บทที่ 37 - อานุภาพพยัคฆ์ร้าย!

บทที่ 37 - อานุภาพพยัคฆ์ร้าย!

เมื่อขี่ม้าผ่านอาณาเขตของแกะเขาใบมีดทองคำ ร่างแยกของลั่วอิ๋งก็ยังคงก้มหน้าก้มตาฟาร์มมอนสเตอร์อย่างขะมักเขม้น

ฉู่สวินรู้สึกลึกซึ้งเลยว่าพรสวรรค์ม้วนภาพร่างแยกนี่มันคือสุดยอดเครื่องมือปล่อยบอทชัดๆ!

ก็ใช่น่ะสิ ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีสภาพร่างกายแข็งแกร่งทนทานเหมือนฉู่สวิน ที่ต่อให้อดหลับอดนอนมาตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงก็ยังคึกคักกระปรี้กระเปร่าได้ขนาดนี้...

เวลาที่ต้องพักผ่อน ถ้ามีร่างแยกแบบนี้คอยจัดการให้ จะไม่เท่ากับว่านอนหลับอยู่ก็ยังอัปเลเวลได้หรอกหรือ

ฉู่สวินคิดไปคิดมา ปล่อยให้ร่างแยกนี่ฟาร์มมอนสเตอร์อยู่ตรงนี้ต่อไปก็แล้วกัน!

การเดินทางไปแผนที่ตรงกลางครั้งนี้ ถ้าบังเอิญไปเจอคนหรือมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งกว่านี้ ค่อยสลับเป้าหมายวาดร่างแยกใหม่ก็ยังไม่สาย

ถือว่าเป็นการใช้ประโยชน์ให้คุ้มค่าที่สุดก็แล้วกัน

ระหว่างทางกลับ ฉู่สวินได้ติดต่อหากวนชิงเป่ย

อีกฝ่ายเปิดบทสนทนาด้วยน้ำเสียงประชดประชันแกมหยอกล้อเพื่อแสดงความ "เลื่อมใส" อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะแสดงความยินดีจากใจจริงกับโอกาสและความโด่งดังที่ฉู่สวินได้รับ

สุดท้ายก็เป็นตัวแทนของผู้ใหญ่บ้านเฝิงฉิงเจียงและชาวบ้านทุกคน กล่าวขอบคุณฉู่สวินอย่างเป็นทางการ

พอได้ยินคำพูดที่เป็นทางการขนาดนั้นหลุดออกมา...

ฉู่สวินก็ดับความคิดที่จะชวนอีกฝ่ายมาอัปเลเวลด้วยกันไปเลย

จากนั้นเขาก็เอ่ยถามด้วยประโยคเปิดตัวราวกับเป็นเมนเทอร์ในรายการสานฝัน

"ความฝันของนายคืออะไร"

ฉู่สวินแค่ต้องการจะรู้ว่ากวนชิงเป่ยมีแผนจะพัฒนาตัวเองยังไง และจะเดินไปในเส้นทางไหนต่อไป...

ส่วนกวนชิงเป่ยก็เล่าถึงความเปลี่ยนแปลงในจิตใจของเขาช่วงที่ผ่านมาให้ฟัง

"ความฝันของฉันก็คือการได้เป็นลูกผู้ชายแบบราชันแม่เหล็กยังไงล่ะ!"

"ฮ่าๆ... คนอย่างฉัน นายยังไม่รู้อีกเหรอ ก็แค่ปลาเค็มตัวหนึ่งที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เท่านั้นแหละ!"

"พูดตามตรง ตอนแรกฉันก็ไม่ได้มีความฝันอะไรหรอก ทะลุมิติมาอยู่ในที่บ้าๆ แบบนี้ ชีวิตแขวนอยู่บนเส้นด้าย จะเอาเวลาไหนไปคิดเรื่องความฝัน..."

"แต่พอเริ่มยอมรับความจริงได้ ฉันก็กลับคิดว่านี่แหละคือโอกาสทอง!"

"โลกใบนี้ถูกล้างไพ่ใหม่หมดแล้ว นั่นก็หมายความว่าเรื่องอะไรที่เมื่อก่อนไม่กล้าคิดไม่กล้าทำ ตอนนี้ขอแค่มีความแข็งแกร่งก็สามารถทำได้ทุกอย่าง!"

"ฉันอยากจะตามตาเฒ่าเฝิงไปสร้างดินแดนแห่งใหม่ สร้างโลกใบใหม่ขึ้นมา!"

ฉู่สวิน "..."

เด็กคนนี้โดนเฝิงฉิงเจียงล้างสมองไปแล้วหรือไง

มิน่าล่ะเมื่อกี้ถึงได้พูดจาเป็นทางการนัก...

ฉู่สวินไม่ได้มีความทะเยอทะยานแบบนั้น

ตอนแรกเขาถึงขั้นแอบดูแคลนคนบ้าอำนาจแบบเฝิงฉิงเจียงด้วยซ้ำ

แต่หลังจากผ่านการแข่งขันมาหนึ่งรอบ ฉู่สวินก็ค้นพบว่าเฝิงฉิงเจียงไม่ได้เป็นคนที่บ้าอำนาจเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัวเลย

หรือจะพูดอีกอย่างก็คือ เขาต้องการอำนาจเพื่อเอามาช่วยเหลือผู้อ่อนแอต่างหาก

เฮอะ!

คนแบบนี้ ทำเอาแอบซึ้งใจอยู่เหมือนกันนะเนี่ย!

แต่ทว่า...

ฉู่สวินจะไม่มีวันทำตัวแบบคนพวกนั้นเด็ดขาด

เขาไม่ได้เป็นพ่อพระผู้ใจบุญ เขาทำไม่ได้หรอกนะไอ้การตอบแทนความแค้นด้วยความตรงไปตรงมา และยิ่งทำไม่ได้เด็ดขาดกับการเอาความดีชนะความชั่ว

เขาไม่ได้โหยหาอำนาจหรือความรู้สึกที่ได้ควบคุมใคร

ขอแค่ตัวเองมีความแข็งแกร่งพอที่จะไม่โดนใครรังแก และมีพลังมากพอที่จะใช้ชีวิตอย่างอิสระเสรี...

แค่นี้ก็คือความฝันอันสูงสุดของเขาแล้ว!

"ถ้านายมีปัญหาอะไรก็ทักมาบอกได้เลยนะ อะไรที่ฉันช่วยได้ ฉันไม่ปฏิเสธแน่นอน!"

ฉู่สวินจบบทสนทนา

และเป็นการขีดเส้นแบ่งเขตแดนให้ชัดเจน

ถ้านายมีเรื่องเดือดร้อนมาขอให้ฉันช่วย ฉันยินดีทุ่มสุดตัว

แต่ถ้ามาขอให้ฉันช่วยทำเพื่อส่วนรวมหรือเพื่อคนหมู่มากล่ะก็...

ไม่ต้องเอ่ยปากมาให้เสียเวลาหรอก!

ไอ้ความฝันอันยิ่งใหญ่ที่อยากจะสร้างความสุขให้มวลมนุษยชาติน่ะ ถ้านายมีความฝันนั้นก็พยายามทำให้สำเร็จด้วยตัวเองเถอะ

แต่ถ้าคิดจะลากคนที่ไม่ได้มีความฝันแบบนั้นไปลงเรือลำเดียวกันล่ะก็...

ขอโทษที คงเป็นเพื่อนกันต่อไปไม่ได้แล้วล่ะ!

เพราะเส้นทางของเรามันต่างกัน

ตอนข้ามแม่น้ำ ฉู่สวินดึงหนังวัวออกแล้วปล่อยให้ม้าน้อยว่ายน้ำข้ามไปเอง ส่วนตัวเองก็ใช้ทักษะลอยตัวข้ามไปแบบชิลๆ

เมื่อข้ามมาได้ เขาก็เอาหนังวัวคลุมตัวม้าน้อยอีกครั้งเพื่อกันน้ำ

จากนั้นก็ตวัดขาขึ้นควบม้า

ฉู่สวินมองดูช่องแชตที่อีกฝ่ายเงียบหายไปนาน เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วปิดหน้าต่างสนทนาลง

เขารู้ดีว่าตั้งแต่นี้ต่อไป เขาคงไม่ได้ติดต่อกับกวนชิงเป่ยบ่อยๆ อีกแล้ว...

ริมฝั่งแม่น้ำ ฉู่สวินหันกลับไปมองทุ่งหญ้ากว้างใหญ่แล้วถอนหายใจออกมา

เพื่อนคนแรกของเขาในโลกใบนี้ ก็เหมือนกับทุ่งหญ้าแห่งนี้แหละ เคยโอบกอดกันไว้ และสุดท้ายก็ต้องจากลา...

ไม่สามารถพกติดตัวไปได้

ความรู้สึกเศร้าหมองถูกพัดพาหายไปเมื่อเสียงแจ้งเตือนจากพื้นที่จัดเก็บชั่วคราวดังขึ้น

ดาบยาวชั้นดีทั้งห้าเล่ม ถูกกวาดซื้อไปจนเกลี้ยงอีกแล้ว!

กระแสตอบรับล้นหลามจริงๆ!

ฉู่สวินหยิบดาบยาวธรรมดาห้าเล่มออกมาจากพื้นที่จัดเก็บชั่วคราว จัดการหลอมสกัด แล้วนำไปวางขายต่อ

พร้อมกับปรับเปลี่ยนเงื่อนไขการแลกเปลี่ยนใหม่

ซากศพมอนสเตอร์เลเวล 4 ได้มาพอแล้ว เงื่อนไขใหม่จึงถูกเปลี่ยนเป็นซากศพเลเวล 5 แทน

"เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทีมของพวกเราอุตส่าห์ลำบากลำบนไปฆ่ามอนสเตอร์เลเวลสี่มาได้ เทพฉู่ดันไม่รับแลกแล้วเหรอ!"

"ซากศพมอนสเตอร์เลเวลห้า เทพฉู่ประเมินฝีมือพวกเราสูงเกินไปแล้ว!"

"คงมีแต่ทีมท็อปเท็นบนกระดานจัดอันดับเท่านั้นแหละมั้งที่กล้าไปฟาร์มแถวโซนมอนสเตอร์เลเวลห้าน่ะ"

"ลูกพี่ฉู่เลิกเป็นพ่อพระแล้วเหรอ มอนสเตอร์เลเวลห้า สำหรับพวกยาจกอย่างเรามันโหดหินเกินไปนะ!"

"ใครบอกว่าต้องใช้แต่มอนสเตอร์เลเวลห้าล่ะ เทพฉู่รับผลไม้ป่าด้วยนะเว้ย! เมื่อกี้ฉันเพิ่งเอาผลไม้ป่าสองลูกไปแลกดาบยาวชั้นดีมาได้หนึ่งเล่ม! ฟินสุดๆ ไปเลย!"

"ผลไม้ป่าบางชนิดลูกพี่ฉู่เขาก็ไม่รับนะ ฉันอุตส่าห์ตุนไว้เป็นสิบลูก ดันใช้แลกได้แค่ห้าลูกเอง! ตอนแรกกะจะรอซื้อผลเถาอสรพิษของลูกพี่ฉู่ สรุปได้ดาบมาตั้งสองเล่ม..."

"เชี่ย! คอมเมนต์บน ดาบเล่มที่เหลือขายต่อไหม!"

"ไม่ขายโว้ย! ฉันจะเอาดาบเล่มนี้ไปล่อสาวมาเข้าทีม!"

"สาวเหรอ ถึงฉันจะไม่ใช่ผู้หญิง แต่ฉันเป็นให้แกได้นะ..."

"ไสหัวไปไกลๆ เลย!"

"เอ๊ะ ลูกพี่ฉู่อยากได้เพื่อนร่วมทีมสาวๆ ไหมคะ หนูขอแค่ดาบเล่มเดียวก็พอ"

"เทพฉู่คะ น้องยินดีพลีกายถวายชีวิตให้เลย ถ้าได้เป็นแฟนเทพฉู่จะยิ่งดีมากเลยค่ะ!"

"นังพวกชะนีหน้าด้านมาจากไหนเนี่ย กล้าดียังไงมาแย่งสามีฉันฮะ!"

...

ฉู่สวินไม่ได้สัมผัสถึงความครื้นเครงในช่องแชตเลยแม้แต่น้อย

เพราะเขากำลังดื่มด่ำกับความสุขอีกรูปแบบหนึ่งอยู่

ผลศิลาโลหิตขั้น 0 พอกินเข้าไปก็ได้รับค่าความคล่องตัว 2 แต้ม

ผลวิญญาณวารีขั้น 1 พอกินเข้าไปก็เพิ่มความเข้ากันได้กับธาตุน้ำ 1 แต้มและค่าพลังจิต 5 แต้ม

ผลวิญญาณกระบี่ขั้น 1 พอกินเข้าไปก็เพิ่มความเข้ากันได้กับเจตจำนงแห่งกระบี่ 1 แต้มและค่าความคล่องตัว 5 แต้ม

...

ดาบยาวชั้นดีสิบเล่ม มีห้าเล่มที่แลกมาได้ด้วยซากศพมอนสเตอร์เลเวล 4 จากที่ราบหินรกร้าง

ซากศพทั้งห้าร่างนั้น มอบค่าความคล่องตัวให้เขา 10 แต้ม

ค่าสถานะแค่นี้แทบจะไม่มีผลอะไรกับความแข็งแกร่งของฉู่สวินในตอนนี้แล้ว

และเขาก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะลูบศพเจอของดีอะไรมากมายนัก

หลักๆ ก็แค่อยากตอบสนองโรคย้ำคิดย้ำทำที่ชอบสะสมของก็เท่านั้นเอง

แน่นอนว่าเนื้อยุงถึงจะน้อยแต่ก็ยังเป็นเนื้อ ถือซะว่าเป็นการสะสมทีละเล็กทีละน้อยก็แล้วกัน!

แต่ผลตอบแทนจากดาบยาวชั้นดีอีกห้าเล่มนี่สิ ถึงจะเรียกว่าคุ้มค่าของจริง!

ผลไม้วิญญาณสิบลูก!

ผลศิลาโลหิตขั้น 0 สองลูก

ผลไม้วิญญาณขั้น 1 เจ็ดลูก

ผลไม้วิญญาณขั้น 2 หนึ่งลูก

ผลศิลาโลหิตสองลูก สุ่มได้ค่าสถานะมาสองแต้ม ซึ่งดันไปตกที่ความคล่องตัวทั้งหมดเลย

ผลไม้วิญญาณขั้น 1 ได้แก่ ธาตุน้ำ น้ำแข็ง สายฟ้า ลม พลอง กระบี่ และขวาน อย่างละลูก

ความเข้ากันได้เจ็ดแต้ม ไม่มีซ้ำกันเลยสักนิด

และยังได้พละกำลังเพิ่มมา 10 แต้ม ความคล่องตัว 10 แต้ม และพลังจิตอีก 15 แต้ม

ความรู้สึกของการวิวัฒนาการที่เกิดจากการพัฒนาความแข็งแกร่งแบบนี้ คำว่าฟินคำเดียวยังน้อยไปเลยด้วยซ้ำ!

มันสุดยอดไปเลย!

แต่ที่น่าสนใจที่สุดก็คือผลไม้วิญญาณขั้น 2 ลูกนั้น

[ชื่อ] : ผลโลหิตพยัคฆ์

[ระดับขั้น] : ขั้น 2 ไอเทมฟื้นฟูประเภทของกิน

[สถานะไอเทม] : สามารถรับประทานได้ เมื่อกินเข้าไปจะช่วยเสริมสร้างความแข็งแกร่งของร่างกาย และจะได้รับอานุภาพพยัคฆ์ร้ายส่วนหนึ่งมาครอบครอง!

—— เติบโตในดินแดนที่ถูกชโลมด้วยเลือดพยัคฆ์ ซึมซับความน่าเกรงขามของพยัคฆ์ร้ายเอาไว้! [สามารถตรวจสอบได้]

แค่ข้อมูลเบื้องต้นที่มองเห็นผ่านเนตรสัจธรรม ก็รู้แล้วว่ามันไม่ธรรมดา

พอได้ลิ้มรสชาติของมัน ฉู่สวินก็เข้าใจอย่างถ่องแท้เลยว่า คำว่า ขั้น 2 ในหมวดหมู่ของผลไม้ป่า มันมีความหมายว่ายังไง!

[รับประทานผลโลหิตพยัคฆ์ คุณได้รับค่าพละกำลัง 10 แต้ม!]

[รับประทานผลโลหิตพยัคฆ์ คุณได้รับค่าความคล่องตัว 5 แต้ม!]

[รับประทานผลโลหิตพยัคฆ์ คุณได้รับค่าพลังจิต 5 แต้ม!]

[รับประทานผลโลหิตพยัคฆ์ คุณได้รับอานุภาพพยัคฆ์ร้าย 20 เปอร์เซ็นต์!]

[หมายเหตุ : เสือคือเจ้าแห่งสรรพสัตว์ อานุภาพพยัคฆ์ร้าย 100 เปอร์เซ็นต์สามารถทำให้สรรพสัตว์ยอมศิโรราบได้!]

ยังไม่ต้องพูดถึงอานุภาพพยัคฆ์ร้ายนั่นหรอก แค่ได้ค่าสถานะเพิ่มมาตั้ง 20 แต้ม มันก็คุ้มค่าสมกับเป็นผลไม้วิญญาณขั้นสองแล้ว!

ส่วนไอ้อานุภาพพยัคฆ์ร้ายที่ทำให้สรรพสัตว์ยอมศิโรราบนั่น...

ขอแค่เขากินผลโลหิตพยัคฆ์เพิ่มอีกสี่ลูก เขาก็จะได้มันมาครอบครอง!

ฉู่สวินหมายมั่นปั้นมือว่าจะต้องเอามันมาให้ได้ เพราะแค่ฟังชื่อก็ดูเท่และน่าเกรงขามสุดๆ แล้ว!

การแลกเปลี่ยนล็อตแรกนี้ ความแข็งแกร่งและความรู้สึกถึงการวิวัฒนาการที่ได้รับจากดาบทั้งสิบเล่ม...

ทำเอาฉู่สวินที่นั่งอยู่บนหลังม้าถึงกับฟินทะลุปรอท

เพียงแค่คิด หน้าต่างสถานะส่วนตัวก็เด้งขึ้นมาในกรอบสายตาทันที

พลังรบพุ่งสูงขึ้นไปอีกระดับ!

[จบแล้ว]