บทที่ 2 รับอาชีพเด็กรับใช้เต๋า

บทที่ 2 รับอาชีพเด็กรับใช้เต๋า

เจียงเสวียนหลับตาลงและเริ่มสวดแปดมหาเทวมนตร์ ในรอบแรก ภายในใจของเขายังคงมีความคิดฟุ้งซ่านปะปนอยู่บ้าง

แต่พอสวดเทวมนตร์สงบจิตซึ่งเป็นบทแรกของแปดมหาเทวมนตร์จบลง จิตใจของเขาก็สงบนิ่งลงอย่างสมบูรณ์แบบ มันช่วยให้การสวดมนต์ในรอบต่อๆ ไปของเขาแน่วแน่มากขึ้น แถมยังแฝงไปด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอีกด้วย

เทวมนตร์สงบจิต เทวมนตร์ชำระวาจา เทวมนตร์ชำระกาย เทวมนตร์สยบปฐพี เทวมนตร์แสงทอง...

และแล้ว ท่ามกลางความเลื่อมใสอันบริสุทธิ์และสงบร่มเย็น เจียงเสวียนก็ร่ายสวดแปดมหาเทวมนตร์จนครบถ้วนทุกบทในรอบแรก

จากนั้น เขาก็เริ่มสวดรอบที่สองต่อทันทีโดยไม่หยุดพัก ตามด้วยรอบที่สาม...

เมื่อสวดครบสามรอบ เวลาล่วงเลยไปเกือบครึ่งก้านธูป ภารกิจรับอาชีพเด็กรับใช้เต๋าข้อสุดท้ายของเจียงเสวียนก็เป็นอันเสร็จสมบูรณ์

【ติ๊ง ภารกิจรับอาชีพเด็กรับใช้เต๋าข้อที่ 3: สวดท่องแปดมหาเทวมนตร์ด้วยความตั้งใจภายในอารามเต๋าสามสิบจบ 30/30 สำเร็จแล้ว】

【เจ้าบรรลุเงื่อนไขการรับอาชีพเด็กรับใช้เต๋าแล้ว ต้องการรับอาชีพหรือไม่】

"รับอาชีพ!"

นี่คือผลลัพธ์ที่เจียงเสวียนเฝ้ารอมาตลอดตั้งแต่ทะลุมิติมาอยู่โลกนี้ ดังนั้น คำตอบของเขาจึงไร้ซึ่งความลังเลแม้แต่น้อย

"วิ้ง!"

สิ้นคำยืนยันของเจียงเสวียน ความรู้สึกเย็นวาบสายหนึ่งก็ทะลักล้นมาจากที่ไหนสักแห่ง ทำเอาร่างกายและจิตใจของเขาสั่นสะท้านไปวูบหนึ่ง

ในขณะเดียวกัน ข้อมูลบางอย่างที่เกี่ยวกับเคล็ดวิชาและพิธีกรรมก็หลั่งไหลเข้าสู่สมองของเขาอย่างกะทันหัน และเขาก็สามารถทำความเข้าใจมันได้ทันที

ข้อมูลที่มากเกินไปทำเอาสติของเจียงเสวียนพร่ามัวไปพักหนึ่ง ผ่านไปพักใหญ่ เขาถึงดึงสติกลับมาได้ และในตอนนี้ การรับอาชีพเด็กรับใช้เต๋าของเขาก็เสร็จสมบูรณ์อย่างเป็นทางการ

"อืม..."

เจียงเสวียนยกมือขึ้นนวดขมับ พลางเตรียมตัวจะตรวจสอบสถานะร่างกายของตัวเอง แต่เขาไม่ได้ใช้พลังจิตวิญญาณค่อยๆ คลำหาสภาพร่างกายตัวเองหรอกนะ

เขาเปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมาตรงๆ แล้วไล่อ่านข้อมูลของตัวเองจากบันทึกระบบเกมแทน

【เจ้ารับอาชีพสายสนับสนุน: เด็กรับใช้เต๋า】

【ร่างกายและจิตวิญญาณของเจ้าได้รับการชำระล้าง ได้รับการยกระดับขึ้นเล็กน้อย】

【เจ้าได้ขึ้นทะเบียนแล้ว และได้รับวิธีฝึกฝนเทวมนตร์สามบทจากแปดมหาเทวมนตร์ ได้แก่ เทวมนตร์สงบจิต เทวมนตร์ชำระวาจา และเทวมนตร์ชำระกาย】

ท้ายที่สุดมันก็เป็นแค่อาชีพเริ่มต้น ถ้าเทียบกับโลกความเป็นจริงก็คือพวกเด็กฝึกงาน นั่นทำให้ความเปลี่ยนแปลงที่เจียงเสวียนได้รับมีไม่มากนัก

ยังดีที่เอกลักษณ์ของอาชีพนักพรตได้เผยโฉมออกมาให้เห็นแล้ว นั่นก็คือ เทวมนตร์

"สงบจิต ชำระวาจา ชำระกาย สยบปฐพี แสงทอง จุดธูป แก่นแท้ลึกลับ ชำระฟ้าดิน... แปดมหาเทวมนตร์พวกนี้ถึงจะเป็นแค่คาถาพื้นฐานที่สุด และถูกใช้บ่อยที่สุดในพิธีกรรมทางศาสนาเต๋า"

"แต่พื้นฐานก็ไม่ได้แปลว่าอ่อนแอนี่นา เคยมีปรมาจารย์สวรรค์บางท่านใช้แค่เทวมนตร์แสงทองบทเดียว ก็สามารถต้านทานได้ทุกสรรพวิชา ไร้พ่ายไปทั่วทั้งยุคสมัยมาแล้ว"

"และตอนนี้ ข้าก็มีอยู่ในมือถึงสามบทแล้ว"

เทวมนตร์แสงทองอันโด่งดังกระฉ่อนโลกนั่นอยู่ในลำดับที่ห้า ซึ่งเจียงเสวียนยังไม่ได้เรียนรู้มัน

แต่สำหรับการพลาดคาถาบทนี้ไป เจียงเสวียนก็ไม่ได้รู้สึกผิดหวังอะไรมากมายนัก

ไม่ต้องพูดถึงว่าวันข้างหน้าเขายังมีโอกาสได้มันมาครอบครอง แค่เหตุผลข้อเดียว ก็พอจะทำให้เจียงเสวียนไม่รู้สึกรู้สาอะไรแล้ว

"การใช้ชีวิตอยู่ในสำนักศึกษาเต๋าสายนอกของนิกายเสินเซียว ในระยะเวลาสั้นๆ นี้ ขอแค่ข้าไม่แกว่งเท้าหาเสี้ยนไปรนหาที่ตายเอง ข้าก็คงไม่เจออันตรายอะไรหรอก ในสถานการณ์แบบนี้ การเลือกฝึกเทวมนตร์แสงทองถือเป็นการสิ้นเปลืองสุดๆ"

"สิ่งที่ข้าต้องการมากที่สุดในตอนนี้คือคาถาที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการบำเพ็ญเพียรต่างหาก... ความกดดันจากการประเมินในสำนักศึกษามันหนักหนาเอาเรื่อง โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ข้าอยากจะเข้าชั้นเรียนสืบมรรคาได้"

พอคิดมาถึงตรงนี้ เจียงเสวียนก็รู้สึกแอบเสียดายอยู่ลึกๆ ที่ไม่ได้เรียนรู้มนตร์แก่นแท้ลึกลับ

มนตร์แก่นแท้ลึกลับมีอีกชื่อหนึ่งว่ามนตร์เปิดคัมภีร์แก่นแท้ลึกลับ มันคือ กุญแจแห่งเต๋า ในบรรดาแปดมหาเทวมนตร์ มีความสามารถในการเปิดรับกลิ่นอายคัมภีร์เต๋า ช่วยยกระดับความเข้าใจชั่วคราว เหมาะสมที่สุดที่จะใช้สวดตอนฝึกเคล็ดวิชาหรือศึกษาคัมภีร์เต๋า

"ยังดีนะ ถึงจะไม่มีมนตร์แก่นแท้ลึกลับ แต่เทวมนตร์สงบจิตก็ไม่เลวเหมือนกัน"

นี่คือ จุดสมอแห่งเต๋า ของแปดมหาเทวมนตร์ เป็นคาถาพื้นฐานหัวใจสำคัญที่ผู้บำเพ็ญเพียรใช้ยึดเหนี่ยวจิตใจ และยังเป็นหลักประกันเบื้องต้นสำหรับทุกการบำเพ็ญเพียร

หากท่องมนต์ตอนนั่งสมาธิในชีวิตประจำวัน ก็จะสามารถชำระล้างความคิดฟุ้งซ่าน ทำให้แท่นวิญญาณมั่นคง และทำให้จิตใจสงบนิ่งดั่งผิวน้ำ

หลังจากทำความเข้าใจความสามารถของเทวมนตร์สงบจิตจนทะลุปรุโปร่งแล้ว เจียงเสวียนก็ล็อกเป้าหมายไปที่เทวมนตร์ชำระวาจาและเทวมนตร์ชำระกายต่อทันที

อย่างแรกคือเทวมนตร์ที่สามารถชำระล้างวจีกรรม แถมยังทำให้ปากและลิ้นมีกลิ่นหอมอบอวล และยังช่วยให้เสียงสวดมนต์ของตัวเองมีพลังดึงดูดผู้คนมากขึ้นด้วย หากฝึกฝนไปจนถึงขั้นสูง ถึงขั้นสั่งปิดปากคนอื่นไม่ให้พูดได้เลยทีเดียว

ส่วนเทวมนตร์ชำระกาย มีคุณสมบัติช่วยชำระล้างสิ่งสกปรกและไอขุ่นมัวในกายหยาบ ทำให้ปราณวิญญาณไหลเวียนได้ลื่นไหลไร้รอยสะดุดมากขึ้น

สำหรับเทวมนตร์สองบทนี้ โดยรวมแล้วเจียงเสวียนถือว่าพอใจมากทีเดียว

โดยเฉพาะอย่างยิ่งตอนที่ไอเดียบางอย่างสว่างวาบขึ้นมาในหัว เขานึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้กะทันหัน และนั่นก็ทำให้ดวงตาของเขาเบิกกว้างเป็นประกายเจิดจ้า

"ถ้าไอเดียของข้ามันเข้าท่าจริงๆ ล่ะก็ ผลลัพธ์ของเทวมนตร์ชำระวาจากับเทวมนตร์ชำระกาย มันจะสำคัญกว่าที่ข้าคาดการณ์ไว้แต่แรกเป็นร้อยเท่าเลยทีเดียว"

อนาคตอันสวยหรูที่วาดฝันไว้ในหัว ทำเอาหัวใจของเจียงเสวียนเต้นกระหน่ำรัวไม่หยุด

เขาต้องร่ายสวดเทวมนตร์สงบจิตซ้ำไปอีกรอบ อารมณ์ของเขาถึงจะกลับมาเยือกเย็นได้เหมือนเดิม

จากนั้น เจียงเสวียนก็เปิดหน้าต่างระบบเกมขึ้นมา เพื่อกวาดตามองสถานะโดยรวมของตัวเอง

【ผู้เล่น: เจียงเสวียน】

【อายุ: 14 ปี】

【อาชีพสายต่อสู้หลัก: ไม่มี】

【อาชีพสายสนับสนุน: เด็กรับใช้เต๋า】

【พรสวรรค์: รากวิญญาณ ระดับลึกลับขั้นกลาง ระดับสีฟ้า】

【เคล็ดวิชา: วิชาสูดปราณเก้าลมหายใจ ขั้น 1 เริ่มต้น ความชำนาญ 109/300 ระดับสีฟ้า】

...

【อาชีพ: เด็กรับใช้เต๋า】

【ระดับการประเมิน: หายาก ระดับสีฟ้า】

【เลเวล: 1/3 1/300】

【โบนัสคุณสมบัติ: ทุกๆ หนึ่งเลเวลจะเพิ่มความแข็งแกร่งทางจิตวิญญาณขึ้นเล็กน้อย】

【สกิลอาชีพ: เทวมนตร์สงบจิต ขั้น 1 เริ่มต้น ความชำนาญ 0/108 ระดับสีฟ้า, เทวมนตร์ชำระวาจา ขั้น 1 เริ่มต้น ความชำนาญ 0/108, เทวมนตร์ชำระกาย ขั้น 1 เริ่มต้น ความชำนาญ 0/108】

...

ข้อมูลข้างต้นนี้คือสถานะทั้งหมดของเจียงเสวียน แต่ที่แปลกไปก็คือ ด้านหลังของอาชีพเด็กรับใช้เต๋ามีแผนผังเชื่อมโยงต่อยอดออกไป บนนั้นเต็มไปด้วยเส้นทางเปลี่ยนคลาสอาชีพของเด็กรับใช้เต๋าทั้งสิ้น

พอกวาดตามองคร่าวๆ เจียงเสวียนก็พบว่า เส้นทางที่เด็กรับใช้เต๋าสามารถเปลี่ยนคลาสไปได้นั้นมีเยอะเอาเรื่องเลยทีเดียว

【เส้นทางเปลี่ยนคลาสเด็กรับใช้เต๋า: ผู้ใช้อาคม นักบวชบูชายัญ นักพรตพเนจร นักพรตมังกรพยัคฆ์ นักพรตเหมาซาน นักพรตเสินเซียว...】

"นักพรตเพียบเลยแฮะ..."

ซึ่งก็ไม่ได้ผิดไปจากที่เจียงเสวียนคาดไว้เท่าไหร่ การเปลี่ยนคลาสพวกนี้ล้วนมีเงื่อนไขกำกับไว้ทั้งสิ้น และตัวเขาเอง ก็ยังทำเงื่อนไขไหนไม่สำเร็จเลยสักข้อเดียว

ยกตัวอย่างเช่น 【นักพรตพเนจร】

【อาชีพ: นักพรตพเนจร】

【เงื่อนไขการรับอาชีพ:

1: ฝึกฝนอาชีพตั้งต้นเด็กรับใช้เต๋าให้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ยังไม่สำเร็จ

2: ออกเดินทางพเนจรในโลกโลกีย์เป็นเวลาร้อยวัน ระยะทางไม่ต่ำกว่าสามร้อยลี้ และต้องเดินทางผ่านหมู่บ้านหรือเขตชุมชนเมืองให้ครบเก้าแห่ง ยังไม่สำเร็จ

3: ในระหว่างการพเนจร ต้องได้รับการถวายทานจากอุบาสกอุบาสิกาสามสิบสองคน ยังไม่สำเร็จ

4: สร้างธงมนตร์หนึ่งผืน ชุดนักพรตหนึ่งชุด กระจกยันต์แปดทิศหนึ่งบาน และจัดพิธีรับอาชีพในอารามเต๋าแห่งใดแห่งหนึ่ง ยังไม่สำเร็จ】

"..."

เงื่อนไขรับอาชีพแบบนี้ทำเอาเจียงเสวียนถึงกับพูดไม่ออก แต่สิ่งที่ทำให้เขาใบ้กินยิ่งกว่า ก็คือความสามารถหลังจากรับอาชีพนักพรตพเนจรแล้วต่างหาก

【ความสามารถหลังรับอาชีพ:

1: เพิ่มพละกำลังและความทนทานของช่วงขา

2: ได้รับคุณสมบัติอาชีพ: เจรจาพาทีมีวาทศิลป์

3: ได้รับสกิลอาชีพ: วิชาต้มตุ๋น ทำนายดวงชะตาแปดอักษร ดูโหงวเฮ้งดูลายมือ สมุนไพรพื้นฐาน สวดปัดเป่าขอพร ยันต์มนตร์ระดับง่าย...】

ความสามารถทางอาชีพของนักพรตพเนจรมีไม่น้อยเลยก็จริง ทว่าของพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นแค่วิชาหากินของพวกนักท่องยุทธภพทั้งนั้น แทบไม่มีเวทมนตร์คาถาที่ใช้งานได้จริงเลยสักนิด

โดยเฉพาะอย่างยิ่งไอ้วิชาต้มตุ๋นที่โผล่มาเป็นอันดับแรกนั่น ทำเอาเจียงเสวียนถึงกับหมดคำจะพูด

ยังดีที่มีแค่นักพรตพเนจรที่แหวกแนวขนาดนี้ ส่วนนักพรตสายอื่นยังพอดูเป็นผู้เป็นคนมากกว่าเยอะ

แต่อย่างไรก็ตาม เจียงเสวียนก็สังเกตเห็นถึงความแตกต่างระหว่างเงื่อนไขการรับอาชีพของนักพรตสายหลักกับนักพรตพเนจร

【อาชีพ: นักพรตมังกรพยัคฆ์】

【เงื่อนไขการรับอาชีพ:

1: ฝึกฝนอาชีพตั้งต้นเด็กรับใช้เต๋าให้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ยังไม่สำเร็จ

2: ยกระดับสามมหาคาถาให้ถึงขั้นเชี่ยวชาญ ยังไม่สำเร็จ

3: ได้รับการยอมรับจากเขาหลงหู่ ยังไม่สำเร็จ

...

6: จัดพิธีมอบยันต์รับรองในวิหารหลักของเขาหลงหู่】

"ไม่ว่าจะเป็นนักพรตสายหลักสำนักไหน เงื่อนไขแรกสุดในการรับอาชีพก็คือต้องฝึกเด็กรับใช้เต๋าให้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ แล้วก็ต้องอัปเกรดสามมหาคาถาให้เชี่ยวชาญช่ำชอง ซ้ำยังต้องได้รับการยอมรับจากนิกายต้นสังกัด และจัดพิธีมอบยันต์รับรองขึ้นที่ลานอารามเต๋า... ถ้าพูดกันตามตรง เงื่อนไขการรับอาชีพของนักพรตพเนจรดันกลายเป็นระดับที่ต่ำเตี้ยเรี่ยดินที่สุดซะงั้น"

"มันก็แค่เปลืองเวลานิดหน่อย แต่ไม่ได้ทำยากอะไรเลย"

ถึงแม้ความต้องการจะต่ำ แต่เห็นได้ชัดเลยว่า เจียงเสวียนจะไม่มีทางเลือกเดินเส้นทางเปลี่ยนคลาสสายนี้เด็ดขาด

และในขณะเดียวกัน ก็ไม่มีเวลาให้เจียงเสวียนมานั่งคิดอะไรเรื่อยเปื่อยมากนักหรอก

"เจียงเสวียน ถึงเวลาไปเรียนคลาสเช้าแล้วลูก!"