บทที่ 22 ไป๋เป่าคุนไม่เล่นตามเกม

บทที่ 22 ไป๋เป่าคุนไม่เล่นตามเกม

ไป๋เป่าคุนเองก็หัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกเหมือนกัน

มีคนไปเลียนแบบวิธีต้มตุ๋นใน 《เหมาเพี่ยน》 จริงๆ เหรอเนี่ย สมองกลวงหรือไง

"เพื่อนไป๋ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?"

"มีปัญหานิดหน่อย ไม่ได้เยอะอะไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก เรามาสัมภาษณ์กันก่อนเถอะ"

ไป๋เป่าคุนแอบดีใจที่ตัวเองมองการณ์ไกล

อุตส่าห์ใส่คำเตือนไว้ว่า: 【ซีรีส์เรื่องนี้ดัดแปลงมาจากคดีฉ้อโกงที่เกิดขึ้นจริง ขอแนะนำให้รับชมโดยมีครอบครัวอยู่ด้วย เพื่อป้องกันไม่ให้เรียนรู้ทักษะใหม่แล้วอดใจไม่ไหวที่จะนำไปทดลองใช้!】

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ มีคนในวงการอยากให้เขาเจอเรื่องซวยๆ

จริงๆ แล้วข่าวบันเทิงเกาะกระแสซีรีส์แบบนี้มีเยอะแยะไป

ซวยตรงที่มีดาราตัวท็อปสองสามคนพร้อมใจกันกดไลก์ข่าวนี้นี่สิ

ฐานแฟนคลับของพวกเขามันเยอะอยู่แล้ว

แถมยังใช้แอคหลุมไปปั่นกระแสในช่องคอมเมนต์อีก

พายุไซเบอร์ก็เลยก่อตัวขึ้นมาแบบนี้ไงล่ะ

"บอสไป๋ บอสไป๋..."

รปภ. ของเขตศิลปะ 798 มาหาถึงที่

"อ้าว ลุงรปภ. สวัสดีครับ"

"เมื่อกี้มีคนเข้ามาเยอะแยะเลย บอกว่าจะมาสัมภาษณ์งานที่สตูดิโอของคุณ ผมเลยมาถามให้แน่ใจ วันนี้เปิดรับสมัครงานจริงๆ ใช่ไหมครับ"

"อ๋อ เรื่องนั้นจริงครับ! ผมบอกไปว่าถ้าหาไม่เจอก็ให้ถามรปภ. รบกวนลุงด้วยนะครับวันนี้"

เพราะตอนแรกเขาตั้งคุณสมบัติไว้ต่ำเกินไป!

ผลก็คือวันนี้มีคนแห่มาสัมภาษณ์เยอะมาก

ไม่นาน ลานหน้าออฟฟิศก็เต็มไปด้วยฝูงชนมืดฟ้ามัวดิน เป็นภาพที่เหนือความคาดหมายของไป๋เป่าคุนไปมาก

หลิวอี้เฟยแซว "คนเยอะจัง! ที่นี่ของนายจะกลายเป็นจุดเช็กอินแห่งใหม่ของ 798 แล้วล่ะ"

"บ้าไปแล้ว บริษัทระดับโลกยังไม่รับคนเยอะขนาดนี้ในครั้งเดียวเลยนะ โพสต์รับสมัครในเวยปั๋วของฉันบอกว่า: ผู้ช่วย 1 คน พนักงานต้อนรับ 1 คนไม่ใช่เหรอ?"

ไป๋เป่าคุนเปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เริ่มสงสัยในตัวเองแล้ว

หลิวอี้เฟยหัวเราะออกมา "ก็ใครใช้นายเขียนคุณสมบัติแบบนั้นล่ะ"

"ก็ฉันคิดว่าวัดของฉันมันเล็ก แถมยังรีบด้วย ก็เลยลดสเปกคนลงมาหน่อย"

"นายเป็นสตูดิโอที่เพิ่งเปิดใหม่ ซีรีส์ที่นายกำกับก็ดัง ศักยภาพมันเห็นๆ กันอยู่"

ไป๋เป่าคุน: "..."

อ้อ ความผิดฉันเองสินะ

............

หลิวอี้เฟยก็มีสตูดิโอเป็นของตัวเองเหมือนกันกับจ้าวลี่อิ่ง

ดังนั้นเธอจึงคุ้นเคยกับวงการนี้มากกว่าไป๋เป่าคุนเยอะ

"คนที่มาสัมภาษณ์วันนี้ ไม่ได้มาสมัครแค่ตำแหน่งผู้ช่วยกับพนักงานต้อนรับหรอกนะ ต้องมีคนคิดว่านี่เป็นโอกาส แล้วมาลองเสี่ยงดวงแน่ๆ ถ้านายเจอคนที่ใช่ก็รับไว้เถอะ ถ้าการเงินนายฝืดเคือง..."

"เพื่อนอี้เฟย ดูออกเลยนะว่าเธออยากจะให้ฉันยืมเงินจริงๆ ด้วย"

"คิกคิก ก็แค่ช่วยเหลือยามฉุกเฉินน่ะ ให้หมุนเงินสักล้านสองล้านก็ไม่มีปัญหาหรอก"

"แม่สาวเศรษฐี พูดซะฉันอยากจะเกาะผู้หญิงกินขึ้นมาเลยนะเนี่ย"

"ฉันพูดจริงๆ นะ การที่นายเปิดสตูดิโอมันไม่เหมือนคนอื่น คนอื่นเขาพร้อมแล้วถึงเปิด แต่นายโดนบีบให้ต้องเปิด ฉันเข้าใจนายนะ"

ไป๋เป่าคุนโบกมือ "ขอบใจที่เข้าใจนะ ฉันล้อเล่นน่ะ! จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้นหรอก ช่วงสั้นๆ นี้ฉันยังพอประคองไหว"

เงินหลักแสนในบัตรพอจะยื้อไปได้อีกสักสองเดือนสบายๆ

"งั้นก็ดีแล้ว ฉันแนะนำให้สัมภาษณ์แบบเปิดเผยไปเลยนะ เพราะน่าจะมีพวกมาหาเรื่องแฝงตัวมาด้วย อย่าปล่อยให้คนพวกนั้นจับผิดนายได้ล่ะ"

"เข้าใจแล้ว เธอรออยู่ข้างในแป๊บนึงนะ ฉันจะออกไปคัดกรองรอบนึงก่อน เอาเป็นว่า... ไลฟ์สดรับคนเลยแล้วกัน"

หลิวอี้เฟยพยักหน้า

เธอมาช่วย ไม่ได้มาทำตัวเกะกะ นั่งดูอยู่ข้างใน มองผ่านกระจกบานใหญ่ดูไป๋เป่าคุนจัดการก็พอ

ไป๋เป่าคุนตั้งชื่อห้องไลฟ์สดใหม่: 【สตูดิโอไป๋เป่าคุนเปิดรับสมัครงานแบบสาธารณะ】

[เวรเอ๊ย ฉันมาดักรอถูกที่ด้วย ไลฟ์สดรับสมัครงานเลยเหรอเนี่ย!]

[รู้งี้ฉันไปด้วยดีกว่า สตูดิโอใหม่โอกาสเพียบ]

[เลิกฝันเถอะ คนไปกันเยอะแล้ว แถมมีคนในวงการด้วยนะ]

[ฉันได้ข่าววงในมาว่า การรับคนของเขาอาจจะไม่ราบรื่นหรอก เทียนอี้ฉวนเหมยสั่งการลงมาแล้ว]

[แม่ร่วงเอ๊ย รุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ ต้นสังกัดเก่าเทียนอี้ฉวนเหมยเริ่มลงมือเล่นงานไป๋เป่าคุนแล้วเหรอ?]

ซีรีส์ของไป๋เป่าคุนดัง ใช่ว่าทุกคนจะดีใจ

ตัวอย่างเช่น เทียนอี้ฉวนเหมย บริษัทต้นสังกัดเก่าของเขา!

คนในวงการหลายคนรอดูเทียนอี้ฉวนเหมยหน้าแตกกันอยู่

ดังนั้นการที่ทั้งสองฝ่ายมาถึงจุดนี้ได้ ก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไร

ตอนแรกที่เทียนอี้ฉวนเหมยไม่ได้แบนเขาจากวงการ คนในวงการยังแปลกใจเลย คิดว่าบริษัทมหาชนคงใจกว้าง

แต่ที่ไหนได้ ไป๋เป่าคุนกลับเป็นฝ่ายเปิดฉากแฉก่อนซะงั้น

"ทุกคนเงียบๆ กันก่อนนะครับ ผมขอคัดกรองตามคุณสมบัติเบื้องต้นก่อน จะได้ไม่มาเสียเวลาเปล่าๆ กันที่นี่"

........................

กฎของเมอร์ฟี (Murphy's Law)

ไม่อยากให้เกิดอะไร มันก็มักจะเกิดเรื่องนั้นแหละ!

"ผู้กำกับไป๋ พวกเราอุตส่าห์มาถึงนี่แล้ว คุณก็เป็นทั้งนักแสดงชื่อดัง ทั้งผู้กำกับชื่อดัง คงไม่ปล่อยให้พวกเรามาเสียเที่ยวหรอกใช่ไหมครับ"

"แล้วพนักงานล่ะครับ พวกเรามาสัมภาษณ์นะ แต่ปล่อยให้พวกเรายืนรออยู่หน้าประตู น้ำสักแก้วก็ไม่มีให้กิน"

ไป๋เป่าคุนหรี่ตาลง

เปิดมาก็ใช้มุกบังคับด้วยศีลธรรมเลยเหรอ เขาแค่จะรับคนสองคน ทำไมต้องทำให้มันยากด้วย?

[ติ๊ง ทริกเกอร์ภารกิจระบบ ปลดปล่อยตัวเอง ไม่เล่นตามเกม]

อ้าว

แค่รับคนยังทริกเกอร์ภารกิจได้... นี่มันสุดยอดไปเลย

"น้ำชามาแล้วค่ะ..."

ทั้งลานเงียบกริบ

ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง หลิวอี้เฟยเป็นคนเสิร์ฟน้ำชาเนี่ยนะ

นี่มัน... ผิดปกติแล้ว

[แม่ร่วงเอ๊ย พนักงานที่ไหนหน้าตาเหมือนหลิวอี้เฟยล่ะนั่น?]

[เชี่ย รู้งี้ฉันน่าจะไป หลิวอี้เฟยเสิร์ฟน้ำชาให้ฉัน เอาไปคุยโม้ได้ยันชาติหน้าเลยนะ]

[เขาทำเพราะเห็นแก่หน้าไป๋เป่าคุนหรอกย่ะ]

[เพราะไป๋เป่าคุนเล่นบทอัศวินมังกรน่ะเหรอ?]

[ไอ้โง่เอ๊ย เขาเป็นเพื่อนร่วมรุ่นเป่ยเตี้ยนปี 02 ต่างหาก! คิดว่าที่ไป๋เป่าคุนแสดงดีขึ้นเพราะจู่ๆ ก็ตาสว่างหรือไง? ก็แค่เป็นเพราะบริษัทสร้างภาพลักษณ์ผิดๆ ให้เขาต่างหากล่ะ]

[เชี่ย! เทียนอี้ฉวนเหมยแม่งกาก ทำคนอื่นเขาเสียคนหมด!]

ไป๋เป่าคุนเองก็ประหลาดใจเหมือนกัน ทำไมหลิวอี้เฟยถึงออกมาเสิร์ฟน้ำชาล่ะเนี่ย

"ทำไมถึงออกมาล่ะ เรื่องพวกนี้ไม่เห็นจะต้องให้เธอมาทำเลย..."

หลิวอี้เฟยยักไหล่ "ก็ฉันว่างนี่นา ในสตูดิโอของนายก็ไม่มีใครอื่นอีกเลย เงายังไม่มีให้เห็นเลยด้วยซ้ำ"

ในเมื่อเธอเต็มใจช่วย——

ไป๋เป่าคุนก็ไม่เกรงใจแล้ว

"คนที่อยากดื่มน้ำก็ดื่มกันแล้วใช่ไหมครับ ที่นี่ไม่มีคนอื่นแล้ว หลิวอี้เฟยเป็นแขก ยังต้องมาเสิร์ฟน้ำให้พวกคุณเลย"

ทุกคนถึงกับอึ้งไปเลย!

คนอื่นเขาเปิดสตูดิโอ ต้องมีทีมงานของตัวเองก่อนทั้งนั้น

แต่ไป๋เป่าคุนเปิดสตูดิโอกลับไม่มีทีมงานเลย ไม่มีแม้แต่ลูกมือสักคนเดียว

"ก่อนอื่นเลย พวกเฟมินิสต์ พวกที่ชอบเรียกร้องให้สุภาพสตรีได้สิทธิ์ก่อน——ตอนนี้เชิญกลับไปก่อนได้เลยครับ ขอบคุณครับ"

What!

ประโยคเปิดตัวทำเอาทุกคนถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

ทุกคนไม่อยากเชื่อหูตัวเองเลย

หมอนี่ไม่เล่นตามเกมจริงๆ แฮะ

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง

ไป๋เป่าคุนนี่ไม่อยากอยู่ในวงการแล้วใช่ไหม เปิดมาก็แทงตัวเองเลยเหรอ?

[บอสฉันเป็นคนบ้า ซีรีส์ ไป๋เป่าคุนเปิดมาก็ได้คะแนนบานเลย นี่กะจะประกาศศึกเหรอ?]

[ปัญหาที่ทุกคนพยายามหลีกเลี่ยง ไป๋เป่าคุนกลับพุ่งชนตรงๆ! เป็นคนจริงใจกล้าจริงๆ!]

[แก๊งเฟมทวิตนับล้านในเสี่ยวหงชู (Xiaohongshu) กำลังจะลงมือแล้วนะ]

ประเด็นนี้เหมือนถังดินปืน พอจุดไฟปุ๊บก็ระเบิดปั๊บ

"ผู้กำกับไป๋ คุณพูดแบบนี้มันเลือกปฏิบัติทางเพศชัดๆ ทำไมถึงให้สิทธิ์สุภาพสตรีก่อนไม่ได้ล่ะ"

"ใช่แล้ว การให้สิทธิ์สุภาพสตรีก่อนมันคือความเป็นสุภาพบุรุษ ทำไมถึงเอามาเป็นข้ออ้างในการคัดคนล่ะ"

"คุณเป็นบุคคลสาธารณะนะ ทำไมถึงรับคนเข้าทำงานด้วยอคติแบบนี้"

"พวกเราจะไปร้องเรียนที่กรมแรงงาน พฤติกรรมของคุณมันน่ารังเกียจมาก"

ไป๋เป่าคุนยกมือกดลง "เห็นไหมล่ะ ถ้าเข้ามาด้วยทัศนคติแบบนี้ อย่างแรกเลยคือคุณไม่ได้มาทำงาน แต่มาเพื่อทะเลาะกัน"

"แต่..."

"เห็นไหมล่ะ คุณรีบร้อนอีกแล้ว ส่วนพวกปิตาธิปไตย... ตอนนี้ก็เชิญกลับไปได้เลยครับ ที่นี่หญิงชายเท่าเทียมกัน"

พวกเฟมินิสต์: "..."

นี่มันไม่ใช่ความเท่าเทียมในแบบที่พวกเราต้องการ!

(จบตอน)