บทที่ 39 : สามสมบัติมารโลหิต, กระบี่เดียวปิดชีพ
บทที่ 39 : สามสมบัติมารโลหิต, กระบี่เดียวปิดชีพ
"ท่านหัวหน้า ที่ตั้งซากพรรคมารเลือดเป็นอย่างไรหรือขอรับ?" ซูเฉินเอ่ยถาม
การที่เขาหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมา ก็เพื่อต้องการสืบข่าวคราวจากหลวนเสวี่ยโดยตรง
เมื่อได้ยินซูเฉินถาม หลวนเสวี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าว "ในเมื่อเจ้ามีส่วนร่วมแล้ว ข้าก็จะบอกเจ้า... พรรคมารเลือดเป็นพรรคมารที่ยิ่งใหญ่มากในมู่โจวเมื่อร้อยปีก่อน แข็งแกร่งอย่างน่าเหลือเชื่อ แต่ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใด 'เลือดไร้ขอบเขต' เจ้าสำนักมารเลือด ถึงจู่ๆ ลงมือสังหารผู้ว่าการมู่โจวในขณะนั้น จนนำไปสู่การถูกกวาดล้างทั้งพรรค การล่มสลายครั้งนั้นกระทบเป็นวงกว้าง ตระกูลและสำนักต่างๆ ทั่วทั้งมู่โจวล้มตายไปนับไม่ถ้วน"
"รายละเอียดลึกๆ ข้าก็ไม่ทราบ บันทึกไม่ได้ระบุไว้ชัดเจน แต่ในตอนที่พรรคมารเลือดถูกทำลาย พวกมันได้เคลื่อนย้ายสมบัติจำนวนมากไปซ่อนไว้ตามที่ต่างๆ ในมู่โจว แม้ร้อยปีมานี้จะถูกค้นพบไปหลายแห่ง แต่ก็ยังมีแห่งที่ยังไม่ถูกค้นพบ! ข้าคิดว่าอำเภอเทียนหนานของเราคือหนึ่งในนั้น"
"และในนั้นอาจมี 'สามสมบัติมารโลหิต' อยู่ด้วย!"
"หนึ่ง คือ 'ภาพวาดกายแท้มารโลหิต' เป็นเคล็ดวิชาสร้างสมาธิรูปแบบหนึ่ง"
"สอง คือ 'มหาเวทย์มารโลหิต' เป็นเคล็ดวิชาที่ดูดกลืนเลือดมนุษย์ได้ วิชาดูดเลือดที่แพร่หลายในยุทธภพตอนนี้ ก็ล้วนพัฒนามาจากวิชานี้ทั้งสิ้น"
"สาม คือ 'ป้ายคำสั่งมารเลือด' แม้จะเป็นเพียงป้าย แต่กลับมีอานุภาพมหัศจรรย์ ว่ากันว่าหลอมขึ้นจากแกนหัวใจของ 'อสูรมารโลหิต' หากต้องการฝึกมหาเวทย์มารโลหิต จำเป็นต้องใช้ป้ายนี้เป็นรากฐาน!"
ซูเฉินฟังแล้วสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ต้าโจวประกอบด้วยหนึ่งเมืองหลวง สองมณฑลใหญ่ สิบสามมณฑลย่อย อำเภอเทียนหนานที่เขาอยู่นี้ถือว่าเล็กมากเมื่อเทียบกับอาณาจักรต้าโจวที่กว้างใหญ่ไพศาล พรรคมารที่เคยครองอิทธิพลระดับมณฑล สมบัติของพวกมันย่อมไม่ธรรมดาแน่นอน
"เดิมทีตระกูลหลวนเราเพียงแค่ได้รับข่าวลือมาบ้าง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าคลังสมบัติของพรรคมารเลือดจะมีอยู่จริง นี่คือโอกาสครั้งสำคัญ!" หลวนเสวี่ยกล่าวต่อ "เจ้าเคยบอกว่าทางสายบู๊ต้องชิงชัยด้วยสุดกำลัง ครั้งนี้ข้าเองก็อยากจะทำเช่นนั้น!"
"จริงสิ... เถียนกุยหนงคนนั้นข้าเป็นคนระบุตัวได้ แต่เขายังไม่เปิดเผยสถานะชิงอีโหลวออกมา ดังนั้นข้าจึงเลี่ยงท่านอาจงเหอเมื่อครู่ขอรับ" ซูเฉินเอ่ย
หลวนเสวี่ยพยักหน้า "ข้ารู้แล้ว เรื่องนี้ข้าจะไม่แพร่งพรายออกไป"
"แล้วเรื่องที่มือปราบสามคนของหกห้องตาย เป็นฝีมือของพวกมันหรือเปล่าขอรับ?"
"ข้ายังไม่ได้สืบ แต่คิดว่าไม่น่าใช่... ข้าเดาว่าอาจเกี่ยวข้องกับหัวหน้ามือปราบเฉินเพื่อวางแผนบางอย่าง... เจ้าลองสืบดูให้ดี แม้บารมีของเจ้าในเขตเมืองใต้จะดีขึ้น แต่ถ้าปิดคดีนี้ได้ พี่น้องคนอื่นๆ จะยอมรับเจ้าอย่างแท้จริง" หลวนเสวี่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงหม่นหมอง "ข้าคงอยู่เขตเมืองใต้ได้อีกไม่นานนัก"
ซูเฉินรับคำแล้วขอตัวลา เขาได้รับข้อมูลมามากพอที่จะนำไปวางแผนขั้นต่อไปแล้ว!
ณ จวนของฉีหยวน พรรคเสือดำ
ฉีหยวนกำลังเร่งเก็บข้าวของ "ยามันและเจ้าไปหลบที่เมืองเอกสักพักเถิด เทียนหนานตอนนี้ไม่ปลอดภัย"
"ท่านพ่อไม่ไปกับพวกเราหรือ?" บุตรสาวของเขาถาม
"ข้าต้องรอ 'ท่านเจ้าสำนักใหญ่' กลับมาก่อน"
ทันใดนั้น เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นในลานบ้าน "คิดจะออกจากเทียนหนานหรือฉีรองเจ้าสำนัก?"
ฉีหยวนสะดุ้งสุดตัว "คารวะท่านเจ้าสำนักใหญ่!"
ชายสวมงอบคนนั้นคือ 'จ้าวเทียนหลง' แห่งหอพยัคฆ์ดำ!
"ไม่ต้องพูดมาก... ภายในครึ่งธูป (ประมาณ 15 นาที) ข้าต้องการรู้ว่าหลวนเจิ้งสงอยู่ที่ไหน!"
ฉีหยวนใจสั่นรัว จ้าวเทียนหลงมาถึงเร็วกว่ากำหนดมาก และเขาหมายหัวหลวนเจิ้งสงไว้แน่ๆ!
ยามพลบค่ำ ถนนหนทางเริ่มมีแสงไฟ
หลวนเจิ้งสงนั่งเกี้ยวออกมาจากหกห้องด้วยความวิตกกังวล เขากำลังจะกลับจวนตระกูลหลวน
"ท่านเจ้าสำนักใหญ่ นั่นคือเกี้ยวของหลวนเจิ้งสงขอรับ!" ฉีหยวนที่สวมงอบชี้ให้ดู
"ยศตำแหน่งหรือ? เขาก็แค่รองหัวหน้ามือปราบคนหนึ่ง วันนี้เขาจะได้กลายเป็นศพ!" จ้าวเทียนหลงแค่นเสียงเย็น
เขาก้าวเท้าออกไปขวางหน้าเกี้ยว!
"ใคร!" มือปราบหน้าเกี้ยวตกใจ ชักดาบออกมาทันที
"คนที่จะมาเอาชีวิตพวกเจ้า!"
จ้าวเทียนหลงไม่พูดพร่ำทำเพลง ร่างกายพุ่งเข้าใส่ดั่งเงาผี กระบี่ในมือชักออกมาในพริบตา แสงกระบี่วูบไหวเร็วเสียจนคนทั้งสองตั้งตัวไม่ติด!
ฉึก! ฉึก!
กระบี่ผ่านลำคอของมือปราบทั้งสอง พวกเขาพยายามจะตะโกนแต่กลับส่งเสียงไม่ได้ เลือดพุ่งกระฉูดออกจากลำคอ!
กระบี่เดียวปิดชีพ!