ตอนที่ 36 : คาถาแยกร่าง

ทฤษฎีของคาถาแยกร่างนั้นไม่ได้ซับซ้อนอะไร

อาจารย์ยามาซากิวาดแผนภาพการไหลเวียนของจักระลงบนกระดานดำ และใช้ชอล์กสีแดงทำเครื่องหมายจุดสำคัญหลายๆ จุด

"แก่นแท้ของคาถาแยกร่างคือการกระจายจักระอย่างสม่ำเสมอลงใน 'ภาชนะ' หลายๆ ใบ โดยภาชนะแต่ละใบจะต้องรักษารูปลักษณ์ให้เสถียรอย่างเป็นอิสระต่อกัน"

"นี่แตกต่างจากคาถาแปลงร่างอย่างสิ้นเชิง  คาถาแปลงร่างต้องการการรักษาสภาพของภาชนะเพียงใบเดียว ในขณะที่คาถาแยกร่างจำเป็นต้องรักษาสภาพภาชนะหลายใบพร้อมๆ กัน"

ยูตะวาดแผนภาพนั้นลงในสมุดจดของเขาและเขียนบันทึกส่วนตัวเพิ่มลงไปอีกสองสามบรรทัดที่ด้านข้าง

บันทึกของเขี้ยวสีขาวไม่ได้อธิบายรายละเอียดของคาถาแยกร่างเอาไว้  บางทีในยุคของเขี้ยวสีขาว คาถาแยกร่างอาจถือเป็นพื้นฐานของพื้นฐาน เป็นสิ่งที่ทุกคนเชี่ยวชาญกันโดยปริยายอยู่แล้ว จึงไม่คุ้มค่าพอที่จะเขียนลงไปเป็นการเฉพาะ

หลังเลิกเรียน เขาเดินไปที่ลานฝึก ตัดสินใจที่จะเริ่มฝึกฝนจากคาถาแยกร่างที่พื้นฐานที่สุด

ลำดับการประสานอินสำหรับคาถาแยกร่างนั้นง่ายกว่าคาถาแปลงร่าง  มะแม - มะเส็ง - ขาล

มีการประสานอินเพียงแค่สามแบบเท่านั้น แต่ง่ายไม่ได้แปลว่าจะทำได้ง่ายๆ ยูตะยืนอยู่หน้าเสาไม้ ทำการประสานอิน และจักระก็พวยพุ่งขึ้นมาจากจุดตันเถียน แผ่ซ่านออกไปตามวิธีที่สอนในชั้นเรียนทฤษฎี

"ปุ้ง"

เมื่อควันสีขาวจางลง ร่างเงาคนมัวๆ ก็ปรากฏขึ้นข้างกายเขา ดูราวกับกลุ่มควันที่ถูกลมพัดจนแตกกระจาย แทบจะมองไม่เห็นเค้าโครงของหัวและแขนขาด้วยซ้ำ ไม่มีรายละเอียดใดๆ และมันก็สลายไปในเวลาไม่ถึงสองวินาที

ยูตะขมวดคิ้ว

เช่นเดียวกับตอนที่เขาฝึกคาถาแปลงร่าง ปัญหาอยู่ที่การกระจายจักระ

จำเป็นจะต้องกระจายจักระให้สม่ำเสมอ

เขาลองอีกสองสามครั้ง

ครั้งแรก ร่างแยกมีแค่ครึ่งท่อนบน คล้ายกับผีที่ถูกฟันขาดครึ่งเอว ครั้งที่สอง ร่างแยกสมบูรณ์ดี แต่ใบหน้าของมันกลับเบี้ยวบูด อวัยวะบนใบหน้าบี้แบนติดกัน ดูเหมือนประติมากรรมนามธรรมอะไรสักอย่าง

ครั้งที่สาม เขาใช้แรงมากเกินไป ปลดปล่อยจักระออกมามากเกินไป ทำให้ร่างแยกระเบิดกลายเป็นกลุ่มควันสีขาวโดยตรง ทำเอาเขาไอค่อกแค่กออกมาหลายครั้ง

[ติ๊ง! ผ่านการฝึกฝนด้วยตนเอง ค่าประสบการณ์ความสามารถในการควบคุมจักระ +0.05]

2.95 / 5

ยูตะสะบัดนิ้วที่ชาหนึบ สูดหายใจเข้าลึกๆ และเตรียมตัวที่จะลองใหม่อีกครั้ง

"การกระจายจักระของนายมีปัญหานะ"

มีเสียงหนึ่งดังมาจากข้างหลังเขา

ยูตะหันกลับไปและเห็นคาคาชิยืนอยู่ริมลานฝึก ในมือถือหนังสือเล่มหนึ่ง  "ตำนานวีรบุรุษจิไรยะ" เล่มที่สอง หน้าปกเป็นรูปผู้ชายสวมเสื้อคลุมยืนอยู่บนหน้าผา

"รุ่นพี่คาคาชิ" ยูตะพยักหน้า

คาคาชิเดินเข้ามา ยืนอยู่ข้างๆ เขา และมองดูควันสีขาวหน้าเสาไม้ที่ยังไม่จางหายไปจนหมด

"ปริมาณจักระของนายมีมากพอ และความสามารถในการควบคุมจักระของนายก็พอถูไถไปได้ แต่วิธีการกระจายของนายมันผิด" น้ำเสียงของคาคาชิยังคงเป็นสไตล์ไร้อารมณ์และพูดตามความเป็นจริง "นายกำลังใช้ตรรกะของคาถาแปลงร่างมากระจายคาถาแยกร่าง  รวบรวมก่อนแล้วค่อยกระจายออก ลำดับมันกลับหัวกลับหางกันน่ะ"

ยูตะชะงักไปครู่หนึ่ง

"คาถาแยกร่างควรจะถูกกระจายออกตั้งแต่ต้น" คาคาชิกล่าว "จักระของนายก็เหมือนน้ำหนึ่งถัง ถ้านายต้องการจะเทมันลงในแก้วหลายๆ ใบ นายก็ควรจะเทลงในแก้วทุกใบพร้อมๆ กันตั้งแต่แรก"

ข้อเปรียบเทียบนี้เห็นภาพได้ชัดเจนมาก ยูตะพยักหน้าและทำการประสานอินอีกครั้ง

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ปล่อยให้จักระไปรวมตัวกันที่จุดตันเถียนก่อน แต่เขาเริ่มกระจายมันออกไปในชั่วพริบตาที่สกัดมันออกมาได้

จักระพวยพุ่งขึ้นมาจากร่างกายของเขา แยกออกเป็นสามสาย แต่ละสายไหลไปในทิศทางที่แตกต่างกัน

"ปุ้ง"

ควันสีขาวจางหายไป ร่างแยกสองร่างปรากฏขึ้นข้างกายยูตะ  เป็นรูปร่างมนุษย์ที่สมบูรณ์พร้อมกับอวัยวะที่ชัดเจน แม้ว่าพวกมันจะยังคงดูแข็งทื่อไปบ้าง คล้ายกับหุ่นขี้ผึ้งในพิพิธภัณฑ์ แต่อย่างน้อยมันก็คงไม่ทำให้ใครฝันร้ายล่ะนะ