการสั่งจองล่วงหน้าของพนักงานครับ แต่ผมจะรีบแจ้งให้คุณทราบทันทีที่เริ่มวางขายเลย ดีไหมครับ?"

หัวหน้าแผนกซุนรู้สึกผิดหวังยิ่งกว่าเดิม แต่ก็จำใจตอบกลับไปว่า "ตกลงค่ะ ขอบคุณมากนะคะ"

เธอหันหลังกลับและเพิ่งจะก้าวไปได้แค่สองก้าว เพื่อนร่วมงานหญิงอีกหลายคนก็พากันเข้าไปรุมล้อมเขา

"พี่โจวคะ ต่างหูที่โรสใส่ตอนลงจากรถ ฉันขอซื้อก่อนสักคู่ได้ไหมคะ?"

"มีสร้อยคอหัวใจมหาสมุทรแบบจำลองที่ราคาต่ำกว่า 50,000 หยวนไหมคะ?"

...แม้แต่พี่หลิวที่ปกติไม่ค่อยใส่เครื่องประดับเท่าไหร่ ก็ยังเข้ามาร่วมวงด้วย "เสี่ยวโจว สร้อยคอเพชรสีม่วงของแม่โรสจะเริ่มวางขายเมื่อไหร่จ๊ะ?"

มุมปากของหัวหน้าแผนกซุนกระตุกเบาๆ

ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงไม่มีสิทธิพิเศษให้พนักงาน

ถ้าขืนปล่อยให้พนักงานสั่งจองล่วงหน้าได้ ทุกคนก็คงจะเหมากันไปคนละหลายชิ้น ซึ่งนั่นเท่ากับเป็นการสปอยล์เรื่องการแต่งหน้าทำผมของตัวละครไปโดยปริยาย

ที่แถวหน้าสุด ประธานบริษัทกำลังยืนคุยกับรองประธานจาง ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงผู้หญิงที่ฟังดูเหมือนพวกแฟนคลับดังมาจากข้างหลัง

ที่นี่มีไว้สำหรับผู้บริหารระดับสูงเท่านั้นไม่ใช่เหรอ? แล้วมีคนนอกเข้ามาได้ยังไงกัน?

ประธานบริษัทรีบหันขวับไปมอง

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาทำให้เขาถึงกับเลิกคิ้ว

เหล่าผู้บริหารหญิงที่ปกติมักจะวางมาดสง่างามและดูเข้าถึงยาก ตอนนี้กำลังรุมล้อมหัวหน้าแผนกฝ่ายขายด้วยแววตาเป็นประกาย

ซี๊ด—

ดูเหมือนว่า 'โฆษณา' ชิ้นนี้จะประสบความสำเร็จอย่างงดงามเลยทีเดียว

ประธานบริษัทหันกลับมาหาจางเจี้ยนหัวแล้วพูดต่อ

"ถึงผมจะไม่มีความรู้เรื่องอุตสาหกรรมภาพยนตร์เท่าไหร่นัก แต่จากปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว เราน่าจะเตรียมเพชรไว้น้อยเกินไปเสียแล้วสิ เตรียมวัตถุดิบให้พร้อมนะ และถ้าจำเป็น ก็สั่งผลิตเพิ่มทันทีเลย"

"รับทราบครับ วางใจได้เลย"

"หลังจากหนังเข้าฉาย วิดีโอโปรโมตเพชรของเราก็ต้องปล่อยตามออกมาให้ทันท่วงทีด้วย"

"อืม ไม่มีปัญหาครับ"

ประธานบริษัทพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"จะว่าไปแล้ว แค่รายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศก็น่าจะคุ้มทุนแล้วล่ะมั้ง?"

"มากกว่าคุ้มอีกค่ะ"

เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากด้านหน้าของพวกเขาทั้งสอง

สุภาพสตรีที่นั่งอยู่ตรงกลางแถวหน้าสุดลุกขึ้นยืนแล้วส่งยิ้มให้พวกเขา

จางเจี้ยนหัวยิ้มรับและจับมือกับเธอ

"ประธานซู คุณก็มาด้วยเหรอครับเนี่ย"

สุภาพสตรีวัยห้าสิบต้นๆ ท่านนี้คือ ซูไอ่หลิน หนึ่งในผู้ถือหุ้นของเจียเหอไดมอนด์

และเธอยังเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของอีต๋าซีนีม่าส์ ซึ่งเป็นเครือโรงภาพยนตร์ที่ใหญ่ที่สุดในประเทศอีกด้วย โดยลูกชายของเธอเป็นผู้บริหารระดับซีอีโอของอีต๋า

ที่วันนี้เขาบอกให้เฉินเซียวรอฟังข่าวดีคืนนี้ ก็เป็นเพราะประธานซูนี่แหละ

ถ้าเธอยินดีออกหน้าช่วยจัดการเรื่องรอบฉายของหนังที่อีต๋าให้ได้ มันก็จะเป็นเรื่องที่ดีงามอย่างแน่นอน

ซูไอ่หลินยิ้มและเอ่ยว่า

"รองประธานจางคะ หนังเรื่องนี้ทำออกมาได้ดีมากเลยค่ะ กำหนดวันเข้าฉายหรือยังคะ?"

"วางแผนไว้ว่าจะให้เข้าฉายช่วงวันหยุดวันชาติน่ะครับ"

"ถ้าทางกองถ่ายตกลง ฉันสามารถจัดการให้อีต๋าจัดรอบฉายหนังเรื่องนี้ในเครือโรงภาพยนตร์ของเราได้เลยนะคะ ฉันรับประกันสัดส่วนรอบฉายให้ได้มากกว่า 20% เลยค่ะ!"

จางเจี้ยนหัวแอบตกใจอยู่ลึกๆ

20% เลยเหรอ?!

นั่นหมายความว่า หากมีการฉายหนังทั้งหมด 100 รอบ จะเป็นรอบของ 'ไททานิก' ถึง 20 รอบเลยทีเดียว

ถึงแม้ว่าตัวเลขนี้อาจจะดูเป็นเรื่องปกติในเวลาทั่วไป แต่นี่มันคือช่วงวันหยุดวันชาตินะ!

ในช่วงเวลาที่มีการแข่งขันกันอย่างดุเดือด การได้รอบฉายถึง 20% จะทำให้หนังเรื่องนี้นำหน้าหนังเรื่องอื่นๆ ไปถึง 80% เลยทีเดียว!

เขาได้ยินมาว่าตอนช่วงตรุษจีนปีนี้ 'แก๊งม่วนป่วนเยาวราช 2' ยังได้รอบฉายแค่ 20% เอง ทั้งๆ ที่มีฐานแฟนคลับจากภาคแรกที่ฮิตถล่มทลายมาช่วยดันถึงได้รอบฉาย 20% มาครอง

แล้ว 'ไททานิก' ล่ะ นอกจากเนื้อหาที่ยอดเยี่ยมแล้ว ก็มีแต่พวก 'แอนตี้แฟน' คอยตามด่า... แบบนี้ 20% มันจะดูเกินจริงไปหน่อยหรือเปล่า?

ประธานบริษัทเองก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน

"ประธานซูประเมินหนังเรื่องนี้ไว้สูงขนาดนั้นเลยเหรอครับ?"

ซูไอ่หลินพยักหน้า

"หนังเรื่องนี้มีโอกาสสูงมากที่จะติดอันดับท็อปทรี หรืออาจจะถึงท็อปทูของบ็อกซ์ออฟฟิศช่วงวันหยุดวันชาติเลยนะคะ"

"แล้วทำไมถึงไม่ใช่อันดับหนึ่งล่ะครับ?"

รองประธานหลี่ที่ยืนเงียบมาตลอดจู่ๆ ก็โพล่งถามขึ้นมา

ซูไอ่หลินยิ้มและตอบว่า

"อันดับหนึ่งคงต้องยกให้ 'Ex-Files 4' ไปอย่างแน่นอนค่ะ หนังเรื่องนี้มีมาแล้วถึงสามภาคและมีฐานแฟนคลับเหนียวแน่นมาก ฉันได้ยินมาว่าคุณภาพก็ค่อนข้างดีเลยทีเดียว"

จางเจี้ยนหัวพยักหน้าเห็นด้วย

เขาเคยดู 'Ex-Files 3' มาก่อน คุณภาพก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียว

หนังเรื่องนี้โด่งดังมาก เขาได้ยินมาว่ารายได้ของภาคสามทะลุไปเกือบ 2 พันล้านหยวน

คาดว่ารายได้ของภาคสี่ก็คงไม่น้อยไปกว่ากันแน่ๆ

ส่วนตัวเขาคิดว่า 'ไททานิก' มีคุณภาพเหนือกว่า 'Ex-Files 3' อย่างเห็นได้ชัด

แต่เรื่องของรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศมันไม่ได้ขึ้นอยู่กับความชอบส่วนตัวของเขาคนเดียว มันต้องคำนึงถึงกลไกตลาดด้วย

ถึงแม้ว่าประธานซูจะเป็นแค่ผู้ลงทุนในอีต๋า แต่ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ เธอย่อมมีความรู้เรื่องอุตสาหกรรมภาพยนตร์มากกว่าเขาอย่างแน่นอน เชื่อประธานซูไว้ก็ไม่เสียหายหรอก

อีกอย่าง ได้อันดับสองหรืออันดับสามก็ถือว่าสุดยอดมากแล้ว! มันเกินความคาดหมายไปไกลลิบเลยล่ะ

ประธานบริษัทเอ่ยถามขึ้นมา

"ประธานซูครับ ถ้าติดอันดับสองหรือสามในบ็อกซ์ออฟฟิศช่วงวันหยุดวันชาติ คุณคิดว่ารายได้น่าจะอยู่ที่ประมาณเท่าไหร่ครับ?"

ซูไอ่หลินขมวดคิ้วเล็กน้อย พยายามนึกทบทวนถึงสถานการณ์เมื่อปีที่แล้ว

อันที่จริงแล้ว แม้เธอจะมีความรู้เรื่องอุตสาหกรรมภาพยนตร์มากกว่าผู้บริหารบริษัทเพชรทั้งสามคน แต่เธอก็ไม่ได้เชี่ยวชาญเรื่องสภาวะตลาดขนาดนั้น

อย่างไรก็ตาม ในฐานะผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของอีต๋า เธอก็พอจะเข้าใจภาพรวมอยู่บ้าง

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ตอบว่า

"ถ้าอิงจากข้อมูลช่วงวันหยุดวันชาติของปีที่แล้ว ฉันประเมินว่าน่าจะอยู่ที่ประมาณ 1 พันล้านหยวนค่ะ แต่ฉันคิดว่าปีนี้หนังเรื่องนี้อาจจะติดอันดับท็อปเท็น และมีโอกาสทำรายได้ทะลุ 1.5 พันล้านหยวนเลยนะคะ"

1.5 พันล้านหยวน?!

ประธานบริษัทถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

เขารีบคิดคำนวณตัวเลขในหัวอย่างรวดเร็ว

รายได้บ็อกซ์ออฟฟิศ 1.5 พันล้าน บริษัทผลิตภาพยนตร์ได้ส่วนแบ่ง 35%

ตามสัญญาที่ตกลงกันไว้ บริษัทของพวกเขาซึ่งได้รับสิทธิ์ในการโฆษณาไปแล้ว จะได้รับส่วนแบ่งที่น้อยกว่านิดหน่อย นั่นคือ 24% ของรายได้ที่บริษัทผลิตภาพยนตร์ได้รับ

นั่นหมายความว่า 1.5 พันล้าน * 35% * 24%

126 ล้านหยวน?!

ตอนที่เขาลงทุนครั้งแรก เขาคิดว่ารายได้บ็อกซ์ออฟฟิศคงจะคืนทุนมาได้แค่เศษเสี้ยวเดียวเท่านั้นแหละ

ไม่เคยคิดฝันมาก่อนเลยว่ามันจะเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าตัวแบบนี้!

เขาเอ่ยด้วยความเสียดายเล็กน้อย

"แค่ดูจากตัวเลขบ็อกซ์ออฟฟิศ การลงทุนของเราก็คุ้มทุนแล้วสิ เราลงทุนไปตั้ง 50 กว่าล้านเลยใช่ไหม? เราน่าจะได้กำไรสัก 70 ล้านแน่ๆ"

"อืม ใช่ครับ!"

ประธานบริษัทได้ยินเสียงตอบรับอย่างตื่นเต้นดังมาจากข้างๆ

เขาเหลือบมองไปด้านข้าง ก็เห็นรองประธานจางกำลังพยายามกลั้นยิ้มอย่างสุดความสามารถ

ถ้าจะพูดแบบวัยรุ่นสมัยนี้ก็คงต้องบอกว่า รอยยิ้มของเขามันกลั้นยากยิ่งกว่าปืนอาก้าเสียอีก!

จึ๊ๆๆ เฒ่าจางเอาเงินตัวเองมาลงทุนแล้วก็ฟันกำไรเละเทะเลยสินะ?

เฮ้อ... เสียดายชะมัด

รองประธานจางจัดปกเสื้อให้เข้าที่ ยืดตัวตรง และพยายามกลั้นยิ้มเอาไว้ให้ได้

เจ้าเด็กเฉินเซียวคนนั้นมันไม่ธรรมดาจริงๆ!

เขาสามารถทำรายได้บ็อกซ์ออฟฟิศสูงถึง 1.5 พันล้านจากโฆษณาชิ้นเดียวเนี่ยนะ

อัจฉริยะ! นี่มันอัจฉริยะชัดๆ!

เขาน่าจะรีบผันตัวไปเป็นผู้กำกับหรือคนเขียนบทนะ! อย่ามาจมปลักเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนเลย มันเสียของเปล่าๆ

ประธานบริษัทเอ่ยถาม

"เฒ่าจาง คุณลงทุนไปเท่าไหร่นะ?"

จางเจี้ยนหัวพยายามหุบยิ้มที่มุมปาก และทำน้ำเสียงให้นิ่งที่สุดเท่าที่จะทำได้

"เอาเป็นว่าแบบนี้แล้วกันครับ ถ้าหนังทำรายได้ถึง 1.5 พันล้านจริงๆ ก็คง... เท่ากับเงินเดือนผมหกปีเต็มเลยล่ะครับ"

เชี่ย! — บรรดารองประธานและหัวหน้าแผนกที่ยืนอยู่รอบๆ ต่างอุทานออกมาในใจพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย

ประธานบริษัทโบกมือและพูดติดตลก

"เอาล่ะๆ ไม่ต้องทำมันแล้วงานน่ะ กลับบ้านไปเกษียณอายุได้เลย!"

รองประธานหลี่ที่ยืนอยู่ข้างๆ เพิ่งจะหลุดพ้นจากความเศร้าของหนังมาหมาดๆ เขากำห่อกระดาษทิชชูในมือแน่น หรี่ตาจ้องมองจางเจี้ยนหัว

เงินเดือนหกปี ตาเฒ่าคนนี้แค่เอาเงินมาลงทุนนิดหน่อยก็ฟาดเงินไปตั้ง 60 ล้านแล้วเหรอเนี่ย?!

อิจฉา!

อิจฉาโว้ย!

ทำไมเขาถึงไม่มีลูกน้องเก่งๆ แบบนี้บ้างนะ?

บ้าเอ๊ย...