ตอนที่ 1 เปิดฉากมาก็เป็นถึงวิญญาณพรหมยุทธ์

ม่านราตรีทิ้งตัวลงมา หมู่ดาวหม่นแสง ภายใต้แสงจันทร์สลัวในป่าใหญ่ซิงโต่ว หยางเซียวทะยานร่างรวดเร็วประดุจสายลม ทั่วทั้งร่างอาบชุ่มไปด้วยหยาดโลหิต กระทั่งเรือนผมสีนิลที่เคยพริ้วไหวก็ยังถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงฉาน ทว่าบนใบหน้าหล่อเหลากลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความไม่ยินยอมพ่ายแพ้ นัยน์ตาทั้งคู่ทอประกายสุกใสประดุจดวงดารา ฉายแววเด็ดเดี่ยวอย่างถึงที่สุด

ฟุ่บ! ฟุ่บ!

เสียงแหวกอากาศดังกัมปนาทไล่หลังมาติดๆ ร่างเงาสีดำหลายสายอาศัยแสงจันทร์เร่งรุดติดตามมาอย่างกระชั้นชิด เขากำลังหลบหนีสุดชีวิต!

องค์สันตะปาปาแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์มีคำสั่งเด็ดขาด ไม่ว่าจะต้องจ่ายด้วยราคาเท่าใดก็ต้องสังหารเขาให้จงได้! สาเหตุก็เพราะเมื่อครึ่งเดือนก่อน หยางเซียวดันไปหลับนอนกับสตรีศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ผู้เป็นศิษย์เอกขององค์สันตะปาปาปี่ปีตง... หูเลี่ยน่า

เมื่อไร้หนทางให้ถอยร่น หยางเซียวจึงทำได้เพียงพุ่งทะยานลึกเข้าไปในป่าใหญ่ซิงโต่ว

ยิ่งล่วงล้ำเข้าไปลึกเท่าใด เขาก็ยิ่งสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล ราวกับวิญญาณกำลังจะขาดห้วง ป่าใหญ่ซิงโต่วได้รับการขนานนามว่าเป็นเขตแดนต้องห้ามของมนุษย์ ยิ่งในส่วนลึกสุด ผู้ใดที่กล้ารุกล้ำล้วนมีแต่ตายกับตาย ที่แห่งนั้นซุกซ่อนความน่าสะพรึงกลัวไว้อย่างเหลือคณานับ หยางเซียวใจเต้นระรัว เบื้องหน้าคือความหวาดหวั่นที่ไม่อาจหยั่งรู้ เบื้องหลังคือศัตรูที่ตามล่าอย่างไม่ลดละ

หรือว่าวันนี้ข้าจะต้องมาทิ้งศพไว้ที่นี่จริงๆ?

ทันใดนั้นเอง!

[ ติ๊ง! ]

เสียงหนึ่งพลันดังก้องขึ้นในห้วงคำนึงของหยางเซียว

[ กำลังผูกมัดระบบ... ผูกมัดระบบสำเร็จ! แพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่ถูกส่งมอบเรียบร้อยแล้ว สวัสดีโฮสต์ ท่านต้องการเปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่หรือไม่? ]

ในฐานะบุตรแห่งโชคชะตาที่ทะลุมิติมาจากดาวโลกสีคราม หยางเซียวตระหนักดีว่า ระบบ คือสิ่งใด มันคือนิ้วทองคำของผู้ข้ามมิติ แม้จะมาสาย แต่ก็มานะ!

เขาชะงักงันไปชั่วขณะ ร่างกายหยุดชะงัก เพียงเสี้ยววินาทีนั้นเอง พลังวิญญาณอันแข็งแกร่งสายหนึ่งก็พุ่งกระแทกเข้าที่แผ่นหลังจนร่างของเขากระเด็นลอยละลิ่วไป

"อั่ก!"

หยางเซียวกระอักเลือดคำโต เวลานี้ไม่มีเวลาให้คิดไตร่ตรองอะไรอีกแล้ว เขาทำได้เพียงตะโกนลั่น

"เปิด! เปิดสิโว้ย!"

เงาร่างทั้งห้าสายเบื้องหลังพุ่งตามมาทัน ก่อนจะตีวงล้อมหยางเซียวไว้ตรงกลาง ชายผู้เป็นหัวหน้าดูมีอายุราวสี่ถึงห้าสิบปี บนร่างปรากฏวงแหวนวิญญาณลอยวนเวียน... เหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ดำ ดำ ดำ ทั้งหมดเจ็ดวง! บ่งบอกสถานะอันน่าเกรงขาม... มหาปราชญ์วิญญาณ!

ชายคนดังกล่าวก้าวเท้าเข้ามาใกล้ นัยน์ตาเย็นเยียบแฝงจิตสังหารอำมหิต เตรียมจะลงมือสังหารหยางเซียวให้สิ้นซาก

ทว่าในจังหวะนั้นเอง เสียงในหัวของหยางเซียวก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับคลื่นพลังวิญญาณอันเกรี้ยวกราดที่ระเบิดออกจากร่างของเขาอย่างฉับพลัน!

[ เปิดแพ็กเกจของขวัญสำหรับมือใหม่เรียบร้อย ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ท่านได้รับระดับการบ่มเพาะขั้นวิญญาณพรหมยุทธ์ ]

หยางเซียวสัมผัสได้ถึงขุมพลังอันมหาศาลที่ปะทุขึ้นในร่างกาย ระดับพลังวิญญาณของเขาพุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง! ในมือของเขาพลันปรากฏหอกยาวสีเงินประกายวาววับ บนตัวหอกสลักลวดลายมังกรเงินพันเกี่ยว เกล็ดมังกรละเอียดลออเด่นชัดทุกอณู

ใต้ฝ่าเท้าของหยางเซียวค่อยๆ ปรากฏวงแหวนวิญญาณลอยตัวสูงขึ้นทีละวง...

เหลือง, เหลือง, ม่วง, ม่วง, ดำ, ดำ, ดำ, ดำ!

ม่านตาของชายวัยกลางคนหดเล็กลงด้วยความตกตะลึงสุดขีด ภาพเบื้องหน้าช่างน่าเหลือเชื่อจนไม่อาจทำใจยอมรับได้! ผู้ใดจะไปเชื่อว่า เด็กหนุ่มที่เมื่อไม่กี่ลมหายใจก่อนยังเป็นเพียงปรมาจารย์วิญญาณ พริบตาเดียวกลับกลายเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์ไปเสียแล้ว!

กลิ่นอายพลังวิญญาณอันหนักอึ้งดุดันแผ่ซ่านออกจากร่างของหยางเซียว สะกดข่มร่างของคนทั้งห้าไว้จนก้าวขาไม่ออก ทั้งห้าคนต่างหนาวสั่นสะท้านไปถึงกระดูก ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปทั่วร่าง เหงื่อกาฬแตกพลั่กจนชุ่มแผ่นหลังโดยไม่รู้ตัว

"น... นี่มันเป็นไปได้อย่างไร?"

หยางเซียวลืมตาขึ้นฉับพลัน นัยน์ตาสุกสกาวประดุจดาราจรัสแสงกวาดมองร่างทั้งห้า สายตานั้นคมกริบจนชวนให้รู้สึกเจ็บแปลบปลาบเมื่อถูกจ้องมอง

"ก่อนจะร่อนมาที่นี่ ได้คิดรึยังว่าจะตายท่าไหน?"

หยางเซียวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นัยน์ตาคู่นั้นไร้ซึ่งความยินดีหรือโศกเศร้า

"อย่ามาทำเป็นเล่นเล่ห์! ข้าไม่เชื่อหรอกว่าแกจะทะลวงระดับเป็นวิญญาณพรหมยุทธ์ได้กะทันหันขนาดนี้!"

ชายผู้เป็นหัวหน้าข่มความหวาดผวาในใจ ก้าวเท้าออกไปข้างหน้าสองก้าวเพื่อหยั่งเชิง ก่อนจะตะโกนก้อง

"เข้าไปพร้อมกัน ฆ่ามันซะ!"

ทั้งห้าคนลงมือพร้อมกัน ทีมสังหารนี้ประกอบด้วยมหาปราชญ์วิญญาณหนึ่งคน และจักรพรรดิวิญญาณอีกสี่คน!

ชั่วพริบตาเดียว แสงสีห้าสายก็สว่างวาบ คลื่นพลังวิญญาณหลากหลายสายปะทะกันอย่างดุเดือด!

"ทักษะวิญญาณที่เจ็ด... กายแท้วิญญาณยุทธ์!"

ชายผู้เป็นหัวหน้าปลดปล่อยกายแท้วิญญาณยุทธ์ออกมาทันที หวังจะเด็ดหัวหยางเซียวให้ได้ในเสี้ยววินาที

"ทักษะวิญญาณที่แปด... เสียงคำรามดับสูญสิ้นนภา!"

หยางเซียวรำพึงในใจ

ร่างของเขากระโดดลอยตัวขึ้นสู่เบื้องบนกลางนภา ก่อนจะพลิกตัวกลับหัว ปลายหอกพุ่งชี้ลงสู่พื้นดิน ร่วงหล่นลงมาด้วยความเร็วประดุจดาวตก!

ตูม!!

ภายในรัศมีสิบจ้าง เสาแสงอันเจิดจรัสพุ่งทะยานขึ้นจากพื้นดินอย่างกัมปนาท แฝงไว้ด้วยคลื่นพลังวิญญาณแห่งการทำลายล้างที่สั่นสะเทือนไปทั่วสารทิศ! ผืนปฐพีสั่นสะท้าน รอยแยกน่าเกลียดน่ากลัวแตกแขนงลุกลามไปรอบด้าน ต้นไม้ใหญ่ที่ถูกลูกหลงล้วนแหลกสลายกลายเป็นผุยผง ก้อนหินน้อยใหญ่แตกละเอียดเป็นเถ้าธุลี!

ใจกลางสมรภูมิ ปรากฏหลุมยุบขนาดใหญ่ลึกหลายเมตร

ภายในหลุมลึก หยางเซียวจ้องมองมือทั้งสองข้างของตนด้วยแววตาตื่นเต้น สัมผัสได้ถึงขุมพลังวิญญาณอันมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในกาย

นี่สินะ... คือพลัง!

รอบกายของหยางเซียวคือซากศพทั้งห้า ร่างกายไหม้เกรียมดำเป็นตอไม้ ไร้ซึ่งลมหายใจโดยสิ้นเชิง

[ ติ๊ง! ขณะนี้กำลังคัดเลือกวิญญาจารย์ที่สามารถปั้นแต่งได้ให้แก่โฮสต์ มีทั้งหมดห้าท่าน โฮสต์สามารถตัดรายชื่อออกได้สองท่าน จากนั้นระบบจะทำการสุ่มเลือกจากสามท่านที่เหลือ ]

"หมายความว่ายังไง?"

หยางเซียวอดสงสัยไม่ได้

[ หลังจากโฮสต์สุ่มเลือกเป้าหมายในการปั้นแต่งแล้ว เมื่อเป้าหมายได้รับการช่วยเหลือจากโฮสต์จนระดับพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ โฮสต์จะได้รับรางวัล และทุกครั้งที่เป้าหมายเลื่อนระดับขั้นใหญ่ โฮสต์จะได้รับรางวัลพิเศษ ]

"เป้าหมายในการปั้นแต่งงั้นหรือ?"

หยางเซียวเริ่มเข้าใจความหมายแล้ว เขาจึงพยักหน้า

"งั้นก็เริ่มเลยเถอะ"

[ วิญญาจารย์คนที่ 1 หูเลี่ยน่า วิญญาณยุทธ์จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง อายุ 18 ปี สตรีศักดิ์สิทธิ์คนปัจจุบันแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ศิษย์เอกขององค์สันตะปาปาปี่ปีตง พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิด ปัจจุบันพลังวิญญาณระดับ 46 ]

เมื่อได้ยินชื่อนี้ หยางเซียวถึงกับชะงัก นี่มันเจ้ากรรมนายเวรชัดๆ! ทั้งสองคนเรียกได้ว่ามีหนี้บาปต่อกันไม่น้อย การถูกตามล่าอย่างไม่จบไม่สิ้นตลอดครึ่งเดือนมานี้ก็เป็นผลงานของนางนี่แหละ แต่เรื่องนี้จะโทษฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งก็ไม่ได้

ใครใช้ให้หูเลี่ยน่าประเมินความอดทนของหยางเซียวสูงเกินไปเล่า? แล้วใครใช้ให้หยางเซียวประเมินทักษะเสน่ห์มายาของหูเลี่ยน่าต่ำเกินไปกัน?

"เวรกรรมแท้ๆ"

หยางเซียวถอนหายใจอย่างปลงตก

[ วิญญาจารย์คนที่ 2ตู๋กูเยี่ยนวิญญาณยุทธ์อสรพิษมรกต อายุ 18 ปี หลานสาวของพรหมยุทธ์พิษตู๋กูป๋อ ปัจจุบันเป็นนักเรียนของโรงเรียนตระกูลราชาเทียนโต่ว พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 7 ปัจจุบันพลังวิญญาณระดับ 38 ]

"เอาคนนี้ออกๆ ตัดทิ้งไปเลย!"

ไม่รอให้ระบบประกาศรายชื่อผู้เข้าชิงจนจบ หยางเซียวก็รีบโพล่งขึ้นทันที

อายุสิบแปดแล้วแต่เพิ่งมีพลังวิญญาณระดับสามสิบแปด พรสวรรค์ช่างห่างชั้นกับหูเลี่ยน่าลิบลับ ยิ่งไปกว่านั้น หยางเซียวจำได้ว่าตู๋กูเยี่ยนมีแฟนหนุ่มเป็นถึงนายน้อยแห่งสำนักราชามังกรอสนีบาต แบบนี้มันไม่สะดวกเอาเสียเลย!

[ วิญญาจารย์คนที่ 3 จูจู๋ชิง วิญญาณยุทธ์วิฬาร์โลกันตร์ อายุ 11 ปี คุณหนูรองแห่งจวนดยุกจักรวรรดิซิงหลัว พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 7 ปัจจุบันพลังวิญญาณระดับ 27 ]

[ วิญญาจารย์คนที่ 4 เชียนเริ่นเสวี่ย วิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์ อายุ 22 ปี บุตรสาวขององค์สันตะปาปาปี่ปีตงแห่งสำนักวิญญาณยุทธ์ ปัจจุบันคือองค์รัชทายาทแห่งจักรวรรดิเทียนโต่ว พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับ 20 ปัจจุบันพลังวิญญาณระดับ 57 ]

"เชียนเริ่นเสวี่ย พลังวิญญาณแต่กำเนิดระดับยี่สิบ คนระดับนี้ยังต้องการให้ข้าไปช่วยปั้นอีกหรือ?"

หยางเซียวส่ายหน้าเบาๆ

[ วิญญาจารย์คนที่ 5ถังซานวิญญาณยุทธ์คู่ หญ้าเงินคราม, ค้อนเฮ่าเทียน อายุ 12 ปี ผู้ทะลุมิติ บุตรชายของเฮ่าเทียนพรหมยุทธ์และจักรพรรดินีหญ้าเงินครามแสนปี พลังวิญญาณสมบูรณ์แต่กำเนิดระดับ 10 ปัจจุบันพลังวิญญาณระดับ 29 ]

[ รายชื่อผู้เข้าชิงทั้งห้าท่านมีดังที่กล่าวมา โฮสต์ได้ทำการตัดตู๋กูเยี่ยนออกไปแล้ว กรุณาเลือกตัดออกอีกหนึ่งท่าน ก่อนจะเริ่มทำการสุ่ม ]

"เอาถังซานออกไป"

หยางเซียวเลือกตัดถังซานทิ้งอย่างไม่ลังเลใจ ไม่ใช่แค่เพราะเขาไม่มีความรู้สึกดีๆ ต่อถังซานแม้แต่น้อย ทว่าท่ามกลางเหล่าสาวสวยหน้าตาสะสวย จู่ๆ มีไอ้หมอนี่โผล่มา มันดูเหมือนมีสิ่งแปลกปลอมปะปนเข้ามาอย่างไรอย่างนั้น!

[ โฮสต์ได้ตัดตู๋กูเยี่ยนและถังซานออกเรียบร้อยแล้ว กำลังเริ่มทำการสุ่ม... ]

"ข้าเอาหูเลี่ย... ไม่สิ ข้าจะเอาจูจู๋ชิง"

หยางเซียวสวดภาวนาพึมพำในใจอย่างบ้าคลั่ง

[ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เป้าหมายในการปั้นแต่งที่สุ่มได้ในครั้งนี้คือ จูจู๋ชิง ]

"ระบบนายแน่มาก! จูจู๋ชิงน่ะแม้พรสวรรค์อาจจะสู้คนอื่นไม่ได้ แต่เป็นเด็กสาวที่มุมานะพยายาม การปั้นนางขึ้นมาคงไม่ยากเย็นนักหรอก"

หยางเซียวลอบดีใจอยู่ในใจ

ความจริงแล้ว เมื่อเทียบกับเชียนเริ่นเสวี่ยและหูเลี่ยน่า ในสถานการณ์ปัจจุบัน จูจู๋ชิงนี่แหละคือเป้าหมายที่เหมาะสมที่สุด เพราะเวลานี้หูเลี่ยน่าย่อมแค้นเขาจนแทบอยากจะถลกหนังกรีดเนื้อกิน เขาย่อมไม่โง่เดินกลับไปรนหาที่ตายแน่ๆ แม้ตอนนี้หยางเซียวจะเป็นถึงวิญญาณพรหมยุทธ์ที่ทรงพลัง ทว่าสำนักวิญญาณยุทธ์คือขั้วอำนาจอันดับหนึ่งของแผ่นดิน ขาดแคลนวิญญาณพรหมยุทธ์งั้นหรือ? ราชทินนามพรหมยุทธ์มีเป็นเบือ! ดังนั้นหยางเซียวจึงตั้งใจจะกบดานอยู่เงียบๆ สักพัก หาใครสักคนมาช่วยเพิ่มระดับเพิ่มความแข็งแกร่งให้ตัวเองเสียก่อน

ส่วนเชียนเริ่นเสวี่ยก็กำลังซ่อนเร้นตัวตนแฝงกายอยู่ในราชวงศ์เทียนโต่ว ยากที่จะเข้าถึงได้ ยิ่งไปกว่านั้นนางยังมีหนิงเฟิงจื้อ เจ้าสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติเป็นอาจารย์อยู่แล้ว

เมื่อมองมุมนี้ แม่แมวน้อยจึงเป็นตัวเลือกที่หอมหวานที่สุด

หยางเซียวเปิดระบบขึ้นมา ก็พบกับหน้าจอสองส่วน ส่วนหนึ่งคือหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว และอีกส่วนคือร้านค้าระบบ เมื่อเปิดหน้าต่างข้อมูลส่วนตัว ม่านแสงสีฟ้าก็สว่างวาบปรากฏขึ้นในหัว

[ โฮสต์ หยางเซียว ]

[ วิญญาณยุทธ์ หอกไป๋หลงอิน (หอกมังกรขาวคำราม) ]

[ ระดับความแข็งแกร่ง ปรมาจารย์วิญญาณ ระดับ 43 ]

[ การจัดเรียงวงแหวนวิญญาณ เหลือง เหลือง ม่วง ม่วง ]

[ กระดูกวิญญาณที่ครอบครอง ไม่มี ]

[ เป้าหมายการปั้นแต่ง จูจู๋ชิง ]

เมื่อหยางเซียวเพ่งความสนใจไปที่ช่องเป้าหมายการปั้นแต่ง แผนที่ขนาดมหึมาก็กางออกตรงหน้า จักรวรรดิเทียนโต่ว จักรวรรดิซิงหลัว สำนักวิญญาณยุทธ์ สำนักเฮ่าเทียน เกาะเทพสมุทร... นี่มันคือแผนที่ของแผ่นดินโต้วหลัวทั้งหมด!

แผนที่ถูกขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว จนกระทั่งหยุดนิ่งอยู่บริเวณป่าทึบนอกเมืองสั่วทัว อาณาจักรปาลาเค่อ ห่างออกไปนับพันลี้

แผนที่แปรเปลี่ยนเป็นภาพจำลองเสมือนจริง ภายในป่าทึบห่างจากเมืองสั่วทัวหลายร้อยลี้ เด็กสาวในชุดรัดรูปสีดำกำลังวิ่งหนีสุดชีวิต เรือนผมยาวประบ่า ใบหน้างดงามหมดจดที่ยังแฝงความเยาว์วัย ทว่ากลับมีเรือนร่างทรงสัดส่วนเย้ายวนเกินวัย ผิวพรรณขาวเนียนละเอียด นัยน์ตากลมโตดำขลับประดุจน้ำหมึก ทว่ากลับเย็นชาและตายด้าน ไร้ซึ่งประกายแห่งชีวิต

สรีระสมบูรณ์แบบ ทรวงอกอวบอิ่มชูชัน เอวคอดกิ่วราวกับกอบกุมได้ด้วยมือเดียว เรียวขาตรงสวยยาวสลวย เมื่อสวมรองเท้าส้นสูงสีดำยิ่งทำให้รูปร่างดูเพรียวระหงมากยิ่งขึ้น

แต่สถานการณ์ของเด็กสาวในยามนี้กลับย่ำแย่ยิ่งนัก รอบกายของนางปรากฏเงาร่างสี่สาย จากวงแหวนวิญญาณบนตัวของพวกเขา เห็นได้ชัดว่าเป็นปรมาจารย์วิญญาณ 1 คน และอัคราจารย์วิญญาณ อีก 3 คน!

"คุณหนูรอง ยอมเถอะขอรับ จะโทษก็ต้องโทษที่ท่านเกิดมาในตระกูลเช่นนี้"

ปรมาจารย์วิญญาณผู้นั้นเป็นชายชราร่างผอมเล็ก ทั่วร่างแผ่ไอหมอกสีดำคลุ้ม สีหน้าของเขาปรากฏแววลังเลไม่กล้าลงมืออยู่บ้าง ทว่าเพียงครู่เดียวก็กลับมาเด็ดเดี่ยวตามเดิม

นัยน์ตาเย็นชาของจูจู๋ชิงไร้ซึ่งประกายอารมณ์ใดๆ ไร้ความสั่นไหว เมื่อจ้องมองคนทั้งสี่ข้างกาย นางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกสิ้นหวัง

"ท่านพี่... ไม่คิดเลยว่าท้ายที่สุด ข้าก็ยังหนีไม่พ้นเงื้อมมือของท่าน"

นางค่อยๆ หลับตาลง หยาดน้ำตาสองสายไหลรินอาบแก้มเนียนใส หยดลงบนสาบเสื้อบริเวณเนินอก

"ระบบ นี่มันผิดปกติแล้ว! จูจู๋ชิงจะมาตายที่นี่ไม่ได้สิ!"

หยางเซียวจำได้อย่างแม่นยำว่าเส้นทางต่อไปของจูจู๋ชิงคือการเดินทางไปยังโรงเรียนสื่อไหลเค่อ นางจะมาตายกลางทางแบบนี้ได้อย่างไร!

[ วินาทีที่โฮสต์ทำการผูกมัดกับจูจู๋ชิง เส้นตายแห่งโชคชะตาของนางก็ได้เปลี่ยนแปลงไปแล้ว ]

"หมายความว่า นางจะตายที่นี่งั้นสิ!"

หยางเซียวแทบไม่อยากเชื่อ

"ไม่ได้ จูจู๋ชิงจะตายไม่ได้!"

หยางเซียวเริ่มร้อนรน เขาจะกลายเป็นต้นเหตุให้เด็กสาวที่ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาต้องมาจบชีวิตลงได้อย่างไร? นี่มันยอมรับไม่ได้!

[ ตรวจพบว่าเป้าหมายการปั้นแต่ง จูจู๋ชิง กำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต โฮสต์โปรดเลือก ว่าต้องการฉายภาพร่างจำลองไปยังด้านข้างของนางหรือไม่? ]