Chapter 172 : วางกับดักสังหารซาโต้ ฮารุกะ! (4)

เธอสามารถใช้ช่องว่างระหว่างการโจมตีเพื่อพยายามทิ้งระยะห่างระหว่างพวกเขาทั้งสองคนได้เช่นกัน อย่างไรก็ตามทุกครั้งที่เธอพยายามทิ้งระยะห่างดาบพิษก็มักจะไล่ตามมาทันอย่างรวดเร็ว

คนทั้งสองเปลี่ยนตำแหน่งการต่อสู้กันอย่างว่องไวและภายในเวลาสั้นๆเพียงสองนาทีพวกเขาก็มาถึงถนนใกล้ๆกับทะเลแล้ว

“ตาย!” ดาบพิษแทงดาบสั้นเข้าใส่อีกครั้งโดยเล็งไปที่หัวใจของซาโต้ ฮารุกะ

‘ฉึก’

เลือดพุ่งออกมาอย่างรุนแรงพร้อมๆกับพิษที่ระเบิดออกมา

หากแต่เขากลับรู้สึกได้เพียงว่าดาบนั้นแทงเข้าเนื้อหากแต่ยังไม่อาจแทงเข้าหัวใจ ดาบพิษรู้ทันทีว่าการโจมตีนี้ยังไม่อาจสังหารซาโต้ ฮารุกะลงได้

‘ชุดเกราะด้านหน้ามันจะหนาเกินไปแล้ว เกือบจะแทงหัวใจเธอได้แล้วแท้ๆ!’ ดาบพิษชักดาบกลับทันทีและแทงอีกครั้ง

ในเวลาเดียวกันเขาก็ได้รับบทเรียนมาแล้ว เวลาสู้กับสตรีนั้นจะต้องให้ความสนใจกับชุดเกราะที่โคตรจะหนาด้านหน้าให้ดี

ถ้ามันหนามากและอยากจะสังหารให้ได้ในดาบเดียวก็จำเป็นต้องใส่แรงเข้าไปเยอะหน่อย

‘พรวด!’ หากแต่การโจมตีนี้ก็ยังคงทำให้ซาโต้ ฮารุกะรู้สึกได้ถึงภัยคุกคามถึงตายอยู่ดี

เธอกระอักเลือดออกมาและพยายามล่าถอยออกไป ดวงตางดงามของเธออัดแน่นไปด้วยความหวาดกลัว

ในฐานะของบุตรีคนโตของตระกูลซาโต้แล้วเธอจึงมักจะถูกตามใจมาตั้งแต่เด็กและไม่เคยประสบกับการต่อสู้แบบนี้มาก่อนเลย

ในฐานะของหัวหน้ากองตัวเล็กๆของกองทัพเงาวิญญาณแล้วเธอเพียงแค่ต้องคอยใช้สกิลทุกประเภทที่มีจากจุดปลอดภัยและคอยดีบัฟศัตรูก็เท่านั้นไม่มีความจำเป็นใดที่เธอต้องออกไปสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตาย

เห็นได้ชัดเลยว่าเพราะเหตุนี้เองทำให้เธอไม่มีทางเลือกได้แต่ต้องงัดไพ่ตายทุกอย่างที่มีออกมาใช้เมื่อถูกบีบให้ต้องเผชิญหน้ากับดาบพิษในระยะประชิด!

“เวรเอ๊ย!” ซาโต้ ฮารุกะกรีดร้องออกมาในใจและพลันบดขยี้กระโหลกสีทองจนแหลกเป็นผุยผง

เสียงกรีดร้องแสบแก้วหูพลันดังออกมาจากกะโหลกนั้นและเข้ากัดกินสติของดาบพิษ

ดาบพิษพลันรู้สึกได้ถึงคลื่นเสียงอันน่าสะพรึงราวกับว่ามันมีตัวตนอยู่จริง ประหนึ่งว่ามีค้อนยักษ์ทุบเข้าใส่สมองของเขาอย่างรุนแรง

ความเจ็บปวดที่ส่งตรงมาจากสมองนั้นทำให้การเคลื่อนไหวของมือของเขาแข็งค้างไปด้วย

ตอนนี้ในความคิดเขามีเพียงความคิดเดียวเท่านั้น...คุณหนูซาโต้ผู้นี้ช่างมีไพ่ตายช่วยชีวิตอยู่ในมือเยอะยิ่งนัก!

ยันต์สีเหลืองสองแผ่นพลันส่องประกายขึ้นมาบนน่องเรียวบางของเจ้าหล่อน

ปัง!

ความเร็วของเธอพลันพุ่งทะยานขึ้นอย่างฉับพลัน

หนนี้เธอสามารถทิ้งระยะห่างไปจากดาบพิษได้กว่า100เมตร!

“เวรเอ๊ย...หลังจากนี้คอยดูเถอะฉันจะใช้อำนาจของฉันหาเรื่องฆ่าแกให้จงได้!” ซาโต้ ฮารุกะกัดฟันแน่นและเร่งร้อนหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง

“เธอคงไม่มีโอกาสนั้นหรอก”สาวน้อยใบหน้ากลมโตกระชับเคียวยักษ์สีดำแน่นและพุ่งออกมาจากตรอกยาวทางด้านซ้ายของเธอ

เคียวสีดำนั้นฟาดฟันลงมาอย่างไร้ปรานีและแล็งไปที่คอเพียวบางของเธออย่างแม่นยำ

‘แคร๊ก’ ตุ๊กตาลักษณะคล้ายกับซาโต้ ฮารุกะที่ห้อยอยู่บริเวณเหวของเธอพลันระเบิดกลายเป็นฝุ่น!

ซาโต้ ฮารุกะตกตะลึงยิ่งนัก

เนื่องจากหญิงสาวใบหน้ากลมโตผู้นี้เป็นคนเดียวกับไอดะ เหมยที่เธอใช้เวลาอยู่ด้วยอย่างยาวนาน!

เธอกระทั่งคิดด้วยว่าหลังจากบรรลุภารกิจคราวนี้แล้วเธอจะจัดการเปลื้องผ้าสาวน้อยขี้อายใบหน้ากลมโตผู้นี้เสียแล้วโยนอีกฝ่ายลงบนเตียงเพื่อสนุกกัน

แต่ตอนนี้เล่าเกิดอะไรขึ้น?!

ในเวลาเดียวกันนี้เอง ค่าความอดทนอันสูงลิบของดาบพิษก็ทำให้เขาสามารถสลัดสภาวะจิตหลอนออกไปได้

เขากระทืบเท้าลงบนพื้นอย่างรุนแรงและพุ่งเข้ามา

“นี่เธอกล้าทรยศฉันงั้นหรอ?!” ซาโต้ ฮารุกะส่งเสียงกรีดร้องแหลมสูงออกมา

เธอจับจ้องมองมาที่ลู่หลัวด้วยความเกลียดชังอย่างไม่อาจประมาณได้และหมายจะกระโดดลงไปในทะเลเพื่อหลบหนี!

ลู่หลัวเองก็ชะงักไปเช่นกัน

ตุ๊กตาซาโต้ ฮารุกะตัวนั้นกลับกลายเป็นตัวตายตัวแทน!

“อย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนั้นน่า อีกฝ่ายน่าจะไม่มีของเล่นเหลืออีกแล้ว...เธอไม่น่าจะมีไพ่ตายอะไรเหลือแล้วแหละ!” ดาบพิษตะโกนบอก

ในเวลาเดียวกันมือ หัวและร่างกายท่อนบนของซาโต้ ฮารุกะก็ได้จมลงไปในทะเลแล้ว มีเพียงช่วงร่างเท่านั้นที่ยังอยู่เหนือน้ำ

ถ้าเธอสามารถดำลงไปในทะเลได้และมีความมืดมิดยามราตรีเช่นนี้คอยช่วยก็อาจจะหลบหนีไปได้จริงๆ!

เมื่อถึงตอนนั้นพวกเขาย่อมเจอปัญหาแน่

คำกล่าวของดาบพิษทำให้ลู่หลัวได้สติกลับมา เคียวสีดำในมือของเธอพลันมลายหายไปสิ้นและถูกแทนที่ด้วยโซ่สีดำแทน

เธอปาโว่นั่นลงไปรัดท่อนขาของซาโต้ ฮารุกะที่กำลังจะดำน้ำลงไปเอาไว้ได้ทันเวลา “อย่าแม้แต่จะคิดหนีเชียว!”

ลู่หลัวใส่แรงเข้าไปทั้งสองแขนก่อนจะกระตุกอย่างแรงเพื่อดึงร่างของซาโต้ ฮารุกะออกมาจากน้ำ

สีหน้าของซาโต้ ฮารุกะตอนนี้เต็มไปด้วยความสิ้นหวังยิ่ง

ในเวลานี้เองดาบพิษก็ได้ตัดผ่านระยะห่าง100เมตรเข้ามาถึงพอดี

ดาบสั้นในมือของเขาแทงเข้าใส่หัวใจของซาโต้ ฮารุกะอย่างแม่นยำ

แน่นอนว่าหนนี้เขาเลือกแทงจะด้านหลังดังนั้นจึงไม่จำเป็นต้องสนใจไอ้เกราะก้อนไขมันที่อยู่ด้านหน้าอีกต่อไป

พลังชีวิตของซาโต้ ฮารุกะลดลงราวกับน้ำหลาก!

เธอใช้ไพ่ตายที่มีไปจนหมดแล้วและไม่มีทางหลบหนีได้อีกต่อไป

เธอจับจ้องมองดูสาวน้อยใบหน้ากลมโตด้วยความเกลียดจังหากแต่ก็สับสนในที “เธอ..เป็น..ใครกันแน่!”

ลู่หลัวแสยะยิ้มให้กับอีกฝ่าย “เห็นว่าเธอกำลังจะตายหรอกนะงั้นฉันจะบอกให้...” เธอย่อตัวลงช้าๆก่อนจะแค่นเสียเย็นชาข้างหูของซาโต้ ฮารุกะ

“แต่ถ้าไม่บอกคงทำให้เธอตายตาไม่หลับ!”

แค่ก!

ซาโต้ ฮารุกะกระอักเลือดออกมาคำโตก่อนที่พลังชีวิตจะลดลงจนเหลือ0!