บทที่ 12 - อาวุธวิญญาณระดับราชัน กระบี่โบราณเสวียนเทียน

บทที่ 12 - อาวุธวิญญาณระดับราชัน กระบี่โบราณเสวียนเทียน

"ล้อเล่นน่า นี่เขาจะสังหารเจียงชิงเสวี่ยจริงๆ หรือนี่"

มีคนร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ

ในเวลานี้

เมื่อเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยจิตสังหารของหลินอู๋เต้า ผู้คนที่มุงดูอยู่ต่างก็หนาวสะท้านไปถึงขั้วหัวใจ ความหวาดกลัวอย่างรุนแรงผุดขึ้นมาในใจอย่างห้ามไม่อยู่

ขนาดผู้ดูแลของสำนักไท่เสวียนเหมิน เขายังไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย

ตบตายด้วยฝ่ามือเดียวโดยตรง

พอจะจินตนาการได้เลยว่า ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหลินอู๋เต้านั้นจะน่าสะพรึงกลัวเพียงใด

"เจียงชิงเสวี่ยเป็นถึงคู่หมั้นของเขาเชียวนะ เขาลงมือลงคอได้อย่างไร"

"ใครจะไปรู้ล่ะ บางทีพวกเขาอาจจะมีความแค้นฝังลึกต่อกันก็เป็นได้"

"เฮ้อ การหมั้นหมายที่แสนจะดีงาม กลับต้องมาจบลงเช่นนี้ ช่างน่าเสียดายจริงๆ"

"พวกเขาไม่คู่ควรกันตั้งแต่แรกแล้วต่างหากล่ะ"

"เงียบเถอะน่า ระวังหลินอู๋เต้าเกิดบ้าคลั่งขึ้นมาแล้วจะฆ่าเจ้าไปด้วยอีกคนหรอก"

ผู้คนที่อยู่รอบๆ ต่างพากันซุบซิบนินทา

ทว่า

ในขณะนี้ หลินอู๋เต้ากลับทำหูทวนลม เขาลากดาบยาวที่อาบเลือดค่อยๆ เดินเข้าไปหาเจียงชิงเสวี่ยทีละก้าว

"เจ้า เจ้า"

เมื่อเผชิญหน้ากับแรงกดดันอันมหาศาล และสายตาที่ทั้งเย็นชาและดุร้าย เจียงชิงเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวและลนลานขึ้นมาอย่างจับใจ

ตอนนี้

นางสูญเสียความเยือกเย็นไปจนหมดสิ้นแล้ว

เดิมทีคิดว่าการมีโจวเทียนเจิ้งยอดฝีมือระดับตำหนักเต๋าเป็นที่พึ่ง จะสามารถสังหารหลินอู๋เต้าเพื่อระบายความโกรธแค้นในใจได้

ใครจะไปรู้

ความแข็งแกร่งของหลินอู๋เต้ากลับพลิกความเข้าใจของพวกเขาไปอย่างสิ้นเชิง

โจวเทียนเจิ้งที่บำเพ็ญเพียรจนถึงขอบเขตที่หก ระดับตำหนักเต๋า กลับถูกตบตายด้วยฝ่ามือเดียว

แล้วเจียงชิงเสวี่ยที่มีพลังเพียงแค่ขอบเขตที่สี่ ระดับทะเลทุกข์ จะเอาอะไรไปต่อต้านได้

ชั่วพริบตาเดียว

ภายในใจของนางก็ถูกเติมเต็มไปด้วยความหวาดกลัว

ทุกครั้งที่หลินอู๋เต้าก้าวเข้ามาหนึ่งก้าว นางก็อดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหนึ่งก้าว บนใบหน้าอันงดงามหาได้มีความโดดเดี่ยวและเยือกเย็นดังเช่นก่อนหน้านี้อีกต่อไป เหลือเพียงความอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง

ในที่สุด

คมดาบของหลินอู๋เต้าก็มาจ่ออยู่ที่ลำคอของเจียงชิงเสวี่ย ความเย็นเยียบของใบดาบทำให้นางหวาดกลัวจนถึงขีดสุด

"เจ้าไม่คิดจะอธิบายให้ข้าฟังหน่อยหรือ"

เสียงอันราบเรียบดังก้องขึ้นอย่างเย็นชา

หึ

อธิบายอย่างนั้นหรือ

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เจียงชิงเสวี่ยก็ฝืนกดข่มความหวาดกลัวในใจลง มุมปากเผยรอยยิ้มเยาะเย้ยออกมา

"เจ้ารู้แล้วใช่หรือไม่"

"ดูเหมือนว่าเจ้าจะได้รับวาสนาอันยิ่งใหญ่มาจากในเสินซวีจริงๆ ถึงได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดในพริบตา ในเมื่อเจ้าอยากรู้เหตุผล ข้าก็จะบอกให้"

"นั่นก็เพราะว่าเจ้าเป็นแค่คนไร้ค่า แต่ข้ากลับมีอนาคตอันสดใสรออยู่"

"ข้าไม่อยากให้โชคชะตาของข้าต้องถูกผูกมัดไว้ด้วยสัญญาหมั้นหมายเพียงกระดาษแผ่นเดียว และทำให้ชีวิตอันแสนงดงามของข้าต้องจบสิ้นลง มีเพียงเจ้าต้องตายเท่านั้น ข้าถึงจะได้รับชีวิตใหม่"

"นี่แหละคือเหตุผลว่าทำไมข้าถึงต้องสาปแช่งเจ้า"

เจียงชิงเสวี่ยมีสีหน้าเย็นชา

"เดิมที ทุกอย่างล้วนอยู่ในการควบคุมของข้า"

"ขอเพียงแค่สาปแช่งจนเจ้าตาย สัญญาหมั้นหมายระหว่างเราสองคนก็จะสิ้นผลบังคับใช้ไปเอง เมื่อถึงเวลานั้น ข้าก็จะได้ก้าวเดินไปตามเส้นทางชีวิตของตนเองอย่างเปิดเผยเสียที"

"แต่ก็ช่วยไม่ได้ สวรรค์ไม่เข้าข้างข้าเลย"

"สิ่งที่ข้าคำนวณพลาดไปเพียงอย่างเดียวก็คือ ข้าไม่นึกเลยว่าคนใกล้ตายอย่างเจ้า จะสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้ ข้าคิดไม่ออกจริงๆ ว่าเจ้าไปได้วาสนาอันใดมาจากเสินซวี"

"บางที นี่อาจจะเป็นโชคชะตากระมัง"

"หากมีโอกาสให้เลือกใหม่อีกครั้ง ข้าก็จะยังคงเลือกเส้นทางเดิม ข้าจะฆ่าเจ้าอย่างไม่ลังเล"

เจียงชิงเสวี่ยทอดสายตาที่ทั้งเย็นชาและโหดเหี้ยมออกไป

ในสายตาของนาง นางไม่ได้ทำอะไรผิดเลย

สิ่งที่ผิด คือโลกใบนี้ต่างหาก

นางเชื่อมั่นมาตลอดว่า หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น ก็จะต้องตัดสินใจเช่นเดียวกับนางอย่างแน่นอน

การที่หลินอู๋เต้าไม่ตาย นั่นก็เป็นเพราะสวรรค์ไม่ได้อยู่ข้างนาง

อึก

ในเวลาเดียวกัน

หลังจากได้ยินคำพูดของเจียงชิงเสวี่ย ผู้บำเพ็ญเพียรที่ยืนมุงดูอยู่รอบๆ ก็สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างพร้อมเพรียงกัน

"นังผู้หญิงคนนี้ โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว"

"หลินอู๋เต้าเป็นถึงคู่หมั้นของนางเชียวนะ เพื่ออนาคตของตัวเอง ถึงกับร่ายคำสาปหมายจะเอาชีวิตเขา ช่างน่ากลัวจริงๆ"

"หญิงใดเล่าจะร้ายกาจเท่าสตรี คำกล่าวนี้ไม่ผิดเพี้ยนเลยจริงๆ"

"เกือบจะทำสำเร็จอยู่แล้วเชียว โชคดีที่นายน้อยหลินดวงแข็ง ไปได้วาสนาในเสินซวี ถึงได้ก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดและพลิกสถานการณ์กลับมาได้"

"หลินอู๋เต้าผู้นี้ก็เป็นคนจริงเหมือนกัน ดูท่าทางแล้วคงตั้งใจจะสังหารคู่หมั้นตัวเองจริงๆ"

ผู้คนต่างพากันสะท้อนใจ

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า สัญญาหมั้นหมายที่ควรจะราบรื่น กลับต้องมาลงเอยเช่นนี้

เจียงชิงเสวี่ยผู้ร่ายคำสาปสังหารสามี ช่างมีจิตใจโหดเหี้ยมอำมหิตยิ่งนัก

ทว่า

หลินอู๋เต้าผู้บุกตระกูลเจียงและวางแผนการอย่างบ้าคลั่ง ก็เป็นคนจริงที่โหดเหี้ยมไม่แพ้กัน

ทั้งสองคนนี้ ไม่มีใครยอมใครเลยจริงๆ

หากพวกเขาได้แต่งงานกันจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าจะเกิดเรื่องวุ่นวายอันใดขึ้นอีกบ้าง

แต่ว่า

ตอนนี้ ทุกอย่างได้จบสิ้นลงแล้ว

"หากไม่มีคำพูดใดแล้ว เช่นนั้นก็จงออกเดินทางไปปรโลกเสียเถอะ"

เมื่อได้คำตอบที่ต้องการแล้ว หลินอู๋เต้าก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป

กร๊อบ

เขายื่นมือออกไป บีบคอของเจียงชิงเสวี่ยจนแหลกละเอียดด้วยสีหน้าเรียบเฉย พลังอันแข็งแกร่งทำลายล้างพลังชีวิตทั้งหมดของนางจนสิ้นซาก

ภาพเหตุการณ์นี้ กระตุ้นความหวาดกลัวของผู้ที่ยืนมุงดูอยู่โดยรอบอย่างรุนแรง

โหดเหี้ยม

โหดเหี้ยมเกินไปแล้ว

ชั่วพริบตานั้น ผู้คนจำนวนมากก็เริ่มถอยหนี เพราะกลัวว่าหลินอู๋เต้าจะบ้าคลั่งขึ้นมาแล้วสังหารพวกตนไปด้วย

สำหรับฝูงชนที่กำลังหวาดหวั่น หลินอู๋เต้าไม่ได้ใส่ใจเลย

ครืนโครม

เขาสะบัดแขนเสื้อ โลงสัมฤทธิ์ฝังฟ้าก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะเก็บศพของเจียงชิงเสวี่ย เจียงเวิ่นเทียน และโจวเทียนเจิ้งเข้าไปจนหมด

ติ๊ง

ท่านเก็บศพของโจวเทียนเจิ้ง ผู้ดูแลสำนักไท่เสวียนเหมิน ได้รับพลังฝึกตนยี่สิบปี หลังจากผ่านการเพิ่มพลังสิบเท่าจากระบบ ท่านได้รับพลังฝึกตนสองร้อยปี

ท่านเก็บศพของเจียงเวิ่นเทียน ได้รับโอสถคืนวสันต์ระดับสูงหนึ่งขวด หลังจากผ่านการเพิ่มพลังสิบเท่าจากระบบ ท่านได้รับโอสถคืนสวรรค์ระดับสูงหนึ่งขวด

ท่านเก็บศพของเจียงชิงเสวี่ย ได้รับอาวุธวิญญาณระดับมนุษย์ กระบี่จื่อเฉิน หลังจากผ่านการเพิ่มพลังสิบเท่าจากระบบ ท่านได้รับอาวุธวิญญาณระดับราชัน กระบี่โบราณเสวียนเทียน

เสียงแจ้งเตือนอันเย็นชาสามสายดังก้องขึ้นในหัว

ตู้ม

ตู้ม

ตู้ม

เมื่อสิ้นเสียงแจ้งเตือน พลังวิญญาณอันเชี่ยวกรากและทรงพลังก็ไหลเวียนไปทั่วร่างทันที พลังฝึกตนสองร้อยปีที่ถูกระบบเพิ่มพลังให้ถูกถ่ายทอดเข้ามา ส่งผลให้ความแข็งแกร่งของหลินอู๋เต้าก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้น

ทะลวงเข้าสู่ระดับก่อเกิดเทวะขั้นกลางได้สำเร็จ

"เฮ้อ พรสวรรค์และรากฐานของร่างกายนี้ย่ำแย่เกินไปจริงๆ หากต้องการจะแข็งแกร่งขึ้น คงต้องพยายามอีกยาวไกล"

หลินอู๋เต้าแอบทอดถอนใจ

จากนั้น

เขาก็คิดในใจ และเริ่มตรวจสอบข้อมูลของโอสถคืนสวรรค์ระดับสูงและอาวุธวิญญาณระดับราชันเล่มนั้น

ของเหล่านี้ ล้วนเป็นของดีทั้งสิ้น

ชื่อ โอสถคืนสวรรค์

คุณภาพ ระดับสูง

คำอธิบาย โอสถคืนสวรรค์หนึ่งเม็ดตกถึงท้อง ผู้ที่อยู่ต่ำกว่าระดับก่อเกิดเทวะไม่มีวันตาย

ชื่อ กระบี่โบราณเสวียนเทียน

ระดับ อาวุธวิญญาณระดับราชัน

คุณภาพ ระดับเยี่ยม

คำอธิบาย หนึ่ง ได้รับการเพิ่มพลังสิบเท่าจากอาวุธวิญญาณระดับมนุษย์กระบี่จื่อเฉิน ภายในบรรจุผนึกราชันเจ็ดสิบสองสาย สามารถปลดปล่อยอานุภาพระดับราชันอันแข็งแกร่งถึงขีดสุดออกมาได้

สอง ภายในกระบี่โบราณเสวียนเทียน ซุกซ่อนเคล็ดวิชา วิชาชักกระบี่เสวียนเทียน หากฝึกฝนจนถึงขั้นสูงสุดแห่งเต๋า เพียงตวัดกระบี่ครั้งเดียวก็สามารถตัดภูผาผ่าปฐพี สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งดินแดนเก้าแคว้น

สาม ภายใต้วิถีสูงสุด วิถีราชันเป็นใหญ่

ข้อมูลมากมายปรากฏขึ้นตรงหน้า

หลังจากอ่านจบ

หลินอู๋เต้าก็ยื่นมือออกไป นำกระบี่โบราณเสวียนเทียนซึ่งเป็นอาวุธวิญญาณระดับราชันออกมาโดยตรง

กระบี่โบราณเล่มนี้มีสีดำสนิททั้งเล่ม เมื่อถือไว้ในมือก็รู้สึกหนักอึ้งยิ่งนัก

ครืนโครม

เมื่อชักกระบี่ออกจากฝัก กลิ่นอายระดับราชันอันกว้างใหญ่ไพศาลก็ปะทุออกมาอย่างรุนแรง พลังระดับราชันอันเชี่ยวกรากกลายเป็นรังสีอำมหิตอันเย็นเยียบ สาดส่องไปทั่วทั้งคฤหาสน์อู๋โยว

ซ้ำยังกวนป่วนมวลเมฆบนท้องฟ้าอีกด้วย

"ของดี"

หลินอู๋เต้าเอ่ยชมเบาๆ

กระบี่โบราณเสวียนเทียนเล่มนี้ อยู่ในระดับอาวุธวิญญาณระดับราชัน ตามความเข้าใจของเขา ระดับของมันด้อยกว่าอาวุธวิญญาณระดับสุดยอดในตำนานเพียงขั้นเดียวเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีคุณภาพระดับเยี่ยมอีกด้วย

สมกับคำกล่าวที่ว่า ภายใต้วิถีสูงสุด วิถีราชันเป็นใหญ่ จริงๆ

สำหรับเรื่องนี้

หลินอู๋เต้าพึงพอใจเป็นอย่างมาก

ของดีเช่นนี้ เขาไม่นำไปบูชายัญเพื่อแลกเป็นค่าโชคชะตาหรอก แต่จะเก็บไว้ใช้เอง

ติ๊ง

ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับอาวุธวิญญาณระดับราชันกระบี่โบราณเสวียนเทียน เคล็ดวิชา วิชาชักกระบี่เสวียนเทียน ที่ประทับอยู่ภายใน จะถูกฝึกฝนจนถึงระดับขั้นสมบูรณ์โดยตรง

ติ๊ง ท่านฝึกฝนวิชาชักกระบี่เสวียนเทียนจนถึงขั้นสมบูรณ์ เพียงตวัดกระบี่ก็สามารถสร้างปราณกระบี่ยาวแปดร้อยจั้ง ตัดภูผาผ่าปฐพีได้

ตู้ม

ตู้ม

ตู้ม

พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบ ความรู้ความเข้าใจมากมายเกี่ยวกับวิชาชักกระบี่เสวียนเทียน ก็หลั่งไหลเข้ามาในจิตใจราวกับกระแสน้ำ ราวกับว่าเขาได้ฝึกฝนมันมานานนับร้อยปีแล้วก็มิปาน

[จบแล้ว]