บทที่ 26: "คู่มือการต่อสู้ของพ่อมดแห่งสัจธรรม"

บทที่ 26: "คู่มือการต่อสู้ของพ่อมดแห่งสัจธรรม"

"นี่มัน... 'คู่มือการต่อสู้ของพ่อมดแห่งสัจธรรม เล่มหนึ่ง' พี่ให้ผมจริงหรือครับ" ไอแซกมองดูชื่อหนังสือแล้วจ้องมองเชอริลด้วยความประหลาดใจ

"คู่มือการต่อสู้ของพ่อมดแห่งสัจธรรม" เป็นตำราเวทมนตร์ที่มีเพียงผู้ใช้เวทมนตร์ลี้ลับไม่กี่คนในสมาคมสัจธรรมเท่านั้นที่สามารถศึกษาได้ ว่ากันว่ามันได้บันทึกชุดวิชาเวทมนตร์ลี้ลับสำหรับการต่อสู้อย่างเป็นระบบและนำไปใช้จริงได้อย่างทรงประสิทธิภาพ แม้ว่าคุณค่าทางการวิจัยของมันจะอยู่ในระดับปานกลาง ทว่าการช่วยยกระดับพลังรบนั้นกลับมหาศาล

หากถามไอแซกว่าเขาต้องการมันหรือไม่ คำตอบคือต้องการอย่างแน่นอน

แต่กฎเกณฑ์ของสมาคมสัจธรรมนั้นไม่ได้หลบเลี่ยงได้ง่ายๆ

"รับไปเถอะ สิทธิ์ในการสืบทอดตำราเวทมนตร์เล่มนี้ท่านพ่อได้ซื้อมาเรียบร้อยแล้ว เดิมทีตั้งใจจะนำมาใช้ฝึกฝนผู้ใช้เวทมนตร์ลี้ลับของพวกเราเอง แต่น่าเสียดายที่คนมีพรสวรรค์นั้นมีน้อยเกินไป มันก็เลยไม่ค่อยได้ถูกนำมาใช้งานจริงสักเท่าไร"

"ทำแบบนั้นได้ด้วยหรือครับ" ไอแซกรับตำราเวทมนตร์มาด้วยความประหลาดใจ

"ได้สิ เริ่มศึกษาดูเถอะ ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจก็เรียกจิตวิญญาณหอคอย เธอจะแจ้งให้พี่ทราบเอง พี่ขึ้นไปก่อนนะ มีธุระต้องจัดการ"

"ตกลงครับ แล้วเจอกันครับพี่ใหญ่!"

หลังจากส่งพี่สาวแล้ว ไอแซกก็รีบเดินไปที่โต๊ะทำงานและพลิกเปิดตำราเวทมนตร์ดูอย่างอดใจรอไม่ไหว

ตำราเวทมนตร์เล่มนี้ไม่ได้บันทึกคาถาเอาไว้มากนัก มีเพียงสามคาถาเท่านั้น ได้แก่ การสลักเวทมนตร์ ศรเพลิง และการขึ้นรูปเปลวเพลิง

นอกเหนือจากคาถาทั้งสามแล้ว ภายในเล่มยังเต็มไปด้วยแผนการต่อสู้ที่ครอบคลุมเหตุฉุกเฉินทุกรูปแบบ เรียกได้ว่าเป็นสารานุกรมสำหรับการต่อสู้จริงเลยทีเดียว

แน่นอนว่านี่ไม่ได้หมายความว่าคาถาเหล่านั้นไม่สำคัญ ในทางกลับกัน พวกมันมีความสำคัญและทรงพลังเป็นอย่างมาก!

การสลักเวทมนตร์ วิชาเวทมนตร์ลี้ลับประเภทดัดแปลง การสลักเวทมนตร์สามารถฝังลงไปในส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายเพื่อกักเก็บพลังเวทสำรอง ซึ่งสามารถกักเก็บได้สูงสุดถึงสามเท่าของความจุปกติ!

ศรเพลิง คาถาธาตุไฟอันสูงส่ง ในบรรดาคาถาวงแหวนที่หนึ่ง มันมีระยะโจมตีไกลที่สุด มีความแม่นยำสูงที่สุด และมีพลังทำลายล้างมากที่สุดในหมู่เวทมนตร์ธาตุไฟทั้งหมด

การขึ้นรูปเปลวเพลิง คาถาสนับสนุนธาตุไฟที่สามารถเปลี่ยนแปลงรูปร่าง วิถีการพุ่ง และพลังของคาถาธาตุไฟได้

คาถาทั้งสามบทนี้เชื่อมโยงถึงกันและสามารถสร้างระบบการต่อสู้ที่ซับซ้อนขึ้นมาได้อย่างน่าทึ่ง

ไม่นานไอแซกก็ดำดิ่งลงสู่ห้วงมหาสมุทรแห่งความรู้อันลึกล้ำ สถานการณ์การต่อสู้ต่างๆ ที่บันทึกไว้ในตำราเวทมนตร์ช่วยเปิดหูเปิดตาเขาได้เป็นอย่างมาก เมื่อเผชิญกับสถานการณ์จำลองในหนังสือ นอกเหนือจากการเรียนรู้วิธีรับมือที่ให้มาแล้ว เขายังคิดหาวิธีแก้ปัญหาจากมุมมองของตนเอง นำมาเปรียบเทียบอ้างอิง และได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล

วันเวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็วเมื่อคนเราจมปลักอยู่กับการศึกษา เพียงชั่วพริบตา เวลาสามวันก็ผ่านไป

ในช่วงสามวันนี้ ไอแซกได้เรียนรู้เทคนิคการต่อสู้ของพ่อมดไปเป็นจำนวนมาก แม้ว่าส่วนใหญ่จะยังคงเป็นเพียงทฤษฎี แต่เขาก็สามารถย่อยข้อมูลเหล่านั้นได้ถึงแปดหรือเก้าสิบเปอร์เซ็นต์หลังจากผ่านการต่อสู้จำลองเพียงไม่กี่ครั้ง นอกจากนี้ เขายังเรียนรู้คาถาสองในสามบทสำเร็จแล้ว นั่นคือศรเพลิงและการขึ้นรูปเปลวเพลิง

เขายังไม่ได้เรียนรู้คาถาที่ใช้งานได้จริงมากที่สุดอย่างการสลักเวทมนตร์ เนื่องจากเขาขาดแคลนวัตถุดิบ

การสลักเวทมนตร์จำเป็นต้องฝังเข้าไปในร่างกาย และคาถาใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับการดัดแปลงตนเองนั้นจะทำแบบลวกๆ ไม่ได้ ไม่ว่าจะเป็นพ่อมดแห่งตำนานหรือพ่อมดแห่งสัจธรรมก็ตาม

"ศรเพลิง!"

ตู้ม!

ณ ห้องทดลองบนชั้นสามของหอคอยพ่อมด

เส้นสายเปลวเพลิงอันร้อนระอุพุ่งออกมาจากหน้าอกของไอแซก ทิ้งร่องรอยแสงสีแดงก่ำไว้เบื้องหลัง และพุ่งเข้าชนเป้าหมายที่อยู่ห่างออกไปห้าสิบเมตรอย่างแม่นยำ ระเบิดออกเป็นเปลวเพลิงที่รุนแรง!

เมื่อเหลือบมองค่าพลังทำลายล้างที่จิตวิญญาณหอคอยประเมินให้ มุมปากของไอแซกก็ยกขึ้นเล็กน้อย แบบนี้สิถึงจะถูก นี่แหละคือสิ่งที่พ่อมดควรจะเป็น!

ด้วยความตื่นเต้น ไอแซกจึงยิงศรเพลิงออกไปอีกสองสามครั้งเพื่อความสะใจ จากนั้นเขาก็เก็บกวาดสถานที่และเริ่มทำการทดลองที่ก่อนหน้านี้เขาไม่มีเงินทุนพอที่จะทำได้ก่อนมาถึงที่นี่

...

"เขายังคงวิจัยเวทมนตร์อยู่อีกหรือ"

ณ คฤหาสน์ของลอร์ดในป้อมปราการโซโลมอน ซีซาร์มองดูเชอริลด้วยความสงสัย

"ใช่แล้วล่ะ" เชอริลยักไหล่และพูดด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย "ฉันคิดว่าในที่สุดฉันก็รู้แล้วว่าทำไมน้องสามถึงได้ยอดเยี่ยมนัก เขาเป็นพวกคลั่งไคล้ตัวจริงเลยล่ะ!"

ซีซาร์เหลือบมองเชอริล เมื่อหลายปีก่อน ความหลงใหลในเวทมนตร์ของพี่สาวคนโตก็ไม่ได้น้อยไปกว่าไอแซกเลย เพิ่งจะในช่วงไม่กี่ปีมานี้เองที่เธอพอจะมีเวลาว่างบ้างหลังจากเจอคอขวดในการพัฒนา

อย่างไรก็ตาม ซีซาร์ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขามองไปทางหอคอยพ่อมดและถามด้วยความกังวลเล็กน้อย "เขาหมกมุ่นขนาดนั้น จะไม่มีอะไรผิดพลาดใช่ไหม"

"ไม่ต้องห่วงหรอก จิตวิญญาณหอคอยคอยจับตาดูเขาอยู่ เขาไม่เป็นไรหรอก แล้วก็อสูรรับใช้ของเขา... จิ๊... ถึงรูปลักษณ์มันจะดูเป็นนามธรรมไปหน่อย แต่มันกลับเป็นประเภทที่รู้จักดูแลคนอย่างน่าประหลาด ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกน่า"

"ในเมื่อพี่ว่าอย่างนั้นก็คงไม่มีอะไร" ซีซาร์ยักไหล่ จากนั้นก็หันกลับมาสนใจกระบะทรายตรงหน้า คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเล็กน้อย

เมื่อเห็นดังนั้น คิ้วเรียวงามของเชอริลก็ขมวดเข้าหากันเช่นกัน ร่างอันสง่างามของเธอโน้มลงเล็กน้อยขณะมองดูกระบะทรายพร้อมกับซีซาร์

"ยังไม่พบกองทัพออร์กดำอีกหรือ"

"ยังเลย" ซีซาร์ส่ายหัว "อิงจากปีก่อนๆ กองทัพออร์กดำน่าจะรวมพลกันใกล้เสร็จแล้วในช่วงเวลานี้ แต่ทหารสอดแนมที่เราส่งออกไปกลับไม่พบร่องรอยอะไรเลย"

"นั่นค่อนข้างเป็นปัญหาเลยทีเดียว..." หลังจากมองกระบะทรายและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ สีหน้าลังเลก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเชอริล ราวกับว่าเธอกำลังชั่งใจว่าจะพูดดีหรือไม่

"มีอะไรหรือเปล่า พี่มีความคิดอะไรอย่างนั้นหรือ" ซีซาร์สังเกตเห็นความลังเลของเชอริลและถามด้วยความสงสัย

"เฮ้อ~" หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง เชอริลก็ถอนหายใจออกมาอย่างหนักหน่วงและตัดสินใจพูดในที่สุด เธอพูดอย่างลังเลว่า "หรือว่าจะเป็นฝีมือของน้องรอง..."

เมื่อได้ยินดังนั้น ซีซาร์ก็เงียบไป เชอริลยังพูดไม่จบ แต่เขาก็รู้ว่าเธอหมายถึงอะไร

น้องรองไม่ใช่คนประเภทที่เก็บความลับได้ หลายคนรู้ดีว่าเขาต้องการแย่งชิงตำแหน่งไวส์เคานต์และพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อเป้าหมายนั้น

แม้ว่าซีซาร์จะไม่อยากสงสัยน้องชายแท้ๆ ของตนเองว่าขายผลประโยชน์ของอาณาเขต แต่ในความเป็นจริง เขาต้องยอมรับว่านี่คือสิ่งที่น้องรองสามารถทำได้อย่างแน่นอน...

เพราะนั่นคือระดับสติปัญญาของน้องรอง มีความทะเยอทะยานแต่ไร้ความสามารถ สายตาสั้น และชอบใช้ทางลัดที่อันตราย...

ตัวอย่างเช่น ในเหตุการณ์ก็อบลินเมื่อเร็วๆ นี้ เพื่อแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งกับซีซาร์ เขาถึงกับยอมปล่อยให้ก็อบลินเพาะพันธุ์ภายในอาณาเขต!

เขาไม่คำนึงถึงเลยว่าการกระทำเช่นนั้นจะก่อให้เกิดความสูญเสียต่ออาณาเขตและประชาชนมากเพียงใด!

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เขาไม่ใส่ใจเลยต่างหาก เขาสนใจเพียงแค่การแย่งชิงสิทธิ์ในการสืบทอดตำแหน่งเท่านั้น!

"เฮ้อ~" หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง ซีซาร์ก็ถอนหายใจเช่นกันและโบกมืออย่างอ่อนแรง "ให้ภูติตัวน้อยของพี่คอยจับตาดูน้องรองไว้ก็แล้วกัน ผมจะสั่งให้องครักษ์เงาออกตามหากองทัพออร์กดำเอง"

เชอริลพยักหน้าเงียบๆ เธอเองก็ไม่อยากเห็นสถานการณ์ที่พี่น้องต้องมาเข่นฆ่ากันเองเช่นกัน

"ท่านพ่อจะมาเมื่อไหร่งั้นหรือ" เชอริลถาม

ในสถานการณ์เช่นนี้ หากน้องรองเป็นคนทำเรื่องแบบนั้นจริงๆ มีเพียงท่านพ่อเท่านั้นที่จะหยุดยั้งเขาได้ การแทรกแซงของซีซาร์มีแต่จะยิ่งเติมเชื้อไฟ

"ในไม่ช้านี้แหละ ภายในหนึ่งสัปดาห์ การเตรียมของขวัญให้ไอแซกต้องใช้เวลาเพิ่มขึ้นนิดหน่อย" เมื่อพูดถึงไอแซก มุมปากของซีซาร์ก็ยกขึ้นเล็กน้อย และอารมณ์ที่ขุ่นมัวเพราะน้องรองก็ดีขึ้นมาบ้าง

ช่วงนี้ ความสุขที่สุดของเขาคือการได้เห็นไอแซกกลายเป็นพ่อมด สลัดคราบเด็กหนุ่มที่อ่อนแอและเจ็บป่วยง่ายในอดีตทิ้งไปจนหมดสิ้น!

ในฐานะพี่ชายคนโต ความปรารถนาสูงสุดของเขาก็คือการได้เห็นน้องๆ มีสุขภาพแข็งแรงและอยู่ดีมีสุข!

...

"ฮ่าฮ่า! สำเร็จแล้ว!"