บทที่ 27 - เศษซากอาวุธระดับสุดยอด

บทที่ 27 - เศษซากอาวุธระดับสุดยอด

อาวุธวิญญาณระดับสุดยอดอย่างนั้นหรือ

หลินอู๋เต้ามีกำลังใจขึ้นมาทันที

ในมหาพิภพเสินหวง อาวุธที่ผู้บำเพ็ญเพียรใช้ต่างก็มีการแบ่งระดับชั้นอย่างเข้มงวด แม้อาวุธวิญญาณจะอยู่ในระดับต่ำสุด แต่ก็มีอานุภาพที่ไม่ธรรมดาเลย

ยกตัวอย่างเช่น กระบี่โบราณเสวียนเทียนที่ได้จากการสังหารเจียงชิงเสวี่ยก่อนหน้านี้ ก็เป็นอาวุธวิญญาณที่หลอมรวมจากเจ็ดสิบสองผนึกราชันเข้ากับวัสดุระดับราชัน

ภายใต้วิถีสูงสุด วิถีราชันเป็นใหญ่

เพียงแค่อาวุธวิญญาณระดับราชันธรรมดาๆ ก็เพียงพอที่จะเป็นอาวุธคู่บารมีของสำนักระดับไท่เสวียนเหมินได้แล้ว ไม่ต้องพูดถึงอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดที่อยู่เหนือกว่าระดับราชันเลย

นั่นคืออาวุธระดับสุดยอดในตำนานเชียวนะ

แม้จะเป็นเพียงแค่เศษซาก แต่คุณค่าของมัน ก็เหนือกว่าอาวุธวิญญาณระดับสิบเสียอีก

"เฉินไท่จี๋ยังมีของดีแบบนี้ด้วยหรือ"

พรึ่บ

เมื่อเขาคิดในใจ เศษซากอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดก็ปรากฏขึ้นในมือ เมื่อพิจารณาจากรูปลักษณ์ภายนอก ดูเหมือนว่าจะเป็นยอดเจดีย์ของเจดีย์โบราณบางแห่ง

ครืนโครม

เมื่อหลินอู๋เต้ากำมันไว้ในมือ กลิ่นอายแห่งกาลเวลาอันเก่าแก่และกว้างใหญ่ไพศาล ก็เริ่มทะลักออกมาราวกับแม่น้ำสายใหญ่

ในเวลาเดียวกัน

อานุภาพอันน่าสะพรึงกลัวของระดับสุดยอด แม้แต่หลินอู๋เต้าที่มีพลังระดับก่อเกิดเทวะขั้นปลาย ก็ยังไม่อาจต้านทานได้

ตึง

ภายใต้แรงปะทะของพลังระดับสุดยอด ยอดเจดีย์โบราณชิ้นนั้น ก็ร่วงหล่นลงพื้น พลังระดับสุดยอดอันน่าสะพรึงกลัวปะทุออก บดขยี้พื้นดินจนแหลกละเอียด

เพียงชั่วพริบตา หลุมขนาดใหญ่กว้างสิบจั้งก็ปรากฏขึ้น

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง

"อาวุธระดับสุดยอด น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้เชียว"

"ระบบ นำมันไปบูชายัญเสีย"

เมื่อเห็นว่ายอดเจดีย์โบราณนี้ทวีความน่าสะพรึงกลัวขึ้นเรื่อยๆ หลินอู๋เต้าก็รีบหยิบมันขึ้นมาจากพื้น แล้วบูชายัญไปโดยตรง

ติ๊ง

ท่านบูชายัญเศษซากอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดหนึ่งชิ้น ได้รับค่าโชคชะตา 18000 แต้ม

เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว

หือ

มากขนาดนี้เชียวหรือ

ก้นบึ้งดวงตาของหลินอู๋เต้าฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย

ยอดเจดีย์โบราณชิ้นนี้ มีขนาดเพียงฝ่ามือเท่านั้น กลับมีมูลค่าถึงหนึ่งหมื่นแปดพันแต้มโชคชะตา หากเป็นอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดที่สมบูรณ์ จะมีมูลค่ามหาศาลเพียงใด

หลินอู๋เต้าไม่อาจจินตนาการได้เลย

ทว่า มันคงเกินแสนแต้มอย่างแน่นอน

"พลังระดับสุดยอด แข็งแกร่งจริงๆ"

"อานุภาพที่ปะทุออกมาจากยอดเจดีย์ชิ้นนั้น แม้แต่ระดับทงเทียนก็ยังไม่อาจทนรับได้ อาวุธระดับนี้ หากได้มาครอบครองแต่ไม่มีพลังมากพอจะควบคุม"

"มันจะย้อนกลับมาทำร้ายตัวเองเสียเปล่าๆ"

หลินอู๋เต้าขมวดคิ้ว

จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เขามีความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงอานุภาพของอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดในโลกใบนี้มากขึ้น

ในมือของผู้แข็งแกร่ง มันคืออาวุธที่ใช้ปราบปรามทุกสรรพสิ่ง ทว่าในมือของผู้ที่อ่อนแอ มันคือภัยพิบัติอันใหญ่หลวง

อย่างยอดเจดีย์เมื่อครู่นี้ หากไม่ใช่เพราะหลินอู๋เต้ามีร่างกายที่คงกระพัน ร่างของเขาคงถูกพลังระดับสุดยอดบดขยี้จนแหลกเหลวไปแล้ว

เมื่อคิดได้ดังนี้

ภายในใจของเขาก็รู้สึกโชคดีขึ้นมา

ทว่า

ผลลัพธ์ในครั้งนี้ ก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากเช่นกัน

ชื่อ หลินอู๋เต้า

ระดับพลัง ระดับก่อเกิดเทวะขั้นปลาย

ค่าโชคชะตา 25100

"รวยในพริบตาเลยแฮะ"

หลินอู๋เต้าแอบรำพึงกับตัวเอง

เมื่อกล่าวจบ

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วตัดสินใจที่จะยกระดับความแข็งแกร่งของตนเอง

ในตอนนี้ ดูเหมือนรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อนจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด

นี่เป็นเคล็ดวิชาโบราณกาล มีอานุภาพที่แข็งแกร่งมาก

ตอนนี้ หลินอู๋เต้าเพียงแค่ฝึกฝนจนถึงขั้นกลาง ก็สามารถซัดพลังมังกรเถื่อนยุคโบราณกาลออกมาได้ถึงสามตัวในฝ่ามือเดียว หากฝึกจนถึงขั้นสมบูรณ์ อานุภาพจะต้องแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน

ติ๊ง

ต้องการใช้ค่าโชคชะตา 10000 แต้ม เพื่อยกระดับรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อน ให้ถึงขั้นสมบูรณ์หรือไม่

ตกลง

ขอแสดงความยินดี ท่านฝึกฝนรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อนจนถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว ฝ่ามือเดียวสามารถซัดพลังมังกรเถื่อนยุคโบราณกาลได้สิบตัว พลังฝ่ามือทะลวงผ่านร่างได้ลึกหนึ่งร้อยจั้ง สามารถผ่าขุนเขาตัดแผ่นดินได้

ตู้ม

ตู้ม

ตู้ม

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ความรู้ความเข้าใจมากมายเกี่ยวกับรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อน ก็หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจราวกับกระแสน้ำ เพียงชั่วพริบตา เขาก็รู้สึกราวกับฝึกฝนมันมานานนับร้อยปีแล้วก็มิปาน

ครืนโครม

เพื่อทดสอบอานุภาพของรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อน หลินอู๋เต้าซัดฝ่ามือออกไป พลังฝ่ามืออันมหาศาลทะลวงผ่านร่าง กระแทกหินยักษ์ขนาดสิบจั้งที่อยู่ไกลออกไปจนแหลกละเอียดในพริบตา

"ด้วยระดับพลังก่อเกิดเทวะขั้นปลายของข้า เมื่อใช้รอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อนขั้นสมบูรณ์ ต่อให้เป็นผู้ที่อยู่ระดับก่อเกิดเทวะขั้นสูงสุด ข้าก็สามารถตบให้ตายได้ในฝ่ามือเดียว"

มุมปากของหลินอู๋เต้ายกยิ้มขึ้น

ความแข็งแกร่งของเขา เพิ่มขึ้นมาอีกมาก

ระบบ หากต้องการยกระดับรอยประทับฝ่ามือมังกรเถื่อนให้ถึงขั้นสูงสุด ต้องใช้ค่าโชคชะตาเท่าใด

สามหมื่นแต้ม

มากขนาดนั้นเชียวหรือ

หลินอู๋เต้าก้มมองดูค่าโชคชะตา 15100 แต้มที่เหลืออยู่ แล้วส่ายหน้า

"ดูท่าคงต้องพยายามให้มากกว่านี้สินะ"

เขาถอนหายใจ แล้วหันหลังกลับไปยังหน่วยปราบมาร

"นายน้อย"

หลินอู๋เต้าเพิ่งกลับมาถึงคฤหาสน์เด็ดดาว หานชิงซานก็ประคองกล่องไม้ลึกลับใบหนึ่ง มายื่นตรงหน้าเขา

"นี่คืออะไร"

"เอ่อ บ่าวเองก็ไม่ทราบเหมือนกันขอรับ"

"เมื่อครู่นี้เอง บ่าวได้ยินจากองครักษ์ของหน่วยปราบมารว่า มีคนลึกลับที่ไม่ทราบที่มาที่ไป นำกล่องไม้นี้มาวางไว้ที่หน้าประตูหน่วยปราบมาร"

"ซ้ำยังระบุชื่อชัดเจนว่า ให้นำมามอบให้นายน้อยขอรับ"

หือ

ให้ข้างั้นหรือ

แววตาของหลินอู๋เต้าทอประกายสงสัย

จากนั้น

เขาก็เปิดกล่องไม้ดู พบว่าข้างในมีกระดาษแผ่นหนึ่ง กับขวดหยกขนาดเท่าฝ่ามือใบหนึ่ง

ลู่อวิ๋นเซียวแห่งเมืองโบราณเทียนหยวน ใช้ร่างเลี้ยงมาร

น้ำสลายมารขวดนี้ สามารถทำให้มันเผยร่างจริงของมารปีศาจออกมาได้

ลู่อวิ๋นเซียวงั้นหรือ

ใช้ร่างเลี้ยงมารงั้นหรือ

เมื่ออ่านข้อความบนกระดาษ และหยิบขวดน้ำสลายมารขึ้นมาดู หลินอู๋เต้าก็อดไม่ได้ที่จะหรี่ตาลง

"ลู่อวิ๋นเซียวคือใคร"

เขาหันไปถามหานชิงซานที่อยู่ด้านข้าง

"นายน้อย ลู่อวิ๋นเซียวคือคุณชายใหญ่ของตระกูลลู่แห่งเมืองโบราณเทียนหยวนขอรับ อีกทั้งยังเป็นลูกหลานที่โดดเด่นที่สุดของตระกูลลู่ด้วย ได้ยินมาว่าอายุยังน้อยแต่ก็บำเพ็ญเพียรจนถึงระดับตำหนักเต๋าแล้ว"

"ตอนนี้ เขากลายเป็นศิษย์ผู้มีพรสวรรค์ของสำนักเสวียนเทียนไปแล้วขอรับ"

"อีกสามวัน จะเป็นวันครบรอบวันเกิดอายุห้าร้อยปีของลู่ชางหมัง บรรพชนตระกูลลู่ ได้ยินมาว่าเมื่อถึงวันนั้น ลู่อวิ๋นเซียวก็จะกลับมาร่วมแสดงความยินดีด้วย"

หานชิงซานครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไป

เป็นเช่นนี้เองหรือ

เมื่อได้ยินดังนั้น คิ้วของหลินอู๋เต้าก็ขมวดเข้าหากันเล็กน้อย จากนั้นมุมปากก็ยกยิ้มเย็นชาขึ้น

"เรื่องนี้ชักจะน่าสนุกขึ้นมาแล้วสิ"

"ดูเหมือนว่าคนผู้นี้ คงไม่ได้หวังดีแน่"

ชิ้ง

แสงสว่างอันแหลมคมวาบผ่าน กระดาษในมือก็แหลกสลายกลายเป็นผุยผงทันที

อีกสามวัน

เขาจะต้องเป็นตัวแทนของผู้บัญชาการใหญ่จ้าวเสวียนเซียว เพื่อไปร่วมงานแสดงความยินดีที่ตระกูลลู่ เมื่อถึงตอนนั้น หากเขาได้พบกับลู่อวิ๋นเซียวที่ใช้ร่างเลี้ยงมาร จะเกิดเรื่องอันใดขึ้น

คนผู้นั้น กำลังวางแผนเล่นงานลู่อวิ๋นเซียว หรือกำลังวางแผนเล่นงานเขากันแน่

หลินอู๋เต้าเดาไม่ออกเลยจริงๆ

ทว่า

เขามั่นใจว่า อีกไม่นานหางจิ้งจอกจะต้องโผล่ออกมาอย่างแน่นอน

เมื่อคิดได้ดังนี้

หลินอู๋เต้าก็ละความสนใจไปที่น้ำสลายมารในมือ

ชื่อ น้ำสลายมาร

คำอธิบาย ดาวข่มของมารปีศาจ

สรรพคุณ เมื่อสาดน้ำสลายมารออกไป จะสามารถทำให้มารปีศาจที่อยู่ต่ำกว่าระดับแปด เผยร่างที่แท้จริงออกมาได้

"ถือเป็นของดีเลยทีเดียว"

"วันข้างหน้า อาจจะได้ใช้ประโยชน์"

ขณะที่กล่าว

เขาก็เก็บน้ำสลายมารเข้าไปในช่องเก็บของของระบบ

"นายน้อย ก่อนหน้านี้ข้าออกไปเดินเล่นในเมืองโบราณเทียนหยวน บังเอิญพบผู้ติดตามคนหนึ่งของนายท่านตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่ มีนามว่าจ้าวหมั่งขอรับ"

"คนผู้นี้ซื่อสัตย์จงรักภักดี ซ้ำยังมีพลังระดับปรโลกด้วย"

"ท่านอยากจะไปดูสักหน่อยหรือไม่ขอรับ"

ในเวลานี้

หานชิงซานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยปากพูดอย่างระมัดระวัง

จ้าวหมั่งงั้นหรือ

หลินอู๋เต้ามองเขาแวบหนึ่ง

"อืม"

"ตอนนี้ ข้ากำลังขาดแคลนคนพอดี หากมีคนระดับปรโลกมาคอยรับใช้ ก็คงดีไม่น้อย"

"แล้วคนผู้นั้นอยู่ที่ใดล่ะ"

"เอ่อ หลังจากนายท่านจากไปเมื่อสิบปีก่อน จ้าวหมั่งก็ลาออกจากหน่วยปราบมาร แล้วก็อาศัยอยู่ในเมืองโบราณเทียนหยวน เปิดหอหวงเฉวียน ทำธุรกิจเกี่ยวกับคนตายขอรับ"

"ธุรกิจเกี่ยวกับคนตายงั้นหรือ"

"ใช่ขอรับ"

"หลักๆ ก็จะมีการเก็บศพ ขายโลงศพ จัดงานศพ ขุดสุสาน และบางครั้งก็รับงานคุ้มกันด้วย เขาเป็นคนซื่อสัตย์คนหนึ่งเลยขอรับ"

ทั้งสองเดินพูดคุยกันไปพลาง ออกจากหน่วยปราบมารไปพลาง

ระหว่างทาง

เมื่อฟังคำแนะนำของหานชิงซาน หลินอู๋เต้าก็รู้สึกสนใจจ้าวหมั่งขึ้นมาบ้างแล้ว

ธุรกิจของพวกเขาสองคน มีส่วนที่ซ้อนทับกันอยู่ไม่น้อยเลย

เรียกได้ว่า เป็นคนประเภทเดียวกันโดยแท้

[จบแล้ว]