บทที่ 29: หนูวิญญาณเก็บสมุนไพร

บทที่ 29: หนูวิญญาณเก็บสมุนไพร

ลู่ฉางชิงปลุกหนูทรายสีเหลืองให้ตื่น เทถั่วเหลืองใส่จานให้มัน ส่วนตัวเขาเองก็หยิบซาลาเปาลูกใหญ่ขึ้นมากิน นี่คือซาลาเปาที่หวงเสี่ยวอิงนำมาให้ นางบอกว่านวดแป้งด้วยมือของนางเอง ซาลาเปามีความนุ่มฟูและมีกลิ่นหอมหวานเข้มข้น รสชาติอร่อยจนหยุดกินไม่ได้ ลู่ฉางชิงถึงกับอยากจะเลียนิ้วที่ใช้จับซาลาเปาด้วยซ้ำ ยิ่งไปกว่านั้นมันยังสะดวกสบาย ในเมื่อมีซาลาเปาลูกใหญ่ของหวงเสี่ยวอิง เขาก็ไม่ต้องเสียเวลาต้มโจ๊กข้าววิญญาณอีกต่อไป

หลังจากทานมื้อเช้าเสร็จ ลู่ฉางชิงสะพายตะกร้าไม้ไผ่ หยิบพลั่วเหล็กขนาดเล็กแล้วออกเดินทางไปพร้อมกับหนูทรายสีเหลือง เดินไปได้เพียงสองก้าวเขาก็พบกับหลี่ชู เพื่อฝึกสุนัขวายุสีเทา หลี่ชูจึงขยันขันแข็งมากในช่วงนี้ เขาตื่นมาวิ่งออกกำลังกายยามเช้ากับมันทุกวัน แต่ทว่าความอดทนของเขาต่ำมาก เขามีใบหน้าที่ซีดเซียวและแทบจะยกเท้าไม่ขึ้น ขณะที่สุนัขวายุสีเทาที่วิ่งไปกับเขายังคงดูเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง ลู่ฉางชิงคิดว่าหลี่ชูกำลังเป็นตัวถ่วงมันอยู่ แทนที่จะวิ่งไปกับสุนัขวายุสีเทา เขาควรปล่อยให้มันวิ่งเองดีกว่า

หลังจากสังเกตเห็นลู่ฉางชิง หลี่ชูก็กล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยอ่อน "นี่เป็นวันหยุดที่หายาก เจ้ายังจะออกไปหาพุนสมุนไพรอีกหรือ? ขยันจริงๆ นะ"

ลู่ฉางชิงตอบด้วยรอยยิ้ม "รากวิญญาณของข้าแย่ ก็ต้องขยันหน่อย"

หลี่ชูถอนหายใจ "ข้าก็อยากขยันนะ ต่อให้คุณภาพรากวิญญาณสูง ก็ยังต้องอาศัยเม็ดยาและสมุนไพรวิญญาณ แต่การหาพืชวิญญาณมันยากเกินไป ถ้าสัตว์วิญญาณช่วยหาได้ก็คงดี"

หนูทรายสีเหลืองที่ตอนนี้สามารถหาพืชวิญญาณได้แล้ว มันเงยหัวเล็กๆ ขึ้นมองหลี่ชูด้วยดวงตาที่เป็นประกายอย่างมั่นใจ และร้องจี๊ดขึ้นสองครั้ง ราวกับกำลังบอกว่ามันหาได้ ทว่าหลี่ชูคิดว่ามันแค่ร้องไปเรื่อยจึงไม่ได้ใส่ใจ ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีความอดทนพอจะเดาใจหนูทรายสีเหลืองได้ ลู่ฉางชิงจึงเพียงแค่ยิ้มโดยไม่พูดอะไร

หลี่ชูกล่าวต่อ "อีกอย่าง เจ้ายังไม่ได้เรียนวิชาการหาพืชวิญญาณแบบมืออาชีพ ประสิทธิภาพในการหาของเจ้าจึงต่ำมาก เอาเวลาไปฝึกความสามารถในการต่อสู้ดีกว่า เมื่อวานครูบอกว่าอีกสามเดือน วิชาการต่อสู้ภาคปฏิบัติจะเปลี่ยนเป็นแบบประสานงาน"

"ผู้ฝึกสัตว์ต้องเข้าต่อสู้ด้วยหรือ? นั่นมันอันตรายเกินไป..."

เดิมทีหลี่ชูคิดว่าเมื่อเป็นผู้ฝึกสัตว์ เขาเพียงแค่คอยดูสัตว์วิญญาณสู้และยืนอยู่ข้างหลังได้อย่างปลอดภัย หวงจิงเฟิงเองก็เคยพูดเช่นนั้นตอนเกลี้ยกล่อมศิษย์ใหม่ให้ขึ้นเรืออมตะ แต่ลู่ฉางชิงไม่เคยเชื่อคำพูดเหล่านั้นตั้งแต่ต้น ในการต่อสู้จริง ไม่ว่าจะเป็นสัตว์วิญญาณ เครื่องราง อุปกรณ์วิเศษ หรือค่ายกล เขาก็ใช้ทุกอย่างที่มี ผู้ฝึกสัตว์จะไปยืนดูอยู่ห่างๆ ได้อย่างไร

เนื่องจากลู่ฉางชิงสามารถเรียนรู้ทักษะจากสัตว์วิญญาณได้ ตอนนี้เขาจึงเชี่ยวชาญทั้งวิชาแสงจรัสสีเหลืองและวิชามุดดิน แถมยังใช้พายุทรายเหลืองได้อีก สามารถโจมตี หลบหลีก และควบคุมศัตรูเป็นกลุ่มได้ ความสามารถในการต่อสู้ของเขาถือว่าแข็งแกร่งมาก เขาจึงไม่ได้กังวลเรื่องการต่อสู้ หลังจากบอกลาหลี่ชูแล้ว เขาก็นำหนูทรายสีเหลืองเข้าสู่ป่า

ในขณะเดียวกัน ลูกสมุนของหวงหลินหลายคนกำลังแอบมองจากที่ไกลๆ และเยาะเย้ยลู่ฉางชิงอยู่ "เห็นเจ้ารากวิญญาณผสมนั่นไหม? มันกลับออกไปหาพืชวิญญาณแทนที่จะฝึกวิชาต่อสู้ แถมยังไม่รู้วิชาคาถาหาพืชวิญญาณอีก เสียเวลาจริงๆ"

"ใครบ้างไม่อยากเก็บสมุนไพร? ข้าก็อยาก แต่พลังปราณในป่านั้นอุดมสมบูรณ์และกลิ่นก็ซับซ้อน ถ้าไม่มีคาถาตรวจจับพิเศษก็ไม่มีทางหาเจอหรอก มันกำลังทำงานเปล่าประโยชน์!"

"เฮ้อ หาได้ยากนักที่เลือกสัตว์วิญญาณระดับลึกลับได้ดี แต่แทนที่จะฝึกความสามารถของสัตว์วิญญาณ ดันออกไปเก็บสมุนไพร มันกำลังทำลายศักยภาพของหนูทรายสีเหลืองชัดๆ ถ้าข้าเป็นคนเลือกหนูทรายสีเหลือง ป่านนี้มันคงแข็งแกร่งกว่านี้ไปนานแล้ว"

ขณะที่พวกเขากำลังเยาะเย้ย ลู่ฉางชิง หนูทรายสีเหลืองก็ได้กลิ่นจางๆ ของโสมดินเข้าแล้ว มันสูดจมูกฟุดฟิดอย่างแรงเพื่อกำหนดทิศทางลม จากนั้นก็ส่งเสียงร้องจี๊ดใส่ลู่ฉางชิงสองครั้งก่อนจะวิ่งนำเข้าป่าไป ลู่ฉางชิงรีบวิ่งตามไปทันที

หลังจากเวลาผ่านไปไม่นาน มันก็หยุดลงใต้ต้นไทรเก่าแก่และชี้ไปที่พืชสีเขียวต้นหนึ่ง

"จี๊ด จี๊ด จี๊ด!"

"นี่คือโสมดินหรือ? ข้าจะขุดขึ้นมาดู"

ลู่ฉางชิงใช้พลั่วเหล็กขุดดินใต้ต้นนั้นอย่างระมัดระวัง หากผิวของโสมดินเป็นรอย พลังปราณที่อยู่ภายในจะรั่วไหลออกมา จึงต้องทำด้วยความระมัดระวังเป็นพิเศษ ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นครั้งแรกที่หนูทรายสีเหลืองใช้จมูกหมื่นลี้หาโสมดิน ลู่ฉางชิงจึงรู้สึกตื่นเต้นอย่างมาก

ครืด... ครืด... ครืด...

เมื่อดินถูกขุดออก โสมสีเหลืองเข้มก็ปรากฏแก่สายตาของลู่ฉางชิง มันคือโสมดินจริงๆ! ลู่ฉางชิงหยิบโสมขึ้นมาตรวจสอบด้วยความตื่นเต้น โสมดินต้นนี้หนาเท่ากับหัวแม่มือและยาวประมาณ 8 เซนติเมตร ถือว่าเป็นโสมดินที่มีคุณภาพดีเยี่ยม ราคาขายน่าจะมากกว่า 1 ศิลาวิญญาณ ราวๆ 1 ศิลาวิญญาณกับเศษอีกเล็กน้อย

การหาเงินได้เท่ากับค่าครองชีพรายเดือนในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงทำให้ลู่ฉางชิงตื่นเต้นมาก หนูทรายสีเหลืองเองก็ตื่นเต้นเช่นกัน มันยืนด้วยขาขวา เชิดหัวเล็กๆ ของมันขึ้นทำท่าภูมิใจราวกับจะบอกว่า "รีบชมข้าสิ" ทว่าเมื่อเห็นว่าลู่ฉางชิงเอาแต่ดูโสมไม่มองมัน มันจึงทำหน้ามุ่ยก่อนจะกระโดดเข้ามือลู่ฉางชิงและอ้าปากเตรียมจะกัดโสม ลู่ฉางชิงเตรียมใจไว้แล้วจึงใช้มืออีกข้างปัดหนูทรายสีเหลืองกระเด็นออกไป

เพียะ!

หนูทรายสีเหลืองปลิวไปไกลสองเมตร กลิ้งไปกับพื้นสองสามตลบก่อนจะรีบวิ่งกลับมาหาลู่ฉางชิงพร้อมร้องจี๊ด

"จี๊ด จี๊ด จี๊ด..."

หนูทรายสีเหลืองแสดงความไม่พอใจอีกครั้ง แต่คราวนี้โทนเสียงของมันดูอ่อนลง ดูเหมือนจะไม่ใช่การโกรธเกรี้ยว หนูวิญญาณนิสัยดีเช่นนี้ดูน่ารักมาก ลู่ฉางชิงเดาว่ามันคงประท้วงเรื่องที่ตกลงกันไว้ไม่ได้ เพราะเขาไม่ยอมให้มันกินโสมดิน เขาจึงลูบหัวเล็กๆ ของมันแล้วปลอบใจด้วยรอยยิ้ม

"ไม่ใช่ว่าข้าไม่ให้เจ้ากิน เจ้าเพิ่งกินถั่วเหลืองไป ตอนนี้กินไม่หมดหรอก หากโสมดินถูกกัด พลังปราณจะรั่วไหลออกมา เจ้าต้องกินให้หมดในครั้งเดียว"

"เจ้าหาโสมดินมาเรื่อยๆ คืนนี้กลับบ้านไปแล้วค่อยกิน"

หนูทรายสีเหลืองย้ำเสียงร้องอย่างหนักแน่นสองครั้ง "จี๊ด จี๊ด!" ราวกับจะบอกว่าคืนนี้ต้องให้มันกินแน่นอนและเขาห้ามผิดสัญญา

"ตกลง ข้าเคยโกหกเจ้าตอนไหนกัน? ไปหาโสมดินต้นอื่นต่อเถอะ ยิ่งหาได้เยอะ เจ้าก็ยิ่งได้กินเยอะ"

หนูทรายสีเหลืองยืนขึ้นด้วยขาหลังอีกครั้ง สูดดมกลิ่นอย่างหนักแน่น เดินบ้างหยุดบ้าง หลังจากดมไปครู่หนึ่ง มันก็ร้องจี๊ดอย่างตื่นเต้นใส่ลู่ฉางชิง ลู่ฉางชิงรู้ว่านี่คือสัญญาณว่ามันได้กลิ่นโสมดินอีกต้นแล้ว ในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมงพวกเขาก็หาโสมดินได้ถึงสองต้น จมูกหมื่นลี้ช่างทรงพลังจริงๆ

สิ่งที่ทำให้ลู่ฉางชิงมีความสุขยิ่งกว่าคือ เมื่อหนูทรายสีเหลืองพบโสมดิน ระบบก็มีการแจ้งเตือนขึ้น

【หนูทรายสีเหลืองใช้จมูกหมื่นลี้พบโสมดิน: ความเข้าใจในหนูทรายสีเหลืองของคุณเพิ่มขึ้น 100】

กลายเป็นว่าหลังจากปลดล็อกศักยภาพประเภทหนูแล้ว ระดับความเข้าใจยังสามารถเพิ่มขึ้นได้ และหากเพิ่มจนเต็มจะมีรางวัลอื่นให้ด้วย! ในขณะเดียวกัน การหาโสมดินก็ช่วยเพิ่มระดับความเข้าใจได้อย่างมาก การปล่อยให้หนูทรายสีเหลืองเก็บสมุนไพรวิญญาณช่วยเพิ่มระดับความเข้าใจได้อย่างรวดเร็ว ถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

"ดี พาข้าไปเร็วเข้า!"

"จี๊ด!"

คนและหนูเริ่มวิ่งไปทั่วป่าในทันที...