บทที่ 15: การเตรียมตัวก่อนอาบน้ำ

บทที่ 15: การเตรียมตัวก่อนอาบน้ำ

ทว่าเมื่อลองคิดดูอีกที หลัวเฟิงก็เข้าใจได้ ในสภาพอากาศที่ร้อนอบอ้าวแบบนี้ ต่อให้ไม่ได้ทำอะไรเลยก็คงอยากอาบน้ำเย็นๆ กันทั้งนั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตั้งแต่มาถึงโลกใบนี้ พวกเขาก็ต้องคอยงมหาทรัพยากรจากทะเลอยู่ตลอดเวลา

อีกทั้งถังเสวี่ยอิงยังเป็นผู้หญิงและรักความสะอาดเป็นอย่างมาก

เมื่อคิดได้ดังนี้ หลัวเฟิงจึงกล่าวว่า "เอาล่ะ แต่เธอต้องรอสักหน่อยนะ"

เครื่องกรองน้ำระดับสมบูรณ์แบบเครื่องนี้ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะกรองน้ำได้มากพอสำหรับอาบ

พอดีเลย ในระหว่างนี้ฉันจะลองหาพวกของใช้สำหรับอาบน้ำให้เธอด้วย

น้ำของฉันผ่านการกรองจากเครื่องกรองน้ำระดับสมบูรณ์แบบ

มันสามารถกำจัดสารที่เป็นอันตรายจากน้ำทะเลได้ โดยยังคงรักษาสารที่มีประโยชน์ต่อร่างกายเอาไว้

ดังนั้นเธอไม่จำเป็นต้องรีบใช้น้ำทะเลหรอก"

เมื่อได้ยินหลัวเฟิงพูดเช่นนี้ ถังเสวี่ยอิงก็รู้สึกเบิกบานใจราวกับดอกไม้ที่กำลังผลิบาน

เธอไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าจะได้อาบน้ำจืดบริสุทธิ์ในขณะที่ลอยลำอยู่กลางทะเลแบบนี้

อันที่จริง คนเราก็สามารถอาบน้ำทะเลได้ เพราะถึงอย่างไรผู้คนก็มักจะไปว่ายน้ำทะเลกันอยู่แล้ว

การอาบน้ำทะเลบ่อยๆ อาจจะส่งผลดีต่อร่างกายด้วยซ้ำ

ทว่าถังเสวี่ยอิงเป็นคนค่อนข้างหัวโบราณและไม่เคยอาบน้ำที่ริมทะเลมาก่อน

ยิ่งไปกว่านั้น น้ำทะเลก็ไม่ได้สะอาดเสมอไป สำหรับถังเสวี่ยอิงแล้ว หากไม่จำเป็นจริงๆ เธอจะไม่มีทางอาบน้ำทะเลโดยตรงเด็ดขาด

เพราะถึงอย่างไร เวลาอาบน้ำ น้ำก็ต้องไหลผ่านจุดสงวนที่ลี้ลับมากๆ

พูดให้ถูกก็คือ เธอต้องการอาบน้ำแบบเปลื้องผ้าทั้งหมดนั่นแหละ

นี่เป็นหนึ่งในนิสัยการอาบน้ำของเธอเช่นกัน

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ถังเสวี่ยอิงจึงเอ่ยขึ้น "หลัวเฟิง นายดีจังเลย ขอบใจมากนะ"

เมื่อได้ยินเธอพูดแบบนั้น หลัวเฟิงก็ยิ้มและตอบกลับไปว่า "ถ้าฉันไม่ดีกับเธอ แล้วจะให้ไปดีกับใครล่ะ?

ส่งกล่องสมบัติไม้มาให้ฉันสิ

ขอฉันดูหน่อยว่ามีของดีอะไรอยู่ข้างในบ้าง"

เมื่อได้ยินหลัวเฟิงพูดเช่นนี้ ถังเสวี่ยอิงก็ไม่ลังเลและทำการแลกเปลี่ยนกล่องสมบัติไม้ให้เขาทันที

หลัวเฟิงดีกับเธอมาตลอด สิ่งที่เธอพอจะตอบแทนเขาได้ก็มีเพียงการรวบรวมกล่องสมบัติไม้มาให้เขาเท่านั้น

ถังเสวี่ยอิงคิดในใจว่าหากเธอสามารถหากล่องสมบัติระดับที่สูงกว่านี้มาได้ หลัวเฟิงก็คงจะดีใจยิ่งขึ้นไปอีก

หลังจากนี้เธอจะต้องตั้งใจรวบรวมกล่องสมบัติให้เขามากขึ้นเสียแล้ว

แลกเปลี่ยน 【กล่องสมบัติไม้】 กับ 【ไม่มี】

หลังจากบอกลาถังเสวี่ยอิง หลัวเฟิงก็เริ่มใช้เครื่องกรองน้ำระดับสมบูรณ์แบบเพื่อผลิตน้ำบริสุทธิ์

หลัวเฟิงยังไม่รีบร้อนเปิดกล่องสมบัติไม้ ตอนนี้เขามีเรื่องสำคัญที่ต้องทำมากกว่า

ในขณะเดียวกัน หลัวเฟิงก็เปิดช่องแชทโลกขึ้นมาเพื่อดูว่าจะสามารถแลกเปลี่ยนอุปกรณ์อาบน้ำได้บ้างหรือไม่

ตอนนี้ไอเทมบนแพลตฟอร์มการแลกเปลี่ยนเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

สิ่งแรกที่ดึงดูดความสนใจของหลัวเฟิงก็คือ มีทรัพยากรน้ำเข้าสู่ตลาดการแลกเปลี่ยนแล้ว

แลกเปลี่ยน 【น้ำ 200 มล.】 กับ 【ไม้ * 10】 【ใบปาล์ม * 10】

แลกเปลี่ยน 【พิมพ์เขียวตุ๊กตาเป่าลม】 กับ 【กล้วยทองคำ * 1】

แลกเปลี่ยน 【สบู่ * 1】 กับ 【น้ำ 100 มล.】

"ฉันหิวน้ำจัง ทำยังไงดี? จะตายเพราะกระหายน้ำอยู่แล้ว! แดดก็ร้อนเกินไป ฉันกำลังจะเป็นคนที่ต้องตายเพราะขาดน้ำแน่ๆ

รู้อย่างนี้ น่าจะดื่มน้ำสักสองสามขวดก่อนนอนก็ดี"

"ฉันก็จะถึงขีดจำกัดแล้วเหมือนกัน พวกคนที่มีน้ำน่ะ ขายให้มันถูกกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?

ฉันอุตส่าห์ดิ้นรนงมไม้ขึ้นมาได้ชิ้นนึง กลับแลกน้ำได้แค่จิบเดียว พวกแกมันหน้าเลือดชัดๆ"

"ฉันเพิ่งเก็บสบู่มาได้ก้อนนึง มีใครอยากได้ไหม? ขอน้ำแค่ 100 มล. เท่านั้น ผ่านมาแล้วอย่าปล่อยผ่านล่ะ!"

"ฉันคือปรมาจารย์หม่า มีใครอยากเรียนวิชาแส้สายฟ้าห้าจังหวะของฉันไหม? ขอน้ำแค่ขวดเดียว รับรองว่าฉันจะสอนให้จนเป็น"

หลัวเฟิงมองดูคร่าวๆ และพบว่ามีของใช้ส่วนตัวในห้องน้ำอยู่ไม่น้อยเลยทีเดียว

จากนั้นหลัวเฟิงจึงส่งข้อความเข้าไปว่า "ถ้าใครมีอุปกรณ์สำหรับอาบน้ำ มาหาฉันได้เลย ฉันมีน้ำบริสุทธิ์มาแลกกับพวกนาย"

ทันทีที่ข้อความของหลัวเฟิงถูกส่งออกไป ช่องแชทก็เดือดดาลขึ้นมาทันที ในสายตาของคนเหล่านี้ หลัวเฟิงกลายเป็นตัวแทนของมหาเศรษฐีทรัพยากรไปเสียแล้ว

"เชี่ย เทพอาชูร่ามาแล้ว ไม่ทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ คราวนี้เอาเข้ามาแม้กระทั่งน้ำบริสุทธิ์

ในที่สุดของใช้ในชีวิตประจำวันที่ฉันเก็บสะสมไว้ก็จะได้ใช้ประโยชน์สักที"

"เทพอาชูร่า ฉันมีถุงน่องกลิ่นออริจินัลที่ใส่แล้วอยู่คู่นึง นายอยากได้ไหม? ฉันไม่ขออะไรมาก แลกกับกล้วยใบโตๆ ของนายสักลูกก็พอ"

"คนอื่นใช้ไม้แลกเปลี่ยน แต่เศรษฐีอาชูร่ากลับใช้น้ำบริสุทธิ์ สมกับที่เป็นมหาเศรษฐีทรัพยากรจริงๆ

ฉันล่ะสงสัยจริงๆ ว่าเขาหาทรัพยากรพวกนี้มาได้เร็วขนาดนี้ได้ยังไง

หรือว่าเขาจะหลงเข้าไปในเขตทะเลที่อุดมสมบูรณ์ไปด้วยทรัพยากรจริงๆ?"

เมื่อเห็นความกระตือรือร้นของทุกคน หลัวเฟิงก็ไม่เกรงใจและรีบคว้าอุปกรณ์อาบน้ำมาได้จำนวนไม่น้อย

ทั้งผ้าเช็ดตัว ครีมอาบน้ำ แปรงสีฟัน ยาสีฟัน และอื่นๆ อีกมากมาย

พอหลัวเฟิงเห็นกองสิ่งของตรงหน้า เขาก็ถึงกับพูดไม่ออก

เขาไม่คาดคิดเลยว่าในโลกแห่งมหาสมุทรแห่งนี้ กล่องสมบัติจะบรรจุของจิปาถะได้ทุกรูปแบบขนาดนี้

สำหรับบางคน การได้ของพวกนี้มาในเวลานี้ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องดี

เพราะมันกินหรือดื่มไม่ได้

ในตอนที่คนกำลังจะอดตายและกระหายน้ำตาย ใครจะไปสนใจของพรรค์นี้กัน?

ทว่าบางคนก็รู้ดีว่าหลัวเฟิงมีทรัพยากรล้นเหลือและอาจจะสนใจของพวกนี้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่โยนมันทิ้ง และรอให้หลัวเฟิงออนไลน์มาเพื่อทำการแลกเปลี่ยน

สิ่งที่เกิดขึ้นตอนนี้เป็นการยืนยันความคิดของพวกเขาได้เป็นอย่างดี

ในหมู่พวกเขา มีคนหนึ่งที่แม้ของจะยังขายไม่ออก แต่เขาก็เชื่อว่าไม่ช้าก็เร็ว หลัวเฟิงจะต้องต้องการของของเขาอย่างแน่นอน นั่นก็คือ 【พิมพ์เขียวตุ๊กตาเป่าลม】

เมื่อเห็นว่ารวบรวมของได้มากพอแล้ว หลัวเฟิงจึงกล่าวว่า "ในอนาคต ถ้าใครมีของพวกนี้อีก ก็มาแลกเปลี่ยนกับฉันได้เลย

ฉันรับรองว่ามีน้ำมากพอให้แลกแน่ๆ

ฉันไปก่อนนะ ตอนนี้เก็บน้ำบริสุทธิ์ได้เกือบพอแล้ว ขอตัวไปอาบน้ำก่อนล่ะ

ทะเลที่นี่มันร้อนนิดหน่อยจริงๆ ไม่รู้ว่าวันเวลาแบบนี้จะจบลงเมื่อไหร่"

ทันทีที่หลัวเฟิงพูดจบ ช่องแชทก็ระเบิดขึ้นมาทันที

"เชี่ย ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า? เทพอาชูร่ากำลังจะเอาน้ำบริสุทธิ์ไปอาบเนี่ยนะ? โคตรสิ้นเปลืองเลย!

ฉันยังไม่ได้น้ำตกถึงท้องสักอึก แต่เทพอาชูร่ากลับมีน้ำเยอะจนเอาไปอาบได้

พอเอาคนมาเปรียบเทียบกันแล้วมันน่าโมโหจริงๆ

อยากจะกระโดดลงทะเลให้จมน้ำตายไปซะเดี๋ยวนี้เลย"

"เทพอาชูร่า น้ำที่อาบแล้วอย่าเพิ่งทิ้งได้ไหม? เอามาให้ฉันสิ"

"ไอ้คนข้างบนนี่น่าขยะแขยงจริงๆ ถึงขนาดอยากได้น้ำอาบ ฉันขอประณามอย่างรุนแรงเลย

เพราะฉะนั้น เทพอาชูร่า นายควรเอาน้ำอาบมาให้ฉันแทนนะ นายปล่อยให้คนพรรค์นั้นเอาไปไม่ได้หรอก ใครจะรู้ว่าหมอนั่นจะเอามันไปทำเรื่องเลวร้ายอะไรบ้าง"