บทที่ 51: ผลลัพธ์สุดระเบิดเถิดเทิงของการสตรีม

บทที่ 51: ผลลัพธ์สุดระเบิดเถิดเทิงของการสตรีม

ภายในห้องไลฟ์สตรีม ภาพอันแสนคุ้นเคยปรากฏแก่สายตาทุกคนอีกครั้ง

ช่องแชทชะงักไปชั่วครู่

ก่อนที่เครื่องหมายคำถามนับไม่ถ้วนจะหลั่งไหลทะลักมาดุจคลื่นสึนามิ กลืนกินหน้าจอไปจนมิด

“？？？？？？”

"เฮ้ย! เขาไม่ได้กดลงสตรีมไปแล้วเหรอวะ?! ไหนบอกว่าเกมนี้เป็นเกมขยะไงล่ะ?!"

"เชี่ยเอ๊ย ตาฝาดไปเองรึเปล่าวะเนี่ย?!"

"ทำไมเหล่าซีถึงมานั่งเล่นลีคออฟเลเจนด์แทนที่จะเป็น dota หลังบอกจะลงสตรีมวะ?"

"อ๋อ... เล่น dota คือหน้าที่การงาน แต่ลีคออฟเลเจนด์คือชีวิตจิตใจสินะ?"

"ไม่จริงน่า! ฉันนึกว่าไอ้พวกที่อวยลีคออฟเลเจนด์บนเน็ตคือพวกรับจ้างมาอวยซะอีก กลายเป็นว่าพวกที่ด่าต่างหากที่รับงานมาด่าเหรอ?!"

ยังมีผู้ชมอีกกว่าแสนคนที่ยังไม่ได้กดออกจากห้องสตรีม

บางคนกำลังจะกดปุ่มปิดหน้าต่าง แต่นิ้วกลับชะงักค้างอยู่กลางอากาศ ตกตะลึงกับภาพที่เห็น

บางคนมือไว รีบกดรัวแคปหน้าจอทันที

ข้อความในช่องแชทไหลเร็วเสียจนอ่านแทบไม่ทัน สิ่งที่มองเห็นมีเพียงเครื่องหมายคำถามและอัศเจรีย์ที่วิ่งผ่านกันไปมาจนตาลาย

แต่แฟนคลับตัวยงของเหล่าซีบางคนยังคงพยายามแก้ต่างให้

"อย่าเพิ่งด่วนสรุปไปสิวะ บางทีเหล่าซีอาจจะแค่อยากกลับไปลองดูให้แน่ใจอีกทีก็ได้ ว่าเกมนี้มันขยะขนาดไหน?"

"ใช่ๆๆ เมื่อก่อนก็เคยมีคนทนเล่นเกมห่วยๆ ตั้งหลายรอบเพื่อเอามาเขียนรีวิวด่านี่นา เหล่าซีก็คงอยากจะคอนเฟิร์มให้ชัวร์ไง"

"รอดูให้จบตาก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งรีบฟันธง"

บรรยากาศในช่องแชทสงบลงเล็กน้อย แต่เครื่องหมายคำถามก็ยังคงลอยผ่านไปมาไม่ขาดสาย

หน้าจอโหลดเข้าเกมเสร็จสิ้นแล้ว

เหล่าซีไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อยตอนเลือกแชมเปี้ยน

เลอบลังก์

แชมเปี้ยนตัวเดิมเป๊ะกับตาที่แล้ว

ทัศนียภาพมุมกว้างของ Summoner's Rift คลี่ขยายออกบนมินิแมพ

เหล่าซีบังคับเลอบลังก์เดินออกจากน้ำพุ ซื้อไอเทม แล้วมุ่งหน้าสู่เลนกลาง

แต่คราวนี้...

ท่าทีและบุคลิกของเขาแตกต่างไปจากตอนเริ่มสตรีมอย่างสิ้นเชิง

ตอนเริ่มสตรีม เขานั่งเอนหลังพิงเก้าอี้สบายๆ พูดจาวิจารณ์เกมด้วยน้ำเสียงเบื่อหน่าย แถมยังมีกะจิตกะใจหยิบแก้วน้ำขึ้นมาจิบเป็นระยะ

แต่ตอนนี้...

เขานั่งตัวตรง โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย แผ่นหลังห่างจากพนักพิงเก้าอี้ไม่ต่ำกว่าสิบเซนติเมตร

สายตาของเขาจดจ่ออยู่ที่หน้าจอเขม็ง แทบไม่กะพริบตา

ช่องแชทสังเกตเห็นรายละเอียดจุดนี้ได้ทันที

"เฮ้ย นั่งหลังตรงเลยว่ะ"

"เหล่าซีจะนั่งท่านี้ก็ต่อเมื่อแกเอาจริงเท่านั้นแหละ"

"นี่มันท่าประจำตอนแกไต่แรงก์ใน dota เลยนี่หว่า"

เลอบลังก์ของเหล่าซีเดินไปถึงเลนกลาง คู่ต่อสู้ของเขาคือ ไรซ์

ทั้งสองฝ่ายเริ่มการปะทะกันในเลน

เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ปากกลับขยับขมุบขมิบ

เหมือนเขากำลังพึมพำกับตัวเอง

ผู้ชมในห้องสตรีมเร่งเสียงให้ดังขึ้น และพวกเขาก็พอจะจับใจความสิ่งที่เขาพูดได้ลางๆ

"การที่ไม่มีระบบตัดครีปทำให้สามารถโฟกัสกับการยืนเลนได้เต็มที่จริงๆ"

"ความเร็วโปรเจกไทล์ของสกิลนี้เร็วกว่า dota แฮะ ต้องเผื่อระยะเวลาเดินหลบให้ดี"

"ระบบพุ่มไม้บังวิสัยทัศน์นี่ทำออกมาได้เข้าท่าดีเหมือนกัน"

น้ำเสียงของเขาแผ่วเบามาก เหมือนคนกำลังคุยกับตัวเอง ไม่ใช่การอธิบายให้ผู้ชมฟัง

นี่คือพฤติกรรมติดตัวของเขาเวลาเล่นเกม การพูดคุยกับตัวเองช่วยให้เขามีสมาธิมากขึ้น

แต่ครั้งนี้...

ผู้ชมทุกคนในห้องสตรีมได้ยินสิ่งที่เขาพูดชัดเจน

ช่องแชทระเบิดความฮือฮาอีกครั้ง

"เมื่อกี้แกพูดว่าอะไรนะ?!"

"ตอนแรกยังเพิ่งจะด่าระบบไม่มีการตัดครีปว่าขยะอยู่เลย ตอนนี้กลับบอกว่าทำให้โฟกัสการยืนเลนได้เต็มที่เนี่ยนะ?!"

"สรุปว่าแกคิดว่าเกมนี้มันดีจริงๆ สินะ!"

"ไอ้ที่ด่าๆ ตอนสตรีมเมื่อกี้นี้คือการแสดงล้วนๆ!"

ไม่นานนัก ครีปเวฟหนึ่งก็ถูกดันไปจนถึงบริเวณปากทางเข้าแม่น้ำ

ไรซ์ฝั่งตรงข้ามกด Flash เข้ามาสาดสกิลหยุดใส่เลอบลังก์ของเหล่าซี จังหวะเดียวกัน ป่าศัตรูก็กด Flash โผล่ออกมาจากพุ่มไม้ใกล้ๆ เลือดของเลอบลังก์ลดฮวบลงในพริบตา

แต่ในสถานการณ์หน้าสิ่วหน้าขวานเช่นนี้

เหล่าซีกลับยังคงความเยือกเย็น เขาสเตปเท้าหลบสกิลอย่างต่อเนื่อง พร้อมกับหลอกล่อป่าศัตรูให้ถลำลึกเข้ามาใต้ป้อม ใช้ดาเมจจากป้อมสวนกลับจนอีกฝ่ายปางตาย ศัตรูยอมถอดใจจากการคิลและเตรียมจะถอยร่น ป่าศัตรูวิ่งหนีกลับเข้าไปหลบในพุ่มไม้

แต่จู่ๆ...

เลอบลังก์กดใช้ Flash ตามด้วยสกิล W พุ่งตัวเข้าไป แล้วสาดโซ่สกิล E สวนกลับเข้าไปในพุ่มไม้แบบไม่เห็นตัวศัตรู ก่อนจะวาร์ปกลับมายังตำแหน่งเดิมในขณะที่โซ่ยังคงพุ่งออกไป

เสี้ยววินาทีต่อมา โซ่นั้นก็กระแทกโดนป่าศัตรูที่เลือดเหลือขีดเดียวตายคาที่อย่างแม่นยำ

เลอบลังก์ของเหล่าซีเองก็รอดตายมาได้ด้วยเลือดเพียงหยดเดียว

โดนรุมสองต่อหนึ่ง แถมยังพลิกกลับมาคิลได้ในสภาพปางตายอีกแล้ว!

เหล่าซีเด้งตัวลุกพรวดจากเก้าอี้

เก้าอี้ไถลไปข้างหลังชนกำแพงเสียงดังตึง

เขายกมือทั้งสองข้างขึ้นชูเหนือหัว ร่างกายสั่นสะท้านน้อยๆ ด้วยความตื่นเต้น

"โว้ยยยย สุดยอดดดด!"

"รุมสองต่อหนึ่งยังโดนกูสวนตาย มึงเล่นเป็นป่าววะเนี่ย?!"

เขาตะโกนลั่น เสียงดังกว่าตอนที่เริ่มสตรีมไม่รู้กี่สิบเท่า

ยิ่งไปกว่านั้น ตลอดช่วงเวลาที่โดนรุมสองต่อหนึ่ง ร่างกายของเหล่าซีก็สั่นระริกด้วยความตื่นเต้นตลอดเวลา โต๊ะคอมพิวเตอร์สั่นสะเทือนไปหมด

อารมณ์ทั้งหมดถูกปลดปล่อยออกมาอย่างสมบูรณ์แบบพร้อมกับเสียงคำรามคำว่า "สุดยอด!"

ช่องแชทไม่ได้แค่สแปมข้อความอีกต่อไป

ช่องแชทกำลังลุกเป็นไฟ

"เฮ้ย กระโดดเด้งจากเก้าอี้เลยเหรอวะ?!"

"ตอนได้ Pentakill ใน dota แกยังไม่ออกอาการดีใจขนาดนี้เลยนะเว้ย!"

"สรุปว่าเมื่อกี้รับงานมาด่าจริงๆ สินะ! เกมมันไม่ได้แย่เลยนี่หว่า!"

"เกมที่ทำให้เหล่าซีอินจัดจนออกอาการได้ขนาดนี้ มันจะเป็นเกมขยะไปได้ยังไงวะ?"

"อัดหน้าจอไว้ๆๆ ช็อตนี้เอาไปทำรายการทีวีได้เลย แม่งโคตรพีค!"

...

ในขณะเดียวกัน

ณ สำนักงานใหญ่โต้วอวี๋

ผู้ช่วยฝ่ายปฏิบัติการที่รับผิดชอบประสานงานกับเหล่าซีสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง

เขาจ้องมองหน้าจอระบบหลังบ้านของห้องไลฟ์เหล่าซีด้วยสีหน้าที่ย่ำแย่สุดๆ

เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างๆ ชะโงกหน้าเข้ามาดู

"เหล่าซียังไม่ปิดสตรีมอีกเหรอ?"

"เขาลืมปิดระบบสตรีมน่ะสิ"

น้ำเสียงของผู้ช่วยฝ่ายปฏิบัติการแหบแห้ง

"ตอนนี้เขายังออนไลน์อยู่ แถมกำลังเล่นลีคออฟเลเจนด์ด้วย"

เพื่อนร่วมงานอึ้งไปชั่วขณะ

"อะไรนะ?"

"เขาแค่กดปิดกล้องตัวเอง คงคิดว่าลงสตรีมไปแล้ว แต่สัญญาณสตรีมมันยังไม่ตัด"

"ตอนแรกฉันนึกว่าแกแค่อยากสร้างคอนเทนต์ กะจะด่าลีคออฟเลเจนด์ให้เละอีกรอบ แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว แกแม่งลืมปิดสตรีมจริงๆ!"

ผู้ช่วยฝ่ายปฏิบัติการคว้าโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาเบอร์เหล่าซีแล้วกดโทรออกทันที

สายไม่ว่าง

เขากดโทรย้ำไปสามรอบ ก็ยังคงขึ้นสายไม่ว่าง

เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเหล่าซีมีนิสัยชอบตั้งโทรศัพท์เครื่องหลักเป็นโหมดเครื่องบินเวลาเล่นเกม

"ติดต่อไม่ได้เหรอ?" เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้างๆ ก็อึ้งไปเหมือนกัน เขาไม่ได้ดูแลเหล่าซีโดยตรง จึงไม่รู้นิสัยส่วนตัวนี้

"แล้วจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย?"

"จะให้ทำไงล่ะ? ก็แบนช่องมันไปเลยสิวะ!"

ในเมื่อโทรไปก็ติดต่อไม่ได้

ผู้ช่วยฝ่ายปฏิบัติการก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องลงมือเอง เขาขบกรามแน่นและตัดสินใจสั่งแบนช่องทันที

...

ในขณะเดียวกัน

ภายในห้องไลฟ์สตรีม ณ วินาทีนี้

ทิศทางของช่องแชทพลิกกลับตาลปัตรอย่างสมบูรณ์

"พวกนายเห็นตอนที่เหล่าซีทำช็อตพลิกคิลเมื่อกี้ป่ะ? ตัวสั่นเป็นเจ้าเข้าเลยเว้ย!"

"เห็นเต็มสองตา กระโดดเด้งจากเก้าอี้แล้วตะโกนลั่นว่า 'สุดยอด' ฉันตามดูสตรีมแกในโต้วอวี๋มาสามปี ไม่เคยเห็นแกหลุดอาการขนาดนี้มาก่อนเลย"

"สรุปว่าลีคออฟเลเจนด์มันสนุกขนาดนี้เลยเหรอ?"

"ไม่ไหวแล้วว่ะ พล็อตทวิสต์หักมุมโคตรๆ"

"ตอนแรกก็สงสัยอยู่ ว่าทำไมพวกสตรีมเมอร์ถึงได้พากันด่าไปในทิศทางเดียวกันหมด คนนึงด่าว่าขยะ คนอื่นก็ด่าตาม กลายเป็นว่ารับงานสาดโคลนกันมาถ้วนหน้าสินะ"

บนหน้าจอ เลอบลังก์ของเหล่าซีเพิ่งจะวาร์ปกลับไปซื้อไอเทมแล้วเดินกลับเข้าเลน

เขายังคงพึมพำกับตัวเองไม่หยุด

"สกิลนี้พอกดคอมโบกับ Flash แล้ว ระยะทางพุ่งตัวมันไกลมากเลยนะ"

"เส้นทางการออกของก็เข้าใจง่าย ไม่ต้องมานั่งลังเลปวดหัวเหมือนใน dota ด้วย"

ช่องแชทหัวเราะกันรัวๆ

"แกยังคงวิเคราะห์เกมอย่างตั้งใจเลยว่ะ!"

"แล้วทำไมไอ้ตอนสตรีมเมื่อกี้ถึงไม่ยอมพูดเรื่องพวกนี้บ้างวะ?"

"แอบศึกษาเกมเงียบๆ หลังสตรีม แต่ตอนสตรีมด่าว่าเป็นขยะ นี่มันพฤติกรรมคนปกติเค้าทำกันเหรอ?"

และในขณะที่ช่องแชทกำลังถกเถียงกันอย่างเมามันส์ และจำนวนผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมก็พุ่งกลับขึ้นมาแตะหลักสองแสนคนอีกครั้ง

วินาทีต่อมา

หน้าจอไลฟ์สตรีมก็ดับวูบลง

【ห้องไลฟ์สตรีมนี้ถูกระงับการออกอากาศแล้ว!】

เมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนที่โผล่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน ช่องแชทก็ระเบิดอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง

"เชี่ยเอ๊ย นึกจะแบนก็แบนกันดื้อๆ งี้เลยเหรอ?"

"ตอนแรกฉันก็ยังแอบลังเลอยู่นะ ว่าเหล่าซีรับเงินมาดิสเครดิตลีคออฟเลเจนด์จริงรึเปล่า แต่ตอนนี้ฉันฟันธงได้เลย 100% ว่ารับเงินมาแน่นอน!"

"ติดต่อเหล่าซีไม่ได้ ก็เลยแบนห้องไลฟ์หนีปัญหามันซะเลย อาการร้อนตัวแบบนี้มันคือคลาสสิกเคสของ 'โจรรับจ้าง' ชัดๆ"

"การแบนห้องไลฟ์สตรีมที่ไม่ได้ทำผิดกฎอะไรเลยแบบดื้อๆ นี่แหละ คือใบเสร็จยืนยันชั้นดี ว่าการสาดโคลนครั้งนี้มีโต้วอวี๋อยู่เบื้องหลังแน่นอน!"

"วีรกรรมครั้งนี้ต้องถูกจารึกไว้ให้เป็นตำนานบทใหม่ของวงการสตรีมเมอร์แห่งปีเลยว่ะ!"

แม้ห้องไลฟ์สตรีมจะถูกแบนไปแล้ว

แต่ข้อความในช่องแชทก็ยังคงไหลทะลักไม่ยอมหยุด

บางคนเริ่มอัปโหลดคลิปบันทึกหน้าจอไปลงบนเวยป๋อและปี้ลี่ปี้ลี่แล้ว

ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วโมง

หัวข้อหนึ่งก็พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับหนึ่งบนชาร์ตคำค้นหายอดฮิตของเวยป๋อ

เหล่าซีลืมปิดสตรีม ท่าทีเปลี่ยนไปเป็นคนละคนก่อนและหลังเล่นเกมเดียวกัน?

ตามมาด้วยป้ายกำกับคำว่า 'ทะลุปรอท' สีแดงเข้มที่ต่อท้ายแฮชแท็ก