บทที่ 1: เมื่อคาสโนว่าต้องกลายเป็นตัวร้าย

ณ โทเมโทคาเฟ่ เมืองจงอิน

หญิงสาวในชุดสูทโอต์กูตูร์สีขาวลุกพรวดขึ้นมาทันคอยามสายโทรศัพท์กำลังสนทนา

"ทำไมล่ะ?!"

ผู้คนรอบข้างที่ถูกรบกวนต่างหันไปมองโดยสัญชาตญาณ

ทว่าหลังจากนั้น สายตาของทุกคนกลับไม่อาจละไปไหนได้อีก

งดงามเหลือเกิน

เธอช่างงดงามหยาดเยิ้มคิ้วเรียวรูปใบหลิว ผิวขาวราวหิมะ ราวกับนางฟ้าที่หลุดออกมาจากภาพวาด

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้คนต้องสะกดหายใจยิ่งกว่า คือบรรยากาศอันน่าเกรงขามรอบตัวที่แผ่ซ่านออกมาจนไม่มีใครกล้าเข้าใกล้

ชายหนุ่มในร้านได้แต่ลอบมองด้วยความหลงใหลก่อนจะรีบก้มหน้าลงด้วยความกลัว เกรงว่าจะไปลบหลู่ราชินีผู้สูงส่งคนนี้

แต่ทว่า คุณหนูใหญ่ตระกูลซูผู้สูงส่งจนเกินเอื้อม ซีอีโอสาวผู้ได้ชื่อว่าเป็นราชินีน้ำแข็งอันดับหนึ่งแห่งเมืองจงอิน ในเวลานี้กลับขอบตาแดงก่ำ

"ทำไมต้องโกหกฉันด้วย?!" น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ "ฉันไม่เลิกกับคุณหรอกนะ!"

เสียงของชายหนุ่มดังมาจากปลายสาย "ผมไม่ได้โกหกคุณจริงๆ! ความจริงแล้วผมเป็นผู้ทะลุมิติมา ตอนนี้ผมต้องกลับไปแล้ว เอาไว้คราวหน้า... ถ้ามีโอกาสทะลุมิติกลับมาอีก ผมจะมาหาคุณนะ"

ในเวลาเดียวกัน บนสะพานจงอิน

ชายหนุ่มรูปงามอย่างหาตัวจับยากคนหนึ่งขว้างโทรศัพท์ในมือทิ้งอย่างไม่ไยดี

ตู้ม!

โทรศัพท์รุ่นล่าสุดจมหายลงไปในผืนน้ำ

"ในที่สุดก็จบสิ้นเสียที!" โจวฉีหลินยืนเท้าสะเอว ถอนหายใจยาวพลางแหงนมองท้องฟ้า "สามสิบคน! เทพธิดาระดับท็อปตั้งสามสิบคน! ตลอดสามปีมานี้ ถ้าไม่เดตอยู่ ก็กำลังเดินทางไปเดต! กระบองเหล็กของฉันแทบจะฝนจนกลายเป็นเข็มเย็บผ้าอยู่แล้ว!"

"ระบบบ้าเอ๊ย!" เขาตะโกนลั่นฟ้า "ภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว! ส่งฉันกลับบ้านที!"

สิ้นเสียงของเขา เสียงหญิงสาวอันไร้อารมณ์ก็ดังขึ้นในหัวของคุณ 【ยินดีด้วยกับโฮสต์ คุณได้ทำภารกิจพิชิตใจเทพธิดาครบ 30 คนเสร็จสิ้น กำลังเปิดช่องทางส่งตัวกลับ ณ บัดนี้...】

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โจวฉีหลินก็ตื้นตันใจจนแทบน้ำตาไหล

ไม่ใช่ง่ายๆ เลยนะ! ในที่สุดเขาก็จะได้กลับบ้านแล้ว!

ใช่แล้ว โจวฉีหลินคือนักทะลุมิติ

ก่อนที่จะทะลุมิติมา เขาเพิ่งเลิกรากับแฟนเก่า ทว่าผู้หญิงคลั่งคนนั้นกลับเปลี่ยนความรักเป็นความแค้นและแทงเขาจนตาย

ความตายไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ยัยผู้หญิงโรคจิตคนนั้นกลับแสยะยิ้มในตอนที่เขากำลังจะสิ้นใจแล้วพูดว่า "หลังจากแกตายฉันจะเอาคลังข้อมูลการเรียนรู้ขนาด 300 กิกะไบต์ นิยายรักผู้ใหญ่ที่แกเขียนถึงบอสสาว และบันทึกการแชตทั้งหมดที่แกปลอมตัวเป็นหนุ่มล่ำแต่งหญิงไปหลอกคนอื่นในเน็ต ส่งเป็นแพ็กเกจให้พ่อแม่ เพื่อน เพื่อนร่วมงาน รวมถึงเทพธิดาที่แกแอบชอบดูให้หมดเลย! อ้อ แล้วก็ประวัติการเข้าชมเว็บของแกด้วย..."

ฉิบหายแล้ว!

อย่างที่ทุกคนรู้กัน คนเราตายได้สองครั้ง

การตายทางกายภาพไม่นับเป็นการตายที่แท้จริง การตายทางสังคมต่างหากที่เป็นการสลายกลายเป็นจลอย่างแท้จริง!

ดังนั้น โจวฉีหลินจึงอยากจะตายอีกรอบทันทีเพื่อดูว่าจะสามารถทะลุมิติตามกลับไปขัดขวางได้ไหม

ในตอนนั้นเอง ระบบก็ปรากฏขึ้นได้จังหวะพอดี 【หากคุณตายในโลกนี้ คุณจะตายอย่างแท้จริง มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้นที่จะกลับไปได้】

"วิธีไหน? บอกไว้ก่อนนะ ถ้าเป็นเรื่องให้ไปกินของสกปรก อย่างมากฉันยอมกินแค่ครึ่งชั่งเท่านั้นแหละ"

【ระบบ:...】

นี่เป็นครั้งแรกตั้งแต่เปิดใช้งานมาที่ระบบถึงกับพูดไม่ออก

อย่างไรก็ตาม มันยังคงให้คำตอบ: การจีบสาว

【ตราบใดที่คุณเดตกับผู้หญิงที่มีคะแนนรูปร่างหน้าตา 90 คะแนนขึ้นไปในโลกนี้จำนวนสามสิบคน โดยต้องเดตนานกว่าหนึ่งเดือนต่อคน และทำให้พวกเธอตกหลุมรักคุณอย่างหัวปักหัวปํา คุณก็จะสามารถกลับสู่โลกเดิมได้】

"ชิบหาย ตั้งสามสิบคน? เดตคนละเดือนงั้นเหรอ?" โจวฉีหลินอดไม่ได้ที่จะสบถ "กว่าฉันจะได้กลับไป ป่านนี้ศพฉันคงแห้งคาโลกออนไลน์ไปนานแล้ว!"

ระบบอธิบาย 【การไหลเวียนของเวลาในแต่ละมิตินั้นแตกต่างกัน ยี่สิบปีในมิตินี้ เท่ากับหนึ่งวันในโลกเดิมของคุณ】

ยี่สิบปีเท่ากับหนึ่งวันงั้นเหรอ?

หากเขาไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่าแม้แต่คืนเดียว ผู้หญิง 30 คนก็เท่ากับ 30 เดือน ซึ่งคิดเป็นเวลาในโลกเดิมแค่ประมาณ 3 ชั่วโมงเท่านั้น

"ยังมีเวลาอยู่!"

นับตั้งแต่นั้นมา เขาจึงผันตัวเข้าสู่วิถีคาสโนว่า หลังจากออกกำลังกายแบบคาร์ดิโอความถี่สูงมานานถึงสามปี ในที่สุดเขาก็ประสบความสำเร็จในการคบหากับแฟนสาวครบ 30 คน

"กลับบ้าน! กลับบ้าน!" โจวฉีหลินตะโกนใส่แม่น้ำ พลางอ้าแขนรอคอยการเคลื่อนย้ายมิติ

ทันใดนั้นเอง

เสียงคำรามของเครื่องยนต์ก็ดังมาจากด้านหลัง

ขบวนรถหรูสีดำทมิฬแล่นเข้ามาจอดเรียงรายอย่างเป็นระเบียบตรงหน้าเขา

รถคันหน้าสุดคือรถมายบัคสีดำขลับป้ายทะเบียนเลขแปดห้าตัว

ประตูรถเปิดออก

ชายชุดสูทสีดำกลุ่มหนึ่งก้าวลงมาจากรถ ท่าทางของพวกเขาพร้อมเพรียงราวกับกองทัพที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี พวกเขารุดหน้าตรงไปยังโจวฉีหลินก่อนจะค้อมตัวลงเก้าสิบองศาพร้อมกัน

"ครบกำหนดเวลาสามปีแล้วครับ ขอต้อนรับนายน้อยกลับบ้าน!"

โจวฉีหลินชะงักไปครู่หนึ่ง

เหยดครก?

พิธีการอลังการงานสร้างขนาดนี้... เท่ไม่เบาเลยแฮะ

ระบบนี้เล่นใหญ่จริงๆ มีการจัดฉากอวดบารมีให้ก่อนส่งตัวกลับเสียด้วย

"เอาละๆ ไปกันเถอะ รีบพาฉันกลับบ้านได้แล้ว"

โจวฉีหลินโบกมือพลางก้าวขึ้นรถอย่างสง่าผ่าเผย

ทว่า หลังจากที่โจวฉีหลินเข้าไปในรถหรู เสียงของระบบกลับดังขึ้นในหัวอีกครั้ง

【ติ๊ง— ตรวจพบโฮสต์ กำลังผูกมัด... ผูกมัดสำเร็จ!】

โจวฉีหลินอึ้งไป

อะไรกันฟะ? ฉันก็มีระบบอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?

【สวัสดีโฮสต์ เนื่องจากระบบก่อนหน้านี้เกิดข้อผิดพลาดในการโหลดข้อมูล จึงทำให้คุณเข้าสู่มิติที่ผิดพลาด ระบบนี้จะทำการปรับเปลี่ยนอัตลักษณ์และโลกทัศน์ของคุณใหม่ ณ บัดนี้】

รอยยิ้มของโจวฉีหลินแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

"...แกพูดว่าอะไรนะ?"

【โลกที่คุณอยู่ในปัจจุบัน แท้จริงแล้วคือนิยายเรื่อง 'มังกรคลั่งพิทักษ์บุปผา สยบหล้าและยอดหญิง'】

【สถานะของคุณคือ: นายน้อยตระกูลโจว หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองจงอิน— โจวฉีหลิน】

【บทบาทของคุณ: ตัวร้ายช่วงต้นเรื่อง ตัวประกอบฉาก เวลาปรากฏตัวทั้งหมด: ประมาณ 5 ชั่วโมง】

【ตามการดำเนินเนื้อเรื่อง ในอีก 5 ชั่วโมงข้างหน้า คู่หมั้นของคุณจะถูกเย่หลงเฉิน พระเอกของเรื่องแย่งชิงไป และคุณจะถูกทุบตีจนตายคาถนน】

โจวฉีหลินเงียบกริบ

สามวินาทีต่อมา

"เย็ดแม่มเอ๊ย!!!!"

เขาสปริงตัวลุกขึ้นจากเบาะจนศีรษะแทบจะกระแทกหลังคารถ "ตลอดสามปีมานี้ ฉันยอมเสี่ยงชีวิตเสี่ยงไตในโลกนี้เพื่ออะไรกันฟะ?!"

【ถือว่าฟาดเคราะห์ไปก็แล้วกัน】

"ปัดโธ่เว๊ย! ไม่ทำแม่งละ ฉันจะฆ่าตัวตายตอนนี้เลย ช่างหัวมัน!"

【หากโฮสต์ฆ่าตัวตาย คุณจะตายอย่างแท้จริง ทว่าหากคุณถูกเย่หลงเฉินฆ่าตาย คุณจะได้กลับสู่โลกเดิมโดยตรง ระบบนี้ได้เปิดโหมดเอาชีวิตรอดให้คุณแล้ว ทุกๆ สัปดาห์ที่คุณมีชีวิตรอดได้สำเร็จ หรือทุกครั้งที่คุณหนีพ้นจากเงื้อมมือของพระเอก คุณจะได้รับรางวัลอย่างงาม】

โจวฉีหลินเลือกที่จะมองข้ามประโยคหลังไป "หมายความว่า ตราบใดที่ฉันถูกมันทุบตีจนตายในอีก 5 ชั่วโมงนี้ ฉันก็จะได้กลับไปใช่ไหม?"

【ถูกต้อง】

โจวฉีหลินถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

ตกใจหมดเลย

5 ชั่วโมงก็ 5 ชั่วโมงสิ ยังไงเสียการกลับไปก็ดีเลย์ไปแค่ไม่กี่วินาทีอยู่แล้ว ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร

"ระบบบ้า บอกเนื้อเรื่องของนิยายเล่มนี้มาซิ"

การรู้เนื้อเรื่องจะช่วยให้เขาหาที่ตายได้อย่างสมเหตุสมผลมากขึ้น

【กำลังส่งข้อมูลสรุปเนื้อเรื่อง...】

สิ้นเสียงแจ้งเตือนอันเย็นชาของระบบ ข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของโจวฉีหลิน

นิยายเรื่องนี้มีชื่อว่า 'มังกรคลั่งพิทักษ์บุปผา สยบหล้าและยอดหญิง' เป็นนิยายแนวเทพสงครามตามสูตรสำเร็จ

เย่หลงเฉิน เทพสงครามแห่งชายแดน ผู้เป็นพระเอกเพียงหนึ่งเดียวที่แข็งแกร่งที่สุด ไร้เทียมทานที่สุด และเป็นอันดับหนึ่งของเรื่องนี้...

...เก่งกาจไปเสียทุกเรื่อง

เป็นผู้ชายประเภทที่ต่อให้อุจจาระออกมาก็คงกลายเป็นทองคำแท่งได้นั่นแหละ

ตรรกะของนิยายทั้งเล่มคือ: อะไรก็ตามที่เย่หลงเฉินถูกใจ สิ่งนั้นต้องเป็นของเขา อะไรก็ตามที่เย่หลงเฉินไม่ชอบ สิ่งนั้นต้องพินาศ

สมบัติล้ำค่าใดๆ ในใต้หล้า เพียงแค่เขาหยดเลือดสาบานตน มันก็จะยอมรับเขาเป็นนายและบินเข้ากระเป๋าเสื้อของเขาเองโดยอัตโนมัติ

หญิงสาวคนไหนที่มีความงามอยู่บ้าง เพียงแค่สบตาครั้งแรกก็สยบแทบเท้าและร้องห่มร้องไห้อยากจะแต่งงานกับเขา

ขุมกำลังใดๆ ก็ตาม หากไม่คุกเข่าอ้อนวอนเรียกเขาว่าท่านพ่อ ก็จะถูกกวาดล้างจนสิ้นซากเพื่อใช้เป็นปุ๋ยบำรุงดิน

โลกทั้งใบหมุนรอบตัวเขาเสมือนลูกข่าง

แล้วตัวเขาเองล่ะ?

โจวฉีหลิน ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลโจว หนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่แห่งเมืองจงอิน

ฟังดูยิ่งใหญ่ใช่ไหมล่ะ?

แต่ในเนื้อเรื่อง เขาก็เป็นแค่ตัวละครกระดาษแผ่นเดียวที่ไร้มิติ

เขาปรากฏตัวออกมาแค่ตอนเดียว และมีเป้าหมายเพื่อ: ส่งมอบคู่หมั้น และแถมหัวของตัวเองให้พระเอกไปด้วย

ตามเนื้อเรื่อง คืนนี้เขาจะต้องเข้าพิธีหมั้นหมายกับคุณหนูใหญ่ตระกูลซู

บังอาจริอ่านจะหมั้นงั้นเหรอ?

ในนิยายเรื่องนี้ อย่าว่าแต่การหมั้นหมายเลย ต่อให้คุณแค่อยากจะจับมือกับนางเอก คุณก็ต้องถูกฆ่าตายแล้ว!

ดังนั้น เย่หลงเฉินจะร่อนลงมาจากฟากฟ้า ตบเขาจนตายด้วยฝ่ามือเดียว แล้วแย่งชิงสาวงามไปครอง

บทบาทตามสูตรสำเร็จที่ตัวร้ายต้องสังเวยชีวิตให้แก่สวรรค์