บทที่ 38 การ์ดตัวละคร-ระดับฝึกหัด

ตัวการ์ดทั้งหมดเป็นสีดำ และมีขอบสีม่วงทอง

ด้านหลังการ์ดเป็นรูปจอมมนตราผมสีม่วงหลับตาอยู่ ตรงหน้าของจอมมนตรามีหนังสือเล่มใหญ่สีทองลอยอยู่ และบนหนังสือก็ยังมีการ์ดลอยอยู่สองสามใบ

ลายเส้นที่ใช้เป็นสไตล์มังงะที่ค่อนข้างวิจิตรตระการตา

ด้านหน้าของการ์ดครึ่งบนเป็นกรอบสี่เหลี่ยม ด้านในเป็นรูปคัมภีร์การ์ดในสไตล์ภาพวาดสีน้ำมันแบบสมจริง

ด้านล่างของกรอบสี่เหลี่ยมคือข้อมูลบนหน้าการ์ด

การ์ดทั้งใบ ไม่ว่าจะเป็นลวดลาย ตัวอักษร หรือรูปจอมมนตราผมสีม่วง ล้วนถูกวาดด้วยลายเส้นสีม่วงเข้มประกายกากเพชรสีทอง ยกเว้นรูปภาพในกรอบสี่เหลี่ยมด้านหน้าเท่านั้น

ทั้งประณีตและงดงาม มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าไม่ใช่ของธรรมดาทั่วไป

โม่หลานตื่นเต้นจนโบกการ์ดใบนี้ไปมาในอากาศ “อาจารย์ใหญ่คะ! ฉันทำสำเร็จแล้วค่ะ!”

คราวนี้คุณอามีช่าไม่ได้ตอบกลับเธออีก

โม่หลานเองก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ

ตอนนี้พลังเวทของเธอยังมีเหลือเฟือ สามารถลองสร้างการ์ดใบอื่นดูได้อีก

ตอนนี้มี {คัมภีร์การ์ด} แล้ว เธอไม่จำเป็นต้องรีบร้อนถ่ายเทพลังเวทลงไป สามารถออกแบบเอฟเฟกต์ของการ์ดก่อน เพื่อดูว่าต้องใช้พลังเวทเท่าไหร่ จากนั้นค่อยตัดสินใจว่าจะสร้างดีไหม แบบนี้ปลอดภัยกว่าเมื่อก่อนมากเลยทีเดียว

เธอยังไม่ได้พับไอเดียการสร้างการ์ดที่ช่วยชี้แนะการพัฒนาความแข็งแกร่งก่อนหน้านี้ทิ้งไปซะทั้งหมด

ตอนที่สร้างการ์ดใบก่อน คำแนะนำใน ‘ปัญหาในปัจจุบัน 1’ ได้เตือนสติเธอ

การลดคาดการณ์ฟังก์ชันของการ์ดหรือตั้งขีดจำกัดฟังก์ชันของการ์ด ล้วนสามารถช่วยประหยัดพลังงานได้ทั้งสิ้น

ก่อนหน้านี้เธอไม่ได้ตั้งขีดจำกัดฟังก์ชันเอาไว้จริง ๆ นั่นแหละ

ถ้าอยากจะพิสูจน์ดูมันก็ง่ายนิดเดียว เธอแค่ต้องสร้างการออกแบบการ์ดขึ้นมาใหม่

ใช้พลังเวทแค่ 1 มานา ก็สามารถทดสอบปริมาณการใช้พลังงานได้แล้ว

【การออกแบบการ์ด: การ์ดที่ยังไม่ตั้งชื่อ 2】

—【คาดการณ์พลังเวทที่ใช้: มานาอันไร้ที่สิ้นสุด】

—【คาดการณ์รูปลักษณ์: แม่แบบรูปลักษณ์ 1】

—【คาดการณ์ฟังก์ชัน: ชี้แนะแนวทางการยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเอง】

เป็นไปตามที่เธอคาดไว้เลย หากไม่มีขีดจำกัดฟังก์ชัน พลังงานที่ใช้ก็ไร้ขีดจำกัดเช่นกัน

มิน่าล่ะ เวทคัมภีร์แม่มดของท่านเทเรซ่ากับเวทพู่กันทองของท่านคาร์เมล่า ถึงได้มีการแบ่งระดับขั้น

ก็คงเพื่อจำกัดการใช้พลังงานเหมือนกันนั่นแหละ!

โม่หลานแก้ไขฟังก์ชันของการ์ดใบนี้ใหม่

【การออกแบบการ์ด: การ์ดที่ยังไม่ตั้งชื่อ 2】

—【คาดการณ์พลังเวทที่ใช้: 10 มานา】

—【คาดการณ์รูปลักษณ์: แม่แบบรูปลักษณ์ 1】

—【คาดการณ์ฟังก์ชัน: หลังจากผูกมัดแล้ว จะสามารถแสดงชื่อ เผ่าพันธุ์ ระดับชั้นความแข็งแกร่ง ปริมาณพลังเวท ชื่อเวทมนตร์ และระดับเวทมนตร์ของผู้ใช้ได้ ตรวจสอบสถานะของผู้ใช้ได้สูงสุดในระดับฝึกหัด สามารถใช้พลังงานเพื่อยกระดับขีดจำกัดการตรวจสอบของการ์ดในภายหลังได้ ซึ่งมากถึงระดับสูงสุด】

พอเห็นพลังงานที่ต้องใช้ โม่หลานก็โล่งใจ

เป็นเพราะไม่ได้ตั้งขีดจำกัดเอาไว้จริง ๆ ด้วย

คราวนี้ก็สามารถลงมือสร้างได้อย่างสบายใจแล้ว

ไม่นาน ในช่องเสียบก็ปรากฏการ์ดใบใหม่ขึ้นมา

{การ์ดตัวละคร-ระดับฝึกหัด-ยังไม่ผูกมัด}

【เมื่อผูกมัดแล้วจะไม่สามารถยกเลิกได้ ต้องการผูกมัดหรือไม่?】

บนหน้าการ์ดปรากฏกล่องข้อความแบบนี้ขึ้นมา

โม่หลานเลือกตกลง

【ความแข็งแกร่งเกินขีดจำกัดการใช้งานของการ์ด ไม่สามารถผูกมัดได้ สามารถถ่ายเทพลังเวท 100 มานาลงในการ์ด เพื่อยกระดับขีดจำกัดการใช้งานของการ์ดให้เป็นระดับต้นได้】

100 มานา โม่หลานยังพอจ่ายไหว เธอจึงถ่ายเทพลังเวท 100 มานาลงไปในการ์ด

{การ์ดตัวละคร-ระดับต้น}

【ความแข็งแกร่งเกินขีดจำกัดการใช้งานของการ์ด ไม่สามารถผูกมัดได้ สามารถถ่ายเทพลังเวท 500 มานาลงในการ์ด เพื่อยกระดับขีดจำกัดการใช้งานของการ์ดให้เป็นระดับกลางได้】

ห้าร้อยมานา โม่หลานกัดฟันกรอด ยอมจ่าย!

{การ์ดตัวละคร-ระดับกลาง-โม่หลาน}

บนหน้าการ์ด ปรากฏรูปร่างหน้าตาของเธอขึ้นมา

ด้านล่างยังมีข้อมูลด้านต่าง ๆ ของเธออีกด้วย

【ชื่อ: โม่หลาน】

【เผ่าพันธุ์: แม่มด/จอมมนตรา】

【ระดับชั้น: ระดับกลาง】

【พลังเวท: 195/989 มานา】

【เวทมนตร์: เวทพู่กันทอง (ระดับฝึกหัด), คัมภีร์แม่มด (ระดับฝึกหัด)】

“สำเร็จแล้ว!” โม่หลานดีใจขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

แค่แสดงปริมาณพลังเวทของเธอในขณะนั้นได้ มันก็มีประโยชน์มากแล้ว

สิ่งนี้แม่นยำกว่าการสังเกตความสว่างของแสงรัศมีพลังงานตั้งเยอะ

โม่หลานจำได้ว่า ตอนที่ทดสอบพรสวรรค์ก่อนหน้านี้ วัดพลังเวทได้ 998 มานา

ทำพันธสัญญาจอมมนตราด้วยเวทพู่กันทอง (ระดับฝึกหัด) กับคัมภีร์แม่มด (ระดับฝึกหัด) ไปแล้ว โดยจ่ายขีดจำกัดพลังเวทไป 10 มานา พลังเวทเต็มเปี่ยมที่เหลืออยู่ก็ควรจะเป็น 988 สิ

ตอนนี้บนการ์ดแสดงพลังเวทเต็มเปี่ยมไว้ที่ 989 นั่นก็มีเพียงความเป็นไปได้เดียว: หลายวันมานี้ ขีดจำกัดพลังเวทของเธอเพิ่มขึ้นมาอีก 1 หน่วย

ในช่องเวทมนตร์ การแทรกซึมเวทมนตร์ที่เป็นแค่เทคนิคการประยุกต์ใช้พลังเวทไม่ได้ถูกรวมอยู่ในนั้นด้วย

มีเวทพู่กันทองกับคัมภีร์แม่มดแสดงอยู่อย่างเด่นชัด แถมยังมีระดับเวทมนตร์บอกไว้ด้วย

แต่ว่า... ระดับเวทมนตร์ยังแสดงได้ แล้วความคืบหน้าในการเรียนเวทมนตร์ล่ะ จะแสดงได้ไหมนะ?

ถ้าเวทมนตร์ทุกบทมีหลอดความคืบหน้าบอก แบบนั้นตอนเรียนคงเต็มไปด้วยแรงบันดาลใจเลยไม่ใช่เหรอ?

พวกตัวช่วยหน้าต่างค่าความชำนาญในนิยายชาติก่อนน่ะ ถือเป็นของจำเป็นสำหรับพวกบ้าพลังและพวกชอบแข่งขันเลยนะ

เธอจะสามารถทำให้ {การ์ดตัวละคร} กลายเป็นแบบนั้นได้ไหมนะ?

โม่หลานคิดปุ๊บก็ทำปั๊บ เธอใช้การ์ด {คัมภีร์การ์ด} ใบนี้ มาออกแบบฟังก์ชันของการ์ดตัวละครใหม่อีกครั้ง

ในคาดการณ์ฟังก์ชัน เธอได้เพิ่มการแสดง ‘ความคืบหน้าของความสามารถ’ เข้าไปอีกหนึ่งอย่าง ทำให้ปริมาณพลังเวทที่ใช้สร้าง {การ์ดตัวละคร-ระดับฝึกหัด} พุ่งพรวดจาก 10 มานา เป็น 50 มานาในทันที

โม่หลานลองสร้างการ์ดตัวละครเวอร์ชันใหม่ในช่องเสียบการ์ด

แต่กลับพบว่า หลังจากเติมพลังเวทจนพอแล้ว คาดการณ์ฟังก์ชันก็ยังมีความสมบูรณ์เพียงแค่ 50% เท่านั้น

มีปัญหาโผล่ขึ้นมาจุดหนึ่ง

【ปัญหาในปัจจุบัน: การแบ่งแยกความคืบหน้าของเวทมนตร์ไม่ชัดเจน ขอแนะนำให้เพิ่มเติมความรู้ที่เกี่ยวข้อง และระบุรายละเอียดการแบ่งแยกความคืบหน้าของเวทมนตร์ทั้งหมดในระดับฝึกหัดให้ชัดเจน】

นี่มันก็คล้าย ๆ กับปัญหาการแบ่งระดับพลังเวทเลย

ปัญหาอยู่ที่ตัวเธอเอง ที่ไม่เข้าใจการแบ่งแยกความคืบหน้าในการฝึกฝนเวทมนตร์แต่ละชนิดในระดับฝึกหัดเลยสักนิด

ในเมื่อเธอไม่รู้ การ์ดที่ถือกำเนิดขึ้นจากความตั้งใจของเธอ ก็ย่อมไม่สามารถวัดความคืบหน้าในการฝึกฝนเวทมนตร์ออกมาเป็นปริมาณได้อยู่แล้ว!

ปัญหานี้ มันไม่ได้แก้กันง่าย ๆ เหมือนกับปัญหาเรื่องปริมาณพลังเวทหรอกนะ

เท่าที่โม่หลานรู้ ระดับฝึกหัด ระดับต้น ระดับกลาง และระดับสูง พวกนี้แหละคือการแบ่งแยกที่ใช้กับระดับเวทมนตร์เพียงอย่างเดียว

การจะลงลึกไปกว่านี้ มันยังไม่มีทฤษฎีที่สมบูรณ์แบบมารองรับ

แบบนี้ ถ้าเธออยากให้ {การ์ดตัวละคร} แสดงความคืบหน้าในการเรียนเวทมนตร์ เธอก็ต้องไปเรียนเวทมนตร์สารพัดชนิดด้วยตัวเอง เพื่อสัมผัสถึงการแบ่งระดับที่ละเอียดยิ่งขึ้นแล้วล่ะ

จนถึงตอนนี้ โม่หลานยังไม่เคยเรียนเวทมนตร์แบบจริงจังเลยสักบท ถ้าอยากจะทำได้ถึงระดับนั้น ยังต้องใช้เวลาอีกยาวไกล ไม่ใช่สิ่งที่จะทำได้ในชั่วพริบตาเดียวหรอก

เธอแอบบันทึกการออกแบบการ์ดใบนี้ไว้ในประวัติการสร้างการ์ดเงียบ ๆ รอให้เวทมนตร์ทุกสายของเธอทะลวงผ่านระดับต้นไปได้เมื่อไหร่ ถึงตอนนั้นคงน่าจะพอให้ลองทำดูได้ล่ะนะ

การ์ดในช่องเสียบที่ยังก่อตัวไม่สำเร็จสลายหายไป แสงสีขาวนวลไหลเข้าไปในอัญมณีสีม่วงเหนือช่องเสียบการ์ด

ช่องพลังงานที่เก็บสะสมบนการ์ด {คัมภีร์การ์ด} ใบนี้ก็เกิดความเปลี่ยนแปลงเช่นกัน ไม่ได้เป็นศูนย์อีกต่อไปแล้ว

【พลังงานที่เก็บสะสม: 50 มานา】

โม่หลานถึงเพิ่งรู้ว่า อัญมณีเม็ดนี้สามารถเก็บสะสมพลังงานที่ใช้สร้างการ์ดได้

เธอกดนิ้วลงบนอัญมณีโดยตรง แล้วค่อย ๆ ถ่ายเทพลังเวทเข้าไป

คราวนี้ ไม่มีแรงดูดมหาศาลที่มากพอจะทำให้เธอเสียการควบคุมในทันทีอีกแล้ว

พอปล่อยนิ้ว พลังงานที่เก็บสะสมก็เปลี่ยนจาก 50 มานา เป็น 51 มานา

พลังเวทของเธอก็ถูกใช้ไปอีกนิดหน่อย เหลือแค่ 143 หน่วยแล้ว

ดูเหมือนว่าจะสามารถค่อย ๆ ถ่ายเทพลังเวทไปเก็บไว้ในอัญมณีสีม่วง เพื่อเก็บไว้ใช้สร้างการ์ดในอนาคตได้แล้วล่ะ

พลังเวทเหลืออยู่ไม่มาก พรุ่งนี้ยังต้องไปเรียน โม่หลานจึงจำต้องหยุดการวิจัยการสร้างการ์ดเอาไว้ชั่วคราว