บทที่ 16: กล้องส่องทางไกลระดับตำนาน (ห้ามแอบดูนะ!)

บทที่ 16: กล้องส่องทางไกลระดับตำนาน (ห้ามแอบดูนะ!)

ในขณะนี้ หลัวเฟิงไม่ได้สนใจเลยว่าผู้คนเหล่านั้นกำลังพูดอะไรกัน

หลัวเฟิงกำลังมองดูการแจ้งเตือนคะแนนความตกตะลึงของเขาด้วยความตื่นเต้นเล็กน้อย

"ได้รับคะแนนความตกตะลึง: +2"

"ได้รับคะแนนความตกตะลึง: +3"

"ได้รับคะแนนความตกตะลึง: +1"

จากนั้น หลัวเฟิงก็เฝ้ามองดูคะแนนความตกตะลึงของเขาพุ่งไปถึง 10,000 คะแนน

ตัวเลขนี้ยังคงเพิ่มขึ้นอย่างบ้าคลั่ง

ในเวลานี้ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังก้องขึ้นในหัวของหลัวเฟิงเช่นกัน

"ติ๊ง ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ คะแนนความตกตะลึงของคุณถึง 10,000 คะแนนแล้ว ปลดล็อกตัวคูณรางวัลสูงสุด: 10,000 เท่า"

เมื่อได้ยินข้อความจากระบบนี้ สีหน้าตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิดก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลัวเฟิง

หนึ่งหมื่นเท่า หนึ่งหมื่นเท่าเต็มๆ

การเปิดใช้งานมันเพียงครั้งเดียวก็เพียงพอที่จะทำให้หลัวเฟิงร่ำรวยเป็นเศรษฐีได้แล้ว

จากนั้น หน้าต่างข้อมูลก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหลัวเฟิง

ชื่อ: หลัวเฟิง

รหัส: 54188

อายุขัย: 69 ปี

คะแนนความตกตะลึง: 10,086

ตัวคูณรางวัลสูงสุด: 10,000

ค่าสถานะพื้นฐาน: ความแข็งแกร่ง 9, ความคล่องตัว 10, ความทนทาน 9, พลังวิญญาณ 11, สติปัญญา 11 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ปกติคือ 10)

ค่าสถานะพิเศษ: เสน่ห์ 11, โชค 9 (ค่าเฉลี่ยมนุษย์ปกติคือ 10)

แพ: 10*10

ทักษะ: ไม่มี

อุปกรณ์: ไม่มี

สัตว์เลี้ยง: ไม่มี

ทรัพย์สิน:... ในครั้งนี้ หลัวเฟิงยังถือโอกาสตรวจดูหน้าต่างข้อมูลทั้งหมดของเขาด้วย

ค่าสถานะของเขาเมื่อนำมารวมกันแล้วก็อยู่ในระดับเดียวกับคนปกติทั่วไป โดยมีบางค่าสูงกว่าและบางค่าต่ำกว่าเล็กน้อย

หลัวเฟิงไม่ได้ใส่ใจกับตัวเลขพวกนี้มากนัก

แต่หลัวเฟิงกลับพุ่งเป้าความสนใจไปที่ช่องอายุขัย หากข้อมูลนี้ถูกต้องแม่นยำ หลัวเฟิงก็จะมีชีวิตอยู่ได้อีก 69 ปี

หากการตายหนึ่งครั้งต้องถูกหักอายุขัยไปถึง 30 ปี นั่นคงเป็นการสูญเสียที่ใหญ่หลวงเกินไปจริงๆ

หลังจากเห็นอายุขัยของตัวเองแล้ว ผู้เล่นบางคนก็ย่อมรู้ตัวดีว่าควรจะกัดฟันเล่นเกมนี้ต่อไปหรือไม่

บางคนมีอายุขัยเหลือไม่ถึง 30 ปีด้วยซ้ำ และหากคนเหล่านี้ตายลง นั่นก็หมายถึงความตายอย่างแท้จริง

ในขณะนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของหลัวเฟิง

ในเมื่อเกมเอาชีวิตรอดกลางมหาสมุทรนี้สามารถหักอายุขัยได้ แล้วจะมีวิธีเพิ่มอายุขัยบ้างหรือเปล่านะ?

ทว่า สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องที่หลัวเฟิงควรมานั่งคิดในเวลานี้

ตอนนี้ ในเมื่อตัวคูณรางวัลสูงสุดของหลัวเฟิงถึง 10,000 เท่าแล้ว ก็ถึงเวลาที่เขาจะเปิดหีบสมบัติไม้ใบนี้เสียที

หลัวเฟิงไม่ได้เปิดหีบสมบัติไม้เพื่อดูเสบียงข้างในทันที

ก่อนอื่น หลัวเฟิงได้แลกเปลี่ยนอุปกรณ์อาบน้ำเหล่านั้นส่งไปให้ถังเสวี่ยอิง

จากนั้น หลัวเฟิงก็มองดูถังน้ำบริสุทธิ์หลายถังตรงหน้า แล้วแลกเปลี่ยนส่งไปให้ถังเสวี่ยอิงเช่นเดียวกัน

เมื่อถังเสวี่ยอิงเห็นอุปกรณ์อาบน้ำมากมายและถังน้ำขนาดใหญ่หลายใบวางอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ

ในเวลานี้ เธอได้ส่งข้อความหาหลัวเฟิงว่า "หลัวเฟิง ขอบใจนายมากนะ

นายดีกับฉันมากจริงๆ

ฉันไม่รู้จะตอบแทนนายยังไงดีเลย

ถ้าเราได้เจอกัน นายจะขอให้ฉันทำอะไรก็ได้เลยนะ"

เมื่อได้ยินถังเสวี่ยอิงพูดแบบนี้ ความคิดของหลัวเฟิงก็เริ่มเตลิดเปิดเปิงเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว หลัวเฟิงก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ย่อมอดไม่ได้ที่จะคิดลึกไปในทางนั้น

ในตอนนี้ หลัวเฟิงจึงเอ่ยขึ้นว่า "เธอพูดเองนะ? ถึงเวลาแล้วอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน?"

"ฉันไม่มีทางเสียใจแน่นอน ถ้าเรายังสามารถมาเจอกันได้ในทะเลแห่งนี้ ก็แสดงว่าเป็นลิขิตสวรรค์แล้วล่ะ"

แม้ว่าถังเสวี่ยอิงจะพูดออกไปแบบนั้น แต่เธอก็ยังไม่เชื่ออยู่ดีว่าแพสองลำจะได้มาพบกันในทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้

เมื่อคิดได้ดังนั้น ถังเสวี่ยอิงจึงเอ่ยขึ้นว่า "ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวฉันขอไปอาบน้ำก่อนนะ อาบเสร็จแล้วฉันจะมางมหาหีบสมบัติให้นายต่อ"

เมื่อได้ยินถังเสวี่ยอิงพูดเช่นนี้ หลัวเฟิงก็ตอบกลับไปว่า "ค่อยๆ อาบเถอะ ไม่ต้องรีบหรอก

เธอควรอาบน้ำให้สะอาดสะอ้านเข้าไว้นะ ไม่แน่ว่าสักวันเราอาจจะได้เจอกันก็ได้"

ในขณะนี้ หลัวเฟิงก็กำลังคิดกับตัวเอง โดยหวังว่าระบบนี้จะช่วยเหลือเขาได้มากกว่านี้สักหน่อย เพราะความสุขในอนาคตของเขาล้วนตกอยู่ในกำมือของระบบนี้แล้ว

คงจะดีที่สุดถ้าการเช็คอินในวันพรุ่งนี้มอบยันต์เคลื่อนย้ายให้เขา เพื่อให้เขาสามารถเทเลพอร์ตไปอยู่ข้างกายถังเสวี่ยอิงได้โดยตรง

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หลัวเฟิงก็ฉีกยิ้มออกมา

ถึงตอนนี้ ภาพของถังเสวี่ยอิงตอนกำลังอาบน้ำก็เริ่มผุดขึ้นมาในหัวของหลัวเฟิงเสียแล้ว

หลัวเฟิงรีบสะบัดภาพเหล่านั้นทิ้งไปทันที เขาควรมาเปิดหีบสมบัติดีกว่า

หลัวเฟิงเดินมาตรงหน้าหีบสมบัติไม้ ยื่นมือซ้ายออกไปแล้วเปิดหีบออก

ส่วนเหตุผลที่เขาไม่ยื่นมือขวาออกไป ก็เพราะตอนนี้มือขวาของเขาไม่ว่างน่ะสิ

เปิดหีบสมบัติไม้

"ได้รับไม้: +5"

"ได้รับถุงน่องธรรมดา: +1"

"ได้รับกล้องส่องทางไกลระดับยอดเยี่ยม: +1"

รางวัล 10,000 เท่า:

"ได้รับไม้: +50,000"

"ได้รับถุงน่องคริสตัลระดับสมบูรณ์แบบ: +1"

"ได้รับแบบแปลนกล้องส่องทางไกลระดับตำนาน: +1"

หลัวเฟิงถึงกับอึ้งไปเมื่อเห็นสิ่งที่ออกมาจากหีบสมบัติในครั้งนี้ เขาไม่คิดเลยว่าคราวนี้จะไม่ได้อาหาร แต่กลับได้ไอเทมอย่างอื่นมาแทน

การได้กล้องส่องทางไกลมาก็เรื่องหนึ่ง แต่การที่ได้ถุงน่องมาด้วยนั้นเป็นสิ่งที่หลัวเฟิงไม่คาดคิดมาก่อนจริงๆ

อย่างไรก็ตาม พวกมันก็เป็นถึงถุงน่องระดับสมบูรณ์แบบ หลัวเฟิงย่อมไม่ยอมโยนทิ้งแน่

แน่นอนว่าเขาคงไม่เอามาใส่เองหรอก เขาตั้งใจจะเก็บไว้ให้ถังเสวี่ยอิง แม้จะไม่รู้ว่าเธอจะยอมใส่มันหรือเปล่าก็ตาม?

หลัวเฟิงยังไม่รีบถามถังเสวี่ยอิงในตอนนี้ เผื่อว่าเธอกำลังถอดเสื้อผ้าอยู่ ก็คงไม่เหมาะที่จะชวนคุยเท่าไหร่นัก

ตอนนี้หลัวเฟิงจึงหันมาให้ความสนใจกับแบบแปลนกล้องส่องทางไกลระดับตำนานแทน

นี่เป็นสิ่งที่หลัวเฟิงไม่เคยคาดคิดมาก่อนจริงๆ กล้องส่องทางไกลสามารถไปถึงระดับตำนานได้ด้วยงั้นหรือ?

หรือว่ามันจะสามารถมองเห็นได้ไกลกว่าเดิม?

ถึงกระนั้น การมีกล้องส่องทางไกลก็ช่วยให้หลัวเฟิงค้นหาเสบียงบนผิวน้ำทะเลได้สะดวกมากยิ่งขึ้น

【กล้องส่องทางไกลระดับตำนาน: ไม้ 30,000/30,000, กระจก 10,000/10,000, พลาสติก 2,000/2,000, เศษโลหะ 1,000/1,000】 【5 ชั่วโมง】

【กล้องส่องทางไกล】

ระดับ: ตำนาน

คุณสมบัติ: คุณสามารถใช้กล้องส่องทางไกลเพื่อเฝ้าดูบุคคลที่คุณเคยสนทนาด้วยได้วันละหนึ่งครั้ง ไม่ว่าบุคคลนั้นจะอยู่ห่างไกลจากคุณแค่ไหนก็ตาม โดยสามารถเฝ้าดูได้วันละสิบนาที คุณสามารถผูกมัดกับบุคคลได้เพียงหนึ่งคนภายในระยะเวลาสามวัน

คำอธิบาย: ระยะการมองเห็นของกล้องส่องทางไกลนี้ได้รับการพัฒนาขึ้นอย่างมาก ทำให้สามารถมองเห็นได้ไกลกว่ากล้องส่องทางไกลทั่วไปถึงสิบเท่า ช่วยให้คุณสามารถค้นหาเสบียงบนมหาสมุทรได้มากขึ้น

เมื่อหลัวเฟิงเห็นคำอธิบายของกล้องส่องทางไกลระดับตำนานนี้ เขาก็ถึงกับพูดไม่ออก

กล้องส่องทางไกลระดับตำนานนี้สามารถทำให้เขาเฝ้าดูบุคคลที่เคยพูดคุยด้วยได้อย่างเจาะจงจริงๆ

ถ้าเป็นเช่นนั้น หลัวเฟิงก็สามารถแอบดูถังเสวี่ยอิงได้น่ะสิ?

บางทีหลัวเฟิงอาจจะค้นหาตำแหน่งของถังเสวี่ยอิงผ่านกล้องส่องทางไกลระดับตำนานนี้ได้ และจากนั้น เขาก็อาจจะได้พบกับถังเสวี่ยอิงจริงๆ

เมื่อคิดได้ดังนั้น ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่หลัวเฟิงจะรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเล็กน้อย

ท้ายที่สุดแล้ว การต้องอยู่เพียงลำพังกลางมหาสมุทรก็ยังคงเป็นเรื่องที่โดดเดี่ยวมากอยู่ดี

หากมีหญิงสาวแสนสวยมาคอยอยู่เคียงข้าง ชีวิตบนท้องทะเลแห่งนี้ก็คงจะน่าสนใจและมีสีสันมากยิ่งขึ้น