เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 27 พลาดโอกาสดี ๆ

ตอนที่ 27 พลาดโอกาสดี ๆ

ตอนที่ 27 พลาดโอกาสดี ๆ


ตอนที่ 27

พลาดโอกาสดี ๆ

ทุกคนต่างตกตะลึงเมื่อได้ยินเช่นนั้น

“ผู้จัดการล้อเล่นเหรอคะ?”

“ใช่ ผู้จัดการยังเด็กอยู่เลยค่ะ”

ทุกคนไม่เชื่อเพราะถงเหมี่ยวเหมี่ยวยังดูอายุไม่เยอะมากนัก เพียงแค่ยี่สิบสี่ยี่สิบห้าปี

“ฉันจะโกหกพวกคุณไปทำไม? ถ้าไม่เชื่อก็ลองไปถาม     กู้ชิงดู เธอเคยเจอลูกชายฉันแล้ว” ถงเหมี่ยวเหมี่ยวเชิดหน้าไปทางกู้ชิง

คนอื่นต่างรอคอยคำยืนยันจากกู้ชิง

“ลูกชายผู้จัดการอายุได้ห้าขวบแล้วค่ะ” กู้ชิงเพียงพูดถึงเรื่องลูกของเธอเท่านั้น ไม่ได้ถึงพูดถึงเรื่องการแต่งงานของ         ถงเหมี่ยวเหมี่ยว

ทว่าคนอื่นกลับประหลาดใจและเข้าใจผิดว่า                     ถงเหมี่ยวเหมี่ยวแต่งงานแล้ว

จากนั้นพวกเขาจึงพูดคุยกันเรื่องอื่นต่อจนทำให้บรรยากาศกลมเกลียวกันมากขึ้น

หลังจากกินอาหารกันเสร็จแล้ว ทุกคนต่างมีจิตใจเบิกบานและเสนอแนะให้ไปดื่มกันต่อที่บาร์

“ผู้จัดการนาน ๆ ทีจะได้มารวมตัวกัน ไปด้วยกันนะคะ”

พวกเขาสามถึงห้าคนรายล้อมถงเหมี่ยวเหมี่ยวเอาไว้และเชื้อเชิญถงเหมี่ยวเหมี่ยวให้ไปด้วยกัน

ถงเหมี่ยวเหมี่ยวที่อยู่ในฐานะผู้บริหารสูงสุดไม่สามารถพูดปฏิเสธได้จึงตอบตกลง

...

เช้าวันรุ่งขึ้น ณ ห้องผู้จัดการใหญ่ประจำซ่งกรุ๊ป

หลังจากที่ซ่งอวี้ซีนั่งลงได้ไม่นาน ผู้ช่วยก็เดินเข้ามาเคาะประตู

“ผู้จัดการคะ มู่กรุ๊ปส่งเอกสารโครงการมาคืนค่ะ”

“ตีคืนเหรอ?”

ซ่งอวี่ซีประหลาดใจและรู้สึกเหลือเชื่อ “ทำไมถึงถูกตีกลับได้?”

เธอขมวดคิ้วและคิดพิจารณาอยู่นาน แต่ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็คิดไม่ออก หรือว่าตัวโครงการจะมีอะไรผิดพลาดไป?

“แล้วทางมู่กรุ๊ปว่ายังไงบ้าง?”

ผู้ช่วยพูดตอบตามความเป็นจริง “ทางมู่กรุ๊ปบอกว่าเจอบริษัทคู่ค้าที่เหมาะสมแล้วค่ะ”

“ใคร?” ใบหน้าของซ่งอวี่ซีมืดลง

เธอตั้งใจแน่วแน่ที่จะเอาชนะการร่วมมือนี้มาโดยตลอด เพราะซ่งกรุ๊ปกับมู่กรุ๊ปจับมือร่วมกันมายาวนาน

ประกอบกับความสัมพันธ์ที่คลุมเครือระหว่างทั้งสอง แต่เธอกลับนึกไม่ถึงว่ามู่อวี้เฉิงจะปฏิเสธบริษัทของเธอ!

ผู้ช่วยเห็นว่าสีหน้าเธอดูไม่มีความสุขจึงบอกข้อมูลที่รับรู้มา “ได้ยินมาว่าเป็นสตีเฟน ท่านประธานมู่เป็นคนตัดสินใจเลือกโครงการของพวกเขาเองด้วยค่ะ”

“เธอว่าไงนะ?” ซ่งอวี่ซีหันไปมองผู้ช่วยและตวาดขึ้นเสียง

ผู้ช่วยสะดุ้งโหยงกับสีหน้าดุร้ายของเธอจึงรีบพูดตอบขณะที่เหงื่อไหลลงมา “เป็นสาขาของทางบริษัทสตีเฟนค่ะ”

ใบหน้าของซ่งอวี่ซีมืดมนลงทันที

“ถงเหมี่ยวเหมี่ยว!” เธอกัดฟันและกรีดร้องออกมา

ก็เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าเธอเป็นคนฉีกโครงการสตีเฟนทิ้งเองกับมือ!

คงจะเป็นนังแพศยานั่นที่เข้าไปอ่อยมู่อวี้เฉิงน่ะสิ!

เธอคิดถึงเรื่องนี้และเริ่มตื่นตระหนก

ทุกคนรู้ดีว่ามู่อวี้เฉิงแบ่งแยกบริษัทของภาครัฐกับเอกชนมาโดยตลอด

แต่นังแพศยาถงเหมี่ยวเหมี่ยวกลับทำให้เขาเปลี่ยนความคิด!

เป็นไปได้ไหมว่าพวกเขาทั้งสองจะแอบไปมาหาสู่กันโดยที่เธอไม่รู้ตัว?

ไม่!

เธอจะไม่มีวันปล่อยเรื่องนี้เกิดขึ้น!

เธอลุกขึ้นยืนกะทันหันจนทำให้ผู้ช่วยที่รอรับคำสั่งการอยู่สะดุ้งโหยง

“ผู้จัดการคะ?” ผู้ช่วยเหลือบมองซ่งอวี่ซีขณะที่ร่างกายสั่นเทา

“เธอออกไปทำงานเถอะ ฉันจะออกไปข้างนอกหน่อย!” เธอพูดทิ้งทวนและหันหลังเดินออกจากห้องทำงานไปโดยไม่หันกลับมามอง

เธอขับรถตรงไปที่มู่กรุ๊ป

หลังจากแจ้งลู่หมิงแล้วจึงเดินเข้าไปในห้องทำงานของมู่อวี้เฉิง

“อวี้เฉิงตีแผนการซ่งกรุ๊ปกลับมาทำไม มีปัญหาอะไรก็มาบอกฉันสิ ฉันจะบอกให้คนไปแก้ไข”

เธอเดินตรงไปที่โต๊ะของมู่อวี้เฉิง วางมือลงและพูดตรงประเด็น

มู่อวี้เฉิงขมวดคิ้วและพูดอย่างไม่แยแส “ฉันตัดสินใจเรื่องนี้ไปแล้ว โครงการของซ่งกรุ๊ปไม่ตรงตามข้อกำหนดของทางบริษัทเรา”

ซ่งอวี่ซีโกรธมากเมื่อได้ยินเช่นนั้น เธอรู้ว่ามู่อวี้เฉิงกำลังพูดแก้ต่าง

เธอตะคอก “แผนนโยบายไม่ตรงตามข้อกำหนดไหน ก็เห็นกันอยู่ว่าเงื่อนไขในแผนการสอดคล้องกับข้อกำหนดบริษัทนายชัดเจน!”

เธอตาบอดเพราะความหึงหวงจึงกัดฟันพูดถามว่า       “อวี้เฉิงบอกความจริงกับฉันมานะที่นายเลือกสตีเฟนเพราะ        ถงเหมี่ยวเหมี่ยวทำงานอยู่บริษัทนี้ใช่มั้ย มันเป็นเพราะ                ถงเหมี่ยวเหมี่ยวใช่มั้ย!”

มู่อวี้เฉิงก้มหน้าลงและโต้กลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา       “คุณซ่ง ดูเหมือนว่าฉันจะไม่ต้องอธิบายเรื่องเกณฑ์การตัดสินใจให้เธอฟังนะ และเธอกำลังทำตัวจุ้นจ้านเกินไปหรือเปล่า”

เขาพูดและเงยหน้ามองซ่งอวี่ซีอย่างไม่แยแส

ซ่งอวี่ซีมองดูสายตาเย็นชาและเฉียบคมของมู่อวี้เฉิงแล้วรู้สึกราวกับว่าทั่วทั้งร่างกายของเธอกำลังถูกอ่างน้ำเย็นขนาดใหญ่ราดลงมาจากศีรษะไหลลงมาตามลำตัวจนกระทั่งถึงขา

ตอนนี้เธอสงบลงแล้ว แต่ดวงตาของเธอยังคงดูหงุดหงิดอยู่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าตัวเองเสียการควบคุมตัว

เธอทำพลาดไปได้อย่างไร?

“อวี้เฉิง ฉันขอโทษ เมื่อกี้ฉันไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นน่ะ ฉันแค่.. ฉันแค่รีบร้อนไปหน่อย” ซ่งอวี่ซีพูดอธิบายด้วยเสียงตะกุกตะกัก

แต่มู่อวี้เฉิงกลับทนไม่ไหวอีกต่อไป “คุณซ่งไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น”

เขาพูดและเอื้อมมือออกไปต่อสายภายในเรียกลู่หมิงให้เข้ามาและออกคำสั่งโดยไม่ลังเล “ส่งคุณซ่งออกไป!”

ซ่งอวี่ซีเป็นว่ามู่อวี้เฉิงกำลังโกรธจัดจึงไม่กล้าอยู่รบกวนเขาต่อและเดินออกไปพร้อมกับลู่หมิง

หลังจากออกมาจากมู่กรุ๊ปแล้ว เธอหันไปมองตึกสูงตระหง่านทางด้านหลังและรู้สึกเสียใจเบา ๆ

เธอรู้ดีว่าหลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้มู่อวี้เฉิงจะเริ่มเกลียดขี้หน้าเธอ!

ไม่!

เธอจะปล่อยให้เรื่องราวต่าง ๆ ไปไกลเกินกว่าที่เธอจะควบคุมไม่ได้ เธอจะต้องรีบจัดการเรื่องงานแต่งให้เสร็จสิ้นโดยเร็วที่สุด!

เธอคิดและขับรถออกไปหาพ่อเพื่อหาทางออกสำหรับเรื่องนี้

ณ วิลล่าตระกูลซ่งที่ตั้งอยู่ในอาณาเขตวิลล่าหลู่ซีบนถนนวงแหวนสายที่สามของเมืองเป่ย

ตัวอาคารมีการตกแต่งสไตล์ยุโรป

เจียงไต้เอ๋อนั่งดูโทรทัศน์อยู่บนโซฟาภายในห้องนั่งเล่นอันสว่างจ้าและหรูหรา

ซ่งอวี่ซีเดินเข้ามาและพบว่าพ่อเธอไม่ได้อยู่ที่นี่ด้วยจึงถามว่า “คุณแม่คะ คุณพ่อล่ะ?”

“อวี่ซี ทำไมวันนี้กลับมาเร็วนักล่ะลูก?”เจียงไต้เอ๋อมองดูซ่งอวี่ซีด้วยความประหลาดใจ

ซ่งอวี่ซีครุ่นคิดเรื่องบางอย่างในใจและพูดเร่งเร้า “เอาไว้หนูจะเล่าให้ฟังทีหลัง คุณแม่บอกมาสิคะว่าคุณพ่ออยู่ไหน?”

“คุณพ่ออ่านหนังสืออยู่ชั้นบนจ๊ะ”

ซ่งอวี่ซีรีบวิ่งตรงขึ้นไปยังห้องสมุดทันที

“คุณพ่อ!”

เธอผลักประตูเข้าไปโดยไม่รอให้ซ่งเผิงฟู่ขานรับและพูดเข้าตรงประเด็น “มีวิธีไหนที่จะพอช่วยให้หนูกับมู่อวี้เฉิงได้แต่งงานกันเร็ว ๆ มั้ยคะ?”

ซ่งเผิงฟู่ตกตะลึงและถามว่า “เกิดอะไรขึ้น? ทำไมจู่ ๆ ก็กังวลขึ้นมาอีก?”

ซ่งอวี่ซีไม่ได้ปิดบังอะไร เธอเล่าเรื่องที่โครงการความร่วมมือของซ่งกรุ๊ปถูกตีกลับและเล่าเรื่องของถงเหมี่ยวเหมี่ยว

“คุณพ่อรีบหาทางช่วยหนูหน่อยนะคะ ไหนงั้นนังชั่วถงได้ปล้นมู่อวี้เฉิงไปแน่!”

สีหน้าของซ่งเผิงฟู่ดูจริงจังขึ้นเล็กน้อย

มู่อวี้เฉิงเป็นว่าที่ลูกเขยคนโปรดของเขา และเขาเองก็มีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัวจึงไม่ต้องการพลาดโอกาสดี ๆ ไป

เขาคิดไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งและพูดตามความคิด             “ลูกก็ลองไปหาท่านผู้เฒ่าตระกูลมู่ดูสิ มู่อวี้เฉิงยังฟังคำพูดของท่านผู้เฒ่าอยู่”

“แบบนั้นจะได้เหรอคะ?” ซ่งอวี่ซีลังเล

ตามความรู้สึกของเธอพบว่ามู่อวี้เฉิงไม่ใช่คนที่จะหลับหูหลับตาเชื่อฟังคำสั่งของพวกผู้ใหญ่

ซ่งเผิงฟู่พุดเตือนว่า “อย่าลืมว่าการหมั้นครั้งล่าสุดของมู่อวี้เฉิงเกิดขึ้นเพราะท่านผู้เฒ่ามู่”

ซ่งอวี่ซีฟังและหวนนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อห้าปีก่อน เธอเริ่มกลับมามีความหวังอีกครั้งและวางแผนจะเข้าไปพ่อท่านผู้เฒ่ามู่ในคืนนี้

อย่างน้อยท่านผู้เฒ่ามู่ก็ยังชื่นชอบเธออยู่

จบบทที่ ตอนที่ 27 พลาดโอกาสดี ๆ

คัดลอกลิงก์แล้ว