บทที่ 23: แฮชเชอร์จำลอง

บทที่ 23: แฮชเชอร์จำลอง

หลังจากสวมบทบาทเป็นทอม แอนด์ เจอร์รี่ไปเมื่อครู่ หนานกงชิงเซียนก็ยังคงหาคำตอบเกี่ยวกับพลังของโปเกมอนไม่ได้ แต่เขาก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าร่างกายปัจจุบันของเขานั้นด้อยกว่าเทเรซ่าผู้มีพละกำลังระดับแมคแชมป์อยู่หลายขุม

ย้อนกลับไปที่เมืองฉางคง ตอนที่หนานกงชิงเซียนรับตัวบรอนย่าหลังจากที่เธอถูกตบกระเด็นโดยฮงไกบีสต์ระดับวิหาร เขาไม่ได้รับบาดเจ็บสาหัสใดๆ อย่างมากก็แค่มีเลือดซึมที่มุมปากเล็กน้อย

แต่ทว่า หลังจากที่เทเรซ่าบิดเนื้อนุ่มที่เอวของเขา มันกลับเปลี่ยนเป็นสีเขียวช้ำทันที และความเจ็บปวดก็ไม่ได้ลดน้อยลงเลยแม้หลังจากที่เขาใช้ยาฟื้นพลังไปแล้ว

"อาจารย์ใหญ่ครับ คุณมือหนักเกินไปแล้วนะ..."

หนานกงชิงเซียนนั่งลงบนโซฟา เลิกเสื้อขึ้นดูรอยที่เทเรซ่าบิดไว้ "ถึงผมจะเสียสมาธิตอนที่คุณพูด แต่คุณไม่จำเป็นต้องออกแรงขนาดนั้นก็ได้ครับ"

ทว่าเทเรซ่าและฮิเมโกะดูเหมือนจะไม่ได้ยินคำบ่นของเขา เพราะความสนใจของพวกเธอไปจดจ่ออยู่กับชายหนุ่ม... เยาวชนผู้หล่อเหลาตรงหน้า

ผ่านเสื้อที่ถูกเลิกขึ้นเพียงครึ่งเดียว พวกเธอเหลือบเห็นกล้ามหน้าท้องที่พอจะมองเห็นได้เลือนลาง พร้อมกับสีหน้าที่ดูน้อยเนื้อต่ำใจเล็กน้อยบนใบหน้าอันหล่อเหลาของเขา

สำหรับสาวโสดวัยทำงานอย่างฮิเมโกะที่อาศัยอยู่คนเดียว นี่ถือเป็นการโจมตีจุดตาย หากไม่ใช่เพราะวินัยในฐานะวัลคีเรียคอยยับยั้งไว้ เธอคงพุ่งเข้าใส่หนานกงชิงเซียนแล้วขย้ำเขาให้จมเขี้ยวไปแล้ว

แม้เทเรซ่าจะไม่ได้มีท่าทีสิ้นหวังเท่าฮิเมโกะและมีจิตใจที่ยังค่อนไปทางเด็ก แต่เธอก็ถูกสะกดและไม่อาจละสายตาไปจากเขาได้ ในขณะเดียวกันภาพที่ไม่เหมาะสมเหล่านั้นก็ผุดขึ้นมาในหัวของเธออย่างห้ามไม่ได้

"ติ๊ง! ความประทับใจของฮิเมโกะและเทเรซ่า อโพคาลิปส์ที่มีต่อโฮสต์เพิ่มขึ้น รางวัล: สิทธิ์สุ่ม 10 ครั้ง จำนวน 2 ชุด, เพิ่มประสิทธิภาพร่างกาย, เพิ่มความต้านทานแอลกอฮอล์, TM จำนวน 2 อัน (สำหรับโฮสต์เท่านั้น)"

เมื่อได้รับ TM เป็นครั้งแรก หนานกงชิงเซียนจึงรีบเปิดดูและเลือกใช้งานในใจด้วยความตื่นเต้น

ท่าชาร์จเพลิง

ประเภท: ไฟ

หมวด: กายภาพ

หลังจากใช้งานทักษะ เปลวไฟจะคลุมทั่วร่างกายหรืออาวุธ ช่วยให้สามารถโจมตีศัตรูได้โดยตรงพร้อมกับเพิ่มพลังและความเร็ว

ท่ารวดเร็ว

ประเภท: ปกติ

หมวด: พิเศษ

ปล่อยพลังงานแสงรูปดาวติดตามเพื่อโจมตีศัตรู หลบไม่ได้

ด้วยทักษะใหม่สองอย่างนี้และการเพิ่มประสิทธิภาพร่างกายที่ระบบเพิ่งมอบให้ หนานกงชิงเซียนรู้สึกว่าประสิทธิภาพในการต่อสู้ของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมาก อย่างน้อยที่สุดเขาก็ไม่ต้องพึ่งพาเพียงแค่โปเกมอนและเลื่อยไฟฟ้าอาบสายฟ้าในการสู้กับฮงไกบีสต์อีกต่อไป

ในขณะเดียวกัน ความคิดหนึ่งก็แวบเข้ามาในหัว: "บางทีฉันน่าจะลองใช้ดาบก็อดฟอลล์ด้วยตัวเองดู โดยใช้คู่กับท่าชาร์จเพลิงน่าจะเข้ากันได้ดีเยี่ยม"

กลับมาสู่ความเป็นจริง หนานกงชิงเซียนสังเกตเห็นปฏิกิริยาแปลกๆ ของฮิเมโกะและเทเรซ่าจึงรีบดึงเสื้อลง

เมื่อทัศนียภาพที่สะกดพวกเธอไว้หายไป ฮิเมโกะและเทเรซ่าก็กลับมาเป็นปกติ หลังจากตกลงกันสั้นๆ ฮิเมโกะได้รับมอบหมายให้ดูแลงานสนับสนุนและโลจิสติกส์ ส่วนเทเรซ่าและหนานกงชิงเซียนเตรียมตัวออกรบ

...

บนเครื่องบินขับไล่ที่มุ่งหน้าสู่เมืองฉางคง เทเรซ่าเอนหลังพิงเก้าอี้และหลับตาพักผ่อน

หนานกงชิงเซียนเข้าสู่ห้วงมโนทัศน์เพื่อสื่อสารกับระบบอีกครั้ง เห็นสิทธิ์สุ่ม 60 ครั้งที่สะสมไว้และประกาศบนหน้าจอการสุ่ม: "การันตีสีทองในอีก 50 ครั้ง"

"เยี่ยม ได้เวลาสุ่มลุ้นสีทองชุดเล็ก แล้วค่อยเหลืออีก 10 ครั้งไว้สะสมไปสู่ชุดใหญ่"

"ระบบ จัดไปเต็มสูบ!"

ดูเหมือนดวงการสุ่มของพระเอกเราจะยังคงย่ำแย่เหมือนเคย จากการสุ่ม 60 ครั้ง ได้สีฟ้า 54 ครั้ง สีม่วง 5 ครั้ง และการันตีสีทอง 1 ครั้ง

ยิ่งไปกว่านั้น ของสีฟ้ากว่า 50 ชิ้นนั้นส่วนใหญ่เป็นเครื่องนอน เช่น ผ้าปูที่นอน ปลอกผ้านวม และแม้กระทั่งโซฟาบีนแบ็ก

นอกจากนี้ยังมีวัตถุดิบต่างๆ ที่ยังไม่ได้แปรรูป ขนมกระป๋อง ผลเบอร์รี่ และยาฟื้นพลัง ยาแก้พิษ และยาแก้ชาทั่วไปที่มีประสิทธิภาพปานกลาง

ในบรรดาของสีม่วง 5 ชิ้น ไม่มีโปเกมอนตัวใหม่เลยแม้แต่ตัวเดียว แต่มีชุดเกราะวัลคีเรียระดับเอที่สั่งทำพิเศษสำหรับหนานกงชิงเซียนโดยเฉพาะ ชื่อว่า 【เบลซสตาร์】 นอกจากนี้เขายังได้รับโบนัสเพิ่มค่าสถานะทางกายภาพทั้งหมดจากรางวัลสีม่วงอีกด้วย

จากนั้นก็มีชุดคอสตูมจากชุดเกราะวัลคีเรียระดับเอที่หนานกงชิงเซียนคุ้นเคยดี: 【ปีกนางแอ่นสีฟ้า】 ของฟูฮัวจากเกราะแฟนทอม, 【กุหลาบแห่งค่ำคืนศักดิ์สิทธิ์】 ของฮิเมโกะจากเกราะไทรอัมพ์... แต่ว่า 【กระซิบแห่งทไวไลท์】 ของริต้าจากเกราะดาร์กโรสดูจะแปลกไปหน่อยหรือเปล่านะ? พวกเขายังไม่เคยเจอกันด้วยซ้ำ

สุดท้าย รางวัลสีทอง: เครสเซเลีย ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "โปเกมอนจันทรา"

เครสเซเลียเป็นโปเกมอนประเภทพลังจิตที่เกี่ยวข้องกับดวงจันทร์ ว่ากันว่าเป็นคู่ตรงข้ามของดาร์คไร "โปเกมอนแห่งความมืดมิด" การถือขนนกของมันที่เรียกว่า "ปีกจันทรา" จะช่วยให้ฝันดีในขณะหลับและยังสามารถปัดเป่าฝันร้ายได้อีกด้วย

ทั้งเครสเซเลียตัวนี้และดาร์คไรที่อาจจะสุ่มได้ในวันข้างหน้า อาจเป็นกุญแจสำคัญสำหรับหนานกงชิงเซียนในการจัดการกับจิตสำนึกของแฮชเชอร์แห่งมิติภายในตัวเคียน่า และจิตสำนึกของแฮชเชอร์แห่งสายฟ้าภายในตัวไรเดน เมย์

...

เมืองฉางคง

ในห้องเรียนที่โรงเรียนจิบะ หนานกงชิงเซียนและเทเรซ่าใช้ความสามารถพิเศษของเกงการ์ในการเดินทางผ่านเงา จนพบแหล่งที่มาของปฏิกิริยาพลังฮงไกที่ตรวจพบ

มันเป็นวัตถุรูปไข่ที่ก่อตัวขึ้นจากเถาวัลย์หนาม โดยมีพื้นที่โดยรอบถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์นับไม่ถ้วน

เมื่อพวกเขามาถึง เถาวัลย์เหล่านั้นกำลังดูดซับพลังฮงไกอย่างต่อเนื่องจากซากศพของเหล่าทหารและฮงไกบีสต์ที่เกิดจากการกัดเซาะของฮงไก รวมถึงพลังจากสภาพแวดล้อมโดยรอบ เพื่อส่งต่อไปยังสิ่งมีชีวิตที่อยู่ภายในโครงสร้างรูปไข่นั้น

เทเรซ่าปักคำสาบานของจูดาห์ที่เธอเพิ่งดึงออกมาลงบนพื้นทันที "ด้วยระดับพลังฮงไกขนาดนี้ มันกำลังฟูมฟักแฮชเชอร์ตนใหม่ขึ้นมาจริงๆ หรือเนี่ย?"

"ทำไมไม่ยุติความทรมานของเธอเสียตั้งแต่ตอนนี้ก่อนที่เธอจะปรากฏตัวออกมาเต็มตัวล่ะ? แบบนั้นภารกิจของเราก็น่าจะสำเร็จลุล่วงอย่างสมบูรณ์"

ในขณะที่เทเรซ่ากำลังเอื้อมมือไปคว้าจูดาห์เพื่อจัดการกับแฮชเชอร์ หนานกงชิงเซียนก็หยุดเธอไว้ "อาจารย์ใหญ่ เดี๋ยวก่อนครับ"

"หืม? หนานกงชิงเซียน ทำไมเธอถึงห้ามไม่ให้ฉันจัดการแฮชเชอร์ล่ะ?" เทเรซ่าไม่ได้คิดว่าเขาจะทรยศเธอ "เธออยากเป็นคนจัดการเองหรือยังไง?"

หนานกงชิงเซียนส่ายหัว "ไม่ครับอาจารย์ใหญ่ ผมแค่คิดว่าในเมื่อแฮชเชอร์ตนนี้ยังไม่ออกมาเต็มตัว บางทีอาจยังมีโอกาสที่จะช่วยเธอไว้ได้"

"ฮะ? เธอรู้ตัวไหมว่ากำลังพูดอะไรอยู่?" เทเรซ่ามองเขาเหมือนมองคนโง่ "ในการเรียนสัปดาห์นี้ ฮิเมโกะน่าจะอธิบายชัดเจนแล้วนะว่า เมื่อการเปลี่ยนสภาพเป็นผู้ล่าแห่งความตายถึงจุดหนึ่ง มันจะไม่มีวันย้อนกลับคืนมาได้เด็ดขาด ไม่มีทางรักษาได้หรอก นับประสาอะไรกับแฮชเชอร์ที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อตัว"

สายตาของหนานกงชิงเซียนแน่วแน่ "อาจารย์ใหญ่เทเรซ่า ผมรู้ดีครับว่าผมกำลังทำอะไร"

"ยิ่งไปกว่านั้น นี่ถือเป็นการทดลองแบบใหม่ ถ้ามันสำเร็จ เราอาจจะสามารถช่วยเหลือผู้คนก่อนที่พวกเขาจะกลายเป็นแฮชเชอร์ได้ในอนาคต"

"แม้ความหวังจะริบหรี่ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้ใช่ไหมครับ?"

เทเรซ่ามองเขา อยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ชะงักไป หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่เธอก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ "ก็ได้ ฉันจะให้โอกาสเธอได้ลอง"

"แต่ถ้าเธอพลาด ฉันจะไม่ลังเลที่จะยุติความทรมานของเธอแน่"