บทที่ 50: การสตรีมโจมตีคู่แข่ง?

บทที่ 50: การสตรีมโจมตีคู่แข่ง?

“เรียกฉันว่าหลิวหยางก็พอ”

เมื่อเห็นอาสุ่ยทำท่าจะลุกขึ้น หลิวหยางก็รีบกดไหล่เขาให้นั่งลงตามเดิม

“นายเล่นต่อเถอะ เดี๋ยวจบตานี้ฉันค่อยกลับมาเล่นต่อ ถือโอกาสศึกษาสเตปนายไปด้วยเลย”

ในขณะเดียวกัน

เนื่องจากเมื่อครู่นี้หลิวหยางเผลอส่งเสียงโวยวายดังลั่นร้าน

คนที่กำลังนั่งเล่นเน็ตอยู่ใกล้ๆ หลายคนจึงหันมาให้ความสนใจ และทยอยลุกขึ้นมามุงดูพวกเขาเล่นเกมกัน

ร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่แน่นขนัดไปด้วยผู้คนอยู่แล้ว มีนักศึกษาหลายคนที่กำลังยืนรอคิวเครื่องว่างและคอยชะเง้อมองคนอื่นเล่นเกมไปพลางๆ

ไม่นานนัก กลุ่มคนมุงก็เริ่มหนาตาขึ้นเรื่อยๆ

ตอนแรก คนที่เข้ามามุงก็แค่กะจะเดินมาดูผ่านๆ ว่าเล่นเกมอะไรกัน แต่เมื่ออาสุ่ยโชว์สเตปเทพวาดลวดลายไปได้สองสามจังหวะ...

...เสียงฮือฮาก็เริ่มดังขึ้นรอบวงล้อม

“นี่เกมลีคออฟเลเจนด์ที่กำลังเป็นกระแสอยู่ป่ะเนี่ย?”

“ดูแล้วก็น่าสนใจดีเหมือนกันแฮะ”

“เมื่อกี้เขากดปุ่มอะไรวะตอนที่หันหลังกลับไปหลบสกิลน่ะ? โคตรเท่เลย”

“ดูมีชั้นเชิงดีแฮะ เดี๋ยวฉันต้องลองไปหาวิธีสมัครบัญชีทดสอบมาลองเล่นบ้างแล้ว”

“อ้าว แต่เหล่าซีเพิ่งจะด่าเกมนี้สาดเสียเทเสียไม่ใช่รึไง?”

หลิวหยางส่ายหน้า

“รสนิยมคนเรามันไม่เหมือนกันหรอกนะ ตราบใดที่ฉันเล่นแล้วรู้สึกสนุก มันก็พอแล้วไม่ใช่หรือไง”

ในที่สุด ภายใต้การบังคับอันเฉียบขาดของอาสุ่ย แมตช์นั้นก็จบลงอย่างรวดเร็ว

หลิวหยางตบไหล่อาสุ่ยเบาๆ

“ตาฉันบ้าง สลับที่กัน”

หลิวหยางกลับมานั่งประจำที่และกดเริ่มเกมแมตช์ต่อไปทันที

เมื่อได้เริ่มเล่น หลิวหยางก็เหมือนถูกสูบวิญญาณ เขาเล่นเพลินจนลืมวันลืมคืน ดำดิ่งเข้าสู่โลกของเกมอย่างสมบูรณ์แบบ ลืมแม้กระทั่งกินข้าวและพักผ่อน

คนมุงดูด้านหลังเขาเปลี่ยนหน้าไปไม่รู้กี่ชุดต่อกี่ชุด

กว่าเขาจะรู้ตัว เวลาล่วงเลยเข้าสู่ช่วงบ่ายคล้อย ความหิวจึงเพิ่งจะประท้วงให้เขาตระหนักได้ว่าลืมกินข้าว

เขายัดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปเข้าปากอย่างลวกๆ แล้วกลับมานั่งลุยต่อ

จบไปอีกแมตช์ แบบสอบถามความพึงพอใจก็เด้งขึ้นมาบนหน้าจอ

“คุณรู้สึกอย่างไรกับระดับความยากของลีคออฟเลเจนด์?”

“คุณให้คะแนนระบบแนะนำไอเทมเท่าไหร่?”

“คุณยินดีที่จะแนะนำลีคออฟเลเจนด์ให้เพื่อนเล่นหรือไม่?”

หลิวหยางตอบแบบสอบถามทีละข้ออย่างตั้งใจและกดส่ง

กล่องสมบัติอีกใบปรากฏขึ้น

“สกินใหม่อีกแล้วเว้ย”

หลิวหยางกดเปิดดู ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นเต้น ก่อนจะกดต่อคิวเริ่มแมตช์ถัดไปอย่างรวดเร็ว

...

ในขณะเดียวกัน

ที่ช่องไลฟ์สตรีมของเหล่าซี

ยอดคนดูออนไลน์คงที่อยู่ประมาณสามถึงสี่แสนคน และข้อความคอมเมนต์ก็เลื่อนไหลผ่านหน้าจอไปอย่างรวดเร็วราวกับสายน้ำ

เหล่าซีกำลังบังคับ LeBlanc คุมเลนกลาง เผชิญหน้ากับฮีโร่สายเวทของฝั่งตรงข้าม

เลือดของเขาเหลือเพียงขีดแดงกะพริบ ในขณะที่ศัตรูยังมีเลือดเหลืออยู่เกือบหนึ่งในสาม

ฮีโร่ฝ่ายตรงข้ามก้าวรุกคืบเข้ามา

เหล่าซีถอยร่น แสร้งทำเป็นจะวาร์ปกลับป้อม

ศัตรูไล่ตาม ทว่าในเสี้ยววินาทีที่ศัตรูกดร่ายสกิล LeBlanc ของเหล่าซีก็หันขวับกลับมา กดสกิล E โยนโซ่ล่ามเป้าหมายได้อย่างแม่นยำ ตามด้วยสกิล Q เพื่อทำดาเมจพร้อมกับขยับตัวหลบการโจมตีสวนกลับ จากนั้นก็กด Flash เข้าประชิดตัวและกระทืบสกิล W ใส่หน้าศัตรูเต็มๆ ดาเมจระเบิดออกอย่างรุนแรง

เป็นการพลิกกลับมาคิลศัตรูได้ในสภาพที่เลือดเหลือเพียงหยดเดียว!

ต้องยอมรับเลยว่า ประสบการณ์การเล่นเกมของเหล่าซีนั้นไม่ธรรมดาจริงๆ เขาเรียนรู้และจับจังหวะของลีคออฟเลเจนด์ได้อย่างรวดเร็ว

ช่องไลฟ์สตรีมระเบิดความแตกตื่นทันที

“เชี่ยเอ๊ย! จังหวะพลิกกลับมาคิลโคตรโหด!”

“เหล่าซีสเตปเทพเกิ๊น!”

“คอมโบเมื่อกี้โคตรเท่!”

เหล่าซีเอนหลังพิงเก้าอี้ ปลายนิ้วที่วางอยู่บนคีย์บอร์ดยังคงสั่นระริกน้อยๆ

จังหวะหัวใจของเขายังไม่กลับมาเป็นปกติจากจังหวะพลิกคิลสุดระทึกเมื่อครู่

เขาไม่ได้สัมผัสความรู้สึกตื่นเต้นสูบฉีดเลือดแบบนี้จากการเล่น dota มานานมากแล้ว

อย่างไรก็ตาม...

เขาจะแสดงอาการแบบนี้ออกไลฟ์สตรีมไม่ได้เด็ดขาด

เขาหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบ พยายามคุมโทนเสียงให้เรียบเฉยที่สุด

เขาแสร้งทำเป็นไม่ยี่หระ แววตาเต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย

เขาส่ายหน้าและถอนหายใจยาว

“ก็แค่เกมขยะแหละว่ะ ไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลย”

“เมื่อกี้ฉันคิลมันได้แบบไม่ได้ตั้งใจเล่นด้วยซ้ำ สเตปการควบคุมมันไม่มีความท้าทายอะไรเลย”

“ดูสิ แอนิเมชันร่ายสกิลพวกมันชักช้าจะตาย ฉันแค่ขยับตัวนิดเดียวก็หลบพ้นแล้ว”

“เกมแบบนี้มันจะมีความลึกซึ้งอะไรให้น่าค้นหาวะ?”

“จะเอาอะไรไปเทียบกับ dota ได้?”

เพราะตั้งแต่เริ่มสตรีม เหล่าซีก็เอาแต่สับเกมนี้เละเทะมาตลอด

แถมคนที่เข้ามาดูส่วนใหญ่ก็เป็นแฟนคลับเดนตายของเขาทั้งนั้น

ดังนั้น...

จังหวะนรกและกระแสคอมเมนต์ในห้องไลฟ์จึงถูกเขาปั่นและชี้นำได้อย่างง่ายดาย

“จริงด้วย ดูเล่นง่ายเกินไปจริงๆ”

“เทียบ dota ไม่ติดฝุ่นเลยว่ะ”

“ในเมื่อเหล่าซีฟันธงว่ามันไม่มีอะไรให้น่าค้นหา มันก็คงไม่มีอะไรจริงๆ นั่นแหละ”

“รอเล่น dota 2 ดีกว่า”

หลังจากจบแมตช์นี้ เหล่าซีก็กดออกจากหน้าสรุปผล

“ไม่เล่นแล้วว่ะ เล่นต่อไม่ไหวแล้วจริงๆ รับไม่ได้กับเกมพรรค์นี้”

เขาเปิด Task Manager ขึ้นมาแล้วกดบังคับปิดลีคออฟเลเจนด์ทิ้งไปเลย

“รอเล่น dota 2 อย่างเดียว วันนี้ฉันจะสตรีม dota ให้ทุกคนดูต่อก็แล้วกัน”

ไลฟ์สตรีมกลับเข้าสู่การเล่น dota ตามปกติ

แต่บางครั้ง ก็ยังมีคอมเมนต์เกี่ยวกับลีคออฟเลเจนด์หลุดรอดผ่านหน้าจอมาบ้าง

“เมื่อกี้ฉันเพิ่งเห็นสตรีมเมอร์ในโต่วอินเล่นอยู่เลย เขาบอกว่าเกมมันก็สนุกดีนะ”

“พวกสตรีมเมอร์ในโต่วอินมันโดนจ้างมาอวยทั้งนั้นแหละ นายยังจะไปเชื่อพวกมันอีกเหรอ?”

“ถ้าเหล่าซีบอกว่าห่วย มันก็คือห่วยนั่นแหละ”

เหล่าซีเมินคอมเมนต์เหล่านั้นและจดจ่อกับการเล่น dota ต่อไป

ในขณะเดียวกัน

ช่วงบ่ายคล้อย หลังจากเซิร์ฟเวอร์โคลสเบต้าของลีคออฟเลเจนด์เปิดให้ทดสอบมาได้หลายชั่วโมง

คอนเทนต์สาดโคลนดิสเครดิตลีคออฟเลเจนด์ก็ผุดขึ้นมาเต็มอินเทอร์เน็ต

บนเวยป๋อ แฮชแท็กประเด็นร้อนพุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับท็อป

เหล่าซีวิจารณ์ยับลีคออฟเลเจนด์ห่วยแตก

เมื่อคลิกเข้าไปดู ก็จะพบกับวิดีโอตัดต่อที่รวมช็อตเหล่าซีด่าลีคออฟเลเจนด์ว่า “เล่นง่ายเกินไป”, “ตื้นเขินไม่มีมิติ” และ “เป็นแค่เกมขยะ” ยอดวิวพุ่งทะลุหลายล้านวิวไปแล้ว

ช่องคอมเมนต์ด่าทอไปในทิศทางเดียวกันอย่างพร้อมเพรียง

“ถ้าเหล่าซีฟันธงว่าห่วย เกมนี้ก็คงหมดอนาคตแล้วล่ะ”

“ไอซ์ฟร็อกฝีมือตกต่ำลงไปเยอะเลยนะตั้งแต่ออกจากเทนเซนต์เนี่ย”

“dota 2 ต่างหากที่เป็นสายเลือดแท้ของเกมโมบา เกมอื่นมันก็แค่พวกพยายามก๊อปเกรดเอเท่านั้นแหละ”

“ตอนแรกก็กะจะลองเล่นดูนะ แต่พอดูเหล่าซีสตรีมแล้ว ขอบายดีกว่า”

เกือบทุกคนที่เข้ามาด่าในคอมเมนต์ ล้วนไม่เคยได้สัมผัสลีคออฟเลเจนด์ด้วยตัวเองเลยสักคน

แต่กระแสสังคมและวาทกรรมสาดโคลนได้หยั่งรากลึกลงไปแล้ว

ไม่ใช่แค่เหล่าซีคนเดียว

สตรีมเมอร์แทบทุกคนบนโต้วอวี๋และหูหยาที่ได้รับสิทธิ์ทดสอบเบต้า ล้วนพร้อมใจกันวิจารณ์เกมนี้ในแง่ลบระหว่างการสตรีม

บางคนบ่นว่ากราฟิกมันดูเป็นการ์ตูนเกินไป ไม่มีความดิบเถื่อนแบบฮาร์ดคอร์

บางคนวิจารณ์ว่ากลไกสกิลมันเรียบง่ายเกินไป ปิดกั้นพื้นที่ให้ผู้เล่นระดับโปรเพลเยอร์โชว์สเตปเทพ

มีเพียงสตรีมเมอร์สายเกมบนโต่วอินไม่กี่คนเท่านั้นที่กล้าพูดชื่นชมเกมนี้ตามตรง

แต่หมวดหมู่เกมของโต่วอินไลฟ์สตรีมก็เพิ่งจะเริ่มตั้งไข่ สตรีมเมอร์เบอร์ใหญ่ก็ยังมีไม่มาก เสียงของพวกเขาจึงถูกคลื่นลูกใหญ่กลืนหายไปอย่างสมบูรณ์

เวลาล่วงเลยจากช่วงบ่ายเข้าสู่ยามเย็น

เหล่าซีสตรีมเล่น dota ต่อเนื่องหลายชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก

แม้ว่าสเตปการเล่นและลีลาการด่าจะยังดุดันเหมือนเดิม แต่ไม่รู้ทำไม ลึกๆ ในใจเขากลับรู้สึกไม่เอนจอยกับมันเลย

ในหัวของเขายังคงวนเวียนคิดถึงจังหวะพลิกคิลสุดมันส์ตอนที่เล่นลีคออฟเลเจนด์เมื่อช่วงบ่าย

หลังจากจบ dota ไปอีกแมตช์ เหล่าซีพรูลมหายใจยาวแล้วเหลือบมองออกไปนอกหน้าต่างที่เริ่มมืดมิด

เขาบิดขี้เกียจเพื่อคลายความเมื่อยล้า

“พี่น้องครับ วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน ขอตัวลงสตรีมก่อนนะ”

“พอไปเล่นลีคออฟเลเจนด์เมื่อบ่าย ทำเอาฉันหมดอารมณ์สตรีม dota คืนนี้ไปเลยว่ะ เกมขยะเอ๊ย ทำเสียเรื่องจริงๆ”

“ฉันขอตัวไปหาอะไรกินก่อนล่ะ”

ข้อความ “ฝันดี” พิมพ์เรียงรายไหลผ่านช่องคอมเมนต์

เหล่าซีโบกมือให้กล้อง

“พรุ่งนี้เวลาเดิมนะทุกคน อย่าลืมมาดูกันล่ะ”

เขากดปุ่มยุติการสตรีม

แต่เรื่องแปลกประหลาดก็เกิดขึ้น

หน้าจอไลฟ์สตรีมไม่ได้ดับมืดลง

ข้อความคอมเมนต์ยังคงไหลต่อไป

“วันนี้สตรีมเหนื่อยเลยนะเหล่าซี พักผ่อนเยอะๆ ล่ะ”

“เจอกันพรุ่งนี้ๆ”

“เดี๋ยวๆ เหล่าซีลืมปิดสตรีมอีกแล้วรึเปล่าเนี่ย?”

“สงสัยจะจริง คราวก่อนก็ลืมปิดสตรีมแบบนี้แหละ แถมดันไปสูบบุหรี่ออกกล้องจนโดนแบนช่องไปเลย”

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตำนานลืมปิดสตรีมกลับมาอีกแล้ว”

ครั้งสุดท้ายที่เหล่าซีลืมปิดสตรีมคือเมื่อไม่กี่สัปดาห์ก่อน

ตอนนั้นเขาเพิ่งจะสตรีมลากยาวมาทั้งวัน พอถึงเวลาเลิก ดันลืมกดปิดระบบ แล้วไปจุดบุหรี่สูบหน้าคอมฯ ผลคือโดนระบบแบนช่องไปตามระเบียบ

และก่อนที่ข้อความคอมเมนต์เหล่านี้จะทันได้ไหลพ้นหน้าจอไป...

...ภาพหน้าจอไลฟ์สตรีมก็มีความเคลื่อนไหวอีกครั้ง ทุกคนเห็นเหล่าซีหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเปิดโหมดเครื่องบิน จากนั้นก็กลับมาจับเมาส์อีกครั้ง

การสตรีมมันก็แค่หน้าที่การงานอย่างหนึ่งเท่านั้น

มีน้อยคนนักที่จะรู้ว่า เวลาเหล่าซีเล่นเกมส่วนตัว เขาเกลียดการถูกรบกวนเป็นที่สุด เขาชอบที่จะดำดิ่งดื่มด่ำไปกับโลกของเกมอย่างเต็มที่ ถึงขั้นยอมเปิดโหมดเครื่องบินในโทรศัพท์เครื่องหลักเพื่อตัดขาดจากโลกภายนอก

มีเพียงพ่อแม่และคนในครอบครัวเท่านั้นที่จะสามารถติดต่อเขาได้ผ่านโทรศัพท์สำรองอีกเครื่อง

“อ้าว ไหนเหล่าซีบอกว่าจะไปกินข้าวไง? ทำไมกลับมานั่งหน้าคอมฯ อีกแล้วล่ะ?”

“หรือว่าเฮียแกจะ 'ทำธุระส่วนตัว'? แกโสดมานาน คงจะเหงาแย่เลย”

“เชี่ยเอ๊ย สตรีมสดตอน 'ทำธุระส่วนตัว' เนี่ยนะ? จะเล่นใหญ่ไปไหน!”

“พวกนายอย่าเดามั่วสิ ฉันว่าแมตช์ dota เมื่อกี้แกคงชนะมาแบบหืดจับ เหล่าซีคงอยากจะแก้มือขอตบไก่อีกสักตาก่อนไปกินข้าวแหงๆ”

“ฉันก็คิดงั้น วันนี้แกชนะมากกว่าแพ้ คงอยากจะทำสถิติเพิ่มอีกสักสองสามตาก่อนนอนแหละ”

“เหล่าซี เอาอีกคิลเลยเว้ย!”

แม้ว่ายอดคนดูจะหายไปหลายแสนคนหลังจากเหล่าซีกล่าวคำอำลา แต่เนื่องจากระบบสตรีมไม่ได้ถูกตัดสัญญาณ จึงยังมีคนดูตกค้างอยู่ในห้องไลฟ์มากกว่าหนึ่งแสนคน

และในขณะที่ผู้ใช้งานทุกคนต่างตั้งตารอคอยให้เหล่าซีกดเริ่มหาห้อง dota แมตช์ต่อไป...

...ทุกคนก็ต้องเบิกตากว้างเมื่อได้เห็น

เมาส์ของเหล่าซีลากผ่านหน้าจอเดสก์ท็อป

จากนั้น...

เขาก็กดดับเบิลคลิกเปิดเกมลีคออฟเลเจนด์ขึ้นมาเล่นอีกครั้ง!